rdi.¶ Iob Ca. INico. de lyra
Incipit liber Iob.¶ Cā.q. d. bonꝰ īter maloſ.I ī t̓ra gētiliū ad laudē iob qͥ bonus interIr erat ī terrā aralos fuit vt loth ī ſomis: ſicut liliurin̄ inter ſpinas ſic a. m. ī. f.hus noīe iob. b-Et erat vir illeſ tīere deū ē nullaunt faciēda p̄terirel ſimplex et rectus ac time̓ns deū:
Ir erat in terra hus. Moraliter. Per lob¶ Ca Iv chriſtꝰ .i. caput ⁊ corpꝰ deſignat̉. ergo poſt hiſtoriā viſo¶Aex capite qͥd credamꝰ: videamꝰ ex corꝑe qͥd videndo teneamꝰ. Iob in terra hus .i. dolēs in ꝯſilio qͥ ſuꝑna nonꝯſiderat: in his qͣſi bonis exultat. qͥ vero attendit eterna q̄ ꝑdiditdolet ⁊ ꝯſiliū inuenit vt hec deſpiciat: etqͦ magis creſcit ꝯſilij ſcīa vt hec deſerat:creſcit ⁊ dolor vt eterna nō attingat. vn̄ſalomon: Qui apponit ſcīam: apponit ⁊dolorē: qꝛ qͥ ſcit ſūma q̄ nō hꝫ: magis dehis infimis dolet. Qui vero eterna q̄ritſimplex ē in oꝑe: nō duplex: vt qͥ de bonis laudē q̄rit. vn̄ Eſaias: Ue ingrediēti terrā duabꝰ vijs: vt cū opus eſt dei ſitintentio mūdi. Rectꝰ in fide in ſūmis q̄intꝰ ſentit: hͦ aūt ex timore īchoat: ſꝫ charitate ꝯſūmat. vn̄: Timens deum ⁊ recedens a malo: dū mētū charitas ꝯſequit̉plene a malo recedit. qͥ ex amore dei iamnolle peccare incipit: nō ille qͥ timore. Ineo enī peccat ꝙ vellet ſi inulte poſſet: qꝛex timore vitiū premit̉: ex charitate ꝟtutes oriunt̉. vn̄ ſubdit: nati ſūt ei filij. Cūſpūs fecūdat mentē naſcunt̉ in ea ſepteꝫvirtutes: ſapientia: intellectꝰ: ꝯſilium: fortitudo: ſcīa: pietas: et timor dei. Sed hn̄t hi filij tres ſorores: dū qͥcquid agūt fidei: ſpei etcharitati ꝯiungūt: ſine qͥbꝰ ad denarij ꝑfectionē nō ꝑuenit̉. Hasꝟtutes omīmoda bonoꝝ opeꝝ cogitatio ſequit̉. Un̄ ſubdit: Et fuit poſſeſſio eiꝰ. Septē milia ouiū poſſidemꝰ: cū innocuas cogitationes ꝑfecta cordis mūdicia intra nos inqͥſito veritatꝭ ꝑabulo paſcimus. Cameloꝝ tria milia poſſidemꝰ: cū qͥcqͥd altū ⁊ tortuoſumin nob̓ eſt ſub cognitiōe trinitatꝭ ad humilitatē inclinamꝰ: vt viciſſimonera portātes fraterne īfirmitati cōꝑatiamur. Vel cameli ſūtbone diſpēſatiōes terrenoꝝ in qͥbꝰ eſt aliqͥd dei: aliqͥd ſeculi: licetꝓ eternis: nō tn̄ ſunt ſine ꝑturbatiōe mētis. Capite ruminādo legi ꝯcordāt: qꝛ hͦ bn̄ diſpēſando celeſtia petūt. Pedibꝰ diſcrepāt:qꝛ mūdi ſunt q̄ agūt. Vngulā nō findūt: qꝛ nō ſe penitꝰ a terrenistollūt. Cū gͦ terrenas occupatiōes