Nico. de lyra¶Canti. Ca.Glo. ordi.V

a nardo nardus et crocus: fiſtula gͦa Cum vniuerſis alijs prouectibus: qui figuraripoſſunt in ſpiritualibus.b et cinnamonum cum vniuerſis d̓a ¶ Myrrha ⁊ aloe continentiā carnis exprimūt:uia naita horum eſt: vt iuncta his corpora nonut reſolignis libani: myrrha et aloe cū eomnibꝰ primis vnguentꝭ. Fons siI tales ſūt fructꝰ horti. talis aūt ē fons. I vtripartꝭ. b ſſcrutabilis. cſ donoꝝ ſanctiſpiritus q̄ hic ſitim mitigant: et in futuro extinguent.de qͥbus dicitur: aqͣ quam ego do ⁊cͣ.hortorum pu̓teus aquaꝝ viuena F ab alto ad īferiores. b Fnullo detinēte obſtatium: quę flūunt impetu de liba­ kculo. a § quia ꝓ impoſitione manuū fit illud donum. F recede vel inſta. b ſ hoſtis. c § poſttribulationem tu ſanctiſpiritus recrea.d no. Surge aquilo ēt veni auſter:a ſventꝭ tribulationū. b 5 vel vt Fabundēt.perflā hortum meum: et fluēt aromata illius.Ca.a § qui me plantauit ampliꝰriget.Fme in fundamerfideipei etv ¶ Enia̓t dilectꝰ meꝰ in hor mncharitatꝭ collocauit a Fgͣtant̉ acciAtum ſuum: vt comedat̉ npiat̉ aſpiciat. Iſanctoꝝ ſuoꝝ.s fructum pomorū ſuorum. Uenioin hortuꝫ meū ſoror mea ſponſa:5 Martyꝫamara paſſos: vel etiā om̄s qͥ carſuā cū vit⁊ cōcupiſcētijs crucifixerūt b § cūill̓ oībus qͥ fama bonoꝝ opeꝝ ſunt inſignesh meſſui myrrhaꝫ meā cum aroma ꝑa §. i. refeci me ill̓. vl̓ labore attritos mihi cōꝑauitibꝰ meis: Comedi fauū cū melleª

