QueſtioXI
Ovltimi finis. Quarto vtꝝ ſit ſolū finis habiti.Ad primū ſic procediturUidet̉ ꝙ frui n̄ ſit ſolū appetitīe potētie. frui .n. nihil alid̓eſſe videt̉ qͣꝫ fructū caꝑe. ſed fructū hūane vite q̄ eſt btītudo accipit intellectus. in cꝰ actu btītudo conſiſtit. vt ſupͣon̄ſum ē. ergo frui n̄ ē appetitīe potētie. ſed intellectus¶ Pre. q̄libet potētia hꝫ ꝓpriū fine q̄ ē ꝑfectio eiꝰ. ſic̄ viſus finis ē cognoſcere viſibile. auditus ꝑcipe ſonos. ⁊ ſicde alijs. lꝫ finis rei eſt fructus eius. ergo frui ē potētie cuiuſſibet ⁊ non ſolum appetitiue. ¶ Pre. fruitio delectatōnem quādā importat. ſed delectatio ſenſibil̓ ꝑtinet ad ſenſum qui delectat̉ in ſuo obiecto. ⁊ eadē rōe delectatio ītellectual̓ ad intellectū. ergo fruitio ꝑtinet ad apprehenſiuaꝫpotentiā ⁊ n̄ ad appetitiuā. ¶ Sed ꝯͣ ē qd̓ Aug. dicit ini. de doc. xp̄ia. ⁊ in. x. de trini. Frui ē amore inherere alicuirei ꝓpter ſeip̄am. ſed amor ꝑtinet ad appetitiuā potentiā.ergo ⁊ frui ē actus appetitīe potētie. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ fruitio⁊ fructus ad idē ꝑtinere vident̉ ⁊ vnū ex altero deriuari.qͣꝫ tum āt ad hoc nihil ad ꝓpoſitū refert. niſi ꝙ hoc ꝓbabile videt̉ ꝙ id qd̓ magis ē manifeſtū pn̄s etiā fuerit noīatūSūt āt nobis p̄mo manifeſta q̄ ſunt ſenſibilia magis vn̄a ſenſibilibꝰ fructibꝰ nomē fruitionis deriuatū videt̉. Ftuctus āt ſenſibil̓ ē id qḋ vltimū ex arbore expectat̉. ⁊ cum qͣdam ſuauitate ꝑcipit̉. vn̄ fruitio ꝑtinere videt̉ ad amorēvel delectationē quā aliqͦs hꝫ de vltīo expectato qd̓ ē finisfinis aūt ⁊ bonū ē obiectū appetitiue potētie. vn̄ manifeſtū ē ꝙ fruitio ē actus appenitīe potētie. ¶ Ad. i. ergo dd̓.ꝙ nihil ꝓhibet vnū ⁊ idē ẜm diuerſas rōnes ad diuerſaspotētias ꝑtinere. ip̄a igit̉ viſio dei inqͣꝫtum eſt viſio eſt actus intellectus. inqͣꝫtum āt ē bonū ⁊ finis ē volūtatis obiectū. ⁊ hoc mō ē eius fruitio. ⁊ finē hunc intellectus conſequit̉ tāqͣꝫ potētia agēs. voluntas āt tāqͣꝫ potētia mouēsad finē. ⁊ fruēs fine iā adepto. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ ꝑfectio. ⁊ finis cuiuſlibet alterius potetie continet̉ ſub obiecto appetitiue ſic̄ ꝓpriū ſub cōi. vt dictū ē ſupͣ. vn̄ ꝑfectio ⁊ finis cuiuſſibei potētie inqͣꝫtū ē qͦddā bonū ꝑtinet ad appetitiuamꝓpter qd̓ appetitīa potentia mouet alias ad ſuos fines. ⁊ ipſa conſequit̉ finē qn̄ q̄libet aliaꝝ ꝑtingit ad finē. ¶ Ad. iij.dd̓. ꝙ in delectatōe duo ſunt .ſ. ꝑceptio conueniētis q̄ ꝑtinet ad apprehenſiuā potētiā. ⁊ complacentia eiꝰ qd̓ offert̉vt conueniēs. ⁊ hoc ꝑtinet ad appetiuam potentiam. in qͦrō delectationis completur.Ad ſecundū ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ frui ſolūmō ſit hoīm. dicit. n. Auguſ. ī. i. de doc.xp̄ia. ꝙ nos hoīes ſumus qͥ fruimur ⁊ vtimur. n̄ ergo aliaaīalia frui pn̄t. ¶ Pre. frui ē vltī finis. ſed ad vltimū finē n̄ pn̄t ꝑtīgere bruta aīalia. ergo eoꝝ n̄ eſt frui. ¶ Pre.