Druckschrift 
2,1 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioXI

Ovltimi finis. Quarto vtꝝ ſit ſolū finis habiti.Ad primū ſic procediturUidet̉ frui ſit ſolū appetitīe potētie. frui .n. nihil alid̓eſſe videt̉ qͣꝫ fructū caꝑe. ſed fructū hūane vite eſt btītudo accipit intellectus. in cꝰ actu btītudo conſiſtit. vt ſupͣon̄ſum ē. ergo frui ē appetitīe potētie. ſed intellectus Pre. q̄libet potētia hꝫ ꝓpriū fine ē ꝑfectio eiꝰ. ſic̄ viſus finis ē cognoſcere viſibile. auditus ꝑcipe ſonos. ſicde alijs. lꝫ finis rei eſt fructus eius. ergo frui ē potētie cuiuſſibet non ſolum appetitiue. Pre. fruitio delectatōnem quādā importat. ſed delectatio ſenſibil̓ ꝑtinet ad ſenſum qui delectat̉ in ſuo obiecto. eadē rōe delectatio ītellectual̓ ad intellectū. ergo fruitio ꝑtinet ad apprehenſiuaꝫpotentiā ad appetitiuā. Sed ꝯͣ ē qd̓ Aug. dicit ini. de doc. xp̄ia. in. x. de trini. Frui ē amore inherere alicuirei ꝓpter ſeip̄am. ſed amor ꝑtinet ad appetitiuā potentiā.ergo frui ē actus appetitīe potētie. Rn̄. dd̓. fruitio fructus ad idē ꝑtinere vident̉ vnū ex altero deriuari.qͣꝫ tum āt ad hoc nihil ad ꝓpoſitū refert. niſi hoc ꝓbabile videt̉ id qd̓ magis ē manifeſtū pn̄s etiā fuerit noīatūSūt āt nobis p̄mo manifeſta ſunt ſenſibilia magis vn̄a ſenſibilibꝰ fructibꝰ nomē fruitionis deriuatū videt̉. Ftuctus āt ſenſibil̓ ē id qḋ vltimū ex arbore expectat̉. cumdam ſuauitate ꝑcipit̉. vn̄ fruitio ꝑtinere videt̉ ad amorēvel delectationē quā aliqͦs hꝫ de vltīo expectato qd̓ ē finisfinis aūt bonū ē obiectū appetitiue potētie. vn̄ manifeſtū ē fruitio ē actus appenitīe potētie. Ad. i. ergo dd̓. nihil ꝓhibet vnū idē ẜm diuerſas rōnes ad diuerſaspotētias ꝑtinere. ip̄a igit̉ viſio dei inqͣꝫtum eſt viſio eſt actus intellectus. inqͣꝫtum āt ē bonū finis ē volūtatis obiectū. hoc ē eius fruitio. finē hunc intellectus conſequit̉ tāqͣꝫ potētia agēs. voluntas āt tāqͣꝫ potētia mouēsad finē. fruēs fine adepto. Ad. ij. dd̓. ꝑfectio. finis cuiuſlibet alterius potetie continet̉ ſub obiecto appetitiue ſic̄ ꝓpriū ſub cōi. vt dictū ē ſupͣ. vn̄ ꝑfectio finis cuiuſſibei potētie inqͣꝫtū ē qͦddā bonū ꝑtinet ad appetitiuamꝓpter qd̓ appetitīa potentia mouet alias ad ſuos fines. ipſa conſequit̉ finē qn̄ q̄libet aliaꝝ ꝑtingit ad finē. Ad. iij.dd̓. in delectatōe duo ſunt .