QueſtioIIII

2O¶ Rn̄ dd̓ ꝙ ſi loquamur de beatitudine hoīs qualis inhac vita pōt haberi. manifeſtū ē ꝙ ad eā ex neceſſitate requirit̉ bona diſpoſitio corꝑis ꝯſiſtit .n. hec btītudo ẜm philoſophū in oꝑatione ꝟtutis ꝑfecte. mauifeſtū eſt aūt ꝙ ꝑinualitud inē corꝑis in oī oꝑatione ꝟtutis hō impediripōt. ſꝫ ſi loquamur de btīdine ꝑfecta. ſic quidā poſueruntꝙ non requirit̉ ad btītudinē aliqͣ corꝑis diſpoſitio. imorequirit̉ ad eā vt oīo aīa ſit a corꝑe ſeꝑata. vn̄ Aug. xxij. d̓ciui. dei introducit ꝟba Porphirij dicentis. ꝙ ad hoc ꝙſit beata aīa oē corpus fugiendū ē. ſꝫ hoc eſt incōueniens.cū .n. naturale ſit aīe corꝑi vniri non pōt eſſe ꝙ ꝑfectioanime naturalem eius ꝑfectionē excludat. ⁊ ideo dd̓. eſtꝙ ad btītudinē oībus modis ꝑfectā requiritur ꝑfecta diſpoſitio corꝑis ⁊ an̄cedēter ⁊ ꝯſequēter. an̄cedēter quidēquia vt Augꝰ. dicit. xij. ſuꝑ Gen̄. ad litterā. ſi tale ſit corpus cuius ſit diffici lis ⁊ grauis adminiſtratio. ſicut caroq̄ corrumpit̉ ⁊ aggrauat aīaꝫ auertit̉ mēs ab illa viſioneſummi celi. vn̄ ꝯcludit ꝙ cum hoc corpus iam nō erit animale ſed ſpūale tunc angelis adequabitur. ⁊ erit ei adgloriam quod ſarcine fuit. Conſequenter vero. qꝛ ex beatitudine anime fiet redundantia ad corpus vt ⁊ ip̄m ſuaperfectione potiatur. vn̄ Augꝰ. dicit in epl̓a ad Dyoſcoꝝ.Tam potenti natura deus fecit animā vt ex eius pleniſſima beatitudine redundet in inferiorem naturam incorruptionis vigor. ¶ Ad i. ergo dd̓. ꝙ in corporali bono nōꝯſiſtit beatitudo ſicut in obiecto beatitudinis. ſed corporale bonum pōt facere ad aliquem beatitudinis decorē velperfectionem. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ ⁊ ſi corpus nihil ꝯferat adillam operationem intellectus qua dei eſſentia videt̉. tn̄poſſet ab hac impedire ⁊ ideo requitit̉ perfectio corporisvt non impediat eleuationem mentis. ¶Ad. iij. dd̓. ꝙ adperfectam operationē intellectus requiritur quidē abſtractio ab hoc corruptibili corpore quod aggrauat animam.non aūt a ſpūali corpore quod erit totaliter ſpūi ſubiectūde quo in tertia parte huius operis dicet̉.Ad ſeptimū ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ ad beatitudinē requirātur etiā exteriora bona.quod .n. in p̄mium ſanctis ꝓmittitur ad beatitudinē pertinet. ſed ſanctis repromittunt̉ exteriora boua. ſicut cibus⁊ potus. diuitie ⁊ regnum. d̓r. n. Lucꝭ. xxij. Ut edatis ⁊ bibatis ſuꝑ menſam meā in regno meo. ⁊ Math̓. vi. Theſaurizate vobis theſauꝝ in celo. ⁊ Math xxv. Uenite bn̄dicti patris mei poſſ. reg. ergo ad beatitudinē requirūturexteriora bona. ¶ Pre. ẜm Boetiū in. iij. de ꝯſola. Beatitudo eſt ſtatus omnium bonoꝝ ꝯgregatione ꝑfectus. ſedexteriora ſunt aliqͣ hoīs bona lꝫ minima. vt Augꝰ. dic̄. ergo ip̄a etiā requirūtur ad beatitudinē. ¶ Pre. dn̄s Matthei. v. dicit. Merces vr̄a multa eſt in cel̓. ſꝫ eſſe in cel̓ ſignificat eſſe in loco. ergo ſaltē locus exterior requirit̉ ad beatitudinem. ¶ Sꝫ contra eſt qd̓ d̓r in pͣs. Quid .n. mihieſt in ce. ⁊ a te. qͥd vo. ſuꝑ terrā. q. d. nihil volo niſi hoc qd̓ſequit̉. mihi adherere deo bonū eſt. ergo nihil aliud extradeū ad br̄tudinē requirit̉. ¶ Rn̄. dd̓ ꝙ ad btītudinē imperfectā qual̓ in hac vita pōt haberi requirūtur exteriorabona. nō qͣſi de eſſentia beatitudinis exn̄tia. ſed quaſi inſtrumētaliter deſeruiētia btītudini q̄ ꝯſiſtat in operatiōeꝟtutis. vt d̓r in. i. ethicoꝝ. indiget .n. hō in hac vita neceſſarijs corꝑis tā. ad operationē ꝟtutis ꝯtemplatiue qͣꝫ etiam ad oꝑationem ꝟtutis actiue. ad quā etiā plura aliarequirnnt̉ quibꝰ exerceat oꝑa actiue ꝟtutis Sꝫ ad btītudinē ꝑfectā q̄ in viſione dei ꝯſiſtit nullo mō hmēi bō-

