Queſtio.IIII

anima nō habeat eſſe ꝑfectū qn̄ ē a corꝑe ſeꝑata. ſicut necꝑs ſeꝑata a toto. videt̉ ꝙ anima ſine corꝑe nō poſſit eē brata. ¶ Pre. beatitudo eſt perfectio hoīs. ſed anima ſine corpore nō eſt homo. ergo beatitudo nō pōt eſſe in anima ſine corpore. ¶ Pre. ſcd̓m ph̓m in. x. ethico. oꝑatio felicitatis in qua ꝯſiſtit beatitudo non eſt impedita. ſed operatioanime ſeꝑate eſt impedita. quia vt dicit Auguſ. xij. ſuperGen̄. ad lr̄am. Ineſt ei naturalis quidam appetitus corpus adminiſtrandi. quo appetitu retardatur quodammōne tota intentione pergat in illud ſummum celum .i. in viſionem eſſentie diuine. ergo anima ſine corpore non poteſt eſſe beata. ¶ Pre. beatitudo eſt ſufficiens bonū ⁊ quietat deſiderium. ſed hoc nō conuenit anime ſeꝑate. quiaadhuc appetit corporis vnionem. vt Augꝰ. dicit. ergo anima ſeparata a corpore non ē beata. ¶ Pre. homo in beatitudine eſt angelis equalis. ſed anima ſine corpore nō e qͣtur angelis vt Augꝰ. dicit. ergo anima non eſt beata. ¶Sed contra eſt quod d̓r Apoca. xiiij. Beati mortui qui indomino moriuntur ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ duplex ē beatitudo. vnaimperfecta que habetur in hac vita. ⁊ alia perfecta que indei viſione conſiſtit. Mani feſtum eſt autem ꝙ ad beatitudinem huius vite de neceſſitate requiritur corpus. Eſtem̄ beatitudo huius vite oꝑatio intellectus vel ſpeculatiui vel practici. oꝑatio autem intellectus in hac vita nō poteſt eſſe ſine fantaſmate. quia non eſt niſi in organo corporeo vt in primo habitum eſt. ⁊ ſic beatitudo que in hac vita haberi pōt dependet quodam modo excorꝑe. Sed circa beatitudinem perfectam que in dei viſione conſiſtit aliqui poſuerunt ꝙ nō poteſt anime aduenire ſine corꝑe exn̄ti. dicentes ꝙ anime ſanctoꝝ a corꝑibus ſeparate ad illābeatitudinem non ꝑueniunt vſqꝫ ad diem iudicij quādocorpora reſument. quod quidem apparet eſſe falſum ⁊ auctoritate ⁊ ratione. Auctoritate quidem. quia apoſtolusdicit. ij. ad Corinth. v. qͣꝫdiu ſumus in corꝑe peregrinamur a domino. ⁊ que ſit ratio peregrinationis on̄dit ſubdens. Per fidem .n. ambulamus ⁊ non per ſpeciē. ex quoapparet ꝙ quādiu aliquis ambulat per fidem ⁊ mō ꝑ ſpeciem carens viſione diuiue eſſentie nōdum eſt deo pn̄s.anime autem ſanctoꝝ a corꝑibus ſeꝑate ſunt deo pn̄tes.vn̄ ſubditur. Audemus autem ⁊ voluntatem habemusbonam ꝑegrinari a corpore ⁊ pn̄tes eſſe ad deum. vn̄ manifeſtum eſt ꝙ anime ſanctoꝝ ſeꝑate a corporibus ambulant ꝑ ſpeciem dei eſſentiam videntes in quo eſt dera beatitudo. hoc etiam ꝑ racionem apparet. nam intellectus adſuam operationem nō indiget corpore niſi ꝓpter fantaſmata. in quibus veritatem intelligibilem ꝯtuet̉. vt in primo dictum eſt. Manifeſtum ē autem ꝙ diuina eſſentiaꝑ fantaſmata videri nō pōt. vt in primo on̄ſum ē. vndecum in viſione diuine eſſentie ꝑfecta hoīs beatitudo hꝯſiſtat. nō dependet beatitudo ꝑfecta hominis a corꝑe. vndeſine corꝑe pōt anima eſſe beata. Sed ſciēdum ꝙ ad ꝑfectionem alicuius rei dupliciter aliquid ꝑtinet. Uno mōad ꝯſtituēdam eſſentiam rei. ſicut anima requirit̉ ad ꝑfectionem hoīs. Alio mō requirit̉ ad ꝑfectione rei. quod pertinet ad bn̄ eſſe eius. ſicut pulchritudo corporis vel velocitas ingenij ꝑtinet ad ꝑfectionem hoīs. quāuis ergo corpꝰprimo mō ad ꝑfectionem beatitudinis humane non pertineat. ꝑtinet tamē ſcd̓o modo. cum .n. operatio dependeat ex natura rei. qͣꝫto anima ꝑfectior erit in ſua natura tanto ꝑfectius habebit ſuam ꝓpriam oꝑationem in qua felicitas ꝯſiſtit. vn̄ Augꝰ. in. xij. uꝑ Gen̄. ad lr̄am. cum queſiuiſſet vtꝝ ſpiritibus defuncioꝝ ſine corꝑibus poſſit ſum-

ma illa btītudo p̄beri. Rn̄dit ꝙ nō ſic pn̄t videre incōmutabilem ſubſtantiam vt ſancti angeli vident. ſiue alia latētiore cā. ſiue ideo. qꝛ ē in eis naturalis quidam appetituscorpus adminiſtrādi. ¶ Ad i. ergo dd̓. ꝙ btītudo ē perfectio anime ex ꝑte intellectus ẜm quem anima tranſcēditcorꝑis organa. nō autem ſcd̓m ꝙ eſt forma naturalis corporis. ⁊ ideo illa naturalis ꝑfectio manet ẜm quam ei beatitudo debetur. lꝫ nō maneat illa nature perfectio ẜm quāeſt corꝑis forma. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ anima aliter ſe habet adeſſe qͣꝫ alie ꝑtes. nam eſſe totius nō eſt alicuius ſuaꝝ ꝑtiūvn̄ vel ꝑs omnino deſinit eſſe deſtructo toto. ſicut partesanimalis deſtructo animali. vel ſi remanent hn̄t aliud eēin actu. ſicut ꝑs linee habet aliud eſſe qͣꝫ tota linea. ſꝫ anime humane remanet eſſe compoſiti poſt corꝑis deſtructōnem. ⁊ hoc ideo. quia idem eſt eſſe forme ⁊ materie. ⁊ hocidem eſt eſſe compoſiti. anima autem ſubſiſtit in ſuo eſſe.vt in primo on̄ſum eſt. vn̄ relinquit̉ ꝙ poſt ſeꝑationem acorꝑe ꝑfectum eſſe habeat. vn̄ perfectam operationem habere pōt lꝫ nō habeat ꝑfectam naturā. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ btītudo ē hoīs ſcd̓m intellectum. ⁊ ideo remanente intellectu pōt ineſſe ei beatitudo. ſicut dentes ethyopis pn̄t eſſe albi etiam poſt euulſionem ẜm quos ethyops d̓r albus. IAd. iiij. dd̓. ꝙ dupl̓r aliquid impedit̉ ab alio. Uno mōꝑmodum ꝯtrarietatis. ſicut frigus impedit actionem caloris. ⁊ tale impedimētum oꝑationis repugnat felicitati.Alio mō ꝑ modum cuiuſdam defectus. quia .ſ. res impedita nō hꝫ quicquid ad omnimodā eius ꝑfectionē requirit̉. ⁊ tale impedimētum oꝑationis nō repugnat felicitati ſed omnimode ꝑfectioni ip̄ius. ⁊ ſic ſeꝑatio aīe a corpore d̓r aīaꝫ retardare ne tota intētione tēdat in viſionē diuine eēntie. apperit .n. aīa ſic frui d̓o ꝙ etiā ip̄a fruitio deriuet̉ ad corpꝰ ꝑ redūdātiā. ſicut ē poſſibile. ⁊ iō qͣꝫdiu ip̄afruit̉ d̓o ſine corꝑe appetitꝰ eiꝰ ſic q̄eſcit ī eo ꝙ tn̄ adhuc adꝑticipationē eiꝰ vellet ſuū corpꝰ ꝑtingere. ¶ Ad. v. dd̓. ꝙdeſideriū aīe ſeꝑate totaliter qͥeſcit ex ꝑte appetibil̓. qꝛ hꝫid qd̓ ſuo appetitui ſufficit. ſꝫ nō totalit̓ q̄eſcit ex ꝑte appetētis. qꝛ illud bonū nō poſſidet ẜm oēm modū qͦ poſſiderevellet. ⁊ iō corꝑe reſumpto btītudo creſcit n̄ intēſiue ſꝫ extēſiue. ¶ Ad. vi. dd̓. ꝙ id qd̓ ibidē d̓r. ꝙ ſpūs defunctoꝝnō ſic vidēt deū ſicut angeli. nō ē intelligēdū ẜm ineqͣlitatē qͣꝫtitatis. qꝛ etiā mō aliq̄ aīe btōꝝ ſunt aſſumpte ad ſuperiores ordines āgeloꝝ. clar. ꝰ vidētes deū qͣꝫ īferiores angeli. ſꝫ intelligit̉ ẜm ineqͣlitatē ꝓpprtōis. qꝛ āgeli etiā infimi habent omnem ꝑfectionē beatitudinis quam ſunt habituri. nō autem anime ſeꝑate ſanctoꝝ.Ad ſextum ſic proceditur.Uidet̉ ꝙ ꝑfectio corꝑis n̄ reqͥrat̉ ad btītudinē hoīs ꝑfectāꝑfectio .n. corꝑis ē qͦddā corꝑale bonū. ſꝫ ſupͣ on̄ſuꝫ ē ꝙ bn̄tudo n̄ ꝯſiſtit ī corꝑalibꝰ boīs. gꝰ ad btītudinē hoīs n̄ reqͥrit̉ aliqͣ ꝑfecta diſpoſitio corꝑis. ¶ Pre. brītudo hoīs ꝯſiſtit ī viſiōe dīne eēntie. vt on̄ſū ē. ſꝫ ad hāc oꝑationē nihilexhibet corpꝰ vt dictū ē. gͦ nll̓a diſpoſitio corꝑis reqͥrit̉ adbtītudinē. ¶ Pre. qͣꝫto ītellectꝰ ē magis abſtractꝰ a corꝑetāto ꝑfectiꝰ ītelligit. ſꝫ btītudo ꝯſiſtit in ꝑfectiſſima oꝑatōne ītellectꝰ. gͦ oꝫ oībꝰ modis aīaꝫ eē abſtractā a corꝑe. nullo gꝰ mō reqͥrit̉ ali qͣ diſpō corꝑis ad btītudinē. ¶ Sꝫ ꝯͣ. p̄miū ꝟtuiꝭ ē btītudo. vn̄ d̓r Ioh. xiij. Bt̄ eritꝭ ſi feceriusea. ſꝫ ſcīs reꝓmittit̉ ꝓ pͥmio n̄ ſolū viſio dei ⁊ delectatio. ſꝫetiā corꝑis bōa diſpoſitio. d̓r .n. Eſa. vlt. Uidebitꝭ ⁊ gaudebit cor veſtrum. ⁊ oſſa veſtra quaſi herba germinabuntergo bona diſpoſitio corꝑis requiritur ad beatitudinē.