Druckschrift 
Tertia pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus acreplicis: .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Nico. de lyraVSapien. Ca.Glo. ordi.V

quia vanas traditiones ſumus ſecuti.⁊ ſol ītelligētię nō ē ortꝰ nobis. Laſſa ati ſumꝰ ī via iniqͥtatꝭ ⁊ ꝑditiōis: ⁊ ambulauimꝰ vias difficiles: viā aūt dn̄i Quinqꝫ ſimilitudinibus terrenarum rerum defectꝰignorauimꝰ. Quid nobis profuit ſuſtendituperbia? aut diuitiarū iactantia quida nobis cōtulit? Trāſierūt oīa illa tan­ cI que nullam ſtabilitatem habet. b F qui moramion patiturqͣꝫ vmbra: ⁊ tanqͣꝫ nu̓nciꝰ p̨̄currēs. Et dtanqͣꝫ nauis quę ꝑtrāſit fluctuantē aquā: cuiꝰ cum p̨̄terierit nō eſt veſtigiūīuenire: neqꝫ ſemitā carinę illiꝰ in fluctibꝰ: aut auis q̨̄ trāſuolat ī aere cuiꝰ fnullū īuenit̉ argumētū illiꝰ itineris:ſed tantū ſonitꝰ alaꝝ verberās leuemventū: ⁊ ſcindēs ꝑ vim itineris aerē:cōmotꝭ alis trāſuolauit: ⁊ pꝰ hoc nullū ſignū īuenit̉ itineris illiꝰ: aut tanqͣꝫa §quia nulla ſui reliquit veſtigia.ſagitta emiſſa in locū deſtinatū: diuiſus aer ꝯtinuo ī ſe recluſus ē: vt ignoa § quaſi. ſic ⁊ huiꝰ vite inſtabilis et incertꝰ eſt curſus.retur trāſitꝰ illiꝰ: ſic ⁊ noͣs nati ꝯtinuo sdeſiuimꝰ eē: ⁊ v̓tutis qͥdē nullū ſignūʰvaluimus oſtēdere. In malignitatekb aūt nr̄a ꝯſūpti ſumꝰ. Talia dixerūt in 1inferno hi qͥ peccauerūtˣ qm̄ ſpes im mpij tanqͣꝫ lanugo ē quę a vēto tollit̉: ⁊ ntanqͣꝫ ſpūma gracilis quę a ꝓcella dijut fumus vento diſſoluitur: ſic humana vita temmutatione diſſoluitur.ſꝑgit̉: ⁊ tanqͣꝫ fumꝰ qͥ a vēto diffuſusegrini et hoſpites ſumꝰ. Un̄: Eccleſiaſtes:is hiccratiopreterijt et generatio aduenit.eſt: ⁊ tanqͣꝫ memoria hōſpitꝭ vniꝰ dieiI vita eterna.p̨̄tereūtꝭ. Iuſti aūt ī ꝑpetuū viuent: ⁊ §§ in quo ſperauerūt.a ſ laboris p̄miū. b F iactacogitatu tuiim in domineo: et ipſe te enutriet.apud dn̄m ē merces eoꝝ: et cogitatio ꝙI vt cū chriſto regnent.illoꝝ apud altiſſimū. Ideo accipiēt re rdeuicto hoſte. b § vel ſpei. c § chriſto .ſ. qͥ manuschiū et dextera patris dicitugnū d̓corꝭ: ⁊ diadema ſpe̓ciei d̓ manusI hic et in futuro.dn̄i dei ſui: qm̄ dextera ſua teget eos: v⁊ brachio ſctō ſuo defēdet illos. Et ac xcipiet armaturā celus illiꝰ: ⁊ armabit ycreaturā ad vltiōeꝫ inimicoꝝ. Indu­ 3et ꝓ thorace iuſticiā: ⁊ accipiet̉ ꝓ ga­ alea iudiciū certū. Sumet ſcutū ī expu­ bgnabile ęquitatē: acuet aūt diram irācFeccleſia .ſ. cum rege.in lāceam: ⁊ pugnabit cum illo orbis oa Ferrores .ſ. iniquoꝝ. b §ad vtilitatē eloꝝ vel addamnationē reproboꝝ I pro voto actorisl̓ ductoris.terrarum contra inſenſatos. Ibunt ea F tonitrua ſcꝫ predicationis: vl̓ coruſcationes miracudirecte emiſſiones fulgurum: ⁊ tanqͣꝫ florū. a Iꝑ piā .ſ. intētionē doctorū. b 5 aduerſarij.to arcū nubiū exterm

