Queſtio.XIII

duo fines. ſꝫ vnus finis in ſe ꝯſideratus ⁊ alteri applicatꝰd̓s igi t̉ ē vltimus finis ſicut res q̄ vltīo q̄rit̉. fruitio autēſicut adeptio hꝰ vltī finis. ſicut igit̉ nō ē aliud finis d̓s ⁊fruitio dei. ita eadē rō fruitionis ē qͣ fruimur deo. ⁊ qͣ fruimur diuina fruitione. ⁊ eadē rō ē de beatitudine creata. q̄in fruitione conſiſtit.Ad quartum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ fruitio nō ſit niſi finis hīti. dicit. ln. Augꝰ. x. detri. ꝙ frui ē cū gaudio vti nō adhuc ſpei. ſꝫ iā rei. ſꝫ qͣꝫdiunō habet̉ nō ē gaudiū rei. ſꝫ ſpei. gꝰ fruitio nō ē niſi finishabiti. ¶ Pre. ſicut dictū ē. fruitio nō ē ꝓprie niſi vltī finis. qꝛ ſolus vltimus finis quietat appetitū. ſꝫ appetitꝰ nōquietat̉ niſi in fine iā hīto. gͦ fruitio ꝓprie loquēdo nō eſtniſi finis hīti. ¶ Pre. frui ē caꝑe fructū. ſꝫ nō capit̉ fructus niſi qn̄ iā finis habetur. gͦ fruitio nō ē niſi finis hīti.¶ Sꝫ ꝯtra. frui ē amore inherere alicui rei ꝓpter ſeip̄amvt Augꝰ. dicit. ſꝫ hoc pōt fieri etiā de re nō hīta. gͦ frui poteſt eſſe etiā finis nō hīti. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ frui importat ꝯꝑationē quādā voluntatis ad vltimū finē. ẜm ꝙ voluntashꝫ aliquid ꝓſvltīo fine. Habetur āt vltimus finis dupl̓r.vno mō ꝑfecte. ⁊ alio mō imꝑfecte. Perfecte quidem qn̄habetur n̄ ſolū in intētione. ſꝫ etiā inſre. Imꝑfecte aūt qn̄habetur in intētione tm̄. Eſt gͦ ꝑfecta fruitio iā hīti finisrealit̓. ſꝫ imꝑfecta ē etiā finis n̄ hīti realit̓ ſꝫ ī ītētione tm̄.¶ Ad .i. ergo dd̓. ꝙ Augꝰ. loquitur de fruitione ꝑfectaAd. ij. dd̓. ꝙ quies voluntatis dupl̓r īpeditur. Uno mōex ꝑte obiecti. qꝛ .ſ. n̄ ē vltimus finis. ſꝫ ad aliud ordinaturAlio mō ex ꝑte appetētis finē q̄ nondū adipiſcitur. obiectum āt ē qd̓ dat ſpēꝫ actui. ſꝫ ab agēte dependet rodꝰ agēdi. vt ſit ꝑfectus vel imꝑfectꝰ ẜm ꝯditionē agentis. ⁊ id̓oeiꝰ qd̓ n̄ eſt vltimus finis fruitio eſt imꝓpria. qͣſi deficiēsa ſpefruitionis. Finis āt vltī non hīti eſt fruitio ꝓpria qͥdem ſꝫ imꝑfecta ꝓpt̓ imꝑfectū modū hn̄di vltimū finem¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ finem acciꝑe vel hr̄e d̓r aliquis n̄ ſolū ẜmrem. ſꝫ etiā ẜm intentioneꝫ. vt dictū eſt. ¶ Queſtio. XIIEinde conſiderandū eſt de intentione. Et circa hͦ q̄rūtur qͥnqͣꝫ.Primo vtꝝ intentio ſit actꝰ intellectꝰ. Scd̓ovtꝝ ſit tm̄ finis vltī. Tertio viꝝ aliqͥs poſſit ſil̓ duo intendere. Quarto vtꝝ intētio finis ſit idē actus cū voluntateeiꝰ qd̓ ē ad finē. Quīto viꝝ intētio ꝯueīat brutis aīalibꝰAd primum ſic ꝓcediturUidetur ꝙ intētio ſit actꝰ intellectꝰ ⁊ n̄ voluntatis. d̓r .n.Math. vi. Si oculus tuus fuerit ſimplex. totū corpꝰ tuūlucidū erit. vbi poculū ſignificatur intētio. vt dicit Aug.in li. de ſer. do. in mō. ſꝫ oculus cū ſit inſtr̄m viſus ſignificat apprehenſiuā potentiā. ergo intētio n̄ eſt actus appetitiue potētie. ſꝫ app̄henſiue. ¶ Pre. ibidē Aug. dicit ꝙ intentio lumē vocatur a dn̄o. vbi dicit. ſi lumē qd̓ in te ē tenebre ſunt ⁊cͣ. ſꝫ lumen ad cognitionē ꝑtinet. gͦ intentio.Pre. ītentio deſignat ordinationē quādā in finē. ſꝫ ordinare ē rōis. gꝰ intentio n̄ ꝑtinet ad voluntatē. ſꝫ ad rōnem. ¶ Pre. actus voluntatis nō eſt niſi finis vel eoꝝ q̄ſunt ad finem. ſꝫ actusⁱ voluntatis reſpectu finis vocaturvoluntas ſeu fruitio. reſpectu āt eoꝝ q̄ ſunt ad finē eſt electio. a qͥbꝰ differt intentio. gͦ intētio n̄ eſt actus volūtatis¶ Sꝫ ꝯtra ē qd̓ Aug. dicit ī. x. de tri. ꝙ voluntatis intētio copulat corpꝰ viſum viſui. ⁊ ſil̓r ſpēꝫ in mēoria exn̄tēad aciem aī interius cogitātis. eſt igitur ītentio actus vo-

