QueſtioL
ſunt quidā habitus qui etiā ex ꝑte ſubiecti in qͦ ſunt. primo ⁊ principaliter importāt ordinē ad actū. qꝛ vt dictū ē.hītus pͥmo ⁊ ꝑ ſe īportat hītudinē ad naturā rei. Si igit̉natura rei in qͣ ē hītus cōſiſtat ī ip̄o ordīe ad actū. ſeqͥt̉ ꝙhītus principalit̓ īportet ordinē ad actū. māifeſtū ē āt ꝙnatura ⁊ rō potētie ē vt ſit pͥncipiū actus. vn̄ oīs hītus qͥē alicꝰ potētie vt ſubiecti. p̄ncipalit̓ īportat ordinē ad actū.Ad i. gͦ dd̓. ꝙ hītus ē actꝰ qͥdā inqͣꝫtū ē qͣlitas. ⁊ ẜꝫ hocpōt eē principiū oꝑatōis. ſꝫ ē ī potētia ꝑ reſpectū ad oꝑationē. vn̄ hītꝰ d̓r actꝰ primꝰ. ⁊ oꝑatio actus ſcd̓s. vt pꝫ in. ijde aīa. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ nō ē de rōe hītꝰ ꝙ reſpiciat potētiāſꝫ ꝙ reſpiciat naturā. ⁊ qꝛ natura p̄cedit actōeꝫ qua reſpiēpotētia. iō prior ſpēs qualitatis ponit̉ hītus qͣꝫ potētia.Ad. iij. dd̓. ꝙ ſanitas d̓r hītus vl̓ hītual̓ diſpō in ordīe adnaturā. ſic̄ dictū ē. inqͣꝫtū tn̄ natura ē principiū actꝰ ex ꝯn̄ti īporrat ordinē ad actū. vn̄ ph̓s dic̄ ī. x. de hyſto. aīaliū.ꝙ homo d̓r eſſe ſanus vel membrum aliquod qn̄ pōt facere oꝑationem ſani. Et eſt ſil̓e in alijs.Ad quartum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ nō ſit neceſſariū eē hītus. hītus .n. ſunt qͥbꝰ aliqͥd diſponit̉ bn̄ vel male ad aliqͦd. ſic̄ dictū ē. ſꝫ ꝑ ſuam formā aliqͥd bn̄ vel male diſponit̉. nā ẜm forma aliquid eſtbonū ſic̄ ⁊ ens. gͦ nulla neceſſitas ē habituū. ¶ Pre. Habitus īportat ordinē ad actū. ſꝫ potētia īportat principiumactus ſufficiēter. nā ⁊ potētie naturales abſqꝫ habitibꝰ ſūtprincipia actuū. gͦ nō fuit neceſſariū hītus eſſe. ¶ Pre. ſicut potētia ſe hꝫ ad bonū ⁊ malū. ita ⁊ hītus. ⁊ ſic̄ potentianō ſꝑ agit. ita nec hītus. exn̄tibꝰ igit̉ potētijs ſuꝑfluū fuithabitū eſſe. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē ꝙ hītus ſunt ꝑfectōes q̄dā. vt d̓r īvij. phi. ſꝫ ꝑfectio eſt maxīe neceſſaria rei cū habeat rōneꝫfini s. gͦ neceſſariū fuit hītus eſſe. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ſic̄ ſupͣ dictum eſt. habitus importat diſpōeꝫ quandā in ordine adnaturā rei. ⁊ ad oꝑatōeꝫ vel finē eius. ẜm quā bn̄ vel malealiquid ad hoc diſponit̉. Ad hoc autē ꝙ aliquid indigeatdiſponi ad alteꝝ tria requirunt̉. Primo quidem vt id qd̓diſponit̉ ſit alteꝝ ab eo ad quod diſponit̉. ⁊ ſic ſe habeat adip̄m vt potētia ad actū. vn̄ ſi aliqͥd ſit cꝰ natura nō ſit ꝯpoſita ex potētia ⁊ actu. ⁊ cꝰ ſubſtātia ſit ſua oꝑatio. ⁊ ip̄m ſutꝓpter ſeip̄m. ibi hītus