a Tanqͣꝫ vm. Pervmbraꝫ obliuionemmētis vel mortē carnis qͥbꝰ hūana vitaobnoxia ē: accipimꝰ.ꝑ nunciū p̄currenteꝫpaſſiōes aīe vel corporis que p̄cedūt occaſum vite corruptibil̓. Rab. Per auēexcellentiā vel hereſim. ꝑ naueꝫ ꝟo leuitatē humane mentꝭ:que ꝑ amaras ſeculivndas demonuꝫ flatibus agitatur. ꝑ ſagittam dolos ⁊ inſidias iniquoruꝫ. Hecem̄ oīa in mūdo verſant̉: ſꝫ tandē infrutuoſam penitētiamyſſeſſoribus ſuis reūt. Unde gemtes nulla voce conſolationis releuabuntur. Unde ſequitur:Talia dixerūt ininferno ⁊cͣ. Adhucquattuor ſpeciēs inducit: quibus ſtultāſpem iniquorū demōſtrat qua p̄ſentia māſura tantum putant.vel euadere ſe impunitos.c Lanugo. Que exflore herbarū marcido orienſ: carnis fragilitatem exprimit:a vēto egritudīs velmoleſtia corꝑis citotollet̉: qꝛ oīs caro fenū. d Et tāqͣꝫ ſpuma. Spuma hͦ ex aquis edita ſuꝑ aquāenatat. h̓ ē appetitushūani fauoriſ ⁊ iactātie vulgarꝭ: que procella tēptatiōis: veldiſcuſſiōe iudicij diſſoluit̉ vel diſꝑgit̉ .i.qͣꝫ vana fuit ꝓbat̉.e Iuſti āt ⁊c̄. Poſtpeccatoruꝫ penas etſerā ī inferno pnīaꝫ:iuſtoꝝ on̄dit gl̓iam qͥī celo recepti vita beata in contemplatione dei fruentur: in qͦtotam ſuam ſpem poſuerunt.f Accipiet ⁊cͣ. Ra.Creator omniū cuiꝰarma ſūt: veritas: iuſticia: et iudiciuꝫ percreaturam ſibi ſubiectā corripit delinquētes. Per euangelij .f. predicatores. ꝑfidiam iudeorū: ſtulticiam gentiliumlum hereticorpeccato et iuſticia: etd̓ iudicio redarguit:et telis verboruꝫ: pectora pūgit vt exterriti cedant: cum reſiſtere non valeant. Et ad

