QueſtioXXIX

ij. Macha. iij. ꝙ leges optime cuſtodiebant̉ ꝓpter oēꝫ pontificis pietatē. ⁊ aīos odio hn̄tes mala. ſi igit̉ nihil odiat̉niſi malū. ſequit̉ ꝙ oē odiū ſit laudabile. qd̓ pꝫ eſſe falſuꝫPre. idē nō eſt ſil̓ bonū ⁊ malū. ſꝫ idē diuerſis ē odibile ⁊ amabile. gͦ odiū nō ſolū eſt mali. ſꝫ etiā boni ¶ Sꝫꝯͣ. odiū ꝯͣriat̉ amori. ſꝫ ob̓m amoris ē bonū. vt ſupͣ dictuꝫeſt. gͦ obiectū odij eſt malū. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ cū appetitꝰ naturalis deriuet̉ ab aliqͣ apprehenſione lꝫ nō ꝯiūcta. eademrō videt̉ eſſe de inclinatōe appetitus naturalis ⁊ appetitusaīalis qui ſequit̉ apprehenſionē ꝯiunctā. ſic̄ ſupra dictū eſtin appetitu aūt naturali hoc manifeſte apparet. ꝙ ſic̄ vnūquodqꝫ hꝫ naturalem ꝯſonantiā vel aptitudine ad id qd̓ſibi ꝯuenit q̄ ē amor naturalis. ita ad id qd̓ ē repugnās ⁊corruptiuū hꝫ diſſonantiā naturalem q̄ eſt odiū naturaleSic igit̉ ⁊ in appetitu aīali ſeu intellectiuo amor eſt conſonantia q̄dam appetitus in id qd̓ apprehendit̉. vt conueniēs. odiū ꝟo eſt diſſonātia q̄dā appetitus ad id qd̓ app̄hendit̉ vt repugnās ⁊ nociuum. ſicut aūt omne conueniens in qͣꝫtum hmōi hꝫ rōnem boni. ita omne repugnansinqͣꝫtum hmōi hꝫ rōnem mali. ⁊ ideo ſicut bonū eſt obiectum amoris. ita malum eſt obiectum odij. ¶ Ad. i. gͦ dd̓.ꝙ ens inqͣꝫtū ens nō hꝫ rōnem repugnātis. ſed magis cōuenientis. qꝛ oīa conueniunt in ente. ſed ens inqͣꝫtum eſthoc ens determinatū hꝫ rōnem repugnātis ad aliqd̓ ensdeterminatū. ⁊ ẜm hoc vnū ens eſt odibile alteri ⁊ eſt malum. ⁊ ſi nō in ſe. tn̄ ꝑ comꝑatōeꝫ ad alteꝝ. ¶ Ad. ij. dd̓.ꝙ ſicut aliquid apprehendit̉ vt bonum qd̓ nō eſt vere bonū. ita aliquid apprehendit̉ vt malum qd̓ nō eſt vere malum. vn̄ ꝯtingit qn̄qꝫ nec odiū mali. nec amorē boni eē bonum ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ ꝯtingit idē eſſe amabile ⁊ odibile diuerſis ẜm appetitū quidē naturalem. ex hoc ꝙ vnū ⁊ idēeſt conueniens vni ẜm naturam ⁊ repugnans alteri. ſic̄calor conuenit igni ⁊ repugnat aq̄. ẜm appetitum ꝟo aīalem. ex hoc ꝙ vnū ⁊ idem apprehendit̉ ab vno ſub rōe boni. ⁊ ab alio ſub rōe mali.Ad ſcd̓m ſic proceditur.Uidet̉ ꝙ amor nō ſit cā odij. Ea .n. q̄ ex oppoſito diuiduntur. naturaliter ſunt ſil̓. vt d̓r in p̄dicamētis. ſꝫ amor ⁊ odium cū ſint ꝯͣria ex oppoſito diuidunt̉. gͦ natutaliter ſunt ſimul. nō gͦ amor eſt cā odij. ¶ Pre. vnū ꝯͣrioꝝ nō eſt cā alteri. ſed amor ⁊ odiū ſunt ꝯͣria. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pre. poſterius nōeſt cā prioris. ſꝫ odiū eſt prius amore vt videt̉. nā odiumimportat receſſum a malo. amor ꝟo acceſſum ad bonum.gͦ amor nō eſt cā odij. ¶ Sed ꝯͣ eſt qd̓ dic̄ Augꝰ. xiiij. d̓ ci.dei. ꝙ oēs affectōes cauſant̉ ex amore. ergo ⁊ odiū cum ſitq̄dam affectio aīe. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ſic̄ ſupra dictū eſt. amorꝯſiſtit in qͣdam conueniētia amātis ad amatū. odium ꝟoꝯſiſtit in qͣdā repugnātia vel diſſonantia. oportet autē inqͦlibet prius ꝯſiderare quid ei cōueniat qͣꝫ qͥd ei repugnetPer hoc .n. aliqͥd eſt repugnās alteri. qꝛ eſt corruptiuumvel impeditiuū eius qd̓ eſt conueniens. vn̄ neceſſe eſt ꝙamor ſit prior odio ⁊ ꝙ nihil odio habeat̉. niſi ꝑ hoc ꝙ contrariat̉ conueniēti qͥd̓ amat̉. ⁊ ẜm hoc omne odiū ex amore cauſat̉. ¶ Ad .i. ergo dd̓. ꝙ in his q̄ ex oppoſito diuidūtur q̄dā inueniunt̉ q̄ ſunt nuturaliter ſimul ⁊ ẜm rē ⁊ ẜmrōnem. ſicut due ſpēs aīalis. vel due ſpecies coloris. q̄damꝟo ſunt ſimul ẜm rōnem. ſed vnū realiter eſt prius altero⁊ cā eius. ſicut pꝫ in ſpēbus nūeroꝝ figuraꝝ ⁊ motuū. q̄dam ꝟo nō ſunt ſil̓. nec ẜm rem. nec ẜm rōnem. ſic̄ ſubſtātia ⁊ accn̄s. nā ſubſtātia realiter eſt cā accn̄tis. ⁊ ens ẜꝫ rōnem prius attribuit̉ ſubſtātie qͣꝫ accn̄ti. qꝛ accn̄ti nō attri-

buit̉ niſi inqͣꝫtū eſt in ſubſtātia. amor aūt ⁊ odiū naturaliter quidē ſunt ſimul ẜm rōnem. ſꝫ nō realiter. vn̄ nihil ꝓhibet amorē eſſe cām odij. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ amor ⁊ odiumſunt ꝯͣria qn̄ accipiunt̉ circa idē. ſꝫ qn̄ ſunt de ꝯͣrijs nonſunt ꝯͣria. ſꝫ ſe inuicē ꝯſequentia. eiuſdem .n. rōnis eſt ꝙamet̉ aliquid ⁊ odiat̉ eius ꝯͣriū. ⁊ ſic amor vnius rei ē cāꝙ eius contrariū odiat̉. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ in executōe priꝰeſt recedere ab vno termino qͣꝫ accedere ad alteꝝ terminūſed in intētione eſt ecōuerſo. ꝓpter hoc .n. recedit̉ ab vno termino vt accedat̉ ad alteꝝ. motus aūt appetitiuus magisꝑtinet ad intentionem qͣꝫ ad executōeꝫ. ⁊ iō amor eſt priorodio. cū vtrunqꝫ ſit motus appetitiuus.Ad tertium ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ odiū ſit fortius amore. Dic̄. n. Aug. in li. lxxxiijq. Nēo eſt qͥ nō magis dolorē fugiat qͣꝫ appetat voluptatēſꝫ fugere dolorē ꝑtinet ad odiū. appetitus aūt voluptatisꝑtinet ad amore. ergo odiū ē fortius amore. ¶ Pre. debilius vincit̉ a fortiori ſꝫ amor vincit̉ ab odio. qn̄ .