QueſtioXX

eius. ergo bonitas volūtatis dependet ex cōformitate advoluntatē diuinā. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ſic̄ dictū ē. bonitas volūtatis depēdet ex intentōe finis. finis aūt vltimus volūtatis hūane eſt ſummū bonū qd̓ eſt deus. vt ſupͣ dictū eſt.Requirit̉ ergo ad bonitatē hūane volūtatis ꝙ ordinet̉ adſummū bonū. hoc autē bonū primo qͥdē. ⁊ ꝑ ſe comꝑat̉ad voluntatē diuinā vt obiectū ꝓpriū eius. illud autē qd̓eſt primū in qͦlibet genere ē mēſura ⁊ rō oīm q̄ ſunt illiusgeneris. vnūqd̓qꝫ aūt rectū ⁊ bonū eſt inqͣꝫtū attingit ad ꝓpria menſurā. ergo ad hoc ꝙ volūtas hoīs ſit bona. reqͣtit̉ꝙ conformet̉ volūtati diuine. ¶ Ad. i. ergo dd̓. ꝙ voluntas hoīs nō pōt conformari volūtati diuine ꝑ equiꝑantiāſꝫ ꝑ imitationē. ⁊ ſil̓r conformat̉ ſcīa hoīs ſcīe diuine inqͣꝫtu cognoſcit veꝝ. ⁊ actio hoīs actioni diuine inqͣꝫtū ē ageti cōueniēs. ⁊ hoc ꝑ imitatōeꝫ. nō aūt ꝑ equiꝑantiā Un̄pꝫ ſolutio ad. ij. ⁊ ad. iij. argumentum.Ad decīmuꝫ ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ volūtas hoīs nō debeat ſꝑ ꝯformari diuine volūtati. In volito .n. nō poſſumꝰ velle qd̓ ignoramꝰ. bonūem̄ apprehenſū ē obiectū volūtatꝭ. ſꝫ qͦd d̓s velit ignoramꝰin plurimis. ergo nō pōt hūana volūtas diuine volūtaticōformari in volito. ¶ Pre. deus vult dānare aliquemquē p̄ſcit in mortali pctō morituꝝ. ſi ergo hō teneret̉ ꝯformare voluntatē ſuā diuine volūtati in volito. ſeq̄ret̉ ꝙ hōteneret̉ velle ſuā dānatōeꝫ. qd̓ ē incōueniēs. ¶ Pre. nullus tenet̉ velle aliquid qd̓ ē cōtra pietatē. ſꝫ ſi hō vellet illud qd̓ deus vult. hoc eſſet qn̄ꝫ cōtra pietatē. puta cū deusvult mori patrē alicꝰ. ſi filius hoc idē vellet ꝯͣ pietatē eſſetergo nō tenet̉ ꝯformare voluntatē ſuā volūtati diuine involito ¶ Sꝫ ꝯͣ ē. qꝛ ſuꝑ illud pͣs. Rectos decet collaudatio. dicit glo. rectū cor hꝫ qui vult qd̓ deus vult. ſꝫ qͥ libettenet̉ habere rectum cor. ergo quilibet tenet̉ velle qd̓ deusvult. ¶ Pre. forma voluntatis eſt ex obiecto ſicut ⁊ cuiuſlibet actus. ſi ergo tenet̉ hō ꝯformare voluntatē ſuā volūtati diuine. requirit̉ ꝙ teneat̉ ꝯſormare in volito ¶ Pre.repugnātia voluntatum conſiſtit in hoc ꝙ hoīes diuerſavolunt. ſed quicunqꝫ hꝫ voluntatē repugnantem diuinevoluntati hꝫ malā voluntatem. ergo quicūqꝫ nō ꝯformatvoluntatem ſuam voluntati diuine in volito hꝫ malā voluntatem. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ſicut ex p̄dictis pꝫ voluntas fert̉in ſuum obiectum ẜm ꝙ a rōne ꝓponit̉. contingit aūt aliquid a rōe cōſiderari diuerſimode. ita ꝙ ſub vna rōne eſtbonum. ⁊ ẜm aliā rōnem nō bonū. ⁊ ideo volūtas alicuiꝰſi velit illud eſſe ẜm ꝙ hꝫ rōnem boni eſt bona. ⁊ volūtasalterius ſi velit illud idem nō eē ẜm ꝙ hꝫ rōnem mali eritvoluntas etiā bona. ſicut iudex hꝫ bonā voluntatē dumvult occiſionē latronis. qꝛ iuſtaⁱ ē. voluntas aūt alteriꝰ puta vx oris vel filij qui vult nō occidi ip̄m inqͣꝫtum ē ẜm naturam mala. occiſio eſt etiā bona. cū aūt voluntas ſequat̉apprehenſionis rōnis vel intellectus. ẜm ꝙ rō boni apprehenſi fuerit cōmunior ẜm hoc ⁊ voluntas fert̉ in bonumcōmunius. ſicut pꝫ in exemplo ꝓpoſito. nā iudex hꝫ curaꝫboni cōis qd̓ eſt iuſticia. ⁊ ideo vult occiſionem latronis q̄hꝫ rōnē boni ẜm relationē ad ſtatū cōeꝫ. vxor aūt latroniſꝯſiderare hꝫ bonū priuatū familie. ⁊ ẜm hoc vult marituꝫlatronē nō occidi. bonū aūt totius vniuerſi ē id qd̓ eſt app̄henſum a deo qui ē vniuerſi factor ⁊ gubernator. vndeqͥcqͥd vult. vult ſub rōe boni cōis qd̓ ē ſua bonitas q̄ eſt bonū totius vniuerſi. Apprehenſio aūt creature ẜm ſuā naturā ē alicꝰ boni ꝑticularis ꝓportionati ſue nature. cōtingitaūt aliqͥd eē bonū ẜm rōne ꝑticularē qd̓ nō ē bonū ẜm rō-

nem vl̓eꝫ. aut ecōuerſo vt dictū eſt. Et ideo ꝯtingit ꝙ aliqͣ volūtas ē bona volēs aliqͥd ẜm rōnē ꝑticularē ꝯſideratu. qd̓ tn̄ d̓s nō vult ẜm rōnē vl̓eꝫ. aut ecōuerſo. Et indeē etiā ꝙ pn̄t diuerſe volūtates diuerſoꝝ hoīm circa oppoſita eē bone. ꝓut ſub diuerſis rōnibꝰ ꝑticularibꝰ volunthoc eē vel nō eē. nō eſt aūt recta voluntas alicꝰ hoīs volentis aliqd̓ bonū ꝑticulare. niſi referat illud in bonū cōe ſic̄in finē. cū etiā natural̓ appetitus cuiuſlibet ꝑtis ordi net̉in bonū cōe totius. ex fine aūt ſumit̉ qͣi formal̓ rō volendiillud qd̓ ad finē ordinat̉. vn̄ ad hoc ꝙ aliqͥs recta volūtate velit aliqd̓ ꝑticulare bonum. oportet ꝙ illud ꝑticu larebonū ſit volitū materialit̓. bonū aūt cōe ſit volitū formaliter. volūtas igit̉ hūana tenet̉ ꝯformari diuine volūtatiin volito formaliter. tenet̉ .n. velle bonū diuinū ⁊ cōe. ſednō materialiter rōe iā dicta. Sꝫ tn̄ qͣꝫtū ad vtrūqꝫ. mō aliqͦ voluntas hūana ꝯformat̉ volūtati diuine. qꝛ ẜm ꝙ conformat̉ voluntati diuine in cōi rōe voliti. ꝯformat̉ ei ī fine vltimo. ẜm aūt ꝙ nō ꝯformat̉ ei in volito materia literꝯformat̉ ei ẜm rōnem cāe efficiētis. qꝛ hāc ꝓpriā inclinationē conſequentē naturā vel apprehenſionē ꝑticulare hꝰrei hꝫ res a deo ſicut a cā effectiua. vn̄ ꝯſueuit dici ꝙ ꝯformat̉ qͣꝫtum ad hoc voluntas hoīs voluntati diuine. quiavult hoc quod deus vult eum velle. Eſt ⁊ alius modusconformitatis ẜm rōneꝫ cāe formal̓. vt .