Glo. ordi. ¶ Sapien. Ca.VI ¶ Nico. de lyra
a nabuntur: et ad certum locū inſi§ pro meritoꝝ .ſ. qualitate.I increpatiōes.lient. Et a petroſa ira plene gran ͦͦdines mittētur: et candeſcet in ilI perturbatio ſeculi.b los aqua maris: et flumina concurrent duriter. Contra illos ſta da ¶ Dindicta vltimi iudicij que diuidet impios.bit ſpiritus virtutꝭ ⁊ tanqͣꝫ turboI gehenne deſolationis eterneventi diuidet illos: et ad heremūea ſ terrenā ſubſtantiā ⁊ carnalia opera.perducet omnē terram iniquitatꝭ tF cauſa eſt .ſ. euerſionis eorum.illorum: et malignitas euertet ſe sdes potentium. I Ca. VIa § que ſemꝑ bene regit animam.b F corporis .ſ. ⁊ que ſepe in peccataprecipitant.Elior ē ſapīa: qͣꝫ vire̓s: ⁊ ha ſ animo. I prudentia dirigit greſſus hoīs.corporevir prudēs melior qͣꝫ fortꝭ. Audi ia ſ prelati.te ergo reges ⁊ intelligite: diſcite ᶠiudices finiū terrę. Prębete aureſmꝰF cordis. Iaccepta poteſtate a deo.vos qͥ ꝯtinetꝭ ml̓titudīes ⁊ place 8ſubiectis.tis vob̓ ī turbis nationūᶠ qm̄ da pI iudicandi in terra.puniēdi.ta ē a dn̄o ptās vob̓: ⁊ virtꝰ ab altiſſimo: qͥ īterrogabit oꝑa vr̄a: et pa ſ tanqͣꝫ de omnibus iudicaturuscogitatiōes ſcrutabit̉ qm̄ cū eſſe ra ſ eccleſie.tis mīſtri regni illiꝰ nō recte iudia ſ alios vel nos.caſtꝭ: neqꝫ cuſtodiſtꝭ legē iuſticię:§ de virtute in virtutem.neqꝫ ẜm volūtatē dei ambulaſtꝭ.Horrendū ē incidere ī manꝰ dei viuentisſ potētes .ſ. magꝭ punient̉ qͥbꝰ plus cōnHorrēde ⁊ cito apꝑebit vob̓: qm̄ xͣduriſſimū iudiciū ī his qͥ p̨̄ſūt fiet. xſ remiſſio peccatorum.Exiguo enī ꝯcedit̉ miẜicordia: potētes aūt potēter tormēta patien bturꝭ Nō em̄ ſubtrahet ꝑſonā cuiuſqͣꝫ dn̄s qui ē oīm dn̄ator: nec vere.bit̉ magnitudinē cuiuſqͣꝫ: qm̄ pu ga § qͣſi eqͣlis cura ē illi de om̄ibꝰ: qꝛ oēs creauit.ſillū ⁊ magnū ip̄e fecit: ⁊ ęqͣliter cu hra ē illi de omnibꝰ. Fortioribꝰ aūt ig fortior inſtat crutiatio. Ad vos erkfereccleſie rectores vel omnes quibus animaruꝫum regimen cōmiſſum eſt.go reges ſunt hi ſermōes mei: vta diuinā. b ſ in p̄uaricationē p̄ceptoꝝ deidiſcatꝭ ſapiētiā: ⁊ n̄ excidatꝭ. Qui iqui .ſ. ſequent̉ iuſticiā. b 5. i. iuſticie ſue p̄n accipietnt.I iuſtificabunturem̄ cuſtodierint iuſticiā iuſte iudi n2 . qꝛ ꝑ vite merectā fidem ⁊⁊opera.b cū diſcuſſio ven6ritū: accipiēt glorie p̄mium.cabunt̉: ⁊ qui didicerint iuſta: īue̓ §niēt quid reſpōdeāt. Cōcupiſciteergo ẜmōes meos ⁊ diligite illos
