Ca. XVI INico. de lyra¶ Glo. ordi.¶ Sapien.

rauit qui ſe finxit: ⁊ qui in­ aſpirauit illi animaꝫ: ⁊ amatᵇq̨̄ oꝑatur: et qͥ inſufflauit eicſpiritū vitalē. Sꝫ et eſtima/ duerūt luſū eſſe vitam nr̄aꝫ: ⁊⁊ ꝯuerſationē vitę compoſi stā ad lucrū: ⁊ oportere vn­ hdecunqꝫ etiā ex malo acqͥrea re. Hic enī ſcit ſe ſuꝑ oēs deliquere: qͥ ex t̓rę materia fragilia vaſa et ſculptilia finI qui idola deos putant.git. Oēs enī inſipientes et ma F licet dominari videantur.infęlice̓s ſupra modum aīę n̄§ qꝛ vermis conſcientie non moriet̉: etnis eoꝝ non extinguetur.ſuę ſuperbi ſunt inimici tui hͦpopuli: et imperantes illi. qQm̄ omnia idola nationū rF ſimulacra gentiū argētū ⁊ au. o. ma.o. os. habent ⁊ non loquentur. ocu. ha. ⁊non videbunt.deos eſtimauerūt: quibussnec oculorum viſus eſt advidenduꝫ: neqꝫ nares ad ꝑcipiendum ſpiritū: neqꝫ aures ad audiendum: neqꝫ digiti manuū ad tractanduꝫ:ſed ⁊ pedes eorum pigri adambulandum. homo enimvfecit illos: ⁊ qui ſpiritū mu­ xtuatus ē: is finxit illos. Ne ymo enim ſibi ſimileꝫ homopoterit deū fingere. Cū enīſit mortalis mortuū fingit abmanibꝰ iniqͥs: melior ē enīʰip̄e his quos colit: quia ip̄equidem vixit cuꝫ eſſet mortalis: illi auteꝫ nunqͣꝫ. Sed dF non ſolum .ſ. hoīm ſpeciem.et aīalia miſerrimi colunt.Inſēſata enī cōꝑata his: ill̓ gͣſūt deteriora. Sed nec aſpectu aliqͥs ex his aīalibꝰ bona pōt cōſpicere. Effugerūtkautē dei laudē: ⁊ benedicti 1onem eius. Ca. XVIRopter hͨ et his ſi­ mpPmilia paſſi ſūt dig­ nne tormenta: ⁊ per oml̓titudinem beſtiaꝝ exterd minati ſūt. Pro qͥbꝰ tormētis bn̄ diſpoſuiſti ppl̓m tuū: qqͥbꝰ dediſti ꝯcupiſcētiā delectamēti ſui: nouū ſaporem reſcam parās eis ortigome­ strā: vt illi qͥdē ꝯcupiſcentesteſcā: ꝓpter ea q̨̄ illis oſtēſa v

eoruꝫ: ⁊ feda cogitatio eorum. et vita ceno ſordidior.quia ignorant factorē ſuū ⁊ euaneſcunt ī cogitationibus ſuis. Senſumaūt ſanctoꝝ patrūſpernūt: ⁊ erroresnouos qͣſi ludosvanos ꝓpt̓ fauorēhumanum ⁊ terrenū lucrū fingunt.errātes .ſ. ⁊ in errorē mittentes: vt inexcuſabiles ſint:cū iudicabit deꝰ occulta cordiū. ⁊ reddet vnicuiqꝫ ẜmopera ſua.a Hic enī ſcit ſe ſuper. Nullā excuſationē habēt heretici: quia ſciēter peccāt: dū fidē ſanā etrectā doctrinā nolunt imitari: magꝭterrenū ſenſum etfragilē qͣꝫ ſpiritualem ſequentes.b Melior ē enimp. Quia melior ēhō idolis ẜm rationem creatiōis: qꝛviuit et intelligit.Illi autem nūqꝫ.Sꝫ quia magis ſequitur vanitatemerroris: qͣꝫ ꝟitatisſcientiā: cum in honore ſit non intelligit: ⁊ cōꝑat̉ iumentis inſipientibus.c Inſenſata enī.Quaſi. Nec diſcretionē habebāt. Inveritate enī viuentia meliora ſūt mortuis: ſenſibilia inſenſibilibus. rationalia irrōnalibꝰ.Sꝫ dignuꝫ fuit vtqͥ ignorabant creatorem: ī creaturisdiſtinctionē nō ſcirent. Qui enī laudem ⁊ bn̄dictionēdei in ſe habere neigit: ī diſcretiōeaīaliū ſein erra.dit. Ca. XVterPro qͥb30Qopilus iſrl̓ ī deẜto carnes ꝯcupiuit: ⁊ coturnices deo iubēte accepit: ⁊ comedit vſqꝫ ad nauſeāſed vindicta propefuit: qꝛ ꝑcuſſit eosdn̄s plaga magna⁊ vocat̉ locꝰ ille ſepulchra ꝯcupiſcentie. Hec cōmemorat ſapientia alternatim diſputās deinteremptiōe egy-

