Glo. ordi.¶ Sapien.Ca. XVINico. de lyra
a Quodaꝫ enī tꝑe māſuetabat̉ ig anis: ne cōburerēt̉ q̨̄ ad īpios miſſa erāt aīalia: ſꝫ vt ip̄i vidētes ſciꝰrent: qm̄ dei iudicio patiūt̉ ꝑſecu gͦcutiōeꝫ Et qͦdā tꝑe ī aqͣ ſupra vir htuteꝫ ignis exardebat vndiqꝫ: vt iiniquā t̓rę natiōeꝫ exterminaret.b Pro qͥbꝰ angeloruꝫ eſca nutririᵏfiiuſſiſti ppl̓m tuū: ⁊ paratum panēde cęlo ꝑ̨̄ſtitiſti ill̓ ſine labore: oē odelectamētū ī ſe hn̄tem: ⁊ oīs ſaporis ſuauitatē. Subſtātiaꝫ enī ꝑtuā ⁊ dulcedinē tuā quā in filioshabes oſtēdebas: ⁊ deẜuiēs vniquſcuiuſqꝫ voluntati Ad quod qͥſ sqꝫ volebat: ꝯuertebatur. MNix au vtē ⁊ glacies ſuſtinebāt vim ignis⁊ non tabeſcebāt: vt ſcirent quo xniā fructꝰ inimicoꝝ extermīabatyignis ardens ī grādine ⁊ pluuia3coruſcās. Hoc aūt iteꝝ vt nutrirent̉ iuſti: ignis etiā ſuę v̓tutꝭ obclitꝰ ē. Creatura enī tua tibi factodri deſeruiēs exardeſcit ī tormētūaduerſus īiuſtos: et leuior fit adbn̄faciendū ꝓ his qͥ ī te ꝯfidunt.Propter hoc ⁊ tūc oīa tranſfigu erata oīm nutrici gr̄ę tuę deſeruie fbant: ad voluntatem eorū qui ate deſiderati ſunt: vt ſcirent filij stui quos dilexiſti dn̄e: qm̄ nō natiuitatis fructꝰ paſcunt hoīes ſꝫ fſermo tuꝰ: hos qͥ ī te crediderintcōſeruat. Quod enī ab igne non inpoterat exterminari: ſtatim ab nexiguo radio ſolis calefactum taē beſcebat: vt notū oībꝰ eſſet: quo oniam oportet pręuenire ſoleꝫ ad pbn̄dictioneꝫ tuā: et ad ortū lucis ꝙa I iudaici populi. b F fides quā expectāt regēte adorare. Ingrāti .n. ſpes tāqͣꝫ
a Quodā enī tꝑe ⁊cͣ. Ra. Sic̄ ī Gen̄. legit̉: Pluitdn̄s ſuꝑ ſodomaꝫ ⁊ gomorrā ignē ⁊ ſulphur: vt diſperderet impios: ⁊ in Exodo grandinē pariter ⁊ ignem. In libro Numeroꝝ miſit ignitos ſerpentes cotra murmurātes. vt cognoſcāt impij ꝙ oīs creaturaparata ē vlciſci ī iniuriā creatoris. b Pro quibus ⁊cͣ.Rabanꝰ. In deſerto datū eſtmāna filijs iſrl̓ ſuauiſſimū etſaluberrimū: vt deo maioresgratias referrēt: qui ab hoſtibus liberauit: ⁊ ſupernis dapibus pauit. Nix autē ⁊ glacies ſuſtinebāt vim ignis ⁊cͣ.Duo ꝯtraria elementa: id eſtignis et aqua gelata impioscōcorditer feriebant. Vel qͣlitas celeſtis cibi expreſſa eſt: qͥvim ignis vbi oportebat ſufferebat. ad calorē ſolis liquefiebat. album enī ⁊ minutuꝫapparebat: ⁊ qͣſi pilo tuſum īſil̓itudine pruine. Cuiꝰ eſumſentiebant quaſi ſimile cummelle: nec ad ignem deficiebbat. Vnde in libro Numerorū. Erat autem manna quaſiſemē coriādri. ⁊ coloris bdellij ⁊cͣ. Myſtice autē in grādine ⁊ igne dura increpatio: qͣſcriptura diuina peccatorescruciat. In celeſti cibo conſolatio ſuperna qua iuſtos refouet ſignificat. vl̓ māna ſignificat panem qui de celo deſcendit. ⁊ dat vitā mundo: qͥait: Panis queꝫ ego dederocaro mea eſt pro mundi vita.Cruciant̉ ergo reprobi ſpūali fame: ⁊ ſatiant̉ electi celeſtipane. Illi diuerſis laboribꝰp̄parantur ad penam. iſti diuina ope quotidie nutriūturad vitam. Un̄: Mul. fla. pec.ſpe. a. in. d. m. c.c Creatura enī tua. Cōfundantur hic peccatores: qͥ cuꝫcetere creature factori ſuo deſeruiant: ip̄i repugnant. Un̄creaturarum omniū ꝯcordiaflagellantur: ⁊ ſi non penituerint ꝑpetuo cruciabant̉: bonis autē vera bona p̄parantur. d Propter hoc ⁊cͣ.Rab. Pluit deus manna decelo populo ſuo. aquam d̓ petra dedit. pauit eos carnibꝰ⁊ veſtimēta eorū nō ſunt attrita neqꝫ calciamēta: vt creatori ſuo magꝭ deuoti fierēt:cuius vbiqꝫ ſentirēt auxiliū:qm̄ non natinitatꝭ fructꝰ paſcunt homines: ſed ſermo tuus ⁊cͣ. Un̄ moyſes: Dedit tibi cibum māna: vt oſtēderetꝙ non in ſolo pane viuit homo: ſed in omni verbo quod ꝓcedit de ore dei. Sꝫſemper ingrati fuerunt: ⁊ figuram tenentes veritatem repulerūt. Ad eccleſiam cuncta tranſlata ſunt.Omnia enim in figura contingebant illis. Scriptaſunt autem ꝓpter nos. Un̄ Paulꝰ: Patres noſtriomnes ſub nube fuerūt. ⁊ omnes mare trā. ⁊cͣ. Petra autem erat chriſtus .i. totius legis firmamētuꝫ:⁊ figure veritatis: in quem qui crediderit: totam legem impleuit. Qui autē nō crediderit: tanqͣꝫ p̄uaricator legis in eternū peribit. e Ut notū om. ⁊cͣ.Rab. Iſte cibꝰ hyſtorialit̓ paſcebat pr̄es nr̄os: ſꝫ adortū veri ſolis liq̄fiebat .i. ī natiuitate xp̄i ad ſpūalS vſū ſol.
a Quodā enī tēpore manſuetabatur ignis. predictus. b Ne comburerēt̉ q̄ ad impios. egyptios: c Miſſa erant animalia. ad eoꝝ afflictionem vt dictū eſt ſupra in pͥncipio huius capl̓i. d Sed vt ipſi.egyptij: e Uidētes. ꝙ animalia eis nociua non comburebant̉ ⁊ eisvtilia: vt boues ⁊ iumenta eodem igne cōſumerentur. f Scirent. ꝑ.hoc. g Quoniā dei iudicio patiuntur. cuicreatura obedit ad nutum. Patiūtur ꝑſecutionem. h Et quodam tēpore in aqua. ſupraꝟtutē naturaleꝫ. i Ignis exardebat ⁊cͣ. repetitio eſt ad maiorem expreſſioneꝫ eius quoddictuꝫ eſt ſupra. Qd̓ enim mirabile erat ⁊cͣ. etſequitur: k Pro quibus. Hic conſequēteragitur de manna collata. et primo exprimiturhebreorum conſolatio. ſecūdo egyptiorū afflictio. ibi: Nix autem. Circa primuꝫ dicit̉: Proquibus .i. ꝓ afflictionibus egyptiorū dictis.l Angeloꝝ eſca .i. manna que dicitur angelorum eſca: eo ꝙ deſcendebat miniſterio eoꝝ. nācibo corporali non vtuntur. Tobie. xij.m Nutriri iuſſiſti populum tuum. Exo. xvj.n Et paratū panē de celo. aereo. nam cum rore deſcendebat. Nume. xj. Preſtitiſti illis ſinelabore. ſuo. o Omne delectamentū in ſe habentem ⁊ omnis ⁊cͣ. nam bonis ſapiebat ꝓutvolebant. vt habetur cōſequenter cum ſubditur: p Subſtantiā enī tuam .i. diuitias tuebonitatis. b Oſtēdebas in cibo manne.r Et deſeruiens vniuſ. vo. exiſtēti d̓ numerobonoꝝ. nam malis inſipidus erat cibus. vndedicebant Nume. xxj. Nauſeat aīa noſtra ſuꝑcibo iſto leuiſſimo. s Ad quod qͥſqꝫ. bonꝰ:t Uolebat conuertebat̉. ſapiēdo ſibi ſicut volebat. ⁊ hoc non erat ex natura māne. ſed diuina virtute. v Nix autem. Hic reuertit̉ adegyptiorum afflictionē dicens: Nix aūt ⁊ glacies ⁊cͣ. non tabeſcebant .i. liquefiebant: quiamixta pariter ferebantur. vt p̄dictum eſt.Vt ſcirēt qm̄ fructꝰ inimicorū .ſ. egyptioꝝ:Exterminabat ignis ardēs ī grādine. ſineEt pluuia corugrādinis diſſolutione. 3ſcans. fulguratiōe. Exo. ix. Cōſequēter oſtēditeffectū oppoſitū ignis ad ꝯſolatiōeꝫ hebreoꝝdicēs: a Hoc aūt iterum. fuit mirabile.h Vt nutrirent̉ .i. viuerēt. c Ignis etiaꝫſue virtutis oblitꝰ ē .ſ. ignis in camino triumpuerorū. Dan̄. iij. ⁊ etiā in egypto. nam aīaliahebreorū de quibꝰ nutriebant̉: igne ⁊ grandine non fuerunt leſa. lꝫ enim in terra ieſſen in qͣfuerunt filij iſrael nō fuerit illa peſtilētia grādinis ⁊ ignis: vt dicit̉ Exo. ix. tamē fuit in circūitu illiꝰ terre. ⁊ ſic dicit̉ qͣꝫtum ad hoc ignisoblitus ſue virtutis: inqͣꝫtum aīalia illiꝰ terrenō leſit: ſicut aliarū in circūitū exiſtētiū. ⁊ ſubditur cauſa huiꝰ differentie. cū d̓r: d Creatura enim tibi factori ⁊cͣ. et patet lr̄a vſqꝫ ibi:e Propter hoc ⁊ tunc omnia trāſfigurata .i.tranſmutata a ꝓprietate ſue nature ẜm imperium voluntatis tue. f Omniū nutrici gratie tue deſeruiebant. vt dictuꝫ eſt de igne ⁊ māna.g Vt ſcirent filij tui. ſcꝫ hebrei iuſti:h Quos dilexiſti dn̄e. amore ſpāli. ꝓpter qd̓data fuit eis lex ⁊ ꝓph̓e: ⁊ alia ſpecialia beneficia dei. psͣ. cxlvij. Nō fecit taliter om̄i natiōi⁊ iudicia ſua non manifeſtauit eis: i Qm̄non natiuitatis fructus .i. nati de terra:k Paſcunt homīes. ſupple ſoli: l Sꝫ ſermo tuus ⁊cͣ. Deutero. .viij. Non in ſolo pane viuit homo: ſed in oī verbo quod egreditur ex ore dei. m Quod enī ab igne non poterat exterminari .ſ. māna que ad ignem indurabatur et ad ſolem liquefiebat.ideo ſubditur: n Statim ab exiguo radio ⁊cͣ. vt notum omnibꝰ eēt:ſcꝫ hebreis. o Quoniā oportet p̄uenire ſolem. id eſt ortum ſolis.p Ab bn̄di. tuā .i. ad colligēduꝫ māna. q̄ bn̄dictio dei d̓r: eo ꝙ gratisab eo dabat̉. q Et ad ortum lucis .i. ſolis: r Te adorare. de beneficij tui collatiōe. ⁊ ſubdit̉ cauſa cuꝫ dicit̉: s Ingrati enī .i. eiꝰ qͥdei beneficiū nō recognoſcit. t Spes tanqͣꝫ hiber. glaci. tabeſcet .i.totaliter peribit. ſic exponitur cōmuniter. ſed Exo .xvj. dicitur: Cunqꝫincaluiſſet ſol liquefiebat: quod proprie fit in meridie. et ideo ibi dictufuit ẜm hebreos ꝙ tempus colligendi manna erat poſt ſolis ortū vſqꝫad horam
Pra. ſ.Exo. 9. eNu. 21. b.
i. q. 1. c.ſicut eū nuchus ī glo.
τ. 1. Heb. j. d.
De cōſe.3? Expa..an. Dequi. c.vnico. in ꝟ.ſuauitas.
E xo. 17. 0Ioh̓. 6. dPsͣ. 7Nu. 11. b
Nu .11. b
Exo. 9. e
De conſetra. di. 2. e.quotidie.
Ioh̓. 6. a
Dsͣ 31.
xo. 16. aIbi. 17. bDeu .29. a
Deu .3. a
1. Co. 10. a