QueſtioI

diciū aūt de bonis hūanis nō dꝫ ſumi a ſtultis. ſꝫ a ſapiētibus. ſicut ⁊ iudiciū de ſaporibꝰ ab his qui hn̄t guſtū bn̄moderatū. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ pecunia pn̄t haberi oīa venalia.nō aūt ſpūalia q̄ vendi nō poſſunt. vn̄ d̓r ꝓuerbioꝝ. xvij.Quid ꝓdeſt ſtulto diuitias hr̄e cū ſapīaꝫ emere nō pōt?¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ appetitus naturaliū diuitiaꝝ nō ē infinitus. qꝛ ẜm certā mēſurā ſufficiūt nature. ſꝫ appetitus diuitiaꝝ artificialiū ē infinitus. qꝛ deſeruit cōcupiſcētie inordinate q̄ nō modificat̉. vt pꝫ ꝑ ph̓m in i. politico. alitertn̄ eſt infinitū deſideriū diuitiaꝝ ⁊ deſideriū ſummi boninā ſummū bonū qͣꝫto ꝑfectius poſſidet̉ tāto ip̄m magisamat̉ ⁊ alia cōtemnunt̉. qꝛ qͣꝫto magis habet̉ magis cognoſcit̉. ⁊ iō d̓r Eccl̓aſti. xiiij. Qui edūt me adhuc eſuriētſꝫ in appetitu diuitiaꝝ ⁊ qͦrumcūqꝫ tꝑaliū bonoꝝ ē econuerſo. nā qn̄ iā habent̉ ip̄a cōtemnunt̉ ⁊ alia appetūtur.ſcd̓m ꝙ ſignificat̉ Iohan. iiij. cū dn̄s dicit. Qui bibit exhac aqͣ ꝑ quā tꝑalia ſignificant̉. ſitiet iteꝝ. ⁊ hoc iō. qꝛ eoinſufficiētia magis cognoſcit̉ cū habent̉. ⁊ iō hoc ip̄m on̄dit eoꝝ imꝑfectionē ⁊ ꝙ in eis ſummū bonū nō cōſiſtit.Ad ſecundū ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ beatitudo hoīs in honoribꝰ cōſiſtat. btītudo .n.ſiue felicitas ē p̄mium ꝟtutis. vt ph̓s dicit in. i. ethico. ſꝫhonor maxīe videt̉ eſſe id qd̓ ē ꝟtutis p̄miū. vt ph̓s dicitin. iiij. ethi. ergo in honore maxime cōſiſtit beatitudo. VPre. illud qd̓ cōuenit deo ⁊ excellētiſſimis maxīe videt̉eſſe beatitudo q̄ ē bonū ꝑfectū. ſed hmōi ē honor. vt ph̓sdicit in. viij. ethi. ⁊ i. ad Timoth. dicit apl̓s. Soli d̓o honor ⁊ gl̓a. ergo in honore cōſiſtit btītudo. ¶ Pre. illd̓ qd̓ē magis deſideratū ab hoībus ē beatitudo. ſꝫ nihil videt̉eſſe magis deſiderabile ab hoībꝰ qͣꝫ honor. qꝛ oēs patiunt̉iacturā in oībꝰ alijs rebꝰ ne patiant̉ aliqd̓ detrimentuꝫ ſuihonoris. ergo in honore beatitudo ꝯſiſtit. ¶ Sed cōtra. beatitudo ē in beato. honor aūt nō eſt in eo qui honorat̉. ſecmagis in honorāte qui reuerētiam exhibet honorato. vtph̓s dicit in .i. ethico. ergo in honore beatitudo nō cōſiſtit.¶ Rn̄. dd̓. ꝙ impoſſibile eſt beatitudinē ꝯſiſtere in honore. honor .n. exbibet̉ alicui ꝓpter aliquam eius excellētiam⁊ ita eſt ſignum ⁊ teſtimonium quoddam illius excellentie que ē in honorato. excellentia autem hominis maximeattēditur circa beatitudinem que eſt hoīs bonū ꝑfectuꝫ. ⁊ſcd̓m partes eius .i. ſcd̓m illa bona cuilibet aliquid beatitudinis ꝑticipatur. ⁊ ideo honor pōt quidem conſequi bēatitudinem. ſed principaliter in eo beatitudo ꝯſiſtere nonpōt. ¶ Ad i. ergo dd̓. ꝙ honor non ē p̄mium virtutis propter quod virtuoſi operātur. ſed accipiunt honorem ab homini bn̄s loco p̄mij quaſi a nō habentibus ad dandū magis. verum autem p̄mium virtutis ē ip̄a beatitudo ꝓpterquam ꝟtuoſi operātur. ſi autem ꝓpter honorem operarentur. iam nō eſſet virtus ſed magis ambitio. ¶ Ad. ij. dd̓.ꝙ honor debetur deo ⁊ excellentiſſimis in ſignum vel teſtimonium excellentie p̄exn̄tis. nō ꝙ ip̄e honor faciat eosexcellentes. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ ex naturali deſiderio beatitudinis quam conſequitur homo vt dictum ē. cōtingit ꝙ homines maxime honorem deſiderant. vnde querunt homines maxime honorari a ſapientibus quorū iudicio credunt ſe eſſe excellentes vel felices.Ad tertium ſic ꝓcediturUidetur ꝙ beatitudo hominis ꝯſiſtat in gloria. in eo n.videtur beatitudo conſiſtere quod redditur ſanctis ꝓ tribulationibus quas in mundo patiuntur. hmōi autem ē

gloria. dicit. n apoſtolus Ro viij. Non ſunt ꝯdigne paſſiones huius tꝑis ad futuram gloriam que reuelabitur innobis ergo beatitudo conſiſtit in gloria. ¶ Pre. bonum ēdiffuſiuum ſui. vt patet ꝑ Diony. viij. cap̄. de di. no. ſꝫ ꝑgloriam bonum hominis maxime diffundit̉ in noticiamaliorum. quia gloria vt Ambro. dicit nihil aliud ē qͣꝫ clara cum laude noticia. ergo beatitudo hominis conſiſtit ingloria. ¶ Pre. beatitudo ē ſtabiliſſimum bonorum. hocautem eſſe videtur fama vel gloria. quia per hanc quodāmodo homines eternitatem ſortiūtur. Unde Boet. dicitin li. de conſola. Uos immortalitatem nobis ꝓpagare videmini cum futuri famam tꝑis cogitatur. ergo beatitudoconſiſtit in fama ſeu gloria. ¶ Sed contra. beatitudo ē verum bominis bonum. ſed famam ſeu gloriam contingiteſſe falſam. Ut. n. dicit Boe. in li. iiij. de conſola. Pluresmagnum ſepe nomē falſis vulgi opinionibus attulerūt.quo quid turpius excogitari pōt. nam qui falſo p̄dicāturſuis ip̄i neceſſe eſt laudibus erubeſcant. non ergo beatitudo hominis conſiſtit in fama ſeu gloria. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ impoſſibile ē beatitudinem hominis in fama ſeu gloria hūana conſiſtere. nam gloria nihil aliud ē qͣꝫ clara noticia cuꝫlaude. vt Ambro. dicit. res autem ꝯgnita aliter oꝑatur adcognitionem diuinam ⁊ aliter ad cognitionem humanā.humana .n. cognitio a rebus cegnitis cauſat̉. ſꝫ diuina cognitio ē cauſa rerum cognitarum. vn̄ perfectio hūani boni que beatitudo d̓r non pōt cauſari a noricia humana. ſedmagis noticia humana de beatitudine alicuius ꝓcedit. ⁊quodammodo cauſat̉ ab ip̄a humana beatitudine vel inchoata vel perfecta. ⁊ ideo in fama vel in gloria nō pōt conſiſtere hominis beatitudo. ſed bonum bominis dependetſicut ex cauſa ex cognitione dei. ⁊ ideo ex gloria que ē apuddeum dependet beatitudo hominis ſicut ex cauſa ſua. ẜmillud pͣs. Eripiam eum ⁊ glorificabo eum lōgitudine dierum adimplebo eum ⁊ on̄dam illi ſalutare meū. Eſt etiāaliud conſiderandum ꝙ humana noticia ſepe fallitur ⁊ p̄cipue in ſingularibꝰ contingentibꝰ cuiuſmodi ſunt actushumani. ⁊ ideo frequenter humana gloria fallax eſt. ſedquia deus falli nō poteſt eius gloria vera eſt. ꝓpter qd̓ d̓r.ij. ad Corinth. x. Ille ꝓbatus eſt quem deus commēdat.¶ Ad .i. ergo dd̓. ꝙ apoſtolus nō loquitur illud de gloriaque eſt ab hominibus. ſed de gloria que eſt a deo corā angelis eius. vn̄ d̓r in Mar. viij. Filius hominis confitebit̉eum in gloria patris ſui coram angelis eius. ¶ Ad. ij. dd̓ꝙ bonum alicuius hominis quod per famam vel gloriamē in cognitione multorum. ſi cognitio quidē vera ſit. oportet ꝙ deriuetur a bono exiſtente in ip̄o. ⁊ ſic p̄ſupponit perfectam beatitudinem vel inchoatam. Si aūt cognitio falſa ſit nō concordat rei. ⁊ ſic bonum non inuenitur in eo cuius fama celebris habetur. vnde patet ꝙ fama nullo modo poteſt facere hominem bonum. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ famanō habet ſtabilitatem. imo falſo rumore de facili perditur⁊ ſi ſtabilis aliquando perſeueret hoc eſt per accidens. ſedbeatitudo habet per ſe ſtabilitatem ⁊ ſemꝑ.Ad quartum ſic ꝓcedit̉.Uidet̉ ꝙ btītudo ꝯſiſtat in ptāte. oīa .n. apperunt aſſimilare deo tanqͣꝫ vltimo fini ⁊ primo principio. ſed hoīes qͥin ptātibꝰ ſunt ꝓpter ſil̓itudinem ptātis maxime vidētureſſe deo ꝯformes. vn̄ in ſcriptura dij vocant̉. vt pꝫ Exodi.xiij. Dijs nō detrahes. ergo in prāte btītudo conſiſtit. VPre. htītudo ē bonū ꝑfectū. ſed ꝑfectiſſimū ē ꝙ hō etiamaliqͦs congrue poſſit regere. qd̓ ꝯuenit his qͥ in ptātibus

A 3