ſ. ꝑceptio conueniētis ꝑtinet ad apprehenſiuā potētiā. complacentia eiꝰ qd̓ offert̉vt conueniēs. hoc ꝑtinet ad appetiuam potentiam. in delectationis completur.Ad ſecundū ſic ꝓcediturUidet̉ frui ſolūmō ſit hoīm. dicit. n. Auguſ. ī. i. de doc.xp̄ia. nos hoīes ſumus fruimur vtimur. ergo aliaaīalia frui pn̄t. Pre. frui ē vltī finis. ſed ad vltimū fi pn̄t ꝑtīgere bruta aīalia. ergo eoꝝ eſt frui. Pre.ſicut appetitus ſenſitiuus ē ſub intellectiuo. ita appetitusnatural̓ ē ſub ſenſitiuo. ſi igit̉ frui ꝑtinet ad appetitn ſeuſitiuū. videt̉ pari rōe poſſit ad naturalē ꝑtīere. qd̓ pꝫ eē̄falſum. qꝛ eius ē delectari. ergo appetitus ſenſitiui nonē frui. ita cōuenit brutis aīalibꝰ. Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ Augꝰdicit in li. lxxxiij. q. Frui qͥdē cibo qͣlibet corꝑali voluptate abſurde eſtimant̉ beſtie. Rn̄. dd̓. ſicut exdictis habet̉. frui ē actus potētie ꝑueniētis ad finē ſicutexequētis. ſꝫ potētie oꝑantis executionē. dictū ē .n. ē appetitiue potētie. In rebꝰ āt cognitōe carētibꝰ inuenit̉dam potētia ꝑtingēs ad finē modū exequētis. ſicut graue tēdit deorſum. leue ſurſum. Sꝫ potētia ad quā ꝑtinet finis modū imꝑantis inuenit in eis. ſꝫ in aliqͣ ſuperiori natura ſic mouet totā naturā imꝑium. ſicut in

hn̄tibꝰ cognitōeꝫ appetitus mouet alias potētias ad ſuos actus. vn̄ manifeſtū ē in his cognitōe carēt qͣꝫuisꝑtingāt ad finē. inuenit̉ fruitio finis. ſed ſolū in hiscognitōeꝫ hn̄t. ſed cognitio finis ē duplex. ꝑfecta imperfecta. Perfecta q̄dē ſolū cognoſcit̉ id qd̓ ē finis bo. ſed vl̓is finis boni. tal̓ cognitio ē ſolius rōal̓ nature. Imꝑfecta āt cognitio ē cognoſcit̉ ꝑticularit̓ finis bonū. tal̓ cognitio eſt in brutis aīalibꝰ. qͦꝝ ꝟ̓tutes appetitiue ſunt imꝑātes libere. ſed ẜm naturalē inſtinctūad ea apprehendūt mouēt̉. vn̄ rōali nature cōuenit fruitio ẜm rōnem ꝑſectā. brutis āt aīalibꝰ ẜm rōnem imꝑfectā. alijs āt creaturis nullo. Ad i. ergo dd̓. Aug.loquit̉ de fruitōe ꝑfecta. Ad. ij. dd̓. oportet fruitio ſit vltī finis ſimpl̓r. ſed eius qd̓ habet̉ ab vnoqͦqꝫ vltimo fine. Ad. iij. dd̓. appetitus ſenſitiuus conſeqͥt̉aliquā cognitōeꝫ. āt appetitus naturalis. p̄cipue ꝓut ēī his cognitōe carēt. Ad. iiij. dd̓. Aug. ibi loquit̉fruitōe īꝑfecta. qd̓ ex ip̄o loq̄ndi apꝑet. dic̄ .n. fruiadeo abſutd̓ exiſtimāt̉ beſtie .