¶ Nico. de lyraICa.¶Canti.Olo. ordi.

meo ⁊ bibi vinū meū cū lacte meoa ſ delectamī. b F faciēdo p̄cepta mea. c F ītegrapCōmedite aͦmici ⁊ bibite: ⁊ īebri­ acharitate me amplectēdo a Fexteriꝰ ceſſo. §ceſſante ꝑſecutiōe qͥeti ⁊ ꝯtēplatiōi vaco. Fſecamī chariſſimi Ego dormio ⁊ cor ba Fintētiōis ⁊ rōnis ocul̓: ne tꝑe qͥetꝭ ꝑfallat̉ ⁊ ꝓuidet ⁊ laborat. b Fid eſt aſcꝰ bla diclasto.meum vigilāt. Uox dilecti mei15 adquod reatio me ducit: id etiā ſpōſum velntelligo. Fiarm nō ſolū moneri eos vt priꝰ ſed em conſtringi volentis. h 5 predica me.ia coheres.ec ſponit cauſas.pulſantis. Ape̓ri mihi ſoror me̓a: geo cōſcia. b ͦ quia ſpc eoreſſ. arehanoꝝ meoQuia iugū ſeruitutꝯono illuſtrata: noinuida. c § quia ſegregata a negocioſis actibusdiuinis es ſublimata aſpectibꝰāmica mea: columba mea: immāa §caput .i. come. vl̓ ego caput .i. qͦddā ex mēbriscl̓ata mea: qꝛ cāput meū plenū ē hq̄ ꝓ tenebris ignorantie nōmea §id eſt vitijsitur. vel frigidoſertorpob § id ē mainter ſe vitijs impliciti: ⁊ qͥ ſunt capi ſpeꝯͣgiceſed ad illicita diſtorti. c § id eſt p̄la eſſe qt̓. h̓. ip̄ꝝorª ntⁱ ⁊ contrahūt̉: vel illis q̄ matentijsobſcurati non refugiūt.rōre: et cincinni mei guttꝭ noctiūixraciIiill̓adiāexui.īpedimēto ſeculari. c ſ qͣſi: ſeddo: certe gͣue eſt.t Expoliaui me tu̓nica mea quō ini§ id ē cogitatiōes quibꝰ aliqn̄ terrā tangere ſolebam: ſecretis fletibꝰ computionis ablui: vt inm.trare mererer in celeſtem patrduar illa? Laui pedēs meos: qͦ ia F faciendum tamen eſt: qꝛ dilectꝰs modo inquinabo illos? Dilectꝰ ma Finulſibiliter inſpirādo. b §id eſt rimulā reſinti apertā licet tenuem.piſcehmeꝰ miſit manū ſuā pe̓r foramē ⁊ na § ꝑtimeſcebat cōmiſſa ſua te inſpirante.i vent̓ meꝰ intremuit ad tactū eiꝰ. oa ſ ⁊ qꝛ fretꝰ eiꝰ auxilio ſurrexi. b § p̄dicatio ꝟbūdei. I et vt aperire poſſem.k Surrexi vt ape̓rirē dilecto meo. pa Ioꝑationes. b ſ alijs circumqͣqꝫ exp̄ſſerunt.I exemplū amara paciēdi.Manꝰ meę diſtillauer̄t myrrhā: ꝙa ſ q̄ īputribiles fac̄. § qꝛ actꝰ et intentio placēt.i ⁊ digiti mei pleni myrrha ꝓbatiſin ſima. Peſſuluꝫ hoſtij mei aperuira ſdū aperirē illapſus erat in corda illoꝝ.dilecto meo: at ille declinauerats