cipalis. a Et qͥ inſpi. illi aīam. ſolꝰ infundēdo eā ꝑ creatiōeꝫ.c Et amat q̄ oꝑatur .ſ. idola. c Et qͥ inſufflauit ei ſpi. vi. ſcꝫdeū ignorauit. ⁊ ē repetitio eiꝰ qd̓ dixit: Et qͥ inſpi. illi aīam. peralia tn̄ ꝟba: qꝛ d̓r aīa inqͣꝫtū corpꝰ adminiſtrat. ſpūs ꝟo quātoſuꝑnis vacat. d Sꝫ ⁊ eſti. idolatre dicti. e Luſum eē. i.carnalē delectationē. f Uitā nr̄am. vn̄ in ꝑſona taliū d̓r ſupra ca. ij. Ubiqꝫ relinquamꝰ ſigna leticie: qm̄ hec eſt ꝑs noſtra.Et ꝯuerſationē vite humane cōpoſitā ad lucrū. vn̄. sͣ. ca. ij.ſubdit̉ in ꝑſona talium. Opprimamꝰ pauperē iuſtum: nec parcamus vidue rapiēdo bona eorū. ⁊ ideo ſubdit̉: h Et oporterevndecūqꝫ etiā ex malo acqͥrere. hec dicebāt homīes de vita alianō ſperātes. cuiꝰ erroris fuit Simonides poeta dicens: ꝙ decetmortalē mortalia ſapere. d̓ quo rep̄hendit eū ph̓us. .x. ethycoꝝ:eo ꝙ hō ẜm intellectū eſt quid īmortale ⁊ diuinum. ex qͦ ꝯcluditph̓us: ꝙ hō ſe debet ad īmortalia ⁊ eterna trahere qͣꝫtuꝫ pōt percognitionē ⁊ amorē. ⁊ ꝯcludit Phylo d̓ figulo dices: i Hicenī ſcit .i. ſcire debet: k Se ſuꝑ oēs. idoloꝝ factores: ¶ Delinquere. qͥ ex terre materia ⁊cͣ. nā tā vilis eſt ꝙ nullus debet ignorare ꝙ deꝰ nō pōt fieri ex ea. m Oēs enī. Poſt inuectiōeꝫcōtra idolorū fictores. hic ponit̉ inuectio cōtra illorū cultores.et diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ primo ponit̉ inuectio cōtra cultoresimaginū. ſecūdo cōtra cultores aīaliuꝫ. ibi: Sed ⁊ aīalia. Circaprimū dicit̉: Omnes enī inſipiētes ⁊ infelices .l. idolatre d̓ deomale ſentientes: ⁊ a felicitate vera deuiantes: n Supra modum anime ſue .i. plus qͣꝫ valeāt. o Suꝑbi ſunt. de ſe p̄ſumētes. p Inimici populi tui. opprimēdo cultores dei.Et improperantes illi. tēpore nanqꝫ Phylonis Caius eraimperator romanꝰ: ⁊ miſit ſtatuam ſuam per orbem vt adorare.tur in ea tanqͣꝫ deus: vt dictū eſt. sͣ. p̄cedenti ca. ⁊ intulit dei cultoribꝰ multa grauamina. r Quoniā omnia idola nationū.diuerſarū: s Deos eſtimauerūt .ſ. romani. vn̄ dicit Leo papa in ſermone d̓ beatis apl̓is Petro ⁊ Paulo: ꝙ roma magnācredebat feciſſe religionem: cū nullius gētis reſpuiſſet falſitatē.Cetera patent vſqꝫ ibi: t Sed ⁊ pedes eorū pigri ad ambulādum. qꝛ non poſſunt ſe mouere. ⁊ ſubdit̉ ratio cum dicitur:v Homo enī fecit illos. qui per artē non poteſt facere aliquidviuū. x Et qui ſpiritū mutuatꝰ eſt a deo: Is finxit illos: ⁊ qꝛcauſa effectiua potior eſt ſuo effectu. id̓o ſubditur: y Nemoenī ſibi ſimilē poterit deū fingere. qui ſuperior eſt homine.Cum enī ſit mortalis .