Druckschrift 
Tertia pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus acreplicis: .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi.Sapien. Ca. II ¶Nico. de lyra

nr̄m: ⁊ ſpūs diffūdet̉ tāqͣꝫ mollis aer. 8ͦEt trāſibit vita nr̄a tāqͣꝫ veſtigiū nub̓:⁊ ſicut nebula diſſoluet̉: q̨̄ fugata ē aradijs ſolis: ⁊ a calore illius aggrauata. Et nomen nr̄m obliuionē accipiet d̓ꝑ tp̄s: ⁊ nemo habebit memoriā ope­ ͦrū nr̄oꝝ. Umbrę enī trāſitꝰ ē tp̄s noſtrū: ⁊ nō ē reuerſio finis nr̄i. qm̄ ꝯſig­ 8nata eſt: ⁊ nemo reuertit̉ Uenite gͦ ⁊ ifruamur bonis q̨̄ ſūt: ⁊ vtamur crea­ ktura tāqͣꝫ ī iuuētute celeriter. Uino p̄cioſo ⁊ vnguētꝭ nos impleamꝰ: ⁊ nōp̨̄tereat nos flos tꝑis. Coronemꝰ nosroſis an̄qͣꝫ marceſcāt: nullū pratū ſitqd̓ nō ꝑtranſeat luxuria nr̄a. Nemo īvr̄m exors ſit luxurię nr̄ę. Ubiqꝫ relī­ mqͣmꝰ ſigna lęticię: qm̄ hͨ ē ꝑs nr̄a: hͦ ē na I hec qͦꝫ ꝑditoꝝ vox. b §ſpiritu.a ſors nr̄a. Opprimamꝰ pauꝑem iuſtū ⁊ oa ſ ꝓphete vel apoſtoli.n̄ ꝑcamꝰ viduę: nec veterano nec reue pa I ſapientiam.b 5 qd̓ enī infirmū eſt inutile inuenit̉.rea̓mur canos ml̓ti tꝑis. Sit āt foͣrti aa § quaſi fortitudinem ꝓ iuſticia habeamus.b F iſtud ī aliqͥbꝰ cōdicibꝰ ꝓ gloſa interlineari habet̉.tudo nr̄a lex iniuſticię. Qd̓ .n. īfirmū ra ſ vox iudeoꝝ. b § chriſtūepeccatū non fecit. 5. i.eccleſiam morte chriſti viduataē: vtile īuenit̉. Fircūuēniamꝰ gͦ iuſtūsa § cū vtilitatē eiꝰ in oībꝰ viderēt.b F caalibus.qm̄ īutilis ē nobis: ⁊ ꝯtrariꝰ eſt oꝑibꝰ ta § quaſi tranſgreſſoribus.nr̄is: ⁊ improperat nob̓ pctā legis: ⁊ va § qꝛ mādata dei trāſgrediūt̉ ꝓpter traditionē nr̄am.diffamat in nos pctā diſciplinę nr̄ę.a ſubſtantialē deo ⁊ coeternumPromittit ſe ſcīaꝫ dei hr̄e: ⁊ filiuꝫ dei xͣa §. i. cogitationes noſtras traducit in lucem.ſe noīat. Factꝰ ē nob̓ ī trāductionē co 3a F tenebre nō poſſunt videre lucē.gitationū nr̄aꝝ. Grauiſ ē nob̓ etiā ad aF omnino ſine peccato.vidēdū: qm̄ diſſil̓is ē alijs vita illiꝰ: ⁊ ba § diſſimiles facte.b Finania faciētes ⁊ dicētesīmutātę ſūt vię eiꝰ. Tāqͣꝫ nugaces eſti Sa Factionibus ⁊ traditionibus.mati ſumꝰ ab illo: ⁊ abſtinet ſe a vijs ē§ qꝛ de futura vita nō cogitāt: ſpem future vite p̄ferriſe voluntati dolēt vnde ei mortē machinantur.nr̄is: tāqͣꝫ ab īmūdicijs: ⁊ p̨̄fert nouiſ­ fſima iuſtorum: ⁊ gloriatur patrem ſeb deuꝫ habere. Uideamus ergo ſi ſer­ smones illiꝰ veri ſint ⁊ temptemꝰ quęventura ſūt illi: ⁊ ſciemus quę eruntnouiſſima illiꝰ. Si enī eſt verus filiusʰdei ſuſcipiet illū: ⁊ liberabit illum de imanibꝰ contrariorū. Cōtumelia ⁊ tor kmento interrogemꝰ eum: vt ſciamusreuerentiā eiꝰ: ⁊ ꝓbemꝰ patiētiā illiꝰ.Morte turpiſſima ꝯdēnemꝰ euꝫ. Eritqͣſi: videbimꝰ ſi pꝰ mortē reſuſcitare valeat carnē ſuā:dixit aūt: Soluite tēplū hoc ⁊ in triduo excitabo illud.enim ei reſpectus ex ſermonibꝰ illius.