a Comedite. Nō ſolū ip̄e pijs electoꝝ actibꝰ dectat̉: ſed etiā hortatur fideles ad congaudendū ſuꝑ tali ꝯuiuio: vt ampliꝰ mutua int̓ſe dilectionis curā exhibeminores qd̓ in maioribus viderīt memoriter imitari ſatagant. bInebriamini. Grego. Poſt potū gaucuij ip̄as ꝟtutes bonoꝝ retractādo torporē mentꝭ diſcutite: ⁊ ad amorem eternorū accenſi temporales penas nōſentiatꝭ: ſicut ebrius qͥ obliuiſcitur omniumtemporaliū: comedit nec ſatiat̉ qͥ epulas ſcripturaꝝ didicit et iuſtoꝝ exempla nouit: nectamē vitā correxit. bibit et non inebriat̉: quiprecepta vite letabūdus audit: ſed adimplēda piger remanet. c Ego dormio. Eccl̓iagentiliū multiplicit̓ cōmendata: ne ſecuradicatiōem dimittat: et ſoli cōtemplatiōi intēdat: iniungit̉ ei de alioꝝ ꝯfirmatiōe. ⁊ h̓ agitde illa ſucceſſiōe eccl̓ie q̄ eſt in hͦ p̄ſenti: ab illo ſcꝫ tꝑe: qͦ plenitudo gentium intrauerat:vſqꝫ ad finē mūdi qn̄ iudei intrabūt: et hicnon videtur mitti ad omnino infideles: ſecpotiꝰ ad eos exhortandos: qui ſunt tēpidi īeccl̓ia: et dicit itaqꝫ ip̄a eccl̓ia: ego dormio.d Aperi. Surge ab ocio et qͥete contēplatiōis: et aꝑi corda: vt remotꝭ vitioꝝ obſtaculis lucē veritatꝭ ꝑſpicue admittāt. De ſanguine meo ſoror mea. de acceſſu meo ꝓximamea. de ſpū meo colūba mea. de ſermōe meoquem pleniꝰ ex ocio didiciſti ꝑfecta mea.e Caput meum .i. fides mea: et amor mei incordibꝰ eoꝝ excecatꝭ amore terrenorū refrixit: ⁊ qͣſi ꝓrſus deficit. Cincinni. id ē amorꝓximoꝝ: qͥ ſūt mei capilli capiti adherētes.ſunt pleni guttꝭ noctium .i. patiuntur grauefriꝑſecutionis. tenebroſoꝝ .i. erga me ſūtinfideles et ꝓximos perſequuntur. ⁊ cauſahorum corrigendorum oportet te dulcedinēcontemplationis interponere. f Expoliaui me. Eccleſia non inobediens de iniunctoofficio: ſed metuens in aſſumenda fratrū cura ne corruat in peccata: ſine qͥbus non trāſigitur hec vita. reſpōdet: Expoliaui me ⁊cͣ.Quomō fieri poteſt vt de culmine contēplationis egrediēs rurſus mundi ſordibꝰ polluar? quia recepta ſollicitudīe temporaliū ſubſidioꝝ quamlibet eximiꝰ doctor difficile vitat peccatum. Grego. Qui ad ſollicitudinēregendarū animaꝝ ſe accingit: reſtat vt qubus eterna p̄dicat: ad ꝓuidenda quoqꝫ eistemporaliū neceſſitatū ſubſidia inuigilet.Dilectꝰ m. Eccleſia timente caſum: quiadn̄s amorem erga ſe noſtrū: in ꝓximoꝝ maxime amore vult cognoſci. aperte ſubditur:Dilectus meus. quaſi: pertimeſco quidem ſeculi conuerſationem. ſed intelligo ꝙ charitas operit multitudinem peccatorum. ⁊ confido in dilecti mei auxilio: a quo iam ſunt cōpuncta corda eorū. h Manum. operātemcompunctionem. vel ad memoriam noſtramreduxit operationem quam operatus es innobis: quia nulliꝰ egēs. de ſinu patris egrediens: in terra pro nobis conuerſari voluit.Manum per foramen mittit. cum virtuteſua animū per ſubtilem intellectum pulſat.i Et vent̓. Poteſt ꝑ ventrē intelligi mollicies et fragilitas illoꝝ qͥ p̄dicationis officiū ſuſcipiūt: qꝛ ſe minꝰ idoneos recognoſcūt et timet. Uent̓ .i. mollis ⁊ fluxa ꝑs int̓ nos. velventris nomine cor deſignat̉: quia ſicut cibi in vētre: ita cogitatiōesin corde excoquunt̉. Cor contremiſcit: ſi facere recuſat ꝓ ꝓximis qd̓deꝰ fecit ꝓ inimicꝭ. Et venter intremiſcit. quia infirmitas gaudensde celeſti intellectu in ſua exultatione turbat̉: et timet ne perdat qd̓tenere neſcit. k Surrexi. vt. a. Surrexi a dormitione ad laboreꝫ:quia neceſſe eſt vt qui veritatē p̄dicare diſponit: prius ad agēda eaque predicat aſſurgat: ne alijs p̄dicans ipſe reprobꝰ efficiat̉. cui ſubiuncta ꝟba conueniūt: Manꝰ m. diſ. ⁊cͣ. lEt digiti mei. Digiti .i.diſcretio vt ſolo ꝯtuitu ſuꝑne retributiōis nō ꝓ hūano cōmodo oſtēdant̉ oꝑari. Sic̄ enī in manu ſūt diſtricti digiti: ſic in oꝑibꝰ oportꝫ diſcretionē adhiberi: alioqͥn nō valēt. m Peſſulū hoſtij. Cauſaꝫ peccati .i. incredulitatē ⁊ qͣꝫlibꝫ aliam: quia vt peſſulum hoſtiū: ſic cauſadetinet peccatū: qͣ remota remouetur: ⁊ ſublato pctō patꝫ via chriſto.S Dixerat

