¶ Glo. ordi. ¶ Sapien. Ca. III¶ Nico. de lyra
Hęc cogitanerūt et errauerūt: gͦexcęcauit eī illos malicia eoꝝ.a Fcōſilia dei. quoniam in maliuolā animā nōEt neſcier̄t ſacramēta dei: neqꝫ ꝯͣintroibit ſapientia. a ſ mortis chriſti.mercedē ſꝑauerūt iuſticię: nece1 5. i. nō intellexerunc: qꝛ mors chriſti honor ēt ſalus ſanctorum.iudicauerūt honorē anīaꝝ ſana ctaꝝ. Qm̄ deꝰ creauit hominēa I fecit deꝰ homineꝫ ad imaginem et ſimilitudinem ſuam.īexterminabilē: et ad imāginēsſimilitudinis ſuę fec̄ illū. Inui ha § q inuidit homini beatitudinē quā ꝑdidit.dia autē diaboli mors ītroiuitin orbē terrarū: imitant̉ aūt il ifilij perditionis.lū qͥ ſunt ex parte illiꝰ. Ca. III kI martyrum.Uſtorū aūt animę in 1a ſ protectionemanu dei ſunt: ⁊ nō tā inF eterneget illos tormentū mortꝭ. Uiſi na § qui palmaꝫ martyrij afflictionem putant ⁊exterminium.ſunt oculis inſipientiū mori: ⁊ oa Fid eſt finis quia nullum finem preter affli-tionem putabant eos habituros.eſtimata ē afflictio exitꝰ illoꝝ.I reputatione malorumEt ab itinere iuſto abierūt ī exᵍterminiū: ⁊ qd̓ a nobis ē iter exa¶ Perpetue qͥetis: nunc in ſpe tandē in reterminij: illi aūt ſūt in pace. Et ᵉa ¶ Quia coram deo corona glorie.ſi coram hominibus tormentaI indefectiua.b F verapaſſi ſunt: ſpēs illorum immora §corporaliter.talitate plena eſt. In paucꝭ ve̓a ¶ Quia ſuper pauca fuiſti fidelis ſupra multa te conſtituam.xati: in multꝭ bene diſponent̉: ya ¶ Id eſt caſtigauit multis tribulationibꝰquoniam deus tentauit eos ⁊ 3I tētatos vel ꝓbatos. a ſ participatiōe beinuenit illos dignos ſe. Tanqͣꝫ atitudinis ſue. a § ſitauruꝫ in fornace nōitur ſed probatur: itartyres non deficiūtſed ad gratiam preparantuaurum in fornace ꝓbauit illoset quaſi holocauſti hoſtiam ac§ quaſi: nonſt perpetua mors ſanctorū: ſedin die iudicijpioſa remuneratio. b I in dieiudicij quando coronabit.cepit illos: et in tempore e̓rit bI in die iudicij.reſpectus illoruꝫ. Fulgebuntci I ignis qui arundinetum cito conſumit: ſubiam ſanctorum mutanem et vindictam celerem reproborum demonſtrat.iuſti: et tanqͣꝫ ſcintillę in arun dconſument. bquia per ila § ſubito malosēlos iudicabit deuss: quia nullus reſiſtet eis.dineto diſcurrent. Iu̓dicabūt enatiōes ⁊ dominabunt̉ ppl̓is:a § regni eius non erit finis⁊ regnabit dn̄s illoꝝ ī ꝑpētuū.
