Druckschrift 
Tertia pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus acreplicis: .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi. Sapien. Ca. VIIINico. de ly

hi ad cōuiuādū: ſciēs qm̄ mecuꝫ aa § i. alleuiatio.cōicabit de bonis: ⁊ erit allocu­ ba I vox doctorum.tio cogitatiōiſ ⁊ tedij mei. Habe̓ ꝯa § doctrinā ſaluatoris. b quibꝰ euangeliūp̄dicabo.bo ꝓpt̓ hāc claritatē ad turbas:gaſ⁊ poteſtates ſubijcit chriſtianligioni. 5 pr̄iarchas ⁊ ꝓphetas qͥbꝰ ſociat⁊ honorē apud ſeniōres. Iuue­ 5a § oīa ẜm legē diiudicāsnis ⁊ acutꝰ īueniar ī iudicio: ⁊ in sF cū reges ⁊ principes mirant̉ p̄dicationemſangelij.ꝯſpectu potētiū admirabil̓ ero:⁊ facies principū mirabūt̉ me. hI nō audebunt loqui.Tacētē me ſuſtinēbūt: loquena Fattenti ad ſermones meos.tē me reſpiciēt: ⁊ ẜmocināte me īa F non audentes mihi reſiſtere.plura: manꝰ ori ſuo īponāt. Prę ma §immoalitatē habent ſancti in charitate radati: et ſpem immortalitatis.dicati et fiterea hābebo ꝑ hāc īmortalitaa § mēorū operū et virtutum.tē: ⁊ memoriā ęternā his qͥ poſt na ſſecuturi ſūt me.b F eime futuri ſūt relīquā. Diſponāoaſ quibus euangeliū p̄dicabo: nec ꝑ varias ſeas abire ꝑmittamppl̓os: ⁊ nationēs mihi erūt ſub pͦI victi patientia mea ⁊ videntes xp̄i miracua. qui ait: Cōfitere qꝛ ego vici mūdditę. Timebūt me audiētes rea §fidelium. b I benignusges horrēdi: ⁊ ī multitudine bo̓ ra § aduerſariorū. b § cetera foris agentibusuid intus preſtet adiungit.bnus videbor: ⁊ ī bello fortꝭ. In­ 5a I ſapientiā .ſ.I confidentiam mentis.trās ī domū me̓ā cōquieſcā cuꝫ xilla. Nō eī hꝫ amaritudinē cōuer yſatio illius: nec tediū conuictusillius: ſed lęticiā ⁊ gaudiuꝫ. Hęccogitās apud me: ⁊ cōmorans īquia quicquid de natura eius cognoſcit̉: toū immortale ⁊ ſemꝑ viuere inuenit̉corde meo: qm̄ īmortalis ē in co 3a §º qꝛ quāto magis amat̉: tāto magꝭ ſuauior regitatiōe ſapīa: ⁊ in amicitia illi aperit̉.a § qꝛ ꝑ ip̄m facta ſūt oīa.us delectatio bona: ⁊ in oꝑibus bꝰa ſ qui eſt oīm rerū origo: ⁊ quod factu eſt in ipſo vita erat.manuū illiꝰ honeſtas ſine defe­ cveſtrū indiget ſapientia poſcat a deoa Iſi quisqui dat onnibus affluenter.ctiōe: ⁊ ī certamine loquelę illiꝰ dſapīa: ⁊ p̨̄claritas in cōicatione ea ſ diligēter ⁊ ſtudioſe. vn̄: ſurgā diluculo ⁊ cirlibo ciuitatē: querā quē diligit anima meaſermonū ip̄iꝰ: circūibā quērensa ſ fortiter firmiter.vt mihi illā aſſumerē. Puer aūt serā īgenioſus: ⁊ ſortitꝰ ſuꝫ aīam hbona. Et cū eſſem magis bonꝰ 1veni ad corpus in coinquinatū k