ſicut appetitus ſenſitiuus ē ſub intellectiuo. ita appetitusnatural̓ ē ſub ſenſitiuo. ſi igit̉ frui ꝑtinet ad appetitn ſeuſitiuū. videt̉ ꝙ pari rōe poſſit ad naturalē ꝑtīere. qd̓ pꝫ eē̄falſum. qꝛ eius n̄ ē delectari. ergo appetitus ſenſitiui nonē frui. ⁊ ita nō cōuenit brutis aīalibꝰ. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ Augꝰdicit in li. lxxxiij. q. Frui qͥdē cibo ⁊ qͣlibet corꝑali voluptate n̄ abſurde eſtimant̉ ⁊ beſtie. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ſicut ex pͥdictis habet̉. frui n̄ ē actus potētie ꝑueniētis ad finē ſicutexequētis. ſꝫ potētie oꝑantis executionē. dictū ē .n. ꝙ ē appetitiue potētie. In rebꝰ āt cognitōe carētibꝰ inuenit̉ q̄dam potētia ꝑtingēs ad finē ꝑ modū exequētis. ſicut graue tēdit deorſum. ⁊ leue ſurſum. Sꝫ potētia ad quā ꝑtinet finis ꝑ modū imꝑantis n̄ inuenit in eis. ſꝫ in aliqͣ ſuperiori natura q̄ ſic mouet totā naturā ꝑ imꝑium. ſicut in
hn̄tibꝰ cognitōeꝫ appetitus mouet alias potētias ad ſuos actus. vn̄ manifeſtū ē ꝙ in his q̄ cognitōe carēt qͣꝫuisꝑtingāt ad finē. nō inuenit̉ fruitio finis. ſed ſolū in his q̄cognitōeꝫ hn̄t. ſed cognitio finis ē duplex. ꝑfecta ⁊ imperfecta. Perfecta q̄dē qͣ n̄ ſolū cognoſcit̉ id qd̓ ē finis ⁊ bonū. ſed rō vl̓is finis ⁊ boni. ⁊ tal̓ cognitio ē ſolius rōal̓ nature. Imꝑfecta āt cognitio ē qͣ cognoſcit̉ ꝑticularit̓ finis⁊ bonū. ⁊ tal̓ cognitio eſt in brutis aīalibꝰ. qͦꝝ ⁊ ꝟ̓tutes appetitiue n̄ ſunt imꝑātes libere. ſed ẜm naturalē inſtinctūad ea q̄ apprehendūt mouēt̉. vn̄ rōali nature cōuenit fruitio ẜm rōnem ꝑſectā. brutis āt aīalibꝰ ẜm rōnem imꝑfectā. alijs āt creaturis nullo mō. ¶ Ad i. ergo dd̓. ꝙ Aug.loquit̉ de fruitōe ꝑfecta. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ n̄ oportet ꝙ fruitio ſit vltī finis ſimpl̓r. ſed eius qd̓ habet̉ ab vnoqͦqꝫ ꝓ vltimo fine. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ appetitus ſenſitiuus conſeqͥt̉aliquā cognitōeꝫ. n̄ āt appetitus naturalis. p̄cipue ꝓut ēī his q̄ cognitōe carēt. ¶ Ad. iiij. dd̓. ꝙ Aug. ibi loquit̉ d̓fruitōe īꝑfecta. qd̓ ex ip̄o mō loq̄ndi apꝑet. dic̄ .n. ꝙ frui n̄adeo abſutd̓ exiſtimāt̉ ⁊ beſtie .