QueſtioLXVII

cū cognitione ꝑfecta. nihil enī ꝓhibet aliquā cognitioneꝫimꝑfectaꝫ ſimul eſſe aliquando cū cognitione ꝑfecta Eſtigit̉ conſiderandum ꝙ cognitio poteſſ eſſe imꝑfecta tripliciter. Uno mō ex ꝑte obiecti cognoſcibilis. Alio mōex parte medij. Tertio modo ex parte ſubiecti. Ex partequid ē obiecti ꝯgnoſtibil̓ differūt ẜm ꝑfectū ⁊ īꝑfectū cognitio matutīa ⁊ veſꝑtina in angel̓. nā cognitio matutīaē de rebꝰ ẜm ꝙ hn̄t eſſe in ꝟbo. cognitio aūt veſꝑtina ēde eis ẜm ꝙ hn̄t eſſe in ꝓpria natura. qd̓ ē imꝑfectū reſpectu primi eſſe. Ex ꝑte ꝟo medij differūt ẜm ꝑfectū ⁊imꝑfectū cogniio q̄ eſt d̓ aliqͣ ꝯcluſione ꝑ mediū demōſtratiuū ⁊ ꝑ mediū ꝓbabile. Ex ꝑte ꝟo ſubiecti differūtẜm ꝑfectū ⁊ imꝑfectū opinio. fides ⁊ ſcīa. nam de rōneopinionis ē ꝙ accipiat̉ vnū cū formidine alterius oppoſiti. vn̄ non hꝫ firmā inheſionē. de rōne ꝟo ſcīe ē ꝙ habeat firmā inheſionē cū viſione intellectiua. hꝫ enī certitudinē ꝓcedentē ex intellectu principioꝝ. fides aūt mediomō ſe hꝫ. excedit enī opinionē in hoc ꝙ hꝫ firmam inheſionē. deficit ꝟo alſcīa in eo ꝙ nō hꝫ viſionem. Manifeſtū eſt aūt ꝙ ꝑfectū ⁊ īꝑfectū nō pn̄t ſil̓ eſſe ẜm idē. ſꝫ eaq̄ differūt ẜm ꝑfectū ⁊ imꝑfectū ẜm aliquid idē pn̄t eē īaliqͦ alio eodē. Sic igit̉ cognitio ꝑfecta ⁊ imꝑfecta ex ꝑte obiecti nullo mō pn̄t eſſe de eodē obiecto. pn̄t tn̄ ꝯuenire de eodē medio ⁊ in eodē ſubiecto. uibil enī ꝓhibetꝙ vnꝰ hō ſil̓ ⁊ ſemel ꝑ vnū ⁊ ideꝫ mediū habeat cognitōnē de duobꝰ. quoꝝ vnū ē ꝑfectū ⁊ aliud imꝑfectū. ſic̄ d̓ſanitate ⁊ egritudine. ⁊ bono ⁊ malo. Sil̓r etiā īpoſſibile ē ꝙ cognitio ꝑfecta ⁊ īꝑfecta ex ꝑte medij ꝯueniant invno obiecto. ⁊ in vno ſubiecto. pōt enī vnꝰ hō cognoſcere eandē ꝯcluſionē ꝑ mediū ꝓbabile ⁊ demōſtratm̄. Eteſt ſil̓r īpoſſibile ꝙ cognitio ꝑfecta ⁊ imꝑfecta ex ꝑte ſubiecti ſint ſil̓ in eodē ſubiecto. fides aūt in ſui rōne hꝫ imifectionē. q̄ eſt ex ꝑte ſubiecti. vt .ſ. credēs n̄ videat id qd̓credit. btītudo aūt de ſui rōne hꝫ ꝑfectionē ex ꝑte ſubiecti. vt .ſ. btūs videat id qd̓ beatificat̉. vt ſupra dctm̄ ē. vn̄manifeſtū eſt ꝙ īpoſſibile ē ꝙ fides maneat ſil̓ cū bn̄tudine ī eodeꝫ ſubiecto. ¶ Ad. i. gͦ dd̓. ꝙ fides ē nobiliorqͣꝫ ſcīa ex ꝑte obiecti. qꝛ eius obiectuꝫ ē ꝟitas prima. ſedſcīa bꝫ ꝑfectiorē modū cognoſcēdi. qui nō repugnat ꝑfectioni btītudinis .