Glo. ordi.¶ Canti. Ca. III¶ Nico. de lyra

a § laudis vel predicationis. b § in potentia dāte quod petis.a ſonet vox tua in au̓ribus meis. a§ predicationem volo: quia talis vox eſt dulcꝭ.b F quia laudem dei cogitat. cF faciem requiro:a talis facies id eſt vita decora.b Uox em̄ tua dulcis: et faciēs tuaa ¶ Quia ad vidēdā eiꝰ faciem ſatagit. b ſvoxpriſti aduerſus hereſes. ſ debellate et d̓cliijc F ſciſmaticos et hereticos qͥ callidixiangunt. d 5id ē in ip̄o initio fraures xͣecte amplius noceant.dis: nedecora. Ca̓pite nob̓ vtlpes par­ 8a § id ēſpicia facll̓ gti viniee ſunt hociuecabiēde .o. ⁊ ᵏ ſin gl̓as eccl̓ias. b 5 vulpes ſuduulas q̨̄ dēmoliunt̉ vineas. Nāꝫ d3ē vinea noſtra floruit. Dilectꝰ meꝰ Ia qͥ delectatur candore mearū virtutū et odoregmihi et ego illi: qͥ paſcitur inter lisaſ donec venri ſeculi lux oriaturiura recreatioonis. bvt tranſeant et deficiantlia: dōnec aſpiret dies et īclinent̉ʰa F ignorantie preſentis vite vel errores. b F cōdeſcende per gratiam: qui in celis quieſcis.hu̓mbrę. Reuertere ſiml̓ eſto dile­ f..a ſ ꝓpt̓ acutū viſuꝫ. b I ꝓpt̓ agilitatē currēdi.cte mi cāpreę hinnuloqꝫ ceruorūI tu dico exn̄s ſuꝑ montes bethel: mōtes ꝓpterpbia 5doelſitunē ꝯtemplatiōis: nō ꝓpter ſuꝑdomꝰ dei.mus conſurgēs. vel domus vigilie. velſuper mōtes bethel. ¶ Ca. III maece plenitudo gentiuꝫ intrat.N lectulo meo ꝑ nocteꝫ giultiplices tenebras igngrātie.IIIa Iſummū bonum. b § rō natural̓.quęſiui: quē diligit ania ſ modo integre quem prius incognitum quaat. I multociens ẜm diuerſa precepta philoſohorurkma mea. Quęſiui illum ⁊ nō in­ p

Quod intꝰ pulchritudinis habes et in ſecreto qͥetis didiciſti in publica actione ad vtilitatē alioꝝ demōſtra. Nam mihi qui intima ꝓſpicio: tunc faciē tuā oſtēdi eſtimo: cū vtilitate ꝓximorum bonā actionēoſtendi ꝯſidero. a Meis. nō alieuia .i. mee dilectioni nō alicui terreno et opus ⁊ vocē expende. b Uox tua. nō aliena: ſed ea quā in diedeſpōſationis te mihi ſeruire ꝓmiſiſti. c Capite nobis. qm̄ non ſufficit nobis vitā noſtrāalijs in exemplū ꝓponere ⁊ bonā p̄dicationēfacere: niſi etiam errātes corrigamus: et infimos ab inſidijs alioꝝ defendamus. recte d̓r:capite nō vobis ſed nobis: in hͦ mihi ſeruitꝭ:in hoc vos remunerabo. Uulpes in foueisabduntur. et cum apparuerint: nunqͣꝫ directitineribus currunt ſic heretici. d. Nam vinea no. Pulchre cū ſupra vineas plurali numero. hic ſingularit̓ vinea: quia multe vineeper fidem et charitatē vna: et ideo ſunt expellendi qui eam volunt per hereſes ſcindere.e Dilectus meus. Tali affatui dilecti moxamica columbini cordis ſimplicitate reſpondet: et iniuncto officio ſe obedituram promittit. q. d. non ſolum hortat̉: ſed etiā adiuuat.Dilectus meus. Sincero amore mihi cōpulatur: et ego illi. Uel dilectꝰ talem exhortationem mihi facit: et ego illi faciem et vocemoſtendo. Uel dilectus meus mihi non altericuilibet: ſcilicet gratiam preſtabit. et fructumrependet et ego ci: non alteri cuiqͣꝫ: nō in aliaturba hominum: ſed integra obedientia