ſ. ſic̄ vti abſurdiſſime dicerēt̉Ad tertiū ſic proceditur.Uidet̉ ꝙ frui n̄ ſit tm̄ vltī finis. dicit .n. apl̓s ad philemonē frēꝫ. Itaqꝫ frat̓ ego te fruar ī dn̄o. ſꝫ māifeſtū ē ꝙ paulus n̄ poſuerat vltimū finē ſuū ī hoīe. gͦ frui n̄ tm̄ ē vltīfinis. ¶ Pre. fructꝰ ē qͦ aliqͥs fruit̉. ſꝫ apl̓s dic̄ ad Gal vFructus ſpūs ē charitas gaudiū ꝓax ⁊ hmōi. q̄ n̄ hn̄t rōnē vltī finis. n̄ ergo fruitio ē tm̄ vltī finis. ¶ Pre. actusvolūtatis ſupra ſeip̄os reflectunt̉. volo .n. me velle ⁊ amome amare. ſed frui ē actus volūtatis. volūtas .n. ē ꝑ quāfruim̄. vt Aug. dic̄. x. de tri. ergo aliqͥs fruit̉ ſua fruitōe ſꝫfruitio n̄ ē vltimus finis hoīs. ſꝫ ſolū bonū īcreatū qd̓ eſtd̓s. n̄ ergo fruitio ē ſolū vltī finis. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ Aug. dic̄x. de tri. ꝙ n̄ fruit̉ ſi q̄s id qd̓ ī facultatē volūtatis aſſumitꝓpt̓ aliud appetit. ſꝫ ſolū vltimꝰ finis ē qͦ n̄ ꝓpt̓ alid̓ appetit̉. ergo ſoliꝰ vltī finis ē fruitio. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ſic̄ dictū ēad rōeꝫ fructꝰ duo ꝑtinēt .ſ. ꝙ ſit vltimū ⁊ ꝙ appetitū qͥetet qͣdā dulcedīe vl̓ delectatōe. vltimū āt ē ſimpl̓r. ⁊ ẜꝫ qͥdſimpl̓r qͥdē qd̓ ad alid̓ n̄ refert̉. ſꝫ ẜm qͥd ꝙ ē aliqͦꝝ vltimūqd̓ ergo ē ſimpl̓r vltimū ī qͦ aliqͥd delectat̉. ſic̄ ī vltīo fine.hͦ qͥppe ꝓpͥe d̓r fructꝰ. ⁊ eo ꝓprie d̓r aliqͦs frui. qd̓ āt ī ſei p̄on̄ ē delectabile. ſꝫ tm̄ appetit̉ ī ordīe ad alid̓. ſic̄ potio amara ad ſanitatē. nullo mō fructꝰ dici pōt. qd̓ āt ī ſe hꝫ quandā delectatōeꝫ ad quā q̄dā p̄cedētia referūt̉ pōt qͥdē aliqͦmō dici fructꝰ. ſꝫ n̄ ꝓprie ⁊ ẜm ꝯpletā rōeꝫ fructꝰ eo dicim̄frui. vn̄ Aug. ī. x. d̓ tri. dic̄. ꝙ fruim̄ cognitis ī qͥbꝰ volūtasdelectata ꝯqͥeſcit. n̄ āt qͥeſcit ſimpl̓r niſi in vltīo. qꝛ qͣꝫdiualiqͥd expectat̉ motꝰ volūtatꝭ r̄manet ī ſuſpēſo. lꝫ iā ad aliqͥd ꝑuenerit. ſic̄ ī motu locali. lꝫ illud qd̓ ē mediū ī magnitudīe ſit pͥncipiū ⁊ finis. n̄ tn̄ accipit̉ vt finis ī actu niſiqn̄ ī eo q̄eſcit̉. ¶ Ad .i. ergo dd̓ ꝙ ſic̄ Augu. dic̄ ī. i. de doc.xp̄ia. Si dixiſſet te fruar. ⁊ n̄ addidiſſet ī dn̄o. videret̉ finēdelectatōis ī eo poſuiſſe. ſꝫ qꝛ addidit ī dn̄o. ī dn̄o ſe poſuiſſe finē atꝫ ī eo ſe frui ſignificauit. vt ſic frē ſe frui dixeritn̄ tāqͣꝫ termīo. ſꝫ tāqͣꝫ medio. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ fructꝰ alit̓ cōparat̉ ad arbore ꝓducētē. ⁊ alit̓ ad hoīeꝫ fruetē. ad arborēqͦdē ꝓducētē ꝯꝑat̉ vt effeciꝰ ad cāꝫ. ad fruētē āt ſic̄ vltimūexpectatū ⁊ delectās. dicūt̉ igit̉ ea q̄ enūerat ibi apl̓s fructus. qꝛ ſunt effectꝰ qͦdā ſpūſſcī ī nob̓. vn̄ ⁊ fructꝰ ſpūs dicūt̉. n̄ āt ita ꝙ eis fruam̄ tāqͣꝫ vltīo fine. Uel alit̓ dd̓. ꝙ dicūt̉ fructꝰ ẜm Ambro. qꝛ ꝓpt̓ ſe petēda ſunt n̄ qͥdē ita ꝙ adbtītudinē n̄ referant̉. ſed qꝛ in ſeip̄is hn̄t vn̄ nob̓ placeredebeant. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ ſic̄ ſupra dictū ē finis d̓r dupl̓rvno mō ip̄a res. alio mō adeptio rei. q̄ quidem non ſun-