ſ. hō velit aliqͥd excharitate ſicut d̓s vult. ⁊ iſta etiā conformitas reducit̉ adconformitatē formalē q̄ attendit̉ ex ordine ad vltimū finēqd̓ ē ꝓpriū obiectū charitatis. ¶ Ad i. ergo. dd̓. ꝙ volituꝫdiuinū ẜm rōnem cōeꝫ qͣle ſit ſcire poſſumus. Scimꝰ .n.ꝙ d̓s quicquid vult. vult ſub rōe boni. ⁊ ideo qͥcūqꝫ vultaliquid ſub qͣcunqꝫ rōe boni hꝫ voluntatē ꝯformē volūtati diuiue qͣꝫtū ad rōnem voliti. ſꝫ in ꝑticulari neſcimusquid deus velit. ⁊ qͣꝫtū ad hoc nō tenemur ꝯformare volūtatem noſtrā diuine voluntati. in ſtatu tn̄ gl̓e om̄s videbunt in ſingul̓ q̄ volent ordinem eoꝝ ad id qd̓ deus circahoc vult. ⁊ ideo nō ſolū formaliter ſꝫ materialiter in omnibus ſuā voluntatem deo conformabūt. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙdeus nō vult damnationem alicuius ſub rōe damnatōisnec mortem alicuius inqͣꝫtū eſt mors. qꝛ ip̄e vult oēs homines ſaluos fieri. ſed vult iſta rōe iuſticie. vn̄ ſufficit circa talia ꝙ homo velit iuſticiam dei ⁊ ordinem nature ſeruari. vn̄ pꝫ ſolutio ad. iij. ¶ Ad. i. ꝟo quod in contrariuꝫobijciebat̉ dd̓. ꝙ magis vult quod deus vult qui conformat voluntatē ſuā voluntati diuine qͣꝫtum ad rōnē voliti. qͣꝫ qui ꝯformat qͣꝫtum ad ip̄am rem volitam. qꝛ voluntas principalius fert̉ in finem qͣꝫ id qd̓ eſt ad finē. ¶ Adij. dd̓. ꝙ ſpēs ⁊ forma actus magis attendit̉ ẜm rōne obiecti qͣꝫ ẜm id qd̓ eſt naturale in obiecto. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ n̄ē repugnātia voluntatū qn̄ aliqui diuerſa volūt nō ẜmeandem rōnem. ſꝫ ſi ſub vna rōe eēt aliquid ab vno volitū qd̓ alius nollet. hoc īduceret repugnatiā volūtatū. qd̓tn̄ nō eſt in ꝓpoſito.¶ Queſtio. XX.Einde ꝯſiderandūeſt de bonitate ⁊ malicia qͣꝫtū ad exteriores actus. Et circa hoc q̄runt̉ ſex. Primo vtꝝ bonitas ⁊ malicia ꝑ prius ſit in actu volūtatis vel in actu exteriori. Scd̓o vtꝝ tota bonitas vel malicia actꝰ exteriorisdependeat ex bonitate volūtatis. Tertio vtꝝ ſit eadē bonitas ⁊ malicia interioris ⁊ exterioris actus. Quarto vtruꝫactus exterior addat de bonitate vel malicia ſupͣ actū interiorē. Quinto viꝝ euentus ſequēs aliquid addat de bonitate vel malicia ad actum exteriorē. Sexto vtꝝ idē actus

D 2