Queſtio.V

¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ ꝑfectio charitatis eſt eſſentialis beatitudini qͣꝫtum ad dilectione dei. nō quantū ad dilectionē proximi. vn̄ ſi eſſet vna ſola aīa fruēs deo beata eſſet non hn̄sproximū quē diligeret. ſed ſuppoſito proximo ſequit̉ dilectio eius ex ꝑfecta dilectione dei. vn̄ quaſi comitāter ſe hꝫamicitia ad ꝑfectam beatitudinē. ¶ Queſtio. VAEinde conſiderandum ē de ip̄a adeptōe beatitudinis. Et circapcq̄runt̉ octo. Qrimo peꝫ homo poſſit ꝯfequi beatitudinē. Scd̓o vtꝝ vnus hō poſſit eſſe alio beatior. Tertio vtꝝ aliquis poſſit eſſe in hac vita beatꝰ. Quarto vtꝝ beatitudo habita poſſit amitti. Quinto vtꝝ homoꝑ ſua naturalia poſſit acqͥrere beatitudinē. Sexto vtꝝ hōꝯſequat̉ beatitudinē ꝑ actionē alicuius ſuꝑioris creature.Septimo vtꝝ requirant̉ oꝑa hoīs aliqua ad hoc ꝙ homobeatitudinem ꝯſequatur a deo. Octauo vtrum omnis homo appetat beatitudinem.Ad primuꝫ ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ homo bearitudinē adipiſci nō poſſit. ſicut .n. natura rationalis ē ſupͣſenſibilem. ita natura intellectualiseſt ſupͣ rationalem. vt pꝫ ꝑ dionyſiū in li. de di. no. in multis locis. ſꝫ bruta anīalia q̄ hn̄t naturā ſenſibilem tm̄ nonpn̄t ꝑuenire ad finē rōnalis nature. ergo nec hō qui ē rationalis nature poteſt ꝑuenire ad finē intellectualis nature qui ē beatitudo. ¶ Pre. beatitudo ꝟa ꝯſiſtit in viſionedei q̄ eſt veritas pura. ſꝫ hoī eſt connaturale vt veritatē intueat in rebus materialibus. vn̄ ſpēs intelligibiles ī fantaſmatibus intelligit. vt d̓r in. iij. de aīa. ergo nō pōt ad beatitudinē ꝑuenire. ¶ Pre. beatitudo ꝯſiſtit in adeptioneſummi boni ſed aliqͥs nō pōt ꝑuenire ad ſummū niſi trāſcēdat media. cū igit̉ inter deū ⁊ naturā hūanā media ſitnatura angelica quā homo trāſcēdere nō pōt videt̉ ꝙ nonpoſſit beatitudine adipiſci. Sed contra eſt quod d̓r in pͣs.Beatus hō quē tu erudieris dn̄e. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ beatitudonoīat adeptionē ꝑfecti boni. quicunqꝫ ergo ē capax ꝑfectiboni poteſt ad beatitudinē ꝑuenire. ꝙ aūt homo boni ꝑfecti ſit capax. ex hoc apparet ꝙ eius intellectus poteſt comp̄hendere vniuerſale ⁊ ꝑfectū bonum. ⁊ eius volūtas appetere illud ⁊ ideo hō pōt beatitudinē adipiſci. apꝑet etiāidē ex hoc ꝙ hō eſt capax viſionis diuine eſſentie. ſicut inprimo habitū eſt. in qͣ quidē viſione ꝑfectā hoīs btītud inem conſiſtere diximus. ¶ Ad. i. dd̓. ꝙ aliter ergo ex cedit narura rōnalis ſenſitiuā ⁊ aliter intellectual̓ rōnalem.natura .n. rōnalisⁱ excedit ſenſitiuā qͣꝫtū ad cognitōnis obiectū. qꝛ ſenſus nullo mō pōt cognoſcere vl̓e cuius rō ē cognoſcitiua. ſed intellectual̓ natura excedit rōnalē qͣꝫtū admodū ꝯgnoſcēdi ītelligibilē veritatē. nā intellectual̓ natura ſtatim app̄hendit deritatē ad quā rōnalis natura ꝑ inqͥſitionem rōnis ꝑtingit. vt pꝫ ex his q̄ in pͥmo dicta ſunt.⁊ iō ad id qd̓ intellectus app̄hendit rō ꝑ quendā motū ꝑtingit. vn̄ rōnalis natura conſeq̄ pōt beatitudinē q̄ eſt perfectio intellectual̓ nature. tn̄ alio mō qͣꝫ angeli. nā angeliconſecuti ſunt eā ſtatim poſt principiū ſue cognitionis.hoīes aūt ꝑ tp̄s ꝑueniunt. ſed natura ſenſitiua ad hūc finem nullo mō ꝑtingere pōt. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ hoī ẜm ſtatūpn̄tis vite eſt connatural̓ modus cognoſcēdi veritatē ītelligibilē ꝑ fantaſmata. ſed poſt huius vite ſtatū hꝫ aliumconnaturalē. vt in primo dictū eſt. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ homonon pōt tranſcendere angelos gradu nature. vt ſcꝫ naturaliter ſit eis ſuꝑior. pōt tn̄ eos trāſcendere ꝑ oꝑationem