Glo.a Et ad certūlo. ⁊cͣ. Quecunqꝫ neceſſe ē: nōem̄ pōt eē cōfuſum: qd̓ ē ſapīaordinatum.b Et fluminacō. ⁊cͣ. .i. ꝑ ſecutionū cōmotōes.plerūqꝫ em̄ corda prauoꝝ q̄ p̄dicatio n̄ emolit: flagellū corōis fraCa. VElior⁊cͣ. audite. Ra. Monetrectores eccleſie vt iuſticiā etꝟitatē ẜuent etdiſcrete intelligere feſtinēt: qꝛaccepta ptāte adeo mgr̄i ⁊ iudices ſunt fratrūſuoꝝ et iudicētillos ẜm eqͥtatēet doceāt regulā fidei cuꝫ orbꝰ bonis: ⁊ ipſiqͦꝫ iudiciuꝫ deexpectāt: qͥ nōfallit̉ nec fallit:qꝛ nō ſolū oꝑa:ſꝫ cogitatiōes ⁊volūtates iudicabit. d Exiguo: His .ſ. qͥ ꝑigrantiā vl̓ fragilitatē vel neceſſitatē peccauerūt: ⁊ humilipnīa d̓leuerūt.Potētes. qͦſcꝫ mādata deiꝯtēnendo: grauia peccata cōmiſer̄t nec penituer̄t. Sic̄ eī potētiores fuerūtin īpietate: fortiora ſuſtīebūttormēta gehenne. f Nō em̄.Nō ē ꝑſonaruꝫacceptor deus.vnūquenqꝫ iuxͣvias ſuas iudiAdcat.vos gͦ re. Finito ẜmōe ad potētes: ⁊ eoꝝ duricia durꝭ ẜmonibus īcrepataad rectores eccleſie exhortationē cōuertit: etſapiētiā mirꝭ p̄conijs extollit.h Et diligite.Qui diligit ſapiētiam ẜuat inmoribꝰ diſciplinā. Nō eī amatſapīaꝫ: qͥ n̄ ẜuardiſciplinā. Un̄Si diligitis mmādata
a Et a petroſa ira .i. ab ira xp̄i qͥ d̓r petra. j. Coꝝ. x. Petra aūt erat xp̄s. ſed hec expoſitio videt̉ magꝭ myſtica qͣꝫlr̄alis. iō d̓r aliter: Et a petroſa ira .i. ab ira dei q̄ d̓r petroſa: nō formal̓r ſed effectiue inqͣꝫtū mittit lapides grandinis. iō ſubdit̉: b Plene mittent̉ grādines. plene .i. ꝑfecte. c Et candeſcet ī illos aqua maris. q̄ candens apparet qn̄ mare ē turbatū. d Cōtra illos dabit ſpūs virtutis .i. ventꝰ vehemēs. e Et ad heremū .i. inhabitabilēlocū. f Perducet omnē terram iniquitatis illoꝝ. Nāigne conflagrationis purgabunt̉ elementa ꝓpter iniquitātes factas ī illis. g Et malignitas euertet ſedes potentiū. ꝓpter ſuꝑbiam ip̄oꝝ.¶ Capitulū. VIElior eſt ſapiētia qͣꝫ vires. Poſtqͣꝫ auctor in pͥmocapitulo īduxit ad maiorē ſapiētie: ⁊ poſtea remoEuit errores circa hoc cōtingentes: et aliqͣ dicta ſuadeclarauit. Hic ꝯſequēter reuertit̉ ad ꝓpoſitū ⁊ ad appetitū ſapiētie inducēdo: et primo ad hoc inducit. ſecūdo qͣliter acquiratur oſtendit. ibi: Quid eſt aūt ſapiētia. Prima in duas. nam pͥmo inducit ad ſapientiā propter euaſionem mali. ſcd̓o propter cōſecutionem boni. ibi: Ad vosergo reges. Circa primū inducit principaliter reges ⁊ pͥncipes ad ſaplentiam et alios conſecutiue: quia ſicut dictūeſt. sͣ. in principio libri: ſicut ſapientia neceſſaria eſt in ſuperioribus vt bene regant: ita ſuo modo correſpondet ininferioribus vt bene obediant. Dicit ergo: i Auditeergo. aure corporis. k Et intelligite. aure mentis.l Diſcite iudices finium terre. quia non poteſtꝭ bene docere niſi prius diſcatis. m Prebete aures. ad volūtarie audiendum. n Uos qui continetis multitudines.eas regendo. o Et placetis vobis in turbis nationū.id eſt delectamini in regimine eaꝝ. p Quouiam dataeſt a domino poteſtas vobis. cuius in hoc eſtis vicarij.Que interrogabit opera