QueſtioXIIII

de his q̄ a nobis ⁊ gunt̉. ¶ Pre. dicunt̉ etiā quidā ꝯſultationes facēre de ſuturis euētibus qui tn̄ nō ſunt in ptātenr̄a. ergo ꝯſiliū nō ſolū eſt de his qͥ a nobis fiūt. ¶ Pre. ſiꝯſiliū eſſet ſolū de his q̄ a nobis fiunt. nullus ꝯſiliaret̉ dehis q̄ ſunt ꝑ aliū agēda. ſed hoc pꝫ eſſe falſum. ergo ꝯſiliūnō ſolū eſt de his q̇ a nobis fiūt. ¶ Sed ꝯͣ eſt qd̓ Greg.nicenus dicit. Cōſiliamur de his q̄ fiūt in nobis ⁊ ꝑ nosfieri pn̄t. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ꝯſiliū ꝓprie importat collationē inter plures habitā qd̓ ⁊ ip̄m nomē deſignat. d̓r .n. ꝯſilium/qͣſi ꝯſidiū. eo ꝙ multi ꝯſidēt ad ſil̓ ꝯferēdum. Eſt aūt ꝯſideradum ꝙ in ꝑticularibus ꝯtingētibus ad hoc ꝙ aliqͥdcertū cognoſcat̉. plures ꝯditōes ſeu circūſtātias ꝯſiderare oportet. qͣs ab vno nō facile ē ꝯſiderare. ſꝫ a pluribuscertius ꝑcipiunt̉. dū qd̓ vnus conſiderat alij nō occurrit.In neceſſarijs aūt ⁊ vl̓ibus ē abſolutior ⁊ ſimplitior conſideratio. ita ꝙ magis ad hmōi ꝯſiderationē vnus per ſeſufficere pōt. ⁊ ideo inquiſitio ꝯſilij ꝓprie ꝑtinet ad ꝯtingētia ſingularia. cognitio aūt veritatis in talibus nō hꝫ aliquid magnū vt ꝑ ſe ſit appetibilis. ſicut cognitio vl̓ ium ⁊neceſſarioꝝ. ſed appetit̉ ẜm ꝙ ē vtilis ad oꝑationē. qꝛ actiones ſunt circa ꝯtingētia ſingularia. Et ideo dd̓. ē ꝙ ꝓprīe ꝯſiliū ē circa ea q̄ agunt̉ a nobis. ¶ Ad i. ergo dd̓. ꝙconſiliū importat collationē nō quācunqꝫ. ſed collationēde rebus agēdis rōe iā dicta. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ id qd̓ ē legepoſitū qͣꝫuis nō ſit ex oꝑatōe q̄rentis cōſilium. tn̄ eſt directiuum eius ad oꝑandum. qꝛ iſta ē vna rō aliquod oꝑandi mandatum legis. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ cōſilium nō ſolū ēde his q̄ agunt̉. ſed de his q̄ ordinant̉ ad oꝑatōes. ⁊ ꝓpterhoc cōſultatio d̓r fieri de futuris euētibus inqͣꝫtum homoꝑ futuros euētus cognitos dirigit̉ ad aliquid faciendumvel vitādum. ¶ Ad. iiij. dd̓. ꝙ de alioꝝ factis cōſilium q̄rimus inqͣꝫtum ſunt quodāmō vnum nobiſcū. vel ꝑ vnionem affectus. ſicut amicus ſolicitus ē de his q̄ ad amicum ſpectant ſicut de ſuis. vel ꝑ modū inſtrumenti. namagēs principale ⁊ inſtrumētale ſunt quaſi vna cauſa. cumvnum agat ꝑ alteꝝ. ⁊ ſic dn̄s conſiliat̉ de his que ſunt agēda ꝑ ſeruum.Ad quartum ſic proceditur. Uidet̉ ꝙ ꝯſiliū ſit de omnibꝰ q̄ ſunt ꝑ nos agēda. electio .n. eſt appetitus p̄conſiliati. vt dictum eſt. ſed electio ēde omnibus que ꝑ nos agunt̉. ergo ⁊ cōſilium. ¶ Pre.conſilium importat inquiſitionē rōnis. ſed in omnibus qͥnon per impetum paſſionis agimus ꝓcedimus ex inquiſitione rōnis. ergo de omnibus que agunt̉ a nobis eſt conſiliū. ¶ Pre. ph̓s dicit in. iij. ethi. ꝙ ſi ꝑ plura aliqͥd fieri pōt conſilio inquirit̉ ꝑ quod facilimum ⁊ optime fiat. ſiaut ꝑ vnum. qͣliter ꝑ illud fiat. ſed omne qd̓ fit. ſit ꝑ vnūvel ꝑ multa. ergo de omnibus que fiunt a nobis ē conſilium. ¶ Sed contra eſt quod Grego. nicenus dicit ꝙ d̓his que ẜm diſciplinam vel artem ſunt oꝑibus non ē cōſilium. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ cōſilium eſt inquiſitio q̄dam. vt dictum eſt. de illis aūt inquirere ſolemus q̄ in dubiū veniūtvn̄ ⁊ rō inquiſitiua que d̓r argumētum. eſt rei dubie faciens fidem. ꝙ aūt aliquid in oꝑabilibus hūanis non ſitdubitabile ex duobus contingit. Uno mō. qꝛ ꝑ determīatas vias ꝓcedit̉ ad determinatos fines. ſicut contingit inartibus que hn̄t eertas vias oꝑandi. ſicut ſcriptor non cōſiliat̉ quo dꝫ trahere litteras. hoc .n. determinatum ē ꝑ artem. Alio mō. qꝛ nō multuꝫ refert vtꝝ ſic vel ſic fiat. ⁊ iſtaſunt minima q̄ paꝝ adiuuāt vel impediūt reſpectu finisconſequendi. qd̓ aūt paꝝ ē quaſi nihil accipit ro. ⁊ ideo de

