¶ Glo. ordi.Canti.Ca. ¶ ¶ Nico. de lyra

a ſ nobis reſiſtentē: ſꝫ ei nō. vl̓ nobis cōem quā ꝓoībꝰ aſſūpſit: nō ꝓ nob̓ ſolis miſcd̓iam faciēs aꝑtedicationē b Iſicut ex alto. c § miſcd̓iaꝫ faciis aꝑte ꝑ miracula ꝑ ꝑdicationē. §. i. apl̓os.a noſtꝝ reſpiciēs ꝑ fenēſtras: ꝓſpi aF a loge. § dudū b ſ ꝑ ꝓph̓as. Iꝑ inſpiraē. c§ vēit ⁊ ſtat: ⁊ ſic de alijs cōuertēdis mp̄cipit.ciens ꝑ cācellas. En dilectꝰ meus b⁊ debes ſurgere: qꝛ amo te etnſpirādo. be. § qꝛ tempꝰreue eſt.b loquit̉ mihi. Surge propera amia ſ ſimplex: nō inuida: ſpirituſancto illuſtratab F per morum pulchritudinemca mea: columba mea: formoſamea et veni. Iam enī tranſijt hy­ gͦa §cōgelatio īfidelitatis. Fijō habet locū querius mūdū tegebat vſqꝫ ad tiincarnatiōis.§ ꝑſecutio. cF nō ſolū ꝑſeqͥ deſinūt: ſed etiamA8ediētes ſequuntur. d Finitia bonoꝝ opeꝝ velems: imbe̓r abijt et receſſit. Flo­ ha §olī. § alijs relucēt creſcēte eccl̓ia. b F cordis§ cui do incrementū: tu colis et regis.res apparuerunt in te̓rra noſtraa ſmodo.g tēpus putationis aduenit. Uoxa ſ chriſti. b § ideo nōdebes deis erant mare ⁊ſperare: qͥn ⁊ tuta audieris. c F in 1illis qͥ prinſtabiles. d § que cepit eē nr̄a dū fidei verbū returturis audita eſt in terrā nr̄a:cepit.ſ quaſi da in exemplū iudeos ⁊ gētiles iā conſos. b § ꝓiecit vl̓ ꝓduxit. c § getiū collectiōesh ficus ꝓtu̓lit groſſos ſuos. Uinēa ſ et ſic facile poſſunt corrumpi. b F famā ſanflorentes dederunt odorem ſucte conuerſationis.a ſ et ideo. § ad iuſticiā vel ad laborē.b ſ cui tanta obtuli donaum. Surge propera amicā mea ia § fouens mihi pullos infuſione ſanctiſpiritus.ſpecioſa mea ⁊ veni: colūbā mea ka ſ manuū. I fide. § xp̄i vulneribꝰ. b §. i. xp̄i qͥē ſtabile fūdamētū. laterꝭ xp̄i vl̓ apoſtoloꝝ c ſ vl̓cauernis. § qꝛ qͥdā plus capiūt qͥdā minꝰ.in foraminibus petrę in cauerna 1a §non alienam: ſed quā in te feci.kmacerię. Oſtēde mihi faciēꝫ tuā: n

dum ꝑpauci ꝑfectiores cū labore fide purificati nūc ꝑtingūt: ſꝫ in hoc pariete miſericordia dei feneſtras ⁊ cācellos vnde nos ꝓſpiceret fecit: qꝛ mentibꝰ qͣꝫ qͣꝫ oppreſſisgratiā ſue cognitiōis aperuit: ⁊ crebra nos ſue inſpiratiōis luce reſpicit. Per cuiusinſpiratiōis ꝓſpectū: qꝛ hoc maxīe deꝰ agit vt nos a tꝑalibꝰ ad ꝓmerēda celeſtia ꝓuocet. recte ſubiūgit̉: En dilectꝰ meꝰ loquit̉ mihi. qͥ ſupra monuit filias hierl̓m adcuſtodiā mee quietis: me ad colendas vineaſ mittit: oſtēdēoportunitatē. Poſt pa. Hiero. Moraliter. Si fecerꝭ edificationē tuā deꝰ veniet poſt parietē tuum: ꝓſpiciens ꝑ feneſtras .i. ꝑ quinqꝫ ſenſus ſollicite contuet̉: vbi enī nō ꝓſpicitſponſus mors aſcendit. Unde Hiere. Ecce mors aſcēdit ꝑ feneſtras noſtras: eminēs ꝑ retia: omnia retibꝰ diaboli plenſunt: quibus caperis niſi qꝛ ſpōſus ſubiecit ſe retibus mundi que emineret: ⁊ cōſcindes viam faceret vt dicas: Animamea ſicut paſſer erepta eſt de laqueo