¶Glo. ordi.¶ Sapien. Ca. XII INico. de lyra
a ¶ Deo nihil ē impoſſibile cui reſiſtere nemo poteſt.ſti. Multū em̄ valere tibi ſoli pͦa ſ filij tui: vn̄ Eſaias induere fortitudineꝫbrachium domini.ſuꝑerat ſemꝑ: ⁊ v̓tuti brachijca tui quis reſiſtet? Qm̄ tāqͣꝫ mo dIlingue.mētū ſtāterę: ſic eſt ante te orbis terrarū: ⁊ tāqͣꝫ gutta rorisēantelucani: qͥ deſcēdit ī terrā.I potentia dn̄i bonitate plena: opus ſuū ꝓeccata nō deſpicit: ſed per penitentiā at pie fouet et nutrit. Unde ſubdit: Diligis em̄ om. ⁊cͣ.Et miſereris oīm quoniā oīa fpotes: ⁊ diſſimulas pctā ho gbminū ꝓpter pęnitentiā. Dili hgis em̄ oīa quę ſūt ⁊ nihil odi 1ſti eorū quę feciſti: nec em̄ odiens aliquid cōſtituiſti aut feciſti. Quō aūt poſſet aliquid ꝑ kmanere niſi tu voluiſſes? autqd̓ a te vocatū nō eſſet cōſeruaret̉. Parcis aūt oībus: qm̄ 1tua ſunt domine qui amas inanimas.i§ qꝛ amor dei et fons totius¶ o Ꝙ bonu ¶ Ca. XII noni eſt.⁊ ſuauis eſt dn̄e ſpūsL5alias in nobis: ſed iſtud correctius dictūomnibustuus in omnibꝰ. Ideoqꝫ hos ẜͦqui exerrāt ꝑtibus corripis: ab F beatus qui audit vocē ammonentis.⁊ de quibus peccāt āmonēs r⁊ alloqueris: vt relicta malidcia credāt in te dn̄e. Illos em̄ santiquos īhabitatores ſāctęterrę tuę quos exhorruiſti: qm̄odibilia tibi oꝑa faciebant ꝑva § per veneficiamedicāmina ⁊ ſacrificia iniu xa ſ hoc nō legitur.ſta: ⁊ filiorū ſuoꝝ necatores ſi yne miſericordia: ⁊ comeſtores3a ſ hoc non legitur factum fuiſſe.viſcerū hominū: ⁊ deuoratores ſanguinis: ⁊ auctores pa a1F eorum qui ſe non poteruntdefendere vel quibus volebant auxiliari.rentes animarū inauxiliataꝝvoluiſti ꝑdere a medio ſacra 5mento tuo ꝑ manus parentū enoſtrorū: vt dignā ꝑciperenttperegrinationeꝫ pueroꝝ dei: squę tibi oīm charior eſt terra. hSed ⁊ his tanqͣꝫ hoībus peperciſti: et miſiſti anteceſſo 1Facerrimos tinnores quibus corda gentiūum pungebantures exercitus tui vēſpas: vt illos paulatim exterminarent.
numerorū vident̉ rōne firmata. Hoc enifuit principale in aīoconditoris exemplar⁊cͣ. In mēſura qualitas: in numero quātitas: in pondere rōIn his cōſtituit demundū ⁊ gubernat⁊ iudicaturꝰ eſt. Inhis iuſtus iudex cōp̄hēdi nō pōt: nec rephendi: oīa in clauſtro horū triū abſcōdita latēt: q̄ ſolis clauibus iudicij ⁊ miſericordie dei reſerabūt̉: qn̄ illuminabūtur abſcondita tenebraꝝ ⁊ reuelabunt̉:conſilia cordiū.a Momentū ſtatere ⁊cͣ. Simile dicit:Eſa. Ecce gentes ſic̄ſtilla ſitule: ⁊ quaſimomētum ſtatere reputate ſunt: vult eīintelligi ꝙ mens etratio ⁊ ſenſus domini ꝑ quem omnia facta ſūt: ⁊ ſine quo factū eſt nihil: ille ſit d̓quo d̓r: Verbo dn̄iceli firmati ſunt ⁊cͣ.Oēs gentes q̄ nō cognouerūt creatoremſuū: ad cōparationēdei quaſi ſtilla ſituleſunt ⁊ qͣſi momētumſtatere: qd̓ leuiter declinat̉: ⁊ ſicut