intellectus dū intelligit aliquid ſuꝑ angelos eſſe qd̓ homines beatificat. quod cum perfecte conſequetur perfectebeatus erit.Ad ſecundum ſic ꝓceditur. Uidet̉ ꝙ vnus hō alio nō poſſit eſſe beatior. beatitudoem̄ eſt p̄miū ꝟtutis. vt ph̓s dicit in .i. ethico. ſꝫ ꝓ oꝑibusꝟtutū oībus eqͣlis merces reddit̉. d̓r. n. Matth. xx. ꝙ oēsqui oꝑati ſunt in vinea acceperūt ſingulos denarios. qꝛ vtdicit Grego. equalē eterne vite retributionē ſortiti ſunt.ergo vnus nō erit beatior alio. ¶ Pre. beatitudo eſt ſummum bonū ſed ſummo nō pōt eſſe aliqͥd maius. ergo btītudine vniꝰ hoīs nō pōt eſſe alia maior btītudo. ¶ Pre.btītudo cū ſit ꝑfectū ⁊ ſufficiēs bonū deſideriū hoīs qͥetat̉ſꝫ nō qͥetat̉ deſideriū ſi aliqd̓ bonū deeſt qd̓ ſuppleri poſſitſi āt nihil deeſt qd̓ ſuppleri poſſit. nō poterit eē aliqͥd alid̓maiꝰ bonū. gͦ vel hō nō ē beaiꝰ. vel ſi ē beatus nō pōt aliamaior beatitudo eſſe ¶ Sꝫ contra eſt qd̓ d̓r Ioh. xiiij. Indomo patris mei manſiones multe ſunt. ꝑ qͣs vt Augꝰ.dicit diuerſe meritoꝝ dignitates intelligunt̉ in vita eterna. dignitas aūt vite eterne q̄ ꝓ merito dat̉ eſt ip̄a beatitudo. ergo ſunt diuerſi gradus beatitudinis. ⁊ non oīum eſtequalis beatitudo. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ſicut ſupͣ dictum ē in rōne beatitudinis duo includunt .ſ. ip̄e finis vltimus q̄ eſtſummū bonū ⁊ adeptio vel fruitio ip̄ius boni. qͣꝫtū igiturad ip̄m bonū qd̓ eſt beatitudinis obiectū ⁊ cā non pōt eſſevna beatitudo alia maior. qꝛ nō eſt niſi vnū ſummū bonūſ. deus cuius fruitione hoīes ſunt btī. ſed qͣꝫtū ad adeptionem hmōi boni vel fruitionē pōt aliquis alio eſſe beatior.qꝛ qͣꝫto magis hoc bono fruit̉ tanto beatior eſt. ꝯtingit aūtaliquē ꝑfectius frui deo qͣꝫ alium ex eo ꝙ eſt melius diſpoſitus vel ordinatus ad eius fruitionē. ⁊ ẜm hoc pōt aliqͥsalio beatior eſſe. ¶¶ Ad i. ergo dd̓. ꝙ vnitas denarij ſignificat vnitatem beatitudinis ex parte obiecti. ſed diuerſitasmanſionum ſignificat diuerſitatem beatitudinis ẜm diuerſum gradum fruitionis. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ beatitudo d̓reſſe ſummū bonum inquantū eſt ſummi boni ꝑfecta poſſeſſio ſiue fruitio. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ nulli beato deeſt aliqd̓bonum deſiderandum cum habeat ip̄m bonum infinitūquod eſt bonū omnis boni. vt Auguſti. dicit. ſed dicit̉ aliquis alio beatior ex diuerſa eius boni participatione. additio aūt alioꝝ bonorum non auget beatitudinem. vndeAuguſti. dicit in. v. confe. Qui te ⁊ alia nouit nō propterilla beatior. ſed propter te ſolum beatus.Ad tertiū ſic procediturUidet̉ ꝙ beatitudo poſſit in hac vita haberi. d̓r .n. in pͣs.Beati immaculati in via. qui ambulant in lege domini.hoc aūt in hac vita contingit. ergo aliquis in hac vita pōteſſe beatus. ¶ Pre. imperfecta participatio ſummi boninon adimit rationē beatitudinis. alioquin vnus nō eſſetbeatior alio. ſed in hac vita homines pn̄t participare ſummum bonum cognoſcēdo ⁊ amando deum licet imperfecte. ergo homo in hac vita poteſt eſſe beatus. ¶ Pre. qd̓ab oībus d̓r nō pōt totaliter falſum eſſe. videt̉ .n. naturale qd̓ in pluribus ē. natura aūt nō totaliter deficit ſed plures ponūt beatitudinē in hac vita. vt pꝫ ꝑ illud pͣs. Beatum dixerūt ppl̓m cui hec ſunt .ſ. pn̄tis vite bona. ergo aliquis in hac vita pōt eſſe beatus. ¶ Sꝫ contra eſt qd̓ d̓rIoh. xiiij. Hō natus de muliere breui viuēs tꝑe repleturmultis miſerijs. ſꝫ beatitudo excludit miſeriā ergo hō inhac vita nō pōt eſſe beatꝰ ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ aliqual̓ btītudīs