QueſtioLXII

mortis. nec vltra modum ꝓcedat. qd̓ eſt longe facilius.⁊ ẜm hoc fortitudo dr̄ temꝑata. tꝑantia etiam dr̄ fortisex redūdantia fortitudīs intꝑantia. inqͣꝫtuꝫ .ſ. ille qui ꝑfortitudinē hꝫ aīm firmū ꝯͣ ꝑicula mortis. qd̓ eſt difficilimū. ē habilior vt retineat animi firmitatē ꝯͣ impetꝰ delectationū. qꝛ vt dicit Tullius in primo de officijs. Nōē ꝯſentaneū vt qui metu nō frangit̉. cupiditate frangat̉.nec qui inuictum ſe a labore p̄ſtiterit. vinci a voluptatealiqn̄ poſſit. Et ꝑ hoc etiā patꝫ rn̄ſio ad ſecundū. Sic enītꝑantia in oībꝰ modū ẜuat. ⁊ fortitudo ꝯtra illecebras voluptatū aīm ẜuat inflexū. vel inqͣꝫtuꝫ iſte virtutes denominant quaſdā generales ꝯditiones ꝟtutuꝫ. vel ꝑredūdantiā predictaꝫ. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ ille qͣttuor generalesꝟ tutū ꝯditiones quas ponit phus nō ſunt ꝓprie predictis ꝟtutibꝰ. ſed pn̄t eis appropriari ẜm modū iā dictuꝫ.Ad quintū ſic procediturUidet̉ ꝙ inconueniēter hmōi qͣttuor ꝟtutes diuidant̉ īꝟtutes exemplares. purgati animi. purgatorias ⁊ politicas. Ut enī Macrobius dicit in. ij. ſuꝑ ſomnium Scipionis. ꝟtutes exēplares ſunt q̄ in ipſa diuina mēte cōſiſtunt. ſed phūs in. x. ethi. dicit ꝙ ridiculū ē deo iuſticiam. fortitudinē. tꝑantiā. ⁊ prudentiā attribuere. gͦ ꝟtutes hmōi non pn̄t eſſe exēplares. ¶ Pre. Uirtutes puigati animi dicunt̉ q̄ ſunt abſqꝫ paſſionibꝰ. Dic̄ enī ibidēMacrobius ꝙ tꝑantie purgati animi ē terrenas cupiditates non reprimere. ſꝫ penitus obliuiſci. fortitudīs aūtpaſſiones ignorare. non vincere. dictuꝫ eſt aūt ſupra ꝙhmōi ꝟtutes ſine paſſionibꝰ eſſe non pn̄t. gͦ hmōi virtutes purgati animi eſſe nō pn̄t. ¶ Pre. Uirtutes purgatorias dicit eſſe eoꝝ qui quadā hūanoꝝ fuga ſolis ſe inſirunt diuinis. ſed hoc videt̉ eſſe vitioſum. Dicit enī Tullius in primo de officijs. ꝙ qui deſpicere ſe dicunt ea q̄pleriqꝫ mirant̉ .ſ. imꝑia ⁊ magiſtratus. his non mō laudi. veꝝ etiam vitio dandū puto. gͦ non ſunt alique ꝟtutes purgatorie. ¶ Pre. Uirtutes politicas eē dic̄. quibus boni viri reipublice ꝯſulunt. vrbeſqꝫ tuent̉. ſed adbonum cōe ſola iuſticia legal̓ ordinat̉. vt phūs dicit ī. v.ethi. gͦ alie virtutes non debent dici politice. Sed contra eſt qd̓ Macrobius ibideꝫ dicit. Plotinus inter phīeprofeſſores cū Platōne princeps. qͣttuor ſunt inquit qͣternaꝝ genera ꝟtutuꝫ ex his prime politice vocant̉. ſecūde purgatorie. tertie aūt iam purgati animi. quare exemplares. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ſicut Aug. dicit in li. de moribꝰ eccleſie. oportet ꝙ aīa aliquid ſequatur ad hoc ꝙ ei poſſitꝟtus innaſci. ⁊ hoc deus eſt. quem ſi ſequimur bn̄ viuimus. Oportet igit̉ ꝙ exemplar hūane ꝟtutis in deo p̄exiſtat. ſicut ⁊ in eo p̄exiſtunt oīm reꝝ rōnes. Sic igiturꝟtus pōt ꝯſiderari vel ꝓut eſt exemplariter in deo. et ſicdicunt̉ ꝟtutes exemplares. ita .ſ. ꝙ ipſa diuina mens indeo dicat̉ prudētia. temꝑantia ꝟo conuerſio diuine intentionis ad ſeipſum ſicut ī nobis tꝑantia dr̄ per hoc ꝙconcupiſcibil̓ conformat̉ rōni. fortitudo aūt dei eſt immutabilitas. iuſticia ꝟo dei eſt obſeruatō legis eterne inſuis oꝑbꝰ. ſicut Plotinus dixit. Et qꝛ hō ẜm ſuaꝫ naturaꝫ eſt animal politicum. virtutes hmōi ꝓut in hoīe exiſtunt. ẜm conditionem ſue nature politice vocant̉. ꝓut .ſ.hō ẜm has virtutes recte ſe hꝫ in rebꝰ humanis gerēdisẜm quem modū hactenus de his virtutibꝰ locuti ſumꝰ.Sed qꝛ ad hominem ꝑtinet vt etiaꝫ ad diuina ſe trahatqͣꝫ tuꝫ poteſt. vt etiam phūs dicit in. x. ethi. ⁊ hoc nobisin ſacra ſcriptura commendat̉ multipliciter. vt eſt illud.

Matthei. v. Eſtote perfecti ſicut et pater veſter celeſtisperfectus ē. neceſſe eſt ponere quaſdā virtutes mediasinter politicas. que ſunt virtutes humane ⁊ exemplareſque ſunt virtutes diuine. que quidem virtutes diſtinguunt̉ ẜm diuerſitatem motus et termini. ita ſcꝫ ꝙ quedam ſunt virtutes ttanſcendentium ⁊ in diuinam ſimilitudinem tendentium. ⁊ he vocant̉ virtutes purgatorie.ita. ſcꝫ ꝙ prudentia omnia mundana diuinoruꝫ contemplatione deſpiciat. omnemqꝫ anime cogitationum in diuina ſola dirigat. temperantia vero relinquat inqͣꝫtū natura patif que corporis vſus requirit. fortitudinis autēeſt vt aīa non terreat̉ ꝓpter receſſum a corpore ⁊ acceſſuꝫſuperna. iuſticia vero eſt vt tota aīa conſentiat ad hmōipropoſiti viam. Quedam vero ſunt virtutes iam aſſequentium diuinam ſimilitudinem. que vocant̉ ꝟtutesiā purgati animi. ita. ſcꝫ ꝙ prudentia ſola diuina intueatur. temperantia terrenas cupiditates neſciat. fortitudopaſſiones ignoret. iuſticia cū diuina mente perpetuo federe ſociet̉. eam .ſ. imitando. quas quidem ꝟtutes dicimus eſſe beatoꝝ. vel aliquoꝝ in hac vita perfectiſſimoꝝ.¶ Ad .i. ergo dd̓. ꝙ philoſophus loquit̉ de his virtutibꝰ ẜm ꝙ ſunt circa res hūanas. puta iuſticia circa emptiones vel venditiones. fortitudo aūt circa timores. tēperantia circa concupiſcentias. ſic enim ridiculum ē easdeo attribuere. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ ꝟtutes humane ſuntcirca paſſiones .ſ. v̓tutes hominum in hoc mundo cōuerſantium. ſed virtutes eoꝝ qui plenam beatitudinem aſſequunt̉ ſunt abſqꝫ paſſionibꝰ. Unde Plotinus dic̄ ꝙpaſſiones politice virtutes molliunt .i. ad mediuꝫ reducunt. ſecunde .ſ. purgatorie auferunt. tertie que ſunt purgati animi obliuiſcunt̉. quartas .ſ. exemplares nephaseſt nominari. qͣꝫuis dici poſſit ꝙ loquit̉ hic de paſſionibus ẜm ꝙ ſignificant aliquos inordinatos moiꝰ. ¶Adiij. dicenduꝫ ꝙ deſerere res humanas vbi neceſſitas imponit̉ vitioſum eſt. alias eſt virtuoſum. vnde paruꝫ ſupra Tullius premittit. His forſitā concedendum ē rempublicam non capeſcentibꝰ qui excellenti ingenio doctrine ſe dederunt. ⁊ his qui aut valitudīs imbecillitate autaliqua grauiori cauſa impediti. a re publica receſſerunt.cum eius adminiſtrande poteſtatem alijs laudemqꝫ cōcederent. qd̓ conſonat ei quod Aug. dicit. xix. de ciui. d̓iocium ſanctum querit charitas veritatis. negocium iuſtum ſuſcipit neceſſitas charitatis. quam ſarcinam ſi nullus imponit percipiende atqꝫ intuende vacandum ē veritati. ſi autem imponit̉. ſuſcipienda eſt propter charitatis neceſſitatem. ¶ Ad. iiij. dd̓. ꝙ ſola iuſticia legalisdirecte reſpicit bonum cōmune. ſed per imperium omnes alias ꝟtutes ad bonuꝫ cōmune trahit. vt in. v. ethi.dicit philoſophus. Eſt enim conſiderandum ꝙ ad politicas virtutes ẜm ꝙ hic dicunt̉. pertinet non ſolum bene operari ad cōmune. ſed etiam bene operari ad partescōmunis. ſcꝫ ad domum vel aliquam ſingularem perſonam. ¶ QueſtioLXII.Einde ꝯſiderādumeſt de virtutibꝰ theologicis. ⁊ circa hoc queruntur quattuor. Primo vtrū ſint alique virtutes theologice. Secundo vtrum virtutes theologice diſtinguantur ab intellectualibus ⁊ moralibus. Tertio quot ⁊ queſint. Quarto de ordine earum.Ad primum ſic ꝓceditur