a Comedite amici ⁊cͣ. id eſt qͣꝫdiu adherebitꝭ mihiper amicitiam et latriam: habebitis omniū bonorumabundantiam: et hoc patet ex decurſu veteris teſtamenti. b Ego dormio. Hic conſequent̓ ponunturaduerſa. ppl̓s enī iſrael ex abundātia bonoꝝ temporaliuꝫ declinauit ad idolatriā.ſicut p̄dixerat Moyſes Peut̓.xxxij. Incraſſatus eſt dilectusmeus ⁊ recalcitrauit: incraſſatꝰinpinguatꝰ et dilatatus. derelquit deum factorem ſuum ⁊cͣ. etideo dominus poſt multam ſufferentiam inflixit debitā penā:vt ſic pena decente reducereturad penitētiā. ꝓpter quod ſic ꝓceditur: qͥa pͥmo ponit̉ culpa.ſcd̓o pena. ibi: Dilectus meus.tertio penitentia. ibi: Surrexi.Circa primū dicitur in perſonadn̄i: Ego dormio .i. pct̄a ad tp̄sdiſſimulo. vn̄ cōmunit̉ d̓r ab homībꝰ deꝰ dormire qn̄ peſſimoshomines differt punire. c Etcor meū vigilat .i. p̄uideo tēpꝰdebitū punitiōis ⁊ ſubdit̉: inſona ſponſe adulterantꝭ a ſpōſoreuocate. d Uox dilecti mei.per ꝓphetas ſuos ⁊ doctores.e Pulſantꝭ. me ad penitentiā.f Aperi mihi. ꝑ ꝯſenſuꝫ boni.g Soror mea amica mea. ⁊cͣ. tēpore .ſ. preterito tue innocētie.h Quia caput me. ē plę. rore.ꝑ roreꝫ intelligit̉ ꝑua pluuia. ꝑuttas noctiū magͣ. Ros enī etpluuia differūt ẜm paucitatē etml̓tiplicitatē materie .j. methauroꝝ. ⁊ loqͥtur h̓ deꝰ ẜm modumſpōſi recōciliationem ſue ſpōſedeſiderātꝭ: ⁊ nō retardat̉ ab l̓ex importunitate tꝑis. Et ſb̓dijrn̄ſio ſpōſe male recōciliationērecuſantꝰ. cū d̓r: i Expoliaui.id ē dimiſi cultū diuinū ꝯſuetū:iā diu eſt. ſic̄ patꝫ in ꝓceſſu libriIudicū. Modꝰ enī viuēdi ꝯſutus alicuiꝰ vulgarit̓ d̓r tunicaeiꝰ. k Quō induar illa. qꝛ ꝑadmonitiōes ꝓphetarum nolebat ppl̓s reuerti ad cultū diuinum. l Laui pedes m. ⁊cͣ. hocd̓r ẜm eſtimationē idolatrantꝭ.ppl̓i. qͥ cultū dei reputabat īmūdum et cultū idoli munduꝫ. Etſic exponit Ra. Sa. m Dilectus meꝰ. qꝛ ꝑ culpe diſſimulationem deꝰ adhibet penā. ideo dicit ſponſa: Dilectꝰ meꝰ miſit manum ſuam .i. manuū ſue iuſticiead puniendū me. n Per foramen. Proſequit̉ ꝑabolā ſpōſi irati ꝯͣ ſpōſam aꝑtioneꝫ hoſtiſibi denegantē: qͥ ꝑ feneſtrā velaliquā aꝑturā infert baculū ad ꝑcutiendū eā. o Etvent̓ meꝰ intre. ad tactū eiꝰ: qꝛ ppl̓s a deo ꝑcuſſus cōcipiebat timorē eiꝰ: vt patꝫ libro Iudicū in pluribꝰ locis. p Surrexi. Hic ꝯn̄r pena decēte ſubdit̉ penitētia. Et diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͥmo ꝑ penitentiā q̄rit̉ſponſi recōciliatio. ſcd̓o ponit̉ pulchritudinis eius deſcriptio. ibi: Qualis ē. Circa primū dicit ſponſa: Surrexi vt aperirem dilecto meo. querens ei reconciliariet ſic a pena liberari. q Manus mee diſtillauerūtmyrrham: et digiti mei pleni. id eſt applicaui me adopera penitentie que deſignatur per amaritudinemmyrrhe r Peſſulum oſtij mei aperui. ⁊cͣ. peſſulumeſt oſtiolum in magna porta. et per hoc deſignatur ꝙpenitentia in principio eſt imperfecta: propter quodſubditur: s At ille declinauerat atqꝫ tranſierat.quia non

1

THie .25.

B

De ſacrancͣ. c. vnica. vltraprinci.