ꝓpoſito virginitatis meruit verbo dei fecūdari: ⁊ generare filium dei ad ſalutēmūdi vel generis humani⁊ ab oībus vnico p̄conio celebrari. Vn̄: beata me dicētoēs generatiōes. Cui cōcordat qd̓ ſequit̉: Habeo ꝓpter hāc claritatem ad turbas. a Admirabilis.Paratꝰ virginis oībꝰ fuitadmirādus: qꝛ in reſurrectionē ⁊ ruinā multorū extitit: qͥ ſtat in ſignū populorū: ſuꝑ quē ꝯtinebūt regesos ſuū: ipſū gentes depcabuntur.Intrās in do. Raba.Poſt p̄dicationē poſt operis laborē: qͥbus auditoribus ſancti ſolatiū p̄bēt: adſe redeuntes diuine cōtemplationi vacant: vbi ſuꝑnedulcedinis quietē īueniūt. Corporales delitie corpꝰgrauāt: ſpūales vero mētēreleuāt: ⁊ tanto eſuriunt̉qͣꝫto ampliꝰ comedunt̉. Inillis appetitꝰ placet: experientia diſplicet. Augēt ꝟoſpūales delitie deſideriū: q̄quo magꝭ ſumūt̉: auidiusamant̉. Un̄ dauid: Guſtateet videte qm̄ ſuauis eſt dominꝰ ⁊c̄. Orige. Qui aperit os mutū: ⁊ linguas infantium facit diſertas: hecomnia ſunt in chriſto recipienda. Ipſe em̄ ſapīa: fortitudo: iuſticia: ſanctitas: ⁊prudentia. Sꝫ cū ſit vnꝰ inſubiacenti: ꝓ varietate ſenſuū: diuerſis vocabulis nūcupat̉. Aliud em̄ ſignificatſapiētia: aliud iuſticia. Sapientia quidē diſciplinā humanarū et diuinarū reruminſtruit. Iuſticia aūt qd̓ diſtributor: ⁊ iudex meritorūſit.Puer aūt eram ⁊cͣ. Raba. Salomon in puericiapoſtulauerat a deo ſapientiā: et vt recte iudicaret populū: ⁊ diſcerneret inter bonū et malū factus eſt ergoſapientiſſimꝰ: ⁊ videt̉ ſortitus animā bonā qui habuit cor ſapiens ⁊ intelligens.Sꝫ quō cōuenit ei qd̓ dicit̉:d Ueni ad corpus īcoinquinatū cū eſſem bonꝰ. cuꝫmulierē alienigenā amauerit: ⁊ idola edificauerit. Uidet̉ ergo magis conuenirepopulo ſanctorū qui in baptiſmo regeneratus ⁊ fideſaluatoris imbutꝰ puericiāindolis ſue bone ⁊ ſimplicis innocentie perceperit: ⁊cunctis ſtudijs certaueritperuenire ad culmen virtutū. Unde ſequitur: Et cūmagis bonus ⁊cͣ. Paternon iudicat quēqͣꝫ: ſed omne iudicium dedit filio: huius membra ſancti ſunt. imitantes eum.¶I Tu autē