gis ad damnationē. Et eodē modo intelligēdūeſt qd̓ ſb̓dit̉: Et ſol ītelligētie. ⁊cͣ. a Laſſati ſumus in via iniqͥtatꝭ ⁊cͣ. Nā frequent̓ plus laborāt hoīes ad ꝑficiēdū ſua peccata qͣꝫ iuſti ad iuſticie oꝑa. ſicut ptꝫ de fornicatore vl̓ adultero qͦmaioribus laboribus ⁊ periculis ſe exponit adhabendū intentū. licet frequēter deficiat. qͣꝫ bonus religioſus in ſurgendo ad matutinū pluribus noctibus ad deum laudandū. b Quidnobis ꝓfuit ſuꝑbia ⁊cͣ. q. d. nihil: īmo multū nocuit. c Tranſierunt oīa il. tanqͣꝫ vm. que ſtatim deficit. d Et tanqͣꝫ nū. pre. qͥ ſtatim dat̉obliuioni. Et tanqͣꝫ nauis ⁊cͣ. ſequit̉: e Neqꝫſe. cari. il. Eſt aūt carina media ꝑs nauis q̄ latior eſt et groſſior qd̓ eiꝰ veſtigiū deberet diutiuspparere et tn̄ ſtatim diſꝑet poſt nauis trāſitū.f Aut auis ⁊cͣ. ſequit̉: Verberās leuē ventū .i.aere. ⁊ patēt cetera vſqꝫ ibi: g Sic ⁊ nos nati ꝯtinuo deſiuimꝰ eē. ꝓpt̓ cōpoſitionē ex cōtrarijs elemētꝭ: hō natꝰ ſtatī tendit ad corruptionēmortꝭ: nā calor natural̓ ꝯtinue ꝯſumit hūidū radicale in qͦ cōſiſtit vita. qd̓ ẜm medicos ꝑ nutrimentū nō reſtaurat̉. ẜm ꝟo philoſophos naturales reſtaurat̉: ſꝫ nō ẜm eqͥualentiā: vt hr̄. ij. d̓generatiōe: et ſic neceſſario tandē ſequit̉ corruptio: ſic̄ vinū cui īponit̉ modicū aque ꝯuertit illam ī ſeip̄m: tn̄ efficit̉ minꝰ forte ⁊ ſi cōtinue apponat̉ tandē vinū corrūpit̉ et efficit̉ aqua.h Et ꝟtutis qͥdē .i. ſtabilitatis. i Nullū fi.va. oſtēdere. ſꝫ tm̄ defectiōis. iō ſubdit̉: k Inmalignitate aūt nr̄a ꝯſumpti ſumꝰ. d̓r aūt malignitas qͣſi mala igneitas q̄ ꝯſiſtit ī ardore cōcupiſcētie in qua cōſumunt̉ iniqͥ. Nā luxurioſi cōſumunt̉ igne carnalis ꝯcupiſcētie: cupidi igneauaricie: ſuꝑbi igne ambitionis mūdane gl̓ie.Talia dixerūt ⁊cͣ. nā in eis remanet remorſus ꝯſcīe qui eſt pena valde magna. m Qm̄pes impij. q̄ figit̉ ī bonis tꝑalibus. n Tanqꝫ lanugo eſt .i. flos tribuli qͥ ſtatim a vēto tollitur. Et ad idē ponit exemplū de ſpūma aque: etfumo: ⁊ hoſpite vniꝰ diei: que ſtatī diſſipātur ⁊dant̉ obliuioni. et ſic apparet defectibilitas impiorū. o Iuſti aūt. hic ꝯſequenter ponit̉ ſegregatim ſtabilitas iuſtorum. cuꝫ dicitur: Iuſtiautem in perpetuum viuent vita glorie.p Et apud dominū eſt merces eorū. a quo ſperant premiari: non a mundo. q Et cogitatioeorū apud altiſſimū. ad cuiꝰ honore ordināt facta ſua. r Ideo accipient regnū decoris .i. celeſtis glorie vbi nihil eſt turpe. s Et diadema ſpeciei de manu dn̄i. repetitio eſt eiuſdē ſententie ad maiorem expreſſionem. t Quoniādextera ſua teget eos. reponendo eos in beatitudine que per dexteram intelligit̉: vt habeturMatth̓ .xxv. v Et brachio ſancto ſuo defendet illos. in hoc deſignatur ſecuritas beatitudiuis que a nullo poteſt auferri. x Et accipiet.Hic reuertit̉ ad deſcribendum miſeriaꝫ iniquorum ſegregatim. cum dicit̉: Et accipiet armaturam celus illius. nam ex celo iuſticie ꝓcedet adpunitionem malorum. y Et armabit creaturam ad vltionem inimicorum. nam omnis creatura infert reprobis nocumentum.Induet pro thorace iuſticiam. a qua nō poterit deflecti cum ipſe ſit regula iuſticie.a Et accipiet pro galea iudicium certum. namiudicando nō poteſt deficere. b Sumet ſcūtum īexpugnabile equitatē. que ita erit euidēsꝙ nullus eam poterit impugnare. c Acuetaūt dirā irā .i. vindictā ſuā cui nullus poterit reſiſtere. d Et pugnabit cū illo orbis terraruꝫcōtra inſenſatos. nā om̄ibꝰ creaturꝭ vtet̉ ad afflictionē reproboꝝ: ſicut ecōuerſo oēs creaturecedēt ad gloriā electoꝝ. e Ibunt directe emiſſiōes fulgurū. ad afflictionē maloꝝ. f Ettanqͣꝫ a bn̄ curuato arcū ⁊cͣ. qͣꝫto em̄ plus arcuscuruatur tāto grauius ferit. et per hoc deſignatur ꝙ punitio malorum erit grauiſſima.Et a petroſa

S

PPro. 11. a

Eſa. 40. b

IF. .2. a

D