QueſtioLXVII

magis ꝑuuꝫ aliquid ꝯgnoſcere de rebꝰ nobilioribus qͣꝫmulta ꝯgnoſcere d̓ rebꝰ ignobilioribꝰ. Sapiētia igit̉ adquam ꝑtinet dei cognitio hōi maxime in ſtatu huiꝰ vitenon pōt ꝑfecte aduenire. vt ſit qͣſi eius poſſeſſio. ſed hocſolius dei eſt. vt dr̄ in .i. metaphi. ſꝫ tn̄ illa modica ꝯgnitio q̄ ꝑ ſapīam de deo haberi pōt. oī alij cognitioni p̄fertur. ¶ Ad. iiij. dd̓. ꝙ ꝟitas ⁊ cognitio prīcipioꝝ indemōſtrabiliū dependet ex rōne terminoꝝ. cognito enī quideſt totū. ⁊ quid eſt ꝑs. ſtatim cognoſcit̉ ꝙ omne totū ēmaius ſua ꝑte. cognoſcere aūt rōneꝫ entis ⁊ nō entis. ettotius ⁊ ꝑtis. ⁊ alioꝝ que conueniunt ad ens. ex quibꝰ ſicut ex terminis ꝯſtituunt̉ principia indemonſirabilia. ꝑtinet ad ſapīaꝫ. qꝛ ens cōe eſt ꝓpriꝰ effectus cāe altiſſimeſcꝫ dei. ⁊ iō ſapientia nō ſolum vtit̉ principijs indemonſtrabilibꝰ. quoꝝ ē intellectus. ꝯcludendo ex eis ſic̄ etiaꝫalie ſcīe. ſed ex iudicando de eis. ⁊ diſputando ꝯͣ negantes. vn̄ ſequit̉ ꝙ ſapīa ſit maior virtus qͣꝫ intellectus.Ad ſextum ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ charitas nō ſit maxima inter ꝟtutes theologicas. Cum enī fides ſit in intellectu. ſpes aūt ⁊ charitasin vi appetitiua. vt ſupra dictū eſt videt̉ ꝙ fides ꝯꝑet̉ adſpem ⁊ charitatē ſicut virtus intellectualis ad moralē. ſꝫꝟtus intellectual̓ eſt maior morali. vt ex dictis pater. gͦ fides eſt maior ſpe ⁊ charitate. ¶ Pre. Qd̓ ſe hꝫ ex additione ad aliud. videt̉ eſſe maius eo. ſed ſpes vt videt̉ ſehꝫ ex additione ad charitatē. p̄ſupponit enim ſpes amorem. vt Aug. dicit in Ench̓. addit enī quendā motū protenſionis in rē amatā. gͦ ſpes eſt maior charitate Pre.Cauſa ē potior effectu. ſꝫ fides ⁊ ſpes ſunt cā charitatis.Dicit̉ enī Matth. i. in glo. ꝙ fides generat ſpē. et ſpescharitatē. gͦ fides ⁊ ſpes ſunt maiores charitate. Sꝫ cōtra eſt qd̓ Apl̓s dicit. i. ad Coꝝ. xiij. Nunc aūt manet fides. ſpes. charitas tria hec. maior autē hoꝝ eſt charitas.¶ Rn̄. Dicenduꝫ ꝙ ſicut ſupra dictum eſt. magnitudoꝟtutis ẜm ſuam ſpem ꝯſiderat̉ ex obiecto. cum aūt tresꝟtutes theologice reſpiciant deū ſicut ꝓpriū obiectū. nōpōt vna eaꝝ dici maior altera ex hoc ꝙ ſit circa maiꝰ obiectū. ſed ex eo ꝙ vna ſe hꝫ ꝓpinquiꝰ ad obiectū qͣꝫ alia⁊ hoc mō charitas eſt maior alijs. naꝫ alie important inſui rōne qͣꝫdaꝫ diſtantiā ab obiecto. ē enī fides de nō viſis. ſpes aūt de nō habitis. ſed amor charitatis eſt de eoqd̓ iam habet̉. eſt enī amatū quodammō in amante. ⁊ etiam amans ꝑ affectū trahit̉ ad vnionem amati. ꝓpter qd̓dr̄. i. Io. iiij. Qui manet in charitate in deo manet ⁊ deus in eo. ¶ Ad. i. gͦ dd̓. ꝙ hoc mō nō ſe hn̄t fides ⁊ ſpesad charitatē ſicut prudentia ad ꝟtuteꝫ moralē. ⁊ hoc ꝓpter duo. Primo quidē qꝛ ꝟtutes theologice hn̄t obiectū qd̓ eſt ſupra aīaꝫ hūanaꝫ. ſed prudētia ⁊ ꝟ̓tutes mocales ſunt circa ea q̄ ſunt infra hominē. in his aūt q̄ ſuntſupra hominē nobilior ē dilectio qͣꝫ cognitio. ꝑficit̉ enimcognitio ẜm ꝙ cognita ſunt in cognoſcente. dilectio ꝟoẜm ꝙ diligens trahit̉ ad rem dilectā. id aūt qd̓ eſt ſuprahoīeꝫ. nobilius ē in ſeipſo qͣꝫ ſit in hoīe. qꝛ vnūquodqꝫ ēin altero ꝑ modū eius in qͦ eſt. econuerſo aūt eſt in his q̄ſunt infra hoīer. Secūdo qꝛ prudentia moderat̉ motusappetitiuos ad morales ꝟtutes ꝑtinentes. ſed fides nōmoderat̉ motū appetitiuū tēdente in deū qui ꝑtinet adꝟtutes theologicas. ſed ſolū on̄dit obiectū. motus auteꝫappetitiuus in obiectū excedit cognitionē hūanaꝫ. ẜm illud ad Ephe. iij. Suꝑeminētē ſcīe charitatē xp̄i. ¶ Adij. dd̓. ꝙ ſpēs p̄ſupponit amoreꝫ eius qd̓ quis adipiſci ſe