a Sciens qm̄ mecū cōicabit de bonis. ꝑ frequētes em̄ meditationes ſapientie augmētat̉ ſemperbonū in hoīe. b Et erit allocutio cogitatiōis.qꝛ tales meditatiōes ſunt verba mentis. c Ettedij mei .ſ. excludēdi. tales em̄ meditatiōes oē tediū excludūt. d Habebo. Hic cōſequēter oſtendit̉ qualiter ſapīa dirigit in politica. Et diuidit̉ īduas ꝑtes: qꝛ primo oſtendit̉ qualiter ꝑ eā ppl̓usgubernat̉. ſcd̓o qualiter ipſa ſubiectū ꝓpriū cōſolat̉. ibi: Intrās in domū meam. Circa primū d̓r:Habebo ꝓpter hāc claritatē ad turbas: audientes ſnīas meas veras: ⁊ ad populi trāquillitatemordinatas. e Et honorē apud ſeniores: ⁊ hͦ fuitverū ad lr̄am in ſalomone: qͥ populū gubernauitpacifice: ⁊ qͥ ſapīa p̄cellebat alios ſapietes ⁊ ſeniores. iij. Reg. iiij. f Iuuenis ⁊ acutꝰ inueniar iniudicio. Iuuenis eī adhuc exiſtēs valde ſollerteriudicauit filiū reddi vere matri. iij. Reg. iij.g In cōſpectu potentiū admirabilis ero. oēs eīreges mirabant̉ de ſapiētia ſalomōis. h Et facies principū mirabunt̉ me. vnde. iij. Reg. x. d̓r:ꝙ regina ſaba q̄ erat ſapientiſſima vidēs magnificentiā ſalomonis nō habebat vltra ſpiritū.Tacentē me ſuſtinebūt .i. cū reuerētia expectabūt quouſqꝫ verbū reſumā vel dem eis loquēdi licētiā. k Loquētē me reſpicient attoniti de meaeloquētia. l Et ſermocināte me plura manusori ſuo īponēt .i. quātūcūqꝫ ꝓtrahā ſermonē reuerēter auſcultabūt. m Preterea habebo perhāc īmortalitatē. apud deū: n Et memoriā eternā. apud hoīes. o Diſponā populos. ad bonū cōe. pª Et natiōes mihi erūt ſubiecte. multināqꝫ gentiles fuerūt ſubiecti ſalomoni. q Timebūt me ⁊cͣ. multi em̄ reges horrendi alijs audientes ſapīam ⁊ potētiā ſalomonis timebant eū etreddebāt ei tributū. r Et in multitudine ſubditorū meorū: s Uidebor bonꝰ. eis benefaciēdo. t Et in bello fortis. ꝯtra aduerſarios meos. v Intrās. Hic ꝯn̄r oſtēdit̉ qualiter ſapientia ſubiectū ꝓpriū cōſolat̉. cū d̓r: Intrās ī domūmeā .i. ꝓpriā cōſcientiā. nā intellectus ⁊ volūtasſūt potētie reflexiue ſuꝑ ſeip̄as. x Conquieſcācō illa. hō em̄ ꝑ donū ſapiētie habet meditatiōesvalde delectabiles ad ſe. iō ſubdit̉: y Nō em̄ habet amaritudinē ⁊cͣ. Dicit̉ aūt cōuerſatio ſapientie ⁊ eiꝰ cōuictꝰ meditatio: q̄ ex intellectu ⁊ habitu ſapīe ꝓcedit. ⁊ ſubdit̉ cā huiꝰ delectatiōis. cūd̓r. z Qm̄ īmortalis ⁊cͣ .i. ꝓpter hoc eſt delectabilis: qꝛ facit cogitare de īmortalibꝰ ⁊ diuinis: ſicut ſapīa aīalis ⁊ terrena facit cogitare de carnalibꝰ ⁊ terrenis quaꝝ cogitatio anxietatē inducit.a Et in amicitia illiꝰ delectatio bona. nā hec delectatio cōuenit hoī ẜm illā ꝑtē aīe in qua cōuenit cū angelis ſanctis. b Et in o. m. il. i. ī operibꝰ ſapīa ꝓcedentibꝰ. c Honeſtas ſi. de. nā abea nihil inhoneſtū pōt ꝓcedere. d Et in cer. l.il. i. in collatione ſapientū adinuicē: qꝛ nō cōferūtde vanis: ſꝫ de vtilibꝰ ⁊ honeſtis. e Et p̄claritas in cōmunicatione ſermonū ip̄ius. nā ſermōesqͥbꝰ ſapiēs cōmunicat alijs doctrinā ſuā clari ſūt⁊ intelligibiles: qꝛ q̄ meliꝰ ſciunt̉ clarius ꝓnunciant̉. f Circūibā querēs vt illā mihi aſſumerē. Inuenit̉ em̄ ſapientia ꝑ diligentē rōnis inueſtigationē. g Puer aūt. Poſtqͣꝫ ſalomō oſtēditqualiter ſapīa ꝓficit in vita cōtēplatiua ⁊ actiua.hic ꝯn̄r ponit orationē quā fecit ꝓ ip̄a habenda.Et primo ponit orādi motiuū. ſcd̓o orationis ſueformā ⁊ modū ca. ſe. Circa primū dicit: Puer aūterā ingenioſus: ꝑ intellectus ſubtilitate: h Etſortitus ſū aīam bonā. ꝑ affectꝰ puritatē. hec eniꝫhabuit ſalomō a iuuētute quādo fuit ſub diſciplina Nathā ꝓphete: ꝓpt̓ qd̓ vocauit nomē eiꝰ amabilis dn̄o. ij. Reg. xij. i Et cū eſſem magis bonus .i. ꝓficiens in virtutibus. k Ueni ad corpus incoinquinatū. hoc nō pōt intelligi de cōtinētia virginali: qꝛ ſalomon valde iuuenis cōtraxitmatrimoniū cū filia pharaonis: ꝓpter qd̓ intelligendū eſt de continentia cōiugali: ⁊ etiā ab alijsvitijs vitabili.

Luē. i. e.

Psͣ .33.

D

3. Re. 3. b

Ioh̓ .3. b