LQueſtio.

vtit̉ exemplificādo de ſanitate ⁊ egritudine. ⁊ de virtute ⁊de ſcīa. tū qꝛ in. vij. phi. ponit exp̄ſſe inter hītus pulchritudinē ⁊ ſanitatē. ¶Ad. i. gͦ dd̓. ꝙ obiectio illa ꝓcedit d̓ hī̄tu ẜm ꝙ ē diſpō ad oꝑatōeꝫ. ⁊ de actibꝰ corꝑis qͥ ſunt a natura. nō āt de his qͥ ſunt ab aīa. qͦꝝ principiū ē voluntas.Ad. ij. dd̓. ꝙ diſpōnes corꝑales nō ſunt ſimpl̓r difficile mobiles ꝓpter mutabilitatē corꝑaliū cāꝝ. pn̄t tn̄ eē difficile mobiles ꝑ comꝑatōeꝫ ad tale ſubiectū. qꝛ .ſ. tali ſubiecto durante amoueri nō pn̄t. vel qꝛ ſunt difficile mobiles ꝑ comꝑatōneꝫ ad alias diſpōnes. ſed qͣlitares animeſunt ſimpl̓r difficile mobiles ꝓpter immobilitatē ſubiecti⁊ iō nō dic̄ ꝙ ſanitas difficile mobil̓ ſimpl̓r ſit hītus. ſedꝙ ē vt hītus. ſic̄ in greco habet̉. qͣlitates āt dicunt̉ ſimpl̓rhītus. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ diſpōnes corꝑales q̄ ſunt in primaſpē qͣlitatis vt quidā poſuerūt. differūt a qualitatibꝰ tertieſpēi. in hoc ꝙ qͣlitates tertie ſpēi ſunt vt in fieri ⁊ vt in motu. vn̄ dicunt̉ paſſiones vel paſſibiles qͣlitates. qn̄ aūt iāꝑuenerint ad ꝑfectū qͣi ad ſpēꝫ. tūc iā ſunt in prima ſpē qͣlitatis. Sꝫ hoc improbat Simplicius in ꝯmēto p̄dicamētoꝝ. qꝛ ẜm hoc calefactio eēt in tertia ſpē qͣlitatis. calor aūtin prima. Areſto. aūt poīt calorē in tertia. vn̄ Porphyriꝰdic ſic̄ Simplicius ibidem refert. ꝙ paſſio vel paſſibil̓ qͣlitas eſt diſpō ⁊ habitus. differunt in corꝑibus ẜm intenſionem ⁊ remiſſionem. quando enim aliquid recipit caliditatem ẜm calefieri tm̄. non autem vt calefacere poſſit.tunc eſt paſſio ſi ſit cito tranſiens. vel paſſibilis qualitasſi ſit manens. quando autem iam ad hoc perducit̉ ꝙ pōtetiam alterum caleᶠacere. tunc eſt diſpoſitio. ſi autem vltērius intm̄ confirmet̉ ꝙ ſit difficile mobilis. tunc erit habitus. vt ſic diſpoſitio ſit quedam intenſio ſeu perfectio paſſionis vel paſſibilis qualitatis. habitus autem diſpoſitionis. Sed hoc improbat Simplicius. quia talis intenſio⁊ remiſſio non important diuerſitatem ex parte ip̄iꝰ forme. ſed ex diuerſa participatione ip̄ius ſubiecti. ⁊ ita nōdiuerſificarent̉ per hoc ſpecies qualitatis. Et ideo aliterdd̓. eſt ꝙ ſicut ſupra dictum eſt. commenſuratio ip̄arumqualitatum paſſibilium ſecundum conuenientiam ad naturam habent rōnem diſpoſitionis. ⁊ ideo facta alteratōnecirca ip̄as qualitates paſſibiles. que ſunt calidum. frigidum. humidum. ⁊ ſiccum. fit ex conſequenti alteratio ẜmegritudinem ⁊ ſanitatē. primo