ſperat qui ē amor ꝯcupīe. qͦ quid ē amore magis ſe amatcui ꝯcupiſcit bonū qͣꝫ aliquid aliud. charitas aūt īportatamorē amicicie. ad quā ꝑuenit̉ ꝑ ſpē. vt ſupra dictū eſt.¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ cā ꝑficiens ē potior ſuo effertu. non aūtca diſponens. ſic enim calor ignis eſſet potior qͣꝫ aīa adquā diſponit materiā. qd̓ patet eē falſum. ſic autē fidesgenerat ſpem. ⁊ ſpes charitatē. ẜm .ſ. ꝙ vna diſponit adalteram. ¶ Queſtio LXVII.Einde ꝯſiderādumeſt de duratione ꝟtutuꝫ poſt hāc vitā. ⁊ circa hoc querunt̉ ſex. Primo vtꝝ ꝟtutes morales maneani poſt hāc vitā. Secundo viꝝ ꝟtutes intellectuales.Tertio vtꝝ fides. Quarto vtꝝ remaneat ſpes. Quintovtꝝ maneat aliquid fidei vel ſpei. Sexto vtrum maneatcharitas.Adprimum ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ ꝟtutes morales nō maneant poſt hāc vitam.Noīes enī in ſtatu future gl̓e erunt ſil̓es angel̓. vt dicit̉Matth. xxij. Sed ridiculū eſt in angel̓ ponere virtutesmorales vt dr̄ in. x. ethi. gͦ neqꝫ in hoībꝰ poſt hāc vitamerunt ꝟtutes morales. ¶ Pre. Uirtutes morales ꝑficiunt hoīem in vita actiua. ſed vita actiua nō manet poſthāc vitaꝫ. Dicit enim Grego. in. vi. moral̓. Actiue viteoꝑa cū corꝑe tranſeūt. gͦ ꝟtutes morales non manentpoſt hāc vitā. ¶ Pre. Tꝑantia ⁊ fortitudo qui ſunt virtutes morales. ſunt irrōnabiliū ꝑtiuꝫ. vt phūs dicit in.iij. ethi. ſed irrōnabiles ꝑtes aīe corrūpunt̉ corrupto corpore. eo ꝙ ſunt actus organoꝝ corꝑaliuꝫ. gͦ videt̉ ꝙ virtutes morales nō maneant poſt hanc vitaꝫ. Sꝫ contraeſt qd̓ dr̄ Sap̄ .i. ꝙ iuſticia ꝑpetua ē ⁊ īmortal̓. ¶ Rn̄.dd̓. ꝙ ſicut Aug. dic̄ in. xiiij. de trini. Tullius poſuit pꝰhanc vitā qͣttuor ꝟtutes cardinales nō eſſe. ſed in alia vita hoīes eſſe beatos ſola cognitiōe nature. in qͣ nihil eſtmelius aut amabilius. vt Aug. dicit ibidē. ea .ſ. naturaq̄ creauit oēs naturas. Ip̄e aūt poſtea determinat hmōiquattuor ꝟtutes in futura vita exiſtere. tn̄ alio mō. Adcuius euidentiā ſciendū ē ꝙ in hmōi ꝟtutibꝰ aliquid eſtformale. ⁊ aliquid qͣſi materiale. Materiale quidē eſt inhis ꝟtutibꝰ inclinatio qͥdaꝫ ꝑtis appetitiue ad paſſionesvel oꝑationes ẜm modū aliqueꝫ. ſed qꝛ iſte modꝰ determinat̉ a rōne. iō formale in oībꝰ ꝟtutibꝰ ē ipſe ordo rōnis. Sic igit̉ dicendū eſt ꝙ hmōi ꝟtutes morales in futura vita nō manent qͣꝫtuꝫ ad id qd̓ eſt materiale in eis.nō enim habebūt in futura vita locū ꝯcupiſcentie ⁊ delectationes ciboꝝ ⁊ venereoꝝ. neqꝫ etiā timores ⁊ audaciecirca ꝑicula mortis. neqꝫ etiā diſtributiones ⁊ cōicationes reꝝ q̄ ꝯueniunt in vſum pn̄tis vite. Sꝫ qͣꝫtuꝫ ad idqd̓ eſt formale remanebunt in beatis perfectiſſime poſthanc vitā. inqͣꝫtū rō vniuſcuiuſqꝫ rectiſſima erit circa eaq̄ ad ip̄m ꝑtinet ẜm ſtatū illū. ⁊ vis appetitiua omninomouebit̉ ẜm ordinē rōnis in his q̄ ad ſtatū illū ꝑtinentvn̄ Aug. ibid ē dicit ꝙ prudentia ibi erit ſine vllo ꝑicl̓oerroris. fortitudo ſine moleſtia tolerandoꝝ maloꝝ. tꝑantia fine repugnatione libidinū. vt prudētie ſit nullū bonū deo p̄ponere vel eqͣre. fortitudīs ei firmiſſime coherere. tꝑantie nullo defectu noxio delectari. d̓ iuſticia veromani feſtiꝰ ē quē actū ibi habebit .ſ. eē ſubditū deo. qꝛ etiam in hac vita ad iuſticiam ꝑtinet eē ſueditū ſuperiori.¶ Ad. i. gͦ. dd̓. ꝙ phūs loquit̉ ibi de hmōi ꝟtutibꝰ moralibꝰ qͣꝫtū ad id qḋ materiale ē ī eis. ſic̄ de iuſticia qͣ