et deuotione conglutinabor. Cunctis his ſenſibꝰpte conuenit: quod ſequit̉: Qui paſ. int̓. li.Qui paſcitur. Paſcitur in nobis quia corpus illius ſumus et membra: de mēbro paſcitnos ipſe qui caput eſt. Paſcitur inter lilia:cum fideles qui ſunt membra eius: exemplispriorum fidelium in ſupernorum amore perficiuntur. g Lilia aduſtis membris mederiſolent: ſic ſancti ſi forte vident corda proximorum aduri flāmā vitioꝝ: refrigeriū conſolationis et exhortationis adhibēt. Quia hec demini paſtio q̄ in ſanctoꝝ eius ꝓfectibus agit̉vſqꝫ ad finē ſcl̓i ꝑtingit: nam vbi ad viſionemꝑuenerint in qͥd vltra ꝓficiant nō habebunt.recte ſubdit̉: donec aſpiret dies. h Reuertere ſi. e. In excelſis mentibꝰ veſtigia pone: ⁊ab illis aliqn̄ etiā cōdeſcendendo inferioribꝰappare qͥ in valle ſūt. Reuertere ſi. Et qꝛ adeccl̓ias ꝯſtituēdas: ⁊ excolēdas: ⁊ ad ꝟſutiasvulpeculaꝝ abigēdas ꝓuocas: ⁊ vt faciē meātibi oſtenderem: cum tuam faciem adhuc clare non videam: et per me non ſufficiam obſecro: illuſtra perfectius cormeum: et corda illoruꝫ quibus predicatura ſum.Ca.III.A lectulo. Orantibus predicatoribus de iudea: ecce gētilitasſpū diuino afflata ad agnitionem ſue ſalutꝭ aduenit: et inuentāfirmo amore tenet. Un̄ ſequit̉: vox eius plene intrantis. Inlectulo. Grego. Moraliter. Lectulum ſibi ſancta anima in nocte facit:dum omnes mundi ꝑturbationes fugiēs ſecretū in qͦ requieſcit cōparat. In hoc lecto dilectum querit: qꝛ dum a ſollicitudinibꝰ vacat in eiꝰinqͥſitione quō ad illud ꝑueniat reqͥeſcit: ſed dum in mundo viuit tenebras mundi a ſe ꝑfecte nō excutit: et quāto grauiꝰ patit̉: eo frequentiꝰquerit et feruentiꝰ eū qͦ inuēto tenebras ampliꝰ nō patiat̉. Sed qꝛ in hͦmūdo non inuenit. ideo ſubiungit: Queſiui eū et nō inueni. Quia ꝟomaximo deſiderio eſtuat: et qͥcquid tenet ei nō ſufficit: donec dilectuminueniat: ideo perſeuerantiā inqͥſitionis ſubiūgit: Sur. ⁊ cir. ci. In lectulo. Ex qͦ Adā peccauit: cepit hō in terrenis qͥeſcere: ⁊ tn̄ duce rōneqͣſi ꝑ ſomniū verā beatitudinē intelligēs: ipſam in terrenis putabat cōſiſtere. Hiero. Moraliter. In lectulo aīa deū q̄rit: qn̄ in ſuo ocio q̇deꝫappetit deum videre: et ad eū de carcere carnis exire deſiderat: ſꝫ nonconcedit̉: et abſcondit ſe ſponſus: vt nō inuentꝰ ardentius queratur.k Et non in. Quia mihi gentilitati non angelus: non ꝓpheta: nō qͣlibet doctor in dubijs lumen diuine cognitionis oſtēdit: ideo nō inueniqd̓ vbi cōperi ꝙ in lecto nō poſſet īueniri: ꝓpoſui in animo meo de lecto carnaliū voluptatū exurgere: et ad laborē ſalutifere inqͥſitionis accingi: terra ⁊ mari publice et priuatim vniuerſoꝝ qͦs ſapiētes audiremmagiſteria adire. Uici ſunt ſpūales viri qui dum ad celeſtia gradiuntanguſtā viā tenēt. Platee .i. ſecl̓ares qͥ ml̓tas voluptates ſequūt̉: ⁊ lata via incedunt. Omnes ergo circūit quia omnes ſanctos qui ſunt vl̓fuerūt mēte ꝯſpicit ⁊ imitat: etiā in ſecularibꝰ aliqn̄ inuenit qd̓ valeatad inquiſitio