⁊? Aindo Nico. de lyraa Et ſpūs .i. aīa. b Dinundet̉ .i.euaneſcet ſicut aīa brutoꝝ. c Ettrāſibit vita nr̄a tanqͣꝫ veſtigiū nub̓.q̄ totaliter diſſoluit̉ ꝑ radium ſolis.d Et nomē nr̄m obliuionē accipietꝑ tp̄s .i. ꝑ lapſū tꝑis. Nā lꝫ pꝰ mortēhoīs remaneat nomen eiꝰ aliquātulū: tn̄ ꝑ longitudinē tꝑis euaneſcit.Et nemo. p̄ſentis vite: f Habebit memoria opeꝝ nr̄oꝝ. deꝰ tn̄ habebit memoriā ad puniēdū mala. etad p̄miādū bona. g Et non ē reuerſio finis nr̄i. qꝛ poſt morteꝫ nullꝰreuertit̉ ad vitā de curſu naturali. ꝑmiraculū tn̄ aliqͥ ſunt reuerſi: vt p̄dictum ē. ⁊ oēs reuertent̉ in iudicio finali. h Qm̄ ꝯſignata ē. ꝑ lapidēpoſitū ſuꝑ corpꝰ defuncti ſepultum.i Uenite gͦ. Hic ꝯn̄r ponit̉ effectusdicti erroris. Nā ſi de hoīe nihil remanet poſt morteꝫ: nec expectat̉ aliqd̓ premiū ꝓ bonis vel pena ꝓ malis: nō reſtat niſi ꝙ hoīes ſine frenocurrāt ad ꝯcupiſcibilia mundi ⁊ delectabilia carnis. ⁊ hͦ eſt qd̓ dicit primo de delectabilibꝰ carnis: Uenitegͦ ⁊ fruamur bonis cōſtituēdo ibi finem noſtrū. k Et vtamur creatura tāqͣꝫ ī iuuētute. id eſt ita cito ſicutpoterimus. Cetera patēt vſqꝫ ibi:l Nemo vr̄m exors ſit .i. excluſus:m Luxurie nr̄e. ita ꝙ ſit oībꝰ cōmunis. n Qm̄ hec ē ꝑs nr̄a .i. nihilplus poſſumꝰ portare de bonis huiꝰvite. o Opprimamꝰ. Hic ꝯn̄r exemplificat de ꝯcupiſcibilibꝰ mūdi ꝑoppreſſionē iuſtoꝝ: cuꝫ d̓r: Opprimamus pauperē iuſtum ⁊cͣ. quia talesnō poſſunt ſe ⁊ ſua cōtra oppreſſoresdefendere. p Ac reuereamur canos .i. hoīes antiqͦs. ſꝫ eijciamꝰ eosde ſtatu honoris. q Sit aūt fortitudo nr̄a lex iniuſticie .i. qͥcqͥd poſſumus: nobis licitū reputemus.r Qd̓ enī infirmū ē inutile īuenit̉.ẜm iudiciū noſtrū. s Circūueniamus gͦ iuſtū .i. decipiamus ip̄m.t Qm̄ inutilis ē nobis. qꝛ nō vultcōicare oꝑibus nr̄is. v Et improperat nobis pctā legꝭ. ſemꝑ enī apd̓oēs fuit lex naturalis: cuiꝰ tranſgreſſionē improperabant iuſti peccatoribus. Et loquit̉ hic ſcriptura de totamultitudine iuſtoꝝ. ſicut de vno homine. eo mō loquendi qͦ d̓r Exo. iiij.Filius meꝰ