venantiū. a Per fene. Sicut ſol intrat ꝑ feneſtras ⁊ illuminat domū: ita chriſtꝰexemplo ⁊ ammonitiōe apoſtoloꝝ nos illuminauit. Sic̄ percancellos .i. per parua foramina parua lux intrat: ſic obſcura cognitio per ꝓphetas. b Surge .i. īterrūpe cōtēplationē: ⁊ labora in acquiſitiōe alioꝝ. vel ſurge ab amore terrenorū. Surge omnia tp̄s habēt: qͥ modo adiurabat filias hieruſalē ne inquietarent dilectā: ecce eā ad laborē inuitat.Surge ꝓpera. Greg. Cū iā de corruptiōis corpore educitur: ei imber tranſijt qꝛ p̄ſentis vite torpor abſceſſit: ⁊ ad cōtemplandū deū in ſua ſubſtantia educit̉: nec iā verboꝝ gute ſunt neceſſarie vt pluuia predicationis debeat infūdi. Nāquod minus audire potuit amplius videbit. Tunc enim atparent flores in terra: qn̄ de eterna beatitudinis vita q̄damſuauitatis primordia p̄guſtare anima ceperit: quaſi iā in floribus odorat̉ exiens: qd̓ poſtqͣꝫ egreſſa fuerit in fructu vberius habebit. Tēpus putatiōis ad. Noſtra putatio tūc euenit qn̄ infructuoſam ac noxiā corruptionē carnis deſerimusvt ad fructum anime peruenire valeamus: qui fructꝰ nobiseſt vberrimus. In amputatione quippe ſarmenta ſterilia reciduntur: vt ea que valent vberius fructū ferāt. Ideo ſurge qꝛ ego patiens ꝓ te fluctus eos ſedaui. c Ueni. ad implēdendā etiā cura ſalutis ꝓximis ꝑ ſtudiū ſedule p̄dicationis: vt cū magno comitatu ad nuptias merearis recipi: qͣſi credis te venturā ſi vacaueris ꝯtēplationi: ſed venies melius per laborē huiuſmodi. Oportet vt predices: qꝛ cū iaꝫſcientia eſt in te: eſt etiā in illis ad quos te mitto oportūitasrecipiendi. d Imber abijt. Ego a mortuis reſurgens tempeſtate cōpreſſa tranquillitatem reddidi. Modo faciliuseſt predicare cum quidam iam conuerſi ſint qͣꝫ prius cū nullus adhuc crediderat. e Flores. quaſi iſtos qui iam credunt: ⁊ iam bona operantur: potes dare in exemplū alijs.Iſtos potes ꝓponere alijs in exemplū qui iam patiunt̉ falcem vitia reſecantē. Pro quiete tua nō debes dimittere predicationē: quia chriſtus qui in magna quiete erat cuꝫ patrequietē quodāmodo ꝓ predicatione intermiſit. f Tēpuspu. Iam in vtilibus vane religionis amputatis ſarmentisfuturo fidei fructu preparantur corda hominū: iā ⁊ vitia amputantur: quia venit tēpus remiſſiōis peccatoꝝ. g Uoxturturis audita eſt. Spūſſanctus quādo de occultioribꝰ loquitur ſacramentis: et que multi nō capiūt: turturis appellatione ſignat̉. Vnde ⁊ moyſi apparet ⁊ vni: quādo de hūilibus que ad oēs vſqꝫ ꝑueniunt per colūbā aſſumit̉. Vnde etcirca iordanē aſtantibus multis non in turture apparuit: ſꝫin columba. Uox turturis. vox apoſtoloꝝ vel quorūliberp̄dicatoꝝ qͥ ſuo cātū abſceſſū hyemis: ⁊ veris aduētū nūciāt: qͥ ꝓ cātu hūilē gemitūreddūt: qͥ pudicitie amatores ſūt: qͥ ſꝑ in iugis mōtiū: vl̓ in verticibꝰ arboꝝ morant̉ ⁊ꝯuerſationē fugiunt hoīm: dū in mūdo corꝑe poſiti: cōuerſationē