veſtra ⁊cͣ. id eſt illa diſcutietvſqꝫ ad minima: approbando bene acta et puniendo mala. ideo ſequit̉: r Quoniā cum eſſetis miniſtri regni illius. aſtricti de iure ad ſequendū leges eius.g Non recte iudicaſtis. ſed leges eius reliquiſtis maleiudicando et viuendo. ideo ſubditur: t Horrende ⁊ cito apparebit vobis. in morte que nō tardat. v Quoniam iudiciū duriſſimum. id eſt pena grauiſſima. x Inhis qui preſunt fiet: quia quāto ſtatus altior. tanto caſusgrauior. et per ꝯſequens maiori pena dignior.Exiguo enim .i. homini parui ſtatus ⁊ parue̓ ſcientie.z Conceditur miſericordia. quia talis vt cōmuniter percat ex ignorantia. a Potentes aūt. ſtatus dignitateet ſcientie magnitudine. b Potenter tormēta patiēt̉.id ē ſuſtinebūt grauiſſima tormēta rōe iā dicta. c. Nōem̄ ſb̓trahet ꝑſonā cuiuſqͣꝫ. quātūcūqꝫ ſit pauꝑ. d Dn̄s.a bono ſibi d̓bito. e Nec verebit̉ .i. timebit. f Magnitudinē cuiuſqͣꝫ. quin debite puniat eum. g Qm̄ puſillūet magnū ip̄e fec̄. ſic̄ em̄ ex diu̓ſis gradibꝰ creaturaꝝ reſultat ꝑuīchritudo vniu̓ſi: ſic ex diuerſis gͣdibꝰ hoīm reſultatpulchritudo reipublice. h Et eqͣliter ē illi cura d̓ om̄ibus. iſta cura idē eſt qd̓ eius ꝓuidentia. Si ꝟo accipiat̉actus diuine ꝓuidentie prout eſt in mente diuina ſic noneſt ibi aliqua diſtinctio. nam vnico actu prouidet omnibꝰcreaturis. ſi aūt accipiat̉ effectus exterior: ſic eſt ibi diſtinctio. tn̄ eſt ibi equalitas ꝓportionis. nam vnicuiqꝫ rei prouidet ẜm cōuenientiaꝫ ſue nature. Creaturis aūt intelligibilibus que mereri poſſunt ⁊ demereri ꝓuidet ſuper hocpenaꝫ ⁊ gloriam ẜm meritorū et demeritorū exigentiam.ideo ſubdit̉: i Fortioribus aūt fortior inſtat cruciatio.nam caſus eoꝝ grauior eſt: ⁊ per ꝯſequēs grauiori tormēto dignus. k Ad vos gͦ. Hic ꝯſequēter inducit ad ſapiētiā ꝓpter cōſecutionē boni. ⁊ pͥmo ponit ſuā inductionem. ſcd̓o remouet quādā obiectionē. ibi: Clara eſt. tertiorefert ītentā ꝯcluſionē. ibi: Cogitare gͦ. Circa pͥmū dicit̉:Ad vos gͦ reges ſūt hi ſermones mei .ſ. principaliter ⁊ cōſecutiue ad ſubditos. vt dictū eſt in principio huiꝰ capituli. l Et nō excidatis. curioſe ꝑſcrutādo diuina circa qeſt ꝓprie ſapientia. ꝓpter qd̓ dicit̉ Ro. xij. Non plus ſapere qͣꝫ oportet ſapere. ſed ſapere ad ſobrietatem. Uel aliter: Et ne excidatis. durius debito pauperes tractando.ꝓpt̓ qd̓ ſb̓dit̉: m Qui eī cuſto. iuſti. tenēdo debitā meſurā. n Iuſte iudicabūt̉. a dn̄o qͥ iudex ē oīm. o Etqͥ didicerīt iuſta. ẜm leges diuīas ⁊ humanas. p Inueniēt qͥd rn̄deāt. cū īterrogāt̉ d̓ iuſticia. hoīes eī recurrūtad iudicē ſic̄ ad ius aīatū. vt d̓r. v. ethicoꝝ. Cetera patēt.Clara eſt
ro. 16 dEcēs. 9. d
Ro. 13.a
Actꝭ; 210. e
Ecti. 35. v
Ioh̓. 14. b