Coniungit̉ ergo cyprus nardo: cum diuina gratia confortat noscomꝑati chriſto. Item nardus croco iungitur cū in charitate xp̄imortem libenter accipimꝰ. Nardus eſt redolēs et calens: et ſignificat charitatem. Crocꝰ eſt aurei coloris: et ſignificat diuina ſapientia imbutos. a Fiſtula et cinna. Fiſtula que et caſſia. arboraromatica ſꝫ parua. ē aūt robuſti corticis⁊ purpurei: q̄ ad curādas viſceꝝ moleſtias valet: q̄ ꝓ ſui breuitate a qͥbuſdā interherbas odoriferas reputat̉: qͥ hūiles ſpūſignificat: qͥ dn̄ice paſſiōis memores ad patiēdū ꝓ dn̄o ſūt ꝑati. Cīnamomū ē breuisarbor ſꝫ odorifera: ⁊ dulcꝭ: cinerei colorꝭ:ad medicine vſū fiſtule duplo preſtās. ⁊ ſignificat illos qͥ ſe īfirmos reputāt: quoꝝhūilitas apud deū dulcedinē habꝫ et laudē: ⁊ bn̄ pꝰ fiſtulā purpureā ponit̉ cineretcoloris cinnamomū: qꝛ per recordationeꝫdominice paſſionis orit̉ nobis deſpectusnoſtre virtutis. Fiſtula et cinnamomū inhorto cum lignis libani ꝓdeunt: qꝛ in eccleſia qui humiles et patientes ſunt: cū illis qͥ eccleſiam p̄dicando vel virtutes faciendo muniūt: palmā retributionis expectant. b Cum vniuerſis lig. ſicut fiſtulaet cinnamomum humiles ſanctoꝝ cogitationes: ſic et ligna libani que alta et robuſta ſunt demōſtrāt ſublimes ſanctoꝝ actiones ⁊ oratiōes. Myrrha imputribile reddit corpus: et ſignificat illos qͥ amaritudine et patientia corpus ſuum reddunt ſecūrum a motibꝰ carnalibꝰ: et ab omni aduerſa parte. Aloe nō tantā vim habꝫ quantāmyrrha: ſed tamen valet ꝯtra putredinē.Primis id eſt cum chariſmatibꝰ virtuim excellentioribus: et pulchra ꝯiunctioherbarum et arboꝝ cum vnguentꝭ: qꝛ duꝫcarnem a laſciuia refrenamꝰ: conſequēs ēvt maiora dona ſpūs ſuſcipiamꝰ. In hoto dn̄i ꝯcluſo: int̓ alia naſcit̉ fons hortoꝝqꝛ d̓ pͥmitiua eccl̓ia ꝓceſſit in mūdū doctrina celeſtꝭ: q̄ plures eccl̓ias .ſ. hortos ꝓcrearet: de qͦ fonte bn̄ ſubinfert̉ puteꝰ aquaꝝvi. qꝛ eadē doctrīa eccl̓ie ⁊ fons hortoꝝ ē.qꝛ ſpūales fructꝰ gignit: ī his qͦs inſtruit. ⁊puteꝰ ē ꝓpter ocl̓ta myſteria q̄ ſolis ſctīsꝑ reuelationē ſctīſpūs pandunt̉. Aquaꝝvi. ꝓpter diuīa eloqͥa: qd̓ īuiſibilibꝰ diuine gr̄e theſaurꝭ ꝓcedūt: atqꝫ ī vitā eternāducūt. De libano .i. de ip̄a eccl̓ia q̄ ⁊ cādida ē ꝑ mundiciā fidei: ⁊alta ꝑ virtutū gl̓iam. d Surge a. Et cū talis ſit hortꝰ. ſurge: idē diſcēde vel impugna. Surge a. Horto ꝯſito ⁊ irrigato. reſtabatvt omnibꝰ firmit̓ ⁊ ordinate compoſitꝭ nequaqͣꝫ aduerſarijs illiꝰtemptandi negaret̉ acceſſus: ſed potiꝰ monſtraret̉: qꝛ qͦ ampliꝰ flagellat̉: eo ampliꝰ interna fluctuū illiꝰ ſuauitas pandit. In aqͥlone mūdi aduerſa. in auſtro blādimēta intellige: qꝛ gemina expugnatiōe ꝓbatur eccl̓ia. Surge permittentꝰ ē: nō imꝑant̉. e Perfla. alt̓ vexando. alt̓ recreando. Perfla .i. infer tribulationē. velꝑſequēdo: vel blandiēdo. vt eccl̓ia in vtroqꝫ pulſata ⁊ ꝓbata miꝝodorē ꝯſtantie ſue: et abundantioris virtutis vbiqꝫ diffundat: etin fine mūdi poſitos inenarrabili flagrātia ſue ſuauitatꝭ ſatiabit.Eniat dilectꝰ. Qui ꝓmiſit ſe futuꝝ mecū vſqꝫ ad Ca. Vꝯſummationem ſeculi. mō cū magꝭ indigeo maiori gr̄a meviſitet. Ueniat dilectꝰ. Audiēs eccl̓ia ſe temptationibusꝓbandaꝫ ꝓuiſioni dilecti nō ꝯtradicit: ſꝫ ne ſuꝑetur: auxiliū illiꝰq̄rit: qͥ nō patit̉ tēptari ſupra id qd̓ poſſumꝰ. Uel pōt ex voce ꝑfictoꝝ ſic ītelligi: veniat di. m. in hor .ſ. Quaſi. ſic̄ eū ſemꝑ diligimꝰ⁊ ei ſeruire curamꝰ: ſic ip̄e in temptationibꝰ non ſinat nos vſqꝫ addefectū ꝯcuti: ſꝫ iā reddet nobis mercedē pie deuotiōis. g Ueni in hortū. Spōſus deſiderio eccl̓ie reſpondēs: eadē q̄ petebant̉ſe iā feciſſe teſtat̉. vn̄ extranei multū in amorem ipſiꝰ pn̄t accendi.Ueni. errātes corrigēdo. infirmos ſubleuādo: bene agētes ꝯfirmādo: maturos mecū in reqͥe collocādo. h Meſſui. qͥdam falcemortꝭ ab hac vita p̄cidi: ⁊ ī cellaria beatitudīs ꝑduxi. i Comedi fa. Per fauū qͥ ī ſcpͥturꝭ dulcedinē ſpūal̓ ītelligētie q̄rūt: ⁊ alijsdilucidāt. ꝑ mel: qͥ epulas diuī ꝟbi ſibi appoſitas libēt̓ guſtāt: ethis īſatiabilit̓ veſci deſiderāt. ꝑ vinū fortes celeſtiū p̄dicatores. ꝑlac īfirmi adhuc auditoreſ: qͥ licꝫ diu̓ſis ſtudioꝝ modis diſcrepet:vna tn̄ ſuꝑne retributiōis ſpe cōmunes ſuꝑnus arbit̓ approbat.☞ Comedite