requirunt̉. cuius rō eſt. qꝛ oīa hmōi bona exteriora vel requirunt̉ ad ſuſtentationē aīalis corꝑis. vel reqͥruntur adaliqͣs oꝑationes qͣs ꝑ aīale corpus exercemus q̄ hūane vite ꝯuenin̄t. illa aūt ꝑfecta btītudo q̄ in viſione dei ꝯſiſtitvel erit in aīa ſine corꝑe. vel erit in aīa corꝑi iūcta nō iamaīali ſꝫ ſpūali. ⁊ ideo nullo mō hmōi exteriora bona reqͥrunt̉ ad illam beatitudinē cū ordinent̉ ad vitā aīalē. ⁊ qꝛin hac vita magis accedit ad ſil̓itudinē illius ꝑfecte btītudinis ꝯtemplatiua qͣꝫ actīa. vtpote etiā deo ſil̓iorꝰ vt exdictis pꝫ. iō minus indiget hmoi bonis corꝑis. vt d̓r inx. ethicoꝝ. ¶ Ad i. ergo dd̓. ꝙ oēs ille corꝑales ꝓmiſſiones q̄ in ſacra ſcriptura ꝯtinent̉ ſunt metaphorice intelligēde ẜm ꝙ in ſcripturis ſolēt ſpūalia ꝑ corꝑalia deſignari vt ex his q̄ nouimus ad deſiderandū incognita ꝯſurgamus. ſicut Grego. dic̄ in qͣdā omel̓. Sic̄ ꝑ cibū ⁊ potū intelligitur delectatio btītudinis. ꝑ diuitias ſufficiētia quahoī ſufficiet deus. ꝑ regnū exaltatio hoīs vſqꝫ ad ꝯiunctionem cū deo. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ bona iſta deſeruientia aīa livite. nō competūt vite ſpūali in qͣ btītudo ꝑfecta cōſiſtit⁊ tn̄ erit in illa btītudine oīm bonoꝝ cōgregatio. qꝛ qͥcqͥdbonū inuenitur in iſtis totū habebitur in ſummo fontebonoꝝ. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ ẜm Auguſti. in li. de ſer. do. in mō.Merces ſanctoꝝ non d̓r eſſe in corporeis celis. ſꝫ ꝑ celosintelligit̉ altitudo ſpūalium bonoꝝ. nihilominus tn̄ locꝰcorporeus .ſ. celū empyreū aderit beatis. nō ꝓpter neceſſitatem beatitudinis. ſed ẜm quandā congruentiā ⁊ decorēAd octauum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ amici ſint neceſſarij ad btītudinem. futura .n. beatitudo in ſcripturis frequenter noīe gl̓e deſignatur. ſedgl̓a conſiſtit in hoc ꝙ bonū hoīs ad noticiā multoꝝ deducitur. ergo ad btītudinem requirit̉ ſocietas amicorum YPre. Boetius dicit ꝙ nullius boni ſine conſortio iocunda eſt poſſeſſio. ſed ad beatitudinem requiritur delectatioergo etiam requiritur ſocietas amicorum. ¶ Pre. charitas in beatitudine perficitur. ſed charitas extedit ſe ad dilectionem dei ⁊ ꝓximi. ergo videtur ꝙ ad beatitudinemrequiratur ſocietas amicorum. ¶ Sed contra eſt qd̓ d̓rSap̄. vij. Uenerunt mihi omnia bona pariter cum illaſcꝫ cum diuina ſapientia que conſiſtit in contemplationedei. ⁊ ſic ad beatitudinem nihil aliud requiritur. ¶ An̄.dd̓. ꝙ ſi loqͣmur de felicitate pn̄tis vite ſicut philoſophꝰdicit in. x. ethicoꝝ. felix indiget amicis. nō quidē ꝓpter vtilitatē cū ſit ſibi ſufficiēs. nec ꝓpter delectationē. qꝛ hꝫ in ſeip̄o delectationē ꝑfectā in oꝑatōe ꝟtutis. ſꝫ ꝓpter bonamoꝑationem. vt .ſ. eis bn̄ faciat. ⁊ vt eos inſpiciēs bn̄ facere delectet̉. ⁊ vt ab eis in bn̄faciēdo iuuet̉. Indiget .n. hōad bn̄ operādum auxilio amicoꝝ tā in oꝑibus vite actiueqͣꝫ in oꝑibus vite contēplatiue. Sed ſi loqͣmur de ꝑfectabeatitudine que erit in patria. non requiritur ſocietas amicorum de neceſſitate ad beatitudinem. quia homo habet totam plenitudinem ſue perfectionis in deo. ſed ad bene eſſe beatitudinis facit ſocietas amicorum. vn̄ Augꝰ. dicit. viij. ſuper Gen̄. ad litteram. ꝙ creatura ſpiritual̓ adhoc ꝙ ſit beata non niſi intrinſecus adiuuat̉ eternitate. veritate. charitate creatoris. extrinſecus vero ſi adiuuari dicenda eſt. fortaſſe hoc ſolo adiuuat̉ ꝙ inuicem vident ⁊ deſua ſocietate gaudent. ¶ Ad .i. ergo dd̓. ꝙ gloria que eſteſſentialis beatitudini eſt quam habet homo non apud hominem. ſed apud deum. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ verbum illud intelligitur qn̄ in eo bono qd̓ habet̉ nō ē plena ſufficiētia qd̓in ꝓpoſito dici nō pōt. qꝛ oīs bōi ſufficiētiā hꝫ bō in deo.