ſ. homo: a Mortuū fingit .ſ. idolūvita carens. b Manibꝰ iniquis. nam ad iniquitatē opus eiꝰordinatur. c Melior eſt enī ip̄e ⁊cͣ. qꝛ melior eſt viuens nonviuente. d Sed ⁊ animalia. Hic ponit̉ inuectio contra cultores brutorū animaliū. cum dicit̉: Sed ⁊ animalia bruta.e Miſerrimi. idolatre colūt: qͥ dicunt̉ miſerrimi: eo ꝙ inferiorem ſe colunt tanqͣꝫ ſuperiorē. id̓o ſubdit̉: f Inſenſata enī .i.aīalia bruta: g Cōꝑata his .i. hoībꝰ: h Illis ſūt dete. qꝛcarēt ītellectu. i Sꝫ nec aſpe. ⁊cͣ. i. ex his q̄ videbāt in dictisaīalibꝰ nō poterāt aliqd̓ bonū arguere: ꝓpter qd̓ deberent ea colere. k Effugerūt aūt dei lau. brutis aīalibꝰ impēdētes ip̄aꝫ⁊ ꝑ ꝯn̄s: Bn̄dictionē eius .i. gr̄e ſue donum quod frequenter ī ſcriptura benedictio noīatur: eo mō loquendi qͥ d̓r j. Reg.xxv. Accipe benedictionē hanc ⁊cͣ.¶ Ca. XVIRopter hec ⁊ his ſil̓ia paſſi ſunt digne tormenta. Hec eſtptertia ꝑs in qua recolit̉ tertiuꝫ dei beneficiū collatum hebreis. ⁊ ecōtrario tormētū inflictū egyptijs. Et eſt iſtudbn̄ficiū d̓ cibo collato iudeis ī deſerto: pͥncipaliter tn̄. nā ⁊ aliaq̄dā bn̄ficia ſecūdario in hͦ ca. recolūt̉. Igit pn̄s ca. ī duas partes diuidit̉: qꝛ pͥmo recolit̉ cōturnicū eſca. ſcd̓o māna celitꝰ data. ibi: Pro qͥbus angeloꝝ eſca. Prima ī duas. nā pͥmo bn̄ficiūdictū recolit̉. ſcd̓o q̄dā obiectio remouet̉. ibi: Etenī cū ill̓. Circamū ꝯtinuando ſe ad p̄cedentia īmediate dicit: Propter hec ⁊his ſil̓ia .ſ. idolatrias p̄dictas. n Paſſi ſūt di. tor. i. egyptijidolatre. o Et ꝑ multitudinē be. exter. ſūt .ſ. ranaꝝ ⁊ muſcarum. Exo. viij. Sciendū tn̄ ꝙ vbi tranſlatio nr̄a habet: Omnegenus muſcarū. Exo. viij. In hebreo habet̉: Cōmixtionem. ⁊ dicit glo. hebraica ꝙ venerunt animalia diuerſorum generū ad afflictionem egyptiorū. p Pro qͥbus tor .i. loco tormentorumgyptijs inflictorū. ⁊ ecōtrario. q Bene diſpoſuiſti ⁊cͣ. qͥbusediſti cōcu. delec. ſui. id eſt cibum delectabilē ab eis cōcupitū.Nume. xj. r Nouū ſaporem. nam māna deſipiebat eis: ꝓpt̓quod concupierunt eſum carnium. s Eſcam parans eis ortigo .i. cōturnicem. ⁊ ponitur hic ſingulare ꝓ plurali. ſicut Exo.viij. Venit muſca grauiſſima .i. multitudo muſcarū. ⁊ ſic ē in ꝓpoſito: quia tunc venit cōturnicum maxima multitudo.t Ut illi qͥ .ſ. egyptij. Cōcupiſcētes eſcam. ad ſui nutrimentuꝫ.Propter ea que illis oſten. ⁊ miſ. ſunt .ſ. ranas ⁊ muſcas venenatas cibos egyptioꝝ fedantes ⁊ venenantes.Etiam a ne.

S

Ro. 2. c.Pro .24. d

FP. 1131et. 134.

Psͣ. 48. 5

Exo. 1GeNu. 11. gPsͣ. 77.