vel diſpoſitio locū nō hꝫ. ſic̄ pꝫ ī deoScd̓o requirit̉ ꝙ id qd̓ eſt in potētia ad alteꝝ poſſit pluribus modis determinari ⁊ ad diuerſa. vn̄ ſi aliqͥd ſit in potētia ad alteꝝ. ita tn̄ ꝙ nō ſit in potētia ad ip̄m. ibi diſpoſitio ⁊ hītus locū nō hꝫ. qꝛ tale ſubiectū ex ſua natura hꝫ debitā hītudinē ad talē actū. vn̄ ſi corpus celeſte ſit cōpoſitūex materia ⁊ forma. cū illa nō ſit in potētia ad aliā formā.vt in primo dictū ē nō hꝫ locum ibi diſpō vel hītus ad formā. aut etiā ad oꝑatōeꝫ. qꝛ natura celeſtis corꝑis nō ē inpotētia niſi ad vnū motū determinatū. Tertio requirit̉ ꝙplura ꝯcurrāt ad diſponēdū ſubiectū ad vnū eoꝝ ad q̄ eſtin potētia. q̄ diuerſis modis ꝯmenſurari pn̄t vt ſic diſponat̉ bn̄ vel male ad forma ⁊ ad oꝑatōeꝫ. vn̄ qͣlitates ſimplices elemētoꝝ q̄ ẜm vnū modū determinatū naturis elemētoꝝ ꝯueniūt. nō dicimus diſpōes vel hītus ſꝫ ſimplices qͣlitates. dicimus autē diſpōnes vel hītus. ſanitatem.pulchritudinē. ⁊ alia hmōi q̄ importāt qͣꝫdā ꝯmēſuratōeꝫpluriū. q̄ diuerſis mōis ꝯmēſurari pn̄t. Proptet qd̓ ph̓sdic̄ in. v. metaphi. ꝙ hītus ē diſpō. ⁊ diſpō ē ordo hn̄tisꝑtes. vel ẜmlocū. vel ẜm potētiā. vel ẜm ſpōꝫ. vt ſupra dictum ē. qꝛ igit̉ multa ſunt entiū ad qͦꝝ naturas ⁊ oꝑatōesneceſſe ē plura ꝯcurrere q̄ diuerſis modis ꝯmēſurari pn̄tiō neceſſe ē hītus eſſe. ¶ Ad i. gͦ dd̓. ꝙ ꝑ formā ꝑficit̉ na-
tura rei. ſꝫ oportet ꝙ in ordine ad ip̄aꝫ formā diſponaturſubiectū aliqͣ diſpōe. ip̄a tn̄ forma ordinat̉ vlteriꝰ ad oꝑationē q̄ ē finis. vel via in finē. ⁊ ſiqͥdē hēat forma determinare vnā tm̄ oꝑatōeꝫ determinatā. nulla alia diſpō requirit̉ ad oꝑatōeꝫ p̄ter ip̄aꝫ formā. ſi autē ſit tal̓ forma q̄ poſſit diuerſimode oꝑari. ſic̄ ē aīa. oportet ꝙ diſponat̉ ad ſuas oꝑatōes ꝑ aliqͦs hītus. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ potētia qn̄qꝫ ſehꝫ ad multa. ⁊ iō oportet ꝙ aliqͦ alio determinet̉. ſi ꝟo ſitaliqͣ potētia q̄ nō ſe hēat ad multa. nō īdiget hītu determināte. vt dictū ē. ⁊ ꝓpter hoc vires naͣles nō agūt oꝑatōesſuas mediātibꝰ aliqͥbꝰ hītibꝰ. qꝛ ẜm ſeip̄as ſunt determinate ad vnū. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ n̄ idē hītus ſe hꝫ ad bonuꝫ ⁊malum. ſic̄ infra patēbit. eadē autē potētia ſe hꝫ ad bonū⁊ malum. ⁊ iō neceſſarij ſunt habitus vt potētie determinent̉ ad bonum.