ſ. amor cōuertit̉ in odiū. ergo odiū ē fortius amore. ¶ Pre. affectioaīe ꝑ effectū manifeſtat̉. ſꝫ fortius inſiſtit hō ad repellēdūodioſum qͣꝫ ad ꝓſequendū amatū ſic̄ etiā beſtie abſtinenta delectabilibꝰ ꝓpter ꝟbera. vt Aug. introducit in li. lxxxiijq ergo odiū eſt fortius amore. ¶ Sed ꝯͣ. bonū eſt fortiꝰqͣꝫ malū. qꝛ malū nō agit niſi ꝟtute boni. vt Diony. dicitc. iiij. de di. no. ſꝫ odiū ⁊ amor differūt ẜm differentiā boni ⁊ mali. ergo amor ē fortior odio. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ impoſſibile eſt effectum ſua cā eſſe fortiorē. omne aūt odiū ꝓcedit ex aliqͦ amore. ſic̄ ex cā. vt ſupra dictū eſt. vn̄ impoſſibile eſt ꝙ odiū ſit fortius amore ſimpl̓r. ſꝫ oportet vlteriusꝙ amor ſimpl̓r loquēdo it odio fortior fortius .n. mouetur aliqͥd in fine qͣꝫ in ea q̄ ſunt ad finē. receſſus aūt a malo ordinat̉ ad conſecutōeꝫ boni ſic̄ ad finem. vn̄ ſimpl̓e loquēdo fortior ē motus aīe in bonū qͣꝫ in malū. ſꝫ tn̄ aliqn̄videt̉ odiū fortius amore ꝓpter duo. Primo qͥdem. quiaodium eſt magis ſenſibile qͣꝫ amor. cum .n. ſenſus ꝑceptioſit in qͣdam immutatōe. ex quo aliquid iam immutatumeſt. nō ita ſentit̉ ſicut qn̄ eſt in potentia immutari. vn̄ calorfebris ethice qͣꝫuis ſit maior. non tn̄ ita ſentit̉ ſicut calortertiane. qꝛ calor ethice iam verſus eſt qͣi in habitū ⁊ naturam. ⁊ ꝓpter hoc etiam amor magis ſentit̉ in abn̄tia amati. ſicut Aug. dic̄ in. x. de tri. ꝙ amor non ita ſentit̉ cumnon ꝓdit eū indigentia. ⁊ ꝓpter hoc etiam repugnātia eiusquod odit̉ ſenſibilius ꝑcipit̉ qͣꝫ conuenientia eius quodamat̉. Scd̓o qꝛ non comꝑat̉ odium ad amorem ſibi correſpondentē. ẜm .n. diuerſitatē bonoꝝ eſt diuerſitas amorum in magnitudine ⁊ ꝑuitate. quibus ꝓportionant̉ oppoſita odia. vn̄ odium qd̓ corrn̄det maiori amori magis mouet qͣꝫ minor amor ¶ Et ꝑ hoc pꝫ rn̄ſio ad .i. nam amor voluptatis eſt minor qͣꝫ amor conſeruatōnis ſuiip̄ius. cui rn̄det fuga doloris. ⁊ ideo magis fugit̉ dolor qͣꝫ amet̉ voluptas. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ odium nunqͣꝫ vinceret amorē niſi ꝓpter maiorem amorē cui odium corrn̄det. ſic homo magis diligit ſe qͣꝫ amicum. ⁊ ꝓpter hoc ꝙ diligit ſe hꝫ odioetiā amicum ſi ſibi contrariet̉. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ ideo intenſius aliquid oꝑat̉ ad repellendum odioſa. quia odium ēmagis ſenſibile.Ad quartum ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ aliqͥs poſſit ſeip̄m odio habere. Dicit̉ .n. in pͣs.Qui diligit iniqͥtatē odit aīaꝫ ſuā. ſꝫ multi diligūt iniqͥtatē. gͦ multi odiūt ſeip̄os. ¶ Pre. illū odimꝰ cui volumꝰ

E 3