duobus nō conſiliamur qͣꝫuis ordinent̉ ad finem. vt ph̓sdicit .ſ. de rebꝰ ꝑuis ⁊ de his q̄ ſunt determinata qͣliter fieri debent. ſicut ē in oꝑationibus artium p̄ter qͣſdam coniecturales. vt Greg. nicenus dicit. vtputa medicinal̓ negociatiua. ⁊ hmōi. ¶ Ad. i. ergo dd̓. ꝙ electio p̄ſupponitconſiliū rōne iudicij vel ſentētie. vn̄ qn̄ iudicium vel ſnīamanifeſta eſt abſqꝫ inquiſitione. nō requirit̉ conſilij inqͥſitio. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ rō in rebus manifeſtis non inquiritſed ſtatim iudicat. ⁊ ideo nō oportet in omnibus que rōneagunt̉ eſſe inquiſitionem conſilij. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ qn̄ aliquid ꝑ vnū pōt fieri. ſed diuerſis modis. pōt dubitationem habere ſicut ⁊ qn̄ ſit ꝑ plura. ⁊ ideo opus ē conſilio.ſed qn̄ determinatur non ſolum res. ſed modus. tūc noneſt opus conſilio.Ad quintū ſic procediturUidet̉ ꝙ ꝯſiliū non ꝓcedat mō reſolutorio. cōſiliū .n. eſtde his q̄ a nobis agunt̉. ſed oꝑationes noſtre nō ꝓceduntmō reſolutorio. ſed magis mō compoſitiuo .ſ. de ſimplicibus ad cōpoſita. ergo cōpoſiti ꝯſilium nō ſꝑ ꝓcedit mō reſolutorio. ¶ Pre. ꝯſiliū ē inqͥſitio rōis. ſꝫ rō a prioribꝰ incipit. ⁊ ad poſteriora deuenit ẜm ꝯueniētiorē ordinē. cumigit̉ p̄terita ſint priora pn̄tibus. ⁊ pn̄tia priora futuris. inconſiliādo videt̉ eſſe ꝓcedendum a pn̄tibus ⁊ p̄teritis infutura. quod non ꝑtinet ad ordinem reſolutorium. ergo inconſilijs non ſeruat̉ ordo reſolutorius. ¶ Pre. conſiliuꝫnō ē niſi de his q̄ ſunt nobis poſſibilia. vt dr̄ in. iij. ethi. ſꝫan ſit nobis aliquid poſſibile ꝑpendit̉ ex eo ꝙ poſſumꝰ facere. vel nō poſſumus facere vt ꝑueniamus in illud. ergoin inquiſitione conſilij a pn̄tibus inciꝑe oportet. ¶ Sedcontra eſt quod ph̓s dicit in. iij. ethi. ꝙ ille qui conſiliat̉ videtur querere ⁊ reſoluere. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ in omni inquiſitōne oportet inciꝑe ab aliquo principio. quod quidē ſi ſicuteſt prius in cognitione. ita etiā ſit prius in eſſe. nō eſt proceſſus reſolutorius ſꝫ magis cōpoſitiuus. Procedere .n.a cauſis in effectus ē ꝓceſſus compoſitiuus. nā cauſe ſuntſimpliciores effectibus. ſi aūt id quod ē prius in cognitione ſit poſterius in eſſe. eſt ꝓceſſus reſolutorius. vtpote cūde effectibus manifeſtis iudicamus reſoluendo in cauſasſimplices. principiū aūt in inquiſitione conſilij eſt finis.qui quidē eſt prior in intentione. poſterior tn̄ in eſſe. ⁊ ẜꝫhoc oportet ꝙ inquiſitio conſilij ſit reſolutiua. incipiendoſcꝫ ab eo quod in futuro intendit̉ quouſqꝫ ꝑueniat̉ ad idquod ſtatim agendum eſt. ¶ Ad i. ergo ad̓. ꝙ cōſilium ēde oꝑibus. ſed ratio oꝑationum accipit̉ ex fine. ⁊ ideo ordo ratiocinādi de oꝑationibus eſt contrarius ordini oꝑandi. ¶¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ rō incipit ab eo quod eſt prius ẜm rōnem. nō autem ſꝑ ab eo quod eſt prius tꝑe. ¶ Ad. iij. dd̓ꝙ de eo quod eſt agēdum ꝓpter finem nō quereremꝰ ſcire an ſit poſſibile ſi nō eſſet congruū fini. ⁊ ideo prius oportet inquirere an conueniat ad ducendum in finem qͣꝫ conſideret̉ an ſit poſſibile.Ad ſextum ſic proceditur.Uidet̉ ꝙ inqͥſitio ꝯſilij ꝓcedat in infinitū. ꝯſiliū .n. inqͥſitio ē de ꝑticularibꝰ in quibus ē oꝑatio. ſꝫ ſingularia ſuntinfinita. ergo inqͥſitio cōſilij ē infinita. ¶ Pre. ſub inqͥſitione cōſilij cadit cōſiderare nō ſolū qͥd agēdum ſit. ſꝫ etiam quō impedimēta tollant̉. ſꝫ q̄libet hūana actio pōt impediri. ⁊ impedimētum tolli pōt ꝑ aliquā rōnē hūanā. exgo in infinitū remanet q̄rere de impedimētis tollēdis. yPre. inqͥſitio ſcīe demoſtratiue nō ꝓcedit in infinitū. qꝛ

C 2