¶ Queſtio. L.Einde ꝯſideradumē de ſubiecto hītuum. Et circa hoc q̄runt̉ ſex.Prīo. vtꝝ in corꝑe ſit aliqͥs hītus. Scd̓o. vreaīa ſit ſubiectū hītus ẜm ſuā eēntiā vel ẜm ſuā potētiam.Tertio. vtꝝ ī potētijs ſenſitiue ꝑtis poſſit eē aliqͥs hītus.Quarto. vtꝝ ī ip̄o ītellectu ſit aliqͥs hītus. Quīto. vtꝝ involuntate ſit aliqͥs hītꝰ. Sexto. vꝝ ī ſubſtātijs ſeꝑatis.Ad primū ſic proceditur.Uidet̉ ꝙ in corꝑe n̄ ſit aliqͣs hītus. vt .n. ꝯmētator dic̄ iniij. de aīa. Habitus ē qͦ qͥs agit cū voluerit. ſꝫ actōes corꝑales nō ſubiacēt volūtati cū ſint naturales. gͦ in corꝑe n̄ pōteē aliqͥs hītus. ¶ Pre. oēs diſpōes corꝑales ſunt facilemobiles. ſꝫ hītus eſt qͣlitas difficile mobil̓. gͦ nulla diſpōcorꝑal̓ pōt eē hītus. ¶ Pre. oēs diſpōnes corꝑales ſubiacēt alteratōi. ſꝫ alteratio nō ē niſi in tertia ſpē qͣlitatis. q̄diuidit̉ ꝯͣ hītu. gͦ nullus hītus eſt in corꝑe. ¶ Sꝫ ꝯͣ eſt ꝙpb̓s in p̄dicamētis ſanitatē corꝑis vel infirmitatē inſanabi lē hītū noīari dic̄. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ſic̄ ſupͣ dictū ē. hītus ēq̄dā diſpō alicꝰ ſubiecti exn̄tis in potētia. vel ad formā. velad oꝑatōeꝫ. ẜm gͦ ꝙ hītus importat diſpōeꝫ ad oꝑatōeꝫ.nullus hītus ē principaliter in corꝑe ſic̄ in ſubiecto. omīsenī oꝑatio corꝑis aut ē a naturali qͣlitate corꝑis. aut ē abaīa mouēte corpus. Quantū igit̉ ad illas oꝑatōnes queſunt a natura nō diſponit̉ corpꝰ ꝑ aliquē hītū. qꝛ ꝟtūtesnaturales ſunt determinate ad vnū. dictū ē autē ꝙ hītualis diſpō requirit̉ vbi ſubiectū ē in potētia ad multa. oꝑationes ꝟo q̄ ſunt ab aīa ꝑ corpus principaliter quidē ſūtip̄ius aīe. ſcd̓ario ꝟo ip̄ius corꝑis. hītus autē ꝓportionāt̉oꝑatōibꝰ. vn̄ ex ſil̓ibꝰ actibꝰ ſil̓es hītus cauſant̉. vt d̓r ī. ijethi. ⁊ iō diſpōnes ad tales oꝑatōes principaliter ſunt inaīa. in corꝑe ꝟo pn̄t eſſe ſcd̓ario. inqͣꝫtū .ſ. corpus diſponitur ⁊ habilitat̉ ad ꝓmpte deſeruiēdū oꝑatōibꝰ aīe. Si vero loqͣmur de diſpōe ſubiecti ad formā. ſic bītualis diſpōpōt eſſe in corꝑe. qd̓ comꝑat̉ ad aīaꝫ ſic̄ ſubiectū ad formā⁊ hoc mō ſanitas ⁊ pulchritudo ⁊ hmōi hītuales diſpōesdicunt̉. nō tn̄ ꝑfecte hn̄t rōnem habituū. qꝛ cauſe eoꝝ exſua natura de facili trāſmutabiles ſunt. Alexāder ꝟo poſuit nullo mō hītū vel diſpōeꝫ prime ſpēi eſſe in corꝑe. vtSimplicius refert in ꝯmeto p̄dicamētoꝝ. ſꝫ dicebat primā ſpēꝫ qͣlitatis ꝑtinere tm̄ ad aīaꝫ. ⁊ qd̓ Areſto. inducitin p̄dicamētis de ſanitate ⁊ egritudine. nō inducit qͣſi ꝑtineat ad primā ſpēꝫ qͣlitatis. ſꝫ ꝑ modū exēpli vt ſit ſenſus. ꝙ ſic̄ egritudo ⁊ ſanitas pn̄t eē facile. vel difficile mobiles. ita etiā qͣlitas prime ſpēi q̄ dicuntur hītus ⁊ diſpōSꝫ hoc pꝫ eē ꝯͣ intētōeꝫ Areſto. tū qꝛ eodē mō ſoquendi