autē ⁊ ꝑ ſe non ē alteratioẜm hmōi habitus ⁊ diſpōnes.Ad ſecundū ſic ꝓceditur.Uidet̉ ꝙ hītus ſint in aīa magis ẜm eſſentiā qͣꝫ ẜm potētiā. Diſpōnes .n. ⁊ hītus dicunt̉ in ordine ad naturā. vtdictū ē. ſꝫ natura magis attendit̉ ẜm eſſentiā aīe qͣꝫ ẜm potētias. qꝛ aīa ẜm ſuā eſſentiā ē natura talis corꝑis ⁊ formaeius. gͦ hītus ſunt in aīa ẜm eius eſſentiā ⁊ nō ẜm potētiāPre. Accn̄tis nō eſt accn̄s. hītus aūt ē qͦddā accn̄s. ſedpotētie aīe ſunt de genere accn̄tiū. vt in primo dictū eſt. gͦhītus nō ē in aīa rōe ſue potētie. ¶ Pre. Subiectum eſtprius eo qd̓ ē in ſubiecto. ſꝫ hītus cū ꝑtineat ad primamſpēꝫ qͣlitatis ē prior qͣꝫ potētia q̄ ꝑtinet ad ſcd̓aꝫ ſpēꝫ. gͦ hī̄tus nō ē in potētia aīe ſic̄ in ſubiecto. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē ꝙ phūsin i. ethi. ponit diuerſos hītus in diuerſis ꝑtibus aīe. ¶Rn̄. dd̓. ꝙ ſic̄ ſupͣ dictū ē. hītus īportat diſpōeꝫ qͣꝫdā in ordine ad naturā vel ad oꝑatōeꝫ. Si gͦ accipiat̉ hītus ẜꝫ ꝙhꝫ ordinē ad naturā. ſic nō pōt eē in aīa. ſi tn̄ de natura humana loqͣmur. qꝛ ip̄a aīa ē forma cōpletiua hūane nature. vn̄ ẜm hoc magis pōt eē aliqͥs hītus vel diſpō in corꝑeꝑ ordinē ad aīaꝫ qͣꝫ in aīa ꝑ ordinē ad corpus. Sꝫ ſi loqͣ-

mur de ali qͣ ſuꝑiori natura. cꝰ hō pōt eſſe ꝑticeps. ẜm illd̓ij. Pe. i. Ut ſimus ꝯſortes nature diuine. ſic nihil ꝓhibetin aīa ẜm ſuā eēntiā eē aliquē hītū .ſ. gr̄aꝫ vt in fra dicet̉.Si vero accipiat̉ hītus in ordine ad oꝑatōeꝫ. ſic maxīe hitus inueniunt̉ in aīa. inqͣꝫtū aīa nō de terminat̉ ad vnamoꝑatōeꝫ. ſꝫ ſe hꝫ ad multas qd̓ reqͥrit̉ ad hītū. vt ſupͣ dictūē. Et qꝛ aīa ē principiū oꝑatōnū ꝑ ſuas potētias. ideo ẜmhoc hītus ſunt in aīa ẜm ſuas potētias. ¶ Ad. i. gͦ dd̓. ꝙeſſentia aīe ꝑtinet ad naturā hūanā. nō ſic̄ ſubiectū diſponendū ad aliquid aliud. ſꝫ ſic̄ forma ⁊ natura ad quā aliquis diſponit̉. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ accn̄s ꝑ ſe nō pōt eſſe ſubiectū accn̄tis. ſed quia etiam in ip̄is accn̄tibus eſt ordo q̄dam. ſubiectum ẜm ꝙ eſt ſub vno accn̄te. intelligit̉ eē ſubiectū alterius. ⁊ ſic d̓r vnum accn̄s eſſe ſubiectū alterius.vt ſuꝑficies coloris. ⁊ hoc mō pōt potentia eſſe ſubiectumhītus. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ hītus p̄mittit̉ potētie ẜm ꝙ importat diſpōeꝫ ad naturā. potētia āt ſꝑ īportat ordine ad oꝑationē q̄ ē poſterior. cū natura ſit oꝑatōis principiū. ſꝫ hītꝰcꝰ potētia ē ſubiectū. nō īportat ordinē ad naturā. ſed adoꝑatōeꝫ. vn̄ ē poſterior potētia. Uel pōt dici ꝙ hītus p̄ponit̉ potētie ſic̄ cōpletū incōpleto. ⁊ actus potētie. actusenī naturaliter eſt prior. qͣꝫuis potētia ſit prior ordine generationis ⁊ tꝑis. vt d̓r in. vij. ⁊. ix. metaphi.Ad tertiuꝫ ſic proceditur.Uidet̉ ꝙ in potentijs ſenſitiue ꝑtis non poſſit eſſe aliqͦshabitus. Sicut .n. potentia nutritiua ꝑs eſt irrōnalis ita⁊ ſenſitiua. ſed in potentijs nutritiue partis non ponituraliquis habitus. ergo nec in potentijs ſenſitiue partis aliquis habitus debet poni. ¶ Pre. Senſitiue ꝑtes ſuntcōes nobis ⁊ brutis. ſed in brutis non ſunt aliqui habitꝰ.quia non eſt in eis voluntas que in diffinitōe habitus ponit̉. vt ſupͣ dictū eſt. gͦ in potentijs ſenſitiuis nō ſunt aliqͣhabitus. ¶ Pre. habitus aīe ſunt ſcīe ⁊ virtutes. ⁊ ſic̄ ſcīarefert̉ ad vim apprehenſiuam. ita virtus ad vim appetitiuam. ſed in potētijs ſenſitiuis non ſunt alique ſcīe. cumſcīa ſit vl̓ium. que vires ſenſitiue apprehendere non pn̄t.ergo etiam nec habitus virtutum in ꝑtibus ſenſitiuis eēpn̄t. ¶ Sed contra eſt quod ph̓us dicit in. iij. ethi. ꝙ aliq̄virtutes .ſ. tꝑantia ⁊ fortitudo ſunt irrōnabiliū ꝑtium. ¶Rn̄. dd̓. ꝙ vires ſenſitiue dupl̓r pn̄t ꝯſiderari. vnō modoẜm ꝙ oꝑant̉ ex inſtinctu nature. alio mō ẜm ꝙ oꝑant̉ ex īperio rōis. ẜm igit̉ ꝙ oꝑant̉ ex inſtinctu nature. ſic ordinātur ad vnū ſic̄ ⁊ natura. ⁊ iō ſic̄ in potētijs naturalibꝰ nonſunt aliqui hītus. ita etiā nec in potētijs ſenſitiuis ẜm ꝙex inſtinctu nature oꝑant̉. ẜm vero ꝙ oꝑant̉ ex imꝑio ronis. ſic ad diuerſa ordinari pn̄t. ⁊ ſic pn̄t in eis eſſe aliquihītus quibꝰ bn̄ aut male ad aliqͥd diſponunt̉. ¶ Ad. i. gͦdd̓. ꝙ vires nutritiue ꝑtis non ſunt nate obedire imperiorōnis. ⁊ ideo nō ſunt in eis aliqui habitus. ſed vires ſenſitiue nate ſunt obrdire imperio rōis. ⁊ iō in eis eē pn̄t aliqui hītus. nam ẜm ꝙ obediūt rōi quodammodo rōnalesdicunt̉. vt in. i. ethi. d̓r. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ vires ſenſitiue inbrutis animalibus non oꝑant̉ ex imperio rōnis. ſed ſi ſibirelinquant̉ bruta aīalia. oꝑant̉ ex inſtinctu nature. ⁊ ſic ībrutis animalibus nō ſunt aliqui hītus ordīati ad oꝑatōnes. ſunt tn̄ in eis alique diſpōnes in ordine ad naturamvt ſanitasr⁊ plulchritudo. ſꝫ qꝛ bruta aīalia a rōne hoīs ꝑquandam ꝯſuetudinem diſponunt̉ ad aliqͥd oꝑandū. ſicvel aliter. hoc mō in brutis aīalibus hītꝰ qͦdāmō poni pn̄tvn̄ Augꝰ. dicit in li. lxxxlij. q. ꝙ videmꝰ īmaniſſimas beſtias a maxīs voluptatibꝰ abſtinere doloꝝ mētu. qd̓ cū ī eaꝝ