a Qm̄ deꝰ creauit .i. nō ē auctor malorū deꝰ: ad īmortalitatem enim creauit hoīem qͥ diabolice̓ ꝯſentiēs ſuggeſtioni mortis ſnīe ſubiectꝰ ē. Ca IIId Uſtoꝝ aūt aīe in ma. In prioricapitulo iniquoꝝ ſnīa exp̄ſſaeſt: quā ꝯtra chriſtū ꝓtulerūt.nunc aūt cōdemnant̉ ſtulticie: qꝛ ſanctos interire putāt qͦs ꝓ eius cōfeſſione trucidāt. Sicut holocauſtum qd̓totū ꝑ ignē offert̉ deo: acceptum ē: itapaſſio martyrū ꝑ calorē fidei: ⁊ feruorem charitatis in odorē ſuauitatꝭ deooblata ī ꝯſpectu dn̄i p̄cioſa eſt. Unde:Precioſa ī ꝯſpectu dn̄i mors ſanctoꝝeius. t Scintille. Scītilla duo fac̄.ſcꝫ mutat cito arūdinētū: vt vindicat.d Et regnabit d. Cum qͦ ⁊ mēbra regnabūt. Un̄ ī Daniele d̓r: Regnū ⁊ poteſtas: ⁊ magnitudo regni: q̄ ē ſuꝑ celū dabit̉ ppl̓o ſanctorum altiſſimi.☞ Sapientiā¶ Nico. de lyraMatth̓ .xxvij. Si filiꝰ dei es deſcēde d̓cruce ⁊cͣ. Morte turpiſſima cōdēnemꝰeū: nā inter latrones ſuſpenderūt eū:Matth. xxvij. Erit em̄ reſpectꝰ ex ſermonibꝰ illiꝰ. credebāt em̄ iudei ꝙ xp̄omortuo ẜmones ip̄iꝰ p̄cedētes reputarent̉ falſi: ſed ꝯͣriū ꝯtigit. Nam ip̄o reſurgēte ⁊ ī celos aſcendēte fuit nomeneius exaltatuꝫ ⁊ doctrina eiꝰ ꝑ orbemvniuerſū. a Hec cogitauerūt. Premiſſo errore circa īmortalitatē aīe. hicꝯn̄r error remouet̉. cū d̓r: Hec cogitauerūt .i. q̄ dicta ſunt. b Et errauer̄t.et ſubdit̉ cauſa erroris. cū d̓r: Excecauit eī illos malicia eoꝝ. Qd̓ ſi referat̉ad iudeos ſpecial̓r ẜm expoſitioneꝫ ſecundā: dicendū ꝙ licet ꝑiti iudeoꝝ habuerīt noticiā d̓ xp̄o: ſiē pleniꝰ dixi ſuper illud Matth̓. xxj. Uidentes aūt agricole dixerunt: Hic ē heres: qꝛ tn̄ cepit p̄dicare ꝯtra vitia eoꝝ cōceperuntꝯtra eū inuidiā ⁊ odium: ex quibꝰ obſcurata fuit ī eis noticia: quā habebātde xp̄o incipiētes exponere ꝓphetiasde eo peruerſe. Si aut referat̉ ad impios general̓r. ſic ſil̓r ē veꝝ ꝙ malicia affectꝰ excecat noticiā intellectꝰ maxīe īmoralibꝰ: qꝛ qͣlis ē vnuſquiſqꝫ talis finis ſibi videt̉. ij. Ethicoꝝ. c Et neſcierūt ſacramenta dei .i. occulta bonaque p̄parauit diligētibꝰ ſe. iō ſubdit̉:d Neqꝫ mercedē ſperauerūt iuſticie.nullā retributionē expectātes.e Nec iudicauerūt honorē aīaꝝ ſanctarū. ꝙ trāſferēde ſūt ad cōſortiū angelorum. f Qm̄ deus creauit hominē īextermīabilē .i. īmortalē ex ꝑteaīe: ⁊ cōtra corruptiōeꝫ corporis eo ꝙeſt cōpoſitū ex cōtrarijs elementis dedit donū originalis iuſticie qͦ poterataīa corpꝰ ſuū a corruptiōe p̄ſeruare.z Et ad imaginē ſil̓itudinis ſue fecitillū. qꝛ fecit illū capacē dei ꝑ cognitionē ⁊ amorē. h Inuidia aūt diabolimors introiuit ī orbē terraꝝ. qꝛ per tēptationē ip̄iꝰ pͥmi parētes mandatumdei trāſgrediētes ꝑdiderūt originaleꝫiuſticiā: ⁊ ſic incurrerunt neceſſitatemmoriēdi: Gen̄. iij. i Imitant̉ aūt illum .ſ. diabolū. k Qui ſūt ex ꝑte illiꝰ .i. oēs impij. d̓ quibus d̓r Ioh̓. viij.Vos ex pr̄ę diabolo eſtꝭ ⁊cͣ. Ca. IIIUſtoꝝ aūt aīe in manu dei ſūt¶Hic ꝯn̄r remouet̉ tertiꝰ error:
qui eſt circa mortem iuſtoꝝ quam multi ignominioſaꝫ reputabāt qn̄ erāt inafflictiōibꝰ ⁊ tormētꝭ: nā oīa talia credebāt eſſe penas alicuiꝰ peccati p̄cedētis: vt. sͣ. dictū ē. Primo gͦ ponit̉ huiꝰerroris remotio. ſcd̓o cuiuſdā dicti declaratio. ca. ſeq̄nti. Circa pͥmū pͥmo oſtendit̉ mors iuſtorū qͣꝫuis ſit penaliseſſe glorioſa. ſcd̓o mors iniquoꝝ ignominioſa. ibi: Impij aūt. Circa pͥmū d̓r:Iuſtoꝝ aūt aīe ī manu dei ſūt: ſunt em̄īmortales vt dictū eſt: ⁊ iō ſeꝑate a corporibꝰ ꝑ mortē ſunt ī manu diuine miſericordie ꝑ ſecuritatē gl̓ie cōſequēde.nā a tꝑe paſſiōis xp̄i: ꝑ quaꝫ aꝑta ē ianua gl̓ie: ſi nō habeāt aliqͥd purgādū.ſtatim euolāt ad gl̓iam. ſi aūt habeantaliqͥd purgandū detinent̉ ī manu diuine iuſticie in pena purgatorij ad tp̄s.ſūt tn̄ ſecure de ſua beatitudine conſequēdā. tꝑe ꝟo qd̓ fluxit an̄ paſſiōeꝫ qͣꝫuis eſſent purgate: nō recipiebant̉ adgloriā. erāt tn̄ ſecure d̓ ip̄a ꝯſequēda.remoto īpedimēto nature ꝑ futuꝝ redemptorē. m Et nō tanget illos tormentū mortis. Si aūt loquamur d̓ tormento qd̓ ē ꝑ ſeꝑationē aīe a corꝑe: h̓eſt cōmune bonis ⁊ malis. Sed tormētū mortis. hic d̓r illud ad qd̓ ꝑ morteꝝdeuenit̉: ⁊ hoc eſt tormentuꝫ gehenneqd̓ nō tangit iuſtos: licet tormētū purgatorij eos tangat qn̄ nō purgāt̉ totaliter in vita pn̄ti. verūtamē nō tangiteos ſicut iuſtos: ſed vt peccatores: nōtn̄ peccatis remanētibꝰ: ſꝫ p̄teritis ꝓquibꝰ remanſerūt ad penā tꝑalē obligati. n Uiſi ſunt oculis inſipientiūmori. totaliter ī aīa ⁊ corꝑe: vt pꝫ ex p̄dictis. o Et eſtimata ē afflictio exītus illoꝝ .i. exitꝰ illoꝝ de hͦ mūdo reputatus ē mera afflictio ab illis qͥ nullaꝫvitā hominis credūt poſt iſtā. p Etab itinere iuſto .i. a via iuſticie quaꝫ tenuerūt in hͦ mūdo ẜm veritatem.q Abierūt in exterminiū. ẜm inſipiētiū errorē. r Et ꝙ a nobis ē iter exterminij ẜm dictū errorē. qͥ dicit recedētes a nobis ꝑ mortē totaliter exterminari. s Illi aūt .i. iuſti qͥ ſic erronee credunt̉ exterminati. t Sūt inpace. aīa em̄ remanēs eo ꝙ ē pͥncipalior pars hoīs hic accipit̉ ꝓ toto.v Spes illoꝝ īmortalitate plena eſt.qꝛ nō pōt amitti. immortalitas ꝟo adenō fuit plena. nam amitti poterat ⁊ fuit amiſſa. x In paucꝭ vexati. ſcilicetin illis que ſūt homini cōia ⁊ brutis.In multis bn̄ diſponent̉. ꝑ gloriamaīe ⁊ corporis. z Qm̄ deꝰ tēptauitillos. Eſt aūt tēptare accipere exꝑimētū de ignorantia: vn̄ ⁊ illa ꝑs logice q̄ad hoc ordinat̉ d̓r tēptatiua. deus aūtnihil ignorat: ⁊ iō nō tēptat ſanctos ꝑafflictiones corꝑis vt accipiat inde aliquā noticiā: ſꝫ vt virtꝰ patiētie eoꝝ nota fiat alijs ad exēplūlimitatiōis ⁊ ꝓpt̓augmentū ſue retributiōis. iō ſubdit̉:a Tanqͣꝫ auꝝ in fornace ⁊cͣ. qd̓ ibi nōdeteriorat̉: ſed meliorat̉. b Et ī tꝑe.retributiōis. erit reſpectꝰ illoꝝ. nō ſolum qͣꝫtum ad aīam. ſed etiā qͣꝫtum adcorpus qd̓ reſurget gl̓ioſuꝫ. io ſubdit̉:c Fulgebūt iuſti. ꝑ dotem claritatꝭ.d Et tanqͣꝫ ſcintille in arundineto diſcurrēt. ꝑ dotē agilitatis. qꝛ corpꝰ obediet ad nutū aīe qͣꝫtū ad localē motū.e Iudicabūt natiōes. nam ꝑfecti iudicabunt cum chriſto ī iudicio finali.Qui cōfidūt
I
F Gen̄. j. ⁊Ecc̄i. 17. 8
sͣ. 115.
Pan̄. 7. d
A
G
Mat 13.t.