ſ. viſioni. ſicut repugnat ei modꝰ fid̓i¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ fides eſt fundam̄tuꝫ qͣꝫtuꝫ ad id ꝙ hꝫ decognitione. ⁊ iō qn̄ ꝑficiet̉ cognitio erit ꝑfectius fundamentū. ¶ Ad. iij. patet ſolutio ex his q̄ ſupra dicta ſuntAd quartū ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ ſpes mane at poſt mortē ī ſtatu gl̓e Spes enīnobiliori mō ꝑficit appetitū hūanuꝫ qͣꝫ ꝟtutes moralesſed ꝟtutes morales manēt poſt hāc vitam. vt patet perAug. in. xiiij. de tri. gͦ multo magis ſpes. ¶ Pre. Speiopponit̉ timor. ſed timor manet poſt hāc vitaꝫ. ⁊ in btīsquidē timor filial̓ qui manet in ſcl̓m. ⁊ in dānatis timorpenaꝝ. gͦ ſpes pari rōne pōt ꝑmanere. ¶ Pre. Sic̄ ſpeſē futuri boni. ita ⁊ deſideriū. ſꝫ in beatis ē deſideriū futuri boni. ⁊ qͣꝫtuꝫ ad gl̓aꝫ corꝑis quā aīe beatoꝝ deſiderāt.vt dicit Aug. xij. ſuꝑ Gen̄. ad litterā. ⁊ etiā qͣꝫtuꝫ ad gloriā aīe. ẜm illud Ecc̄. xxiiij. Qui edūt me adhuc eſuriēt.⁊ qui bibūt me adhuc ſitient. Et. i. Pe. i. dr̄. In quē deſiderāt āgeli ꝓſpicere. gͦ videt̉ ꝙ poſſit eſſe ſpes poſt hāevitā in btīs. Sed ꝯͣ eſt qd̓ Apl̓s dicit Ro. viij. Qd̓ videt quis quid ſꝑat. ſed beati vidēt id qd̓ ē obiectū ſpei .ſ.deū. gͦ non ſperāt. ¶ Rn̄ dd̓. ꝙ ſicut dictū ē. id qd̓ d̓ cō-

ſubiecto oppoſita ꝑfectione ꝑfecto. ſicut patet ꝙ motusin cōue ſui īportat imꝑfectionē ſubiecti. ē enim actus exiſtentis in potentia inqͣꝫtuꝫ hmōi. vn̄ qn̄ illa potentia reducit̉ ad actū. iā ceſſat motꝰ. nō enim adhuc albat̉ poſtqͣꝫiam aliquid factū eſt albū. ſpes aūt īportat motū quēdaꝫin id qd̓ non habetur. vt patet ex his q̄ ſupra de paſſioneſpei diximꝰ. ⁊ iō qn̄ habet̉ id qd̓ ſperat̉ .ſ. diuina fruinio.iam ſpes eſſe nō poterit. ¶ Ad. i. gͦ dd̓. ꝙ ſpes ē nobiliorꝟtutibꝰ moralibꝰ qͣꝫtuꝫ ad obiectū qd̓ eſt deꝰ. ſꝫ actꝰ ꝟtutū moraliū nō repugnant ꝑfectioni beatitudīs. ſicut actꝰſpei. niſi forte rōne materie ẜm quā nō manēt. nō enimꝟtus moralis ꝑficit appetitū ſolū in id qd̓ nonduꝫ habet̉ſed etiā circa id qd̓ p̄ſentialiter habet̉. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ timor eſt duplex. ẜuil̓. et filialis. vt infra dicet̉. Seruilisquidē eſt cimor pene. qui nō poterit eſſe in gl̓a nulla poſſibilitate ad penā remanente. Timor ꝟo filialis hꝫ duos actus .