guttaroris antelucani: q̄primo aſpectu ſolisſiccat̉. Vel ſicut ſitule ſtilla ſi fluit a portante deſpicit̉ vel negligit̉: ita gētiū multitudo celeſti ſplēdore: ſuꝑnis myſterijs⁊ angelorū multitudini cōparata: ꝓ nihilo ducit̉.b Diligis em̄. Bonus opifex opus ſuūdiligit ⁊ regit: ⁊ ſi homo aliquādo peccatſuſtinet in multa patiētia: ⁊ ꝑ penitētiaꝫī meliꝰ cōuertit. Un̄:Solē ſuū fac̄ oriri ſuper bonos ⁊ malos⁊ pluit ſuꝑ iuſtos etiniuſtos. Impenitentes aūt iuſto iudiciodamnāt̉. Iuſtus em̄dn̄s ⁊ iuſticias dilexCa. XIIGͣ bonꝰ ⁊cͣ.Corripis peeos quos reples: vl̓per alios quos volueris. Vnde: Ille arguet mūdū de peccato ⁊ de iuſticia ⁊ deiudicio. dIllosem̄ ⁊cͣ. Rabanꝰ. Hiſtorialiter dicit quōſeptē gētes q̄ terram
raa Multū em̄. Hic declarat quoddā dictū ſcꝫ ꝙ deus immiſit aīalia vilia egyptijs nō ꝓpter impotētiā. nā aliter poterat eos punire ẜm ſuā voluntatē. ⁊ hoc ē qd̓ dicit̉: Multū em̄ valere .i. poſſe. b Tibi ſoli ſuꝑerat ſemꝑ. qͥ ab eterno virtutis es infinite. ideo ſubdit̉: c Et virtute brachijtui qͥs reſiſtet? q. d. nullus. ⁊ ſubditur rō: d Qm̄ tanqͣꝫmomētū ſtatere: ſic eſt ante te orbis terrarū. qui ſubtractacōuerſatione diuina ſtatim rediget̉ in nihilū. e Et tanz gutta roris. q̄ cadēs in terrā ſtatim euaneſcit ⁊ ſiccat̉.Et miſereris oīm. cōſeruādo ea ineſſe. g Et diſſimulas ⁊cͣ. qd̓ dupliciter pōt intelligi. Uno mō ſic: Et diſſimulas pctā .i. dimittis punire pena eterna cōmutando illā intꝑalē ꝓpter penitentiā verā ſuꝑuenientē. Alio modo ſic:Et diſſimulas pctā ⁊cͣ .i. differs ea punire ꝓpter penitentiāid eſt vt des hoībus penitēdi tēpus. ⁊ ſubdit̉ cauſa:h Diligis em̄ oīa q̄ ſunt. cōſeruādo ea in eſſe: i Et nihil odiſti eorū q̄ feciſti. deꝰ em̄ diligit naturā quā fecit: culpā aūt odit quā nō fecit: qꝛ nō eſt actor mali culpe. iō ſubdit̉: Nec eī odiens ⁊cͣ. k Quō aūt poſſet ⁊cͣ. q. d. nullomō. qꝛ oīa redigerent̉ in nihilū ceſſante ſua influentia.l Parcis aūt oībus. cōſeruando ea in eſſe tua mera benignitate. m Qui amas aīas ſpeciali modo. ⁊ loquit̉ d̓aīabus rōnabilibꝰ quas diligit volēdo eis bonū: nō ſoluꝫnature ſꝫ etiā gratie in p̄ſenti ⁊ glorie in futuro. ¶ Ca. XIIꝘ bonus ⁊ ſuauis eſt dn̄e ⁊cͣ. Poſt collatū benefi¶o ciū populo iſrl̓ in exitu de egypto. hic ponit̉ bn̄ficiū ei collatum in introitu terre ꝓmiſſionis: a quaeiecit chananeos ꝓpter idolatriam: ⁊ fecit ibi habitare hebreos ꝓpter latria. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes .ſ. principalē etincidentalē: q̄ incipit ſequēti ca. Prima in duas: qꝛ primooſtēdit ꝓpoſitū. ſcd̓o declarat ſuū dictū ibi: Non qꝛ impotēs. Circa primū dicit̉: O qͣꝫ bonꝰ ⁊ ſuauis eſt dn̄e ſpūs tuus: in oībus ſic habēt libri correcti: ſpiritus em̄ dn̄i attingit a fine vſqꝫ ad finem fortiter: ⁊ diſponit oīa ſuauiter: vthabet̉. sͣ. ca. viij. o Ideoqꝫ .i. ꝓpter bonitatē tuā.p Hos qui exerrāt. ꝑ diuerſa peccata. q Partibꝰ corripis .i. partialiter punis ⁊ nō ſimul eos auferendo de vitavt habeāt tēpus penitendi. iō ſubdit̉: r Et de quibꝰ peccant ammones ⁊ alloqueris aliquādo ꝑ inſtinctū īternū:aliqn̄ ꝑ vexationē corporis q̄ dat intellectuꝫ. ⁊ inducit adhoc exemplū de chananeis cū ſubdit̉: s Illos eī antiquos inhabitatores terre ſancte tue .i. iudee q̄ dicit̉ ſācta:eo ꝙ ibi viguit cultꝰ dei tꝑe veteris teſtamēti: ⁊ ibi impletū eſt chriſti myſteriū tꝑe noui. t Quos exhorruiſti. qͦniā odibilia tibi oꝑa faciebāt .i. enormia peccata.Per medicamēta .i. ſortilegia ⁊ auguria. x Et ſacrificia iniuſta: qꝛ demonijs oblata. y Et filiorū ſuorū necatores. eos idolis ſacrificātes. z Et comeſtores viſcerū hoīm ⁊cͣ. nō inuenit̉ in veteri teſtamēto ꝙ chananei habitatores iudee ante filios iſrl̓ comederent carnes humanas ⁊ biberēt ſanguinē. ideo videt̉ ꝙ hic ſit metaphoricalocutio: ſicut de p̄done vel vſurario d̓r ꝙ comedit hoīes:qꝛ rapit ſubſtantiā eorū: ⁊ hͦ mō d̓r Pſal. lxxviij. Comederūt iacob ⁊ locū eius deſolauerūt. iſti vero chananei erātp̄dones ⁊ raptores: ⁊ ſic dicunt̉ hoīm comeſtores.a Et auctores parētes aīarū inauxiliatarū: patres eī tenent̉ filios auxiliari. chananei vero filios ſuos idolis īmolabant: vt dictū eſt: ⁊ ſic eius auxiliū debitū ſubtrahebāt.git̉ iūgat̉ ſic lr̄a: Et parētes .ſ. chananeos: auctores aīaꝝid ē filiorū ſuorū. ī ſcriptura eī frequēter accipit̉ aīa ꝓ totocōpoſito: vt dictū eſt. sͣ. h Inauxiliataꝝ .i. auxilio debito deſtitutarū. c Perdere .i. deſtruere: d Uoluiſti amedio ſacramēto tuo .i. a iudea q̄ dicit̉ ſacra. rōne p̄dicta⁊ eſt in medio climate habitabilis terre. e Per manparentū noſtroꝝ. tꝑe Ioſue: f Ut dignā ꝑciperēt .ſ. ioſue ⁊ qͥ cū eo erant: g Peregrinationē puerorū dei .ſ.abrae iſaac ⁊ iacob qͥ fuerūt peregrini ī terra illa: ⁊ ex hͦ fuit ꝓmiſſa illa terra eoꝝ ſemini. vt hr̄ ī pluribꝰ locis ī Gen̄.h Que tibi oīm charior ē terra. rōne. sͣ. dicta. i Sed⁊ his .i. chananeis. k Tanqͣꝫ hoībus peperciſti. nō ſicaūt angelis peccantibꝰ. l Et miſiſti anteceſſores exercitus tui veſpās. Dicūt em̄ expoſitores aliqui ꝙ ante ingreſſum filiorū iſrl̓ ad terrā ꝓmiſſionis: dn̄s ad litterā īmiſitchananeis veſꝑas habentes aculeos venenatos q̄ plureschananeoꝝ interfecerūt. ⁊ ꝑ hoc alij occaſionem penitedide peccatis ſuis habuerūt. Alij vero dicūt ꝙ veſpe iſte dicunt̉ timores quos dn̄s īmiſit chananeis: ꝑ quos aliquireceſſerūt de terra ante ingreſſum filiorū iſrl̓ .ſ. euei: et aliqͦad fidē
I
24. q. c. fijn glo. īDe ꝯſe. di.2. c. ⁊ dixit.et. c. iterat̉in fi.Eſa. 40. d
Psͣ .32.
Psͣ .32.De reliq. e.Io. Anvnico ī verbo ſuauitaſin Clemē.
Met .5. g
Psͣ. 10.
Ioh̓. 16. b