a Sonet vox tua ī au. ꝓfitēdo ꝯſeruatione mee legis: ẜm ꝙ ſcribit̉ Exo. xxiiij. Uenit ergo Moyſes ⁊narrauit plebi omnia ꝟba dn̄i atqꝫ iudicia: reſponditqꝫ ppl̓s cunctꝰ vna vocē: Omnia ꝟba dn̄i qͥ locutus eſt faciemus: et qꝛ hoc fuit deo placitū: iō ſubditur: Uox em̄ tua dulcis. ⁊cͣ.Capite nō. Poſt amoris ſponſi ⁊ ſponſe ꝓmotiuahic interſerunt̉ impeditiua:et licꝫ plura fuerint in deẜtovbi ppl̓s pluries offendit deum: tn̄ h̓ ponunt̉ duo magisnotabilia. ſcd̓m ibi: In lectulo meo. Primuꝫ aūt impedimentum ē de adoratione vituli: qd̓ fuit maximuꝫ ad qd̓inductꝰ fuit ppl̓s ꝑ aliqͦs adidolatriā magꝭ ꝓnos: ⁊ fraudulent̓ ſub ſpecie boni dicentes Tarō Exo. xxxij. Fac nobis deos qui p̄cedant nos:Moyſi eī viro huic qui nosęduxit de terra egypti: neſcimꝰ qͥd acciderit: qͣſi dicāt̉: nōpoſſumꝰ ꝓcedere fine ductore: et iſti poſtea fuerūt interfecti ꝑ leuitas: vt ibidē habetur. et hͦ ē qd̓ h̓ d̓r: Capite nobis. i. interficite. c Uulpesparuulas q̄ demoliunt̉ vineas .i. ꝑſonas doloſe inducentes populum ad idolatriam.d̉ Nā vinea nr̄a .i. plebs iſraelitica: Eſa. v. Uinea dn̄i exercituū domꝰ iſrl̓ ē. e Floruit. floruerat eī hec vinea ī receptione legꝭ deuota: ⁊ ſic̄ tēpore floritiōis vinee vulpesibi tranſeūtes ⁊ flores excutiētes faciūt magnū damnū.ſic p̄dicti idolatre in vinea iſrael fecerūt magnū damnuꝫſpūle: veruntn̄ qꝛ leuite iunxerunt ſe cum dn̄o ⁊ Moyſe:Exo. xxxij. Si qͥs ē dn̄i iūgat̉mihi: ꝯgregatiqꝫ ſunt ad euꝫoēs filij leui qͥ erāt ꝑs notabilis ppl̓i: iō ī ꝑſona eoꝝ dic̄ſpōſa. f Dilectꝰ meꝰ mihi⁊ ego illi. ⁊ nō vitulo ꝯflatili.Qui paſcit̉ int̓ lilia .i. delectat̉ ī ꝑſonis md̓is abidolatria. hͨ Donec aſpiret dies .ſ. expiatiōis in qͦad p̄ces Moyſi dn̄s fuit placatꝰ ppl̓o de pctō vituli.ꝓpter qd̓ ſubdit̉: i Et īclinent vmbrē. in hebreohabet̉: Fugiant vmbre .i. dicti pctī macule: ⁊ ꝓpterdei placationē ſubdit ſpōſa: k Reuertere dile. diligēdo me ſic̄ priꝰ. l Sil̓is eſto ⁊cͣ. i. fac iſtd̓ celerit̓.m Suꝑ mō. bethel .i. ſuꝑ montē ſynai vbi dn̄s loq̄bat̉ Moyſi qͥ d̓r mōtes ī plurali ratiōibꝰ. sͣ. dictꝭ. etd̓r mōs bethel .i. domꝰ dei: qꝛ habitauit ibi cū Moyſe: tn̄ ī heb̓. habet̉: Suꝑ mōtes bathar .i. ꝑtitiōis vl̓ſeꝑationis .ſ. dei a ppl̓o. vt dic̄ h̓ Ra. Sa. qꝛ tūc tꝑisdixit dn̄s Moyſi: &ade ⁊ deſcēde d̓ loco iſto: peccauit ppl̓s tuꝰ ⁊cͣ. ⁊ ſeqͥtur. Nō eī aſcēdā tecū: qꝛ ppl̓sdure ceruicis eſt: tamen finaliter ad pręces Moyſiconceſſit ſe eſſe ductorem populi. ¶ Ca. IIINlectulo. Hic ponit ſcd̓m impedimentū qd̓cōtigit ꝑ exploratores qͥ terruer̄t ppl̓m in tātū ꝙ dimiſſo Moyſe ⁊ arca dn̄i voluerūt reuerti ī egyptū: dicētes Nu. xiiij. Cōſtituamꝰ nobisducē ⁊ reuertamur ī egyptū: ꝓpter qd̓ dn̄s iratꝰ dedit ſententiā irretractibilē: ꝙ oēs egreſſi de egyptoa. xx. annis ⁊ ſupra morerent̉ in deẜto p̄ter Caleph⁊ Ioſue. ⁊ hͦ īpedimentū lamentat̉ ſpōſa dicēs: Inlectulo mēo. .i. ī Moyſi tabernaculo: vt dictū ē. sͣ. j.ca. o Per noctē .i. tꝑe tribulationis excitate ꝑ exploratores. p. Queſiui quē diligit. Moyſes enī etAaron in tabernaculo orauerūt dn̄m ꝓ ppl̓o: vt diff cta ſententia

A