luntatis. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ītentio ſicut ip̄m nomen ſonat. ſignificat ī aliud tendere. in aliqͥd āt tendit ⁊ actio mouentis ⁊ motus mobil̓. ſꝫ hoc ꝙ motus mobil̓ in aliqͥd tēditab actōe mouentis ꝓcedit. vn̄ intentio primo ⁊ prīcipalit̓ꝑtinet ad id qd̓ mouet ad finem. vn̄ dicimus architectorem ⁊ oēꝫ p̄cipientem mouere ſuo imꝑio alios ad id adqd̓ ip̄e tendit. voluntas āt mouet om̄s alias vires aīe adfinem. vt ſupra hītum eſt. vn̄ manifeſtum eſt ꝙ intentioꝓprie eſt actus voluntatis. ¶ Ad. i ergo dd̓. ꝙ intētio nominatur oculus metaphorice. nō qꝛ ad cognitionē ꝑtinetſꝫ qꝛ cognitōe p̄ſupponit. ꝑ quā ꝓponitur voluntati finisad quem mouet. ſicut oculo p̄uidemus qͦ tendere corꝑalit̓ debeamus. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ intentio d̓r lumen. qꝛ maīfeſta eſt intendenti. vn̄ ⁊ oꝑa dicuntur tenehre. qꝛ hō ſcit qͦdintendit. ſꝫ neſcit quid ex oꝑe ſeqͣtur. ſicut Aug. ibidē exponit. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ voluntas quidē non ordinat ſꝫ tn̄in aliquid tendit ẜm ordinem rōis. vn̄ hoc nomen intentio noīat actū voluntatis p̄ſuppoſita ordinatōe rōis ordinātis aliquid in finem. ¶ Ad. iiij. dd̓. ꝙ intentio ē actusvoluntatis reſpectu finis. ſꝫ voluntas reſpicit finē tripl̓r.Uno mō abſolute. ⁊ ſic d̓r voluntas ꝓut abſolute volumus vel ſanitatem. vel ſi quid aliud eſt hmōi. Alio modoconſideratur finis ẜm ꝙ in eo quieſcitur. ⁊ hoc mō fruitio reſpicit finem. Tertio mō ꝯſideratur finis ẜm ꝙ ē terminus alicuius qd̓ in ip̄m ordinatur. ⁊ ſic intentio reſpicit finem. non .n. ſolum ex hoc intendere dicimur ſanitatēqꝛ volumus. ſed qꝛ volumus ad eam ꝑ aliquid aliud peruenire.Ad ſecundū ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ intentio ſit tm̄ vltī finis. d̓r .n. ī li. ſnīaꝝ ꝓſperi.Clamor ad deū eſt intentio cordis. ſꝫ deus eſt vltimus finis hūani cordis. gꝰ intentio ſꝑ reſpicit vltimū finem.Pre. intentio reſpicit finem ẜm ꝙ eſt terminus. vt dictūeſt. ſꝫ terminus hꝫ rōnem vltimi finis. ergo intentio ſꝑ reſpicit vltimū finem. ¶ Pre. ſicut intentio reſpicit finem.ita ⁊ fruitio. ſꝫ fruitio ſꝑ ē vltimi finis. ergo ⁊ intētio. ¶Sꝫ ꝯtra. vltimus finis hūanoꝝ voluntatum ē vnus ſcꝫbtītudo. vt ſupra dictum ē. ſi igit̉ intentio eſſet tm̄ vltī finis. non eſſent diuerſe hoīm intentiones. qd̓ pꝫ eſſe falſuꝫ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ſicut dictum eſt. intentio reſpicit/ finem ẜmꝙ eſt terminus motus reſpectu voluntatis. in motu autēpōt accipi terminus dupl̓r. Uno mō ip̄e terminus vltimus in qͦ quieſcit̉. qui eſt terminus totius motus. Aliomō aliqd̓ medium qd̓ eſt principium vnius ꝑtis motus⁊ finis vel terminus alterius. ſicut in motu qͦ it̉ de. a. in. cꝑ. b. c. eſt terminus vltimus. b. autem terminus. ſꝫ nō vltimus. ⁊ vtriuſqꝫ poteſt eſſe intentio. vn̄ ⁊ ſi ſꝑ ſit finis.non tn̄ oporter ꝙ ſꝑ ſit vltī finis. ¶ Ad i. ergo dd̓. ꝙ intētio cordis d̓r clamor ad deum. non ꝙ deus ſit obiectum ītentionis ſꝑ. ſed qꝛ eſt intentionis cognitor. vel qꝛ cumoramus intentionem noſtram ad deum dirigimus q̄ quidem inientio vim clamoris hꝫ. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ terminꝰhabet rationem vltī finis. ſed non ſꝑ vltī reſpectu totius.ſed qn̄qꝫ reſpectu alicuius ꝑtis. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ fruitio importat quidem quietem q̄ ē in fine. qd̓ ꝑtinet ſolum ad vltimum finem. ſed intentio importat motum in finem. nōautem in quietem. vn̄ non eſt ſimilis ratio.Ad tertiū ſic proceditur:Uidet̉ ꝙ non poſſit aliquis ſiml̓ intendere plura. dicit .n.Augꝰ. in li. de ſer. do. ī mō. ꝙ nō poteſt hō ſil̓ intēdere deū