ſ. ſic̄ vti abſurdiſſime dicerēt̉Ad tertiū ſic proceditur.Uidet̉ frui ſit tm̄ vltī finis. dicit .n. apl̓s ad philemo frēꝫ. Itaqꝫ frat̓ ego te fruar ī dn̄o. ſꝫ māifeſtū ē paulus poſuerat vltimū finē ſuū ī hoīe. frui tm̄ ē vltīfinis. Pre. fructꝰ ē aliqͥs fruit̉. ſꝫ apl̓s dic̄ ad Gal vFructus ſpūs ē charitas gaudiū ꝓax hmōi. hn̄t vltī finis. ergo fruitio ē tm̄ vltī finis. Pre. actusvolūtatis ſupra ſeip̄os reflectunt̉. volo .n. me velle amome amare. ſed frui ē actus volūtatis. volūtas .n. ē quāfruim̄. vt Aug. dic̄. x. de tri. ergo aliqͥs fruit̉ ſua fruitōe ſꝫfruitio ē vltimus finis hoīs. ſꝫ ſolū bonū īcreatū qd̓ eſtd̓s. ergo fruitio ē ſolū vltī finis. Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ Aug. dic̄x. de tri. fruit̉ ſi q̄s id qd̓ ī facultatē volūtatis aſſumitꝓpt̓ aliud appetit. ſꝫ ſolū vltimꝰ finis ē ꝓpt̓ alid̓ appetit̉. ergo ſoliꝰ vltī finis ē fruitio. Rn̄. dd̓. ſic̄ dictū ēad rōeꝫ fructꝰ duo ꝑtinēt .ſ. ſit vltimū appetitū qͥetet qͣdā dulcedīe vl̓ delectatōe. vltimū āt ē ſimpl̓r. ẜꝫ qͥdſimpl̓r qͥdē qd̓ ad alid̓ refert̉. ſꝫ ẜm qͥd ē aliqͦꝝ vltimūqd̓ ergo ē ſimpl̓r vltimū ī aliqͥd delectat̉. ſic̄ ī vltīo fine. qͥppe ꝓpͥe d̓r fructꝰ. eo ꝓprie d̓r aliqͦs frui. qd̓ āt ī ſei p̄o ē delectabile. ſꝫ tm̄ appetit̉ ī ordīe ad alid̓. ſic̄ potio amara ad ſanitatē. nullo fructꝰ dici pōt. qd̓ āt ī ſe hꝫ quan delectatōeꝫ ad quā q̄dā p̄cedētia referūt̉ pōt qͥdē aliqͦ dici fructꝰ. ſꝫ ꝓprie ẜm ꝯpletā rōeꝫ fructꝰ eo dicim̄frui. vn̄ Aug. ī. x. tri. dic̄. fruim̄ cognitis ī qͥbꝰ volūtasdelectata ꝯqͥeſcit. āt qͥeſcit ſimpl̓r niſi in vltīo. qꝛ qͣꝫdiualiqͥd expectat̉ motꝰ volūtatꝭ r̄manet ī ſuſpēſo. lꝫ ad aliqͥd ꝑuenerit. ſic̄ ī motu locali. lꝫ illud qd̓ ē mediū ī magnitudīe ſit pͥncipiū finis. tn̄ accipit̉ vt finis ī actu niſiqn̄ ī eo q̄eſcit̉. Ad .i. ergo dd̓ ſic̄ Augu. dic̄ ī. i. de doc.xp̄ia. Si dixiſſet te fruar. addidiſſet ī dn̄o. videret̉ finēdelectatōis ī eo poſuiſſe. ſꝫ qꝛ addidit ī dn̄o. ī dn̄o ſe poſuiſſe finē atꝫ ī eo ſe frui ſignificauit. vt ſic frē ſe frui dixerit tāqͣꝫ termīo. ſꝫ tāqͣꝫ medio. Ad. ij. dd̓. fructꝰ alit̓parat̉ ad arbore ꝓducētē. alit̓ ad hoīeꝫ fruetē. ad arborēqͦdē ꝓducētē ꝯꝑat̉ vt effeciꝰ ad cāꝫ. ad fruētē āt ſic̄ vltimūexpectatū delectās. dicūt̉ igit̉ ea enūerat ibi apl̓s fructus. qꝛ ſunt effectꝰ qͦdā ſpūſſcī ī nob̓. vn̄ fructꝰ ſpūs dicūt̉. āt ita eis fruam̄ tāqͣꝫ vltīo fine. Uel alit̓ dd̓. dicūt̉ fructꝰ ẜm Ambro. qꝛ ꝓpt̓ ſe petēda ſunt qͥdē ita adbtītudinē referant̉. ſed qꝛ in ſeip̄is hn̄t vn̄ nob̓ placeredebeant. Ad. iij. dd̓. ſic̄ ſupra dictū ē finis d̓r dupl̓rvno ip̄a res. alio adeptio rei. quidem non ſun-