matica. a Et cro. herba aromatica: gall̓. ſaffrē. b Fiſtula. herba ē ꝓducēs cannas: qͣrum ſuccus ꝑ decoctionem fit cucara. c Et cinnamomū. arbor ē aromatica cuius cortex canele gallice d̓r. d Cū vniuerſis li. l. Eſt eīnomē mos libani in extremitate terre ꝓmiſſiōis ꝟſus aqͥloneꝫ in quo creſcunt cedri ⁊ multa alia ligna p̄cioſa. e Myrrha⁊ aloe. Eſt autē aloe arbor aromatica: cuiꝰ lignū ē valde odoriferūet contritū valet ad medicinas etvnguenta. ideo ſubditur: f Cūomnibꝰ primis .i. p̄cipuis vnguentꝭ. Hec oīa dicūtur ad terre ꝓmiſſionis commendationē in qͣ taliaoriuntur. ad cuiꝰ cōmendationē.adhuc ſubdit̉: g Fons hortoꝝ.hoc dicitur ꝓpter iordanem flunium qui currit ẜm longitudinē terre ꝓmiſſionis eā irrigās in multꝭlocis. ideo ſubdit̉: Fons hortorum. ⁊ accipitur hic fons in ſingulari ꝑ fontibus in plurali. ſic̄ dicitur: Syllogiſmꝰ ē oratio: id ē congeries orationum: qꝛ iordanis exduobus fontibus oritur: quoruꝫvnus vocat̉ ior alius dan. q̄ ſimuliuncti iordanis nomē efficiunt: vtdicit Hiero. ſuper Matth̓. et patꝫī deſcriptiōe terre ſancte h Puteus aqͣrum. qꝛ iordanis abūdat īaquis: eo mō loquendi qͦ aliquisabundās in pecunijs dicit̉ puteus pecuniaꝝ. i Uiuentiū. dicūtur enī ꝓprie viuere illa q̄ habētin ſe principium ſui motus: vt ānimalia et etiam plantē: īquātū habent in ſe principium ſui motꝰ ẜmaugmentū et decrementū: et ad ſimilitudinem huius dicunt̉ aqueviuētes que ſcaturiūt ex fontibꝰ:qͣles ſūt aque iordanis. Aque ꝟociſternales dicunt̉ mortue.k Que fluūt impetu de li. iordanis enī orit̉ ex fontibꝰ predictisad radices montꝭ libani. vt dicitHiero. ſuꝑ Matth̓i. l Surgeaquilo et veni auſter ⁊cͣ. qꝛ ad flatum ventoꝝ oppoſitaꝝ partiū fluunt gutte aromatice de arboribꝰ aromaticꝭ huiꝰ terre. q̄colligunt̉ ab incolis eo ꝙ ſūt p̄cioſe. Hec oīa p̄dicta ſuntde commēdatione terre ꝓmiſſe ad excitandū deſideriumv Eniat dilectꝰ meꝰ. Poſtqͣꝫ deſcpͥſit Salomō amoſponſe.Carem ſpōſi ⁊ ſpōſe ꝓut reſpicit īgreſſum terre. Hicꝯn̄r idē deſcribit ꝓut reſpicit tempus ipſiꝰ poſſeſſe. et diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͥmo facit hoc ẜm tꝑa Ioſue ⁊ Iudicū. ſcd̓o ẜm tēpora a Dauid vſqꝫ ad xp̄m ca. ſeq̄nti. Circa primū ſciendū ꝙ ppl̓s iſrl̓ illis temporibꝰ aliqn̄ fuit; inꝓſperis: aliqn̄ in aduerſis. et ideo primo tangunt̉ ꝓſpera. ſcd̓o aduerſa. ibi: Ego dormio. Circa primū dicit ſponſa: Veniat dilectꝰ meꝰ in hortū ſuū .i. habitet mecū ꝑ ꝯdeſcēſionē ſue bonitatꝭ in terra mihi conceſſa q̄ vocat̉ hortꝰdn̄i: eo ꝙ colebat̉ ibi. n Vt comedat fructū po. ſu. id ēvt comedere me faciat fructꝰ terre mihi date in pace: eomodo loquendi quo dixit dn̄s Abrae Gen̄. xxij. Nunc cognoui ꝙ timeas dominum: id eſt cognoſcere feci. vel qͥaactus et paſſiones fidelium in ſcriptura aliquando attribuuntur ipſi deo Actꝭ. ix. Saule ſaule quid me perſequeris. id eſt fideles meos. et ita comeſtio fructuum terre artribuitur ipſi deo: quia populus eius comedit quādo cūIoſue terram intrauit: Ioſue. v. Comederunt de fructibus terre: defecitqꝫ manna. et quia hoc fuit ex dono dei.ideo ſubditur in perſona ſponſi: o Ueni in hortuꝫ meum ſoror mea ſponſa. habitando ibi in bonorum abundātia. ideo ſubditur: p Meſſui myrrham meam .i. preꝑaraui tibi terre bona. q Comedi. exponatur vt dictuꝫeſt. r Fauum cū mel. ⁊cͣ. per hoc deſignatur abundantia mellis vini ⁊ lactꝭ in terra illa. ꝓpter quod ſubdit̉:Comedite amici

B

A

ff 4