Filiꝰ meus primogenitus iſrael.iſtud pōt referri ad populū iudaiPromittit ſe ſcīaꝫ dei habere.cū qͥ habuit legē diuinitꝰ datam.Exo. xx. y Filiuꝫ dei ſe noīat.qꝛ ſic nominat̉ ab eo vt dictuꝫ eſt.Factus ē nobis in traductiōeꝫcogitationū noſtrarū. eas arguēdo: ſicut fecerūt multi ſpiritu prophetico. a Grauis eſt etiā nobis ad videndū. ⁊ ſubdit̉ cauſa:b Qm̄ diſſimilis ē alijs vita illius. fuerūt enī iudei ab alijs gentbus diſtincti ī habitu ⁊ victu: neccōmunicabāt: alias contebāt̉ gētilibꝰ comedēdo ⁊ bibēdo cū eis:⁊ ideo graues erāt eis ad vidēdū:ꝓpter qd̓ antiochus epiph̓anesogebat iudeos vt trāſferrēt ſe adritum gentiliū: vt habetur. jͣ. ⁊. ij.Machabeo. et idem voluit facereAman: q̄ ⁊ ſimilia p̄uidens in ſpiritu Salomon. dicit iſta: c Tāqͣꝫ nugaces .i. nulliꝰ veritatꝭ homines. d Eſtimati ſumꝰ ab illo.nam gentileſ erāt idolatre vbi eſtmaxima falſitas. e Et abſtinetſe a vijs noſtris tanqͣꝫ ab īmundicijs. nam modi viuendi gētiliumerāt in comeſtione idolaticoꝝ ⁊ ciborum lege ꝓhibitoꝝ. f Et p̄fert nouiſſima iuſtorum .i. bona etiuſtis expectata p̄fert omnibꝰ bonis vite p̄ſentis. g Uideamusergo ⁊cͣ .i. per afflictiones experiamur veritatem verborum eius.h Si enim verus eſt filiꝰ dei. pergratiā iuſtificantē. i Suſcipiet illum. liberando de oppreſſionibus iniquis. ⁊ ſic factū eſt frequēter tēpore veteris teſtamenti. ſicutptꝫ in ꝑſecutione Aman temporeMardochei. ⁊ tꝑe Machabeoruꝫde ꝑſecutiōe Antiochi. k Cōtumelia ⁊ tormēto īterrogemꝰ eū.ſicut ptꝫ de ſeptē fratribꝰ qui cummatre ꝯtumelioſe ⁊ tormētis magnis fuerunt interrogati ſi vellentobedire regi. ij. Machab̓. vij. Aliter etiā exponit̉ ꝑs iſta de chriſtocuius paſſionē p̄uidens Salomōhic deſcripſit eam. cū dicit̉: Circūueniamus ergo iuſtū ⁊cͣ. Queſierūt enim iudei pluries xp̄m capere in ſermōe: vt ptꝫ ex decurſu euāgelij. Et improperat nobis peccata legis. īproperauit enī eis Marci. vij. ꝙ irrita faciebant mandatadei ꝓpter traditiones ſuas. Promittit ſe ſcientiā dei habere. Ioh̓.vij. Eſt verus qui miſit me quemvos neſcitis: ſed ego ſcio eum. Etfactus eſt nobis in traductionemcogitationum noſtraruꝫ. chriſtusenim eos redarguens cogitationes eorum propalauit Matth̓. ix.Et cum vidiſſet ieſus cogitatiōeseorum ⁊cͣ. Grauis eſt nobis etiamad videnduꝫ: ꝓpter odium qd̓ cōceperāt contra eum. Cetera patētvſqꝫ ibi: Si enim eſt verus filiusdei ⁊cͣ. hoc videt̉ eſſe pro iſta expoſitione. nam vera dei filiatio competit ſoli chriſto qui eſt ſolus deifilius naturalis. alij vero ſunt eiꝰfilij adoptiui. Contumelia et tormento interrogemus eum. chriſtoenim pendenti in cruce dicebantMatth̓ .xxvij.

B

Osͣ 131.

Bde pe. diſi ei. vltra mediūibi qͥs enīSat .17. 2

1. Pa. 29 d

Mar. 15. c.

F Hle. 18. c

D