ſ. reuereri deū. ⁊ qͣꝫtuꝫ ad hunc actū manet. ⁊ timere ſeꝑationē ab ipſo. ⁊ qͣꝫtuꝫ ad hunc actū nō manetſeꝑari enim a deo hꝫ rōneꝫ mali. nullū aūt malū ibi ti mebit̉. ẜm illud Prouer. i. Abundantia ꝑfruetur maloꝝ timore ſublato. Timor aūt opponit̉ ſpei oppoſitione boni⁊ mali. vt ſupra dictū eſt. ⁊ iō timor qui remanet in gl̓anon opponit̉ ſpei. ī damnatis aūt magis pōt eſſe timorpene qͣꝫ in beatis ſpes gl̓e. qꝛ in damnatis erit ſucceſſiopenaꝝ. ⁊ ſic remanet ibi rō futuri qḋ ē obiectuꝫ ſpei. ſedgl̓a ſanctoꝝ eſt abſqꝫ ſucceſſione ẜm quandā eternitatisꝑticipationē. in qua nō eſt p̄terituꝫ ⁊ futnꝝ. ſed ſolū pn̄s⁊ tn̄ nec etiā in damnatis ē ꝓprie rimor. nā ſicut ſupra dictū eſt. timor nunqͣꝫ eſt ſine aliqͣ ſpe euaſionis. q̄ omnino dānatis non erit. vn̄ nec timor niſi cōiter loquēdo ẜmꝙ quelibet expectatio mali futuri dr̄timor ¶ Ad. iij dd̓.ꝙ qͣꝫtuꝫ ad gloriam aīe non pōt eſſe in beatis deſideriuꝫẜm ꝙ reſpicit futuꝝ rōne iam dicta. dr̄ aūt ibi eē eſuries⁊ ſitis ꝑ remotionem faſtidij. eadē rōne dr̄ eſſe deſiderium in angelis. Reſpectu aūt glorie corꝑis in aīabꝰ ſanctoꝝ pōt quidē eſſe deſideriū. non tn̄ ſpes ꝓprie loquēdoneqꝫ ẜm ꝙ ſpes ē ꝟtus theologica. ſic enī eius obiectuꝫeſt deus. non aūt aliqd̓ bonū creatuꝫ. neqꝫ ẜm ꝙ cōiterſumit̉. qꝛ obiectū ſpei eſt arduū. vt ſupra dictū eſt. bonūaūt cuius iam in euitabilē cām habent non ꝯꝑat̉ ad nosin tōne ardui. vn̄ nō ꝓprie dr̄ aliquis qui hꝫ argentū ſperare ſe habituꝝ aliquid qd̓ ſtatim in poteſtate eius eſt vtemat. ⁊ ſil̓r illi qui hn̄t gloriā aīe non ꝓprie dicunt̉ ſperare gloriam corporis. ſed ſolum deſiderare.Ad quintū ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ aliquid fidei vel ſpei remaneat in gloria. Remoto enim qd̓ eſt ꝓpriuꝫ. remanet id qd̓ eſt cōe. ſicut dr̄in li. de cauſis. ꝙ remoto rōnali remanet viuū. ⁊ remotoviuo remanet ens. ſed in fide ē aliquid qd̓ hꝫ cōe cū beatitudine .ſ. cum ipſa cognitio. aliquid aūt qd̓ eſt ſibi propriū .ſ. enigma. ē .n. fides cognitō enigmatica. gͦ remotoenigmate fidei adhuc remanꝫ ip̄a cognitō fidei. ¶ Pre.Fides eſt quodā ſpūale lumen aīe. ẜm illud Ephe. i. Illuminatos oculos cordis nr̄i in agnitionē dei. ſꝫ hoc lumen ē imꝑfectuꝫ reſpectu luminis glorie de qͦⁱ dicitur inpſal. In lumine tuo videmꝰ lumen. lumen aūt imperfectum remanet ſuperueniente lumine perfecto. non eniꝫcandela extinguitur claritate ſolis ſuperueniente. ergovidetur ꝙ ipſum lumen fidei maneat cū lumine gloriePre. Subſtātia hītꝰ nō tollit̉ ꝑ hoc ꝙ ſubtrahit̉ materia. pōt enī hō habitū liberalitatis retinere. etiā amiſſa