cognitiōi trinitatꝭ ſubdimꝰ: qͣſcamelos fide poſſidemꝰ. Iuga boū: ꝯcordes virtutes: duriciā cordis arantes. Aſinas poſſidemꝰ: cū laſciuos motꝰ premimꝰ: vl̓ intra nos ſimplices cogitatiōes regimꝰ q̄ ſūt pigre: nec currūt ī ſubtilioribꝰ: ſed eo māſuētiꝰ fraterna ferūt onera: hūiliātqꝫ ſe ad exteriora oꝑa: vtraqꝫ qͥngēta. Vl̓ in hͦ enī ꝙ prudent̉ ſapimꝰ: vl̓ in hocꝙ hūilit̓ ignoramꝰ: dū requiē eternā q̄rimꝰ: intra iubileū numerūtenemur. Allegorice. Iob dolēs .i. xp̄s qͥ doloreſ nr̄os portauit.Hus ꝯſiliator. Terrā gͦ hus inhītat .i. corda conſilijs vite dedita.Un̄ ſapīa: Ego ī ꝯſilijſ habito. Simplex ⁊ rectꝰ: nos ꝓ iuſticia māſuetudinē: ⁊ ꝓ māſuetudīe iuſticiā derelinqͥmꝰ. Sed chriſtꝰ hō plene vtꝝqꝫ ẜuauit timēs deū. Un̄: Repleuit eū ſpūs timoris dn̄i. Receſſit qͦꝫ a malo: nō qd̓ faciēdo ꝯtigerit: ſꝫ qd̓ īueniēs ī md̓o reprobauit. Septē filij: hͦ nūero ꝑfectio ſignificat̉. Filij fortes: apl̓i. Filie infirme: fiel̓ fidē trinitatis tenētes: vl̓ poſt fortes apl̓ostres filie .i. tres ordines fideliū in eccl̓ia: paſtores: ꝯtinētes: ⁊ ꝯiugati .i. noe: daniel ⁊ iob.niuerſaliter in filiabꝰ. hͦ diſtincte inaīalibus. Septē milia octa eoꝝ innocētia qui ad gr̄am expaſcuis legis venerūameloꝝ: tota getilitas ad plenitudinē fidei veniēs.naritani qͥ rumināt dū ex parte legērecipiunt: ſed vngulā nō findūt: qꝛ ex parte eam ꝯtemnūt: quoruꝫdn̄s ml̓tos ſicut hebreos ad fidē ꝑduxit. Boues. oꝑatores fidei.Aſini ſimplicitas gentil̓ qua dn̄s inſidet hierl̓m. tendens .i. ad viſionē pacis ducēs. De vtriſqꝫ d̓r: Cognouit bos .i. iudeus iugo legis preſſus: poſſeſſorē ſuū .i. deū quē colebat ſꝫ ignorabat: ⁊ aſinꝰ:id eſt gentil̓ brutꝰ ꝓut voluit ſeductor actꝰ. p̄ſepe .i. pabulū legis.Qd̓ ergo ſupra in ouibꝰ ⁊ camelis. hͦ replicat in bobus et aſinis.Quingenta. hic numerꝰ fit de qͥnqͣginta decies ducto. qͥnqͣgintarequiē. x. ꝑfectionē ſignificat: qꝛ vtriſqꝫ fidelibꝰ ꝑfectio quietꝭ promittit̉. Allegorice. Familia poſt aīalia ponit̉: qꝛ pͥus ſtulta md̓ielegit: vt nō ſermo ſꝫ cā ad fidē ſuaderet: poſt ⁊ aſtuta collecta ſūt.h Simplex ⁊ rectꝰ ac ti. deum ⁊cͣ. Prius perſona apta deſcribit̉pugna eius dicatur: vt talis poſſe vincere videatur.Simplex. Neceſſe eſt vt ſimplicitatem columbe aſtutia ſerpentis inſtruat: ⁊ aſtutiam ſimplicitas temperet. Vnde: Spiritus incolumba ⁊ igne apparuit: quia pleni illo ſic manſuetudini ſimplicitatis deſeruiunt: vt contra mala celo rectitudinis accendantur.c Timens deum. Salomon: Qui timet deum nihil negligit.Recedens a malo. Item Salomon: Qui in vno offendit multabona perdet. Legalia dicuntur animalia: id eſt ẜm legem munda: que et ruminant et vngulam findunt: quoruꝫ alterum habentS cameli:
Ir erat ī terra hus. ⁊cͣ. Sic̄ dictū ē. ¶ Ca Ivintētio ſctī iob ī hͦ libro ē declarare ꝙ ex diuinaꝓuidētia aliquādo malis bona ꝯcedunt̉ ⁊ iuſtis aduerſa īferunt̉: qd̓ potiſſime declarat perſuā flagellationē abſqꝫ culpa p̄cedente deo ꝓ meliori hocfaciēte. Et iō liber iſte diuidit̉ ī tresꝑtes: qꝛ pͥmo deſcribit̉ ipſiꝰ iob multiplex flagellatio. Scd̓o ex hͦ oriturdiſputatio. ca. iij. Tertio ſubdit̉ deideterminatio. xxxviij. cā. Prima induas: qꝛ pͥmo circa hͦ iob deſcribit̉ꝓſperitatis ſtatus. ſcd̓o aduerſitatꝭpondus. ibi: Quadā aūt die. pͥmain tres: qꝛ pͥmo deſcribit̉ ipſiꝰ iob ꝓſperitas ex ꝑſone ſue ꝯditionē. Secūdo ex bonoꝝ exterioruꝫ multiplicationē. ibi: Natiqꝫ ſunt. tertio ex filioꝝ mutua dilectione. ibi: Et ibantPrima adhuc in duas. qꝛ pͥmo deſcribit̉ ipſius iob patria et genꝰ. ſecundo ipſius ml̓tiplex ꝟtus. ibi: Eterat. Circa primū dr̄: a Uir eratin terra hus. Gen̄. xxij. habet̉ ꝙ melcha peꝑit ip̄i nachor hus pͥmo genituꝫ ⁊ buę ſcd̓m. vbi dic̄ Ra. Sa. ꝙ ab iſto hus denominata ē terra iſta de qͣ fuit iob: et ex hͦ ꝯn̄r dicūt alij hebrei ꝙiob deſcēdit de naͣchor fratre abraam: ⁊ hͦ ideꝫ dicit Hiero. in li. de heb̓. q̄ſtionibꝰ ſuꝑ Gen̄. de qͦ libro certū ē ꝙ ſitHiero. vt ip̄emet dicit ī libro illuſtriū viroꝝ: licet de hebraicis q̄ſtionibꝰ ſuꝑ alios libros dubiū ſit a quo ſint facte: ſicut al̓s dixi. Huic etiam dicto ꝯcordat qd̓ habet̉ .jͣ.xxxij. ꝙ heliu bucites venit cū amicis iob ad ip̄m ꝯſolandū: q̄ dictꝰ eſt hucites: eo ꝙ deſcēdit de buę ſcd̓o filio nachor: vt dicit Hiero. li. de hebraicis queſtiōibꝰ: ⁊ ſic cū heliū ⁊ iob fuerūt de eadē cognatiōe. ſequit̉ ꝙ iob deſcēditde nachor. b Noīe iob. dicit aūt Augꝰ. ⁊ Ambro. ſuꝑ epl̓am ad Romanos. ꝙ iſte vocat̉ iobab Gen̄. xxxvj. ⁊ꝑ ꝯn̄s ẜm eos deſcēdit de abraam ꝑ eſau. fuerūt aūt motiad hͦ dicendū ex ſil̓itudine noīm .ſ. iob ⁊ iobab: ⁊ huic dicto ꝯcordat qd̓ in aliqͥbꝰ biblijs ī fine libri iob: ⁊ in aliqͦbus poſt pͥmū ꝓlogū Hiero. Suꝑ iſtū librū addit̉: Fert̉aūt iob ī tra habitaſſe auſitide ī finibꝰ idumee ⁊ arabie:⁊ erat ei an̄ nomē iohab. erat aūt ip̄e filiꝰ qͥdē ęare d̓ eſaufilijs filiꝰ ⁊cͣ. Sed in hͦ videt̉ meliꝰ credēduꝫ Hieronymo⁊ hēbreis dicētibꝰ eū deſcēdiſſe de nachor vt dictū eſt: qꝛfuerūt magꝭ triti ī talibꝰ hiſtorijs ⁊ genealogijs. Nec motiuū alioꝝ valet: qꝛ freq̄nter cōtingit ꝙ duo hoīes valdede diſpari patria ⁊ genere nō ſolū ſil̓i noīe noīant̉: ſꝫ etiaꝫeodē penitꝰ noīe. Supponit̉ etiaꝫ falſuꝫ .ſ. ꝙ p̄dicta noīaſint valde ſil̓ia: cū tn̄ ẜm veritatē ſint multū diſſil̓ia .ſ. in fine: vt ptꝫ in pͥncipio: qꝛ hͦ nomen iob in hebro incipit peraleph: ioab vero ꝑ ioth. Sil̓r additio q̄ allegata eſt nō valet: qꝛ ſic dicit Hieronymꝰ libro de hebraicꝭ queſtiōibꝰ. nōeſt ī hebreo: ⁊ ideo nō eſt ei adherendū ẜm ip̄m. dato ꝙ inueniat̉ aliqn̄ in fine libri iob: ⁊ ex hͦ ptꝫ ꝙ ſi ponat̉ in fineprologi Hiero. nō eſt hͦ de intētiōe ſua: ſed hec additio etꝯſil̓es ab aliqͥbus minꝰ expertꝰ in hiſtorijs ⁊ genealogijshebreoꝝ appoſite ſunt: ꝓpter qd̓ de ip̄is nō eſt curādum.Ex dictis ptꝫ ī parte quo tꝑe fuit iob: qꝛ ẜm Hiero. librode hebraicis queſtiōibꝰ Heliubucites de qͦ dictū eſt ꝙ fuit ꝯtēporaneꝰ ip̄i iob. licet iunior ip̄o fuit balaam. de quohr̄ Num̄. xxiij. ⁊ .xxiiij. ꝙ fuit circa fineꝫ vite moyſi: et ſiclob ⁊ moyſes fuerūt cōtemporanei. c Et erat. Hic cōſequēter deſcribit̉ ip̄ius iob multiplex virtꝰ. cū dicitur:d Simplex .i. ſine plica doloſitatis ⁊ falſitatis. Accipit̉enim hic ſimplicitas nō ꝓut opponit̉ intellectꝰ ꝑſpicacitati: ſed ꝓut opponitur doloſitati: ẜm verbū apl̓i Roma.xvj. Volo vos eſſe ſapientes in bono ⁊ ſimplices ī malo.e Et rectus. id eſt per lineam iuſticie procedens in ſuisactibus. rectum enim dicitur cuius medium non exit abextremis: extrema vero actuum humanorū ſunt pͥma pͥncipia operabiliū .ſ. hoc facias alij quod tibi vis fieri. Etnō facias alij qd̓ tibi nō vis fieri: ⁊ vltimus finis .ſ. beatitudo q̄ eſt finis ꝟtutꝭ. d̓r gͦ iob rectꝰ: qꝛ ī oꝑibꝰ ſuis ꝓceſſit a pͥncipijs oꝑabiliū abſqꝫ decliuitate: recte tēdēs in finē vltimū qͥ ē beatitudo ⁊ retributio nr̄a ⁊ p̄miū: ⁊ ꝑ hocon̄dit̉ ꝙ iob bn̄ ſe habuit erga ꝓximuꝫ. f Ac timensdeū .ſ. timore filial̓ reuerētię: ⁊ ſic bn̄ ſe habuit erga deū.Et recedēs
Moralit̓
Ecēs .i. d
A
Allego.
Pro 8. b.
Eſa η1. a
Ibidē. i. a
Allego.
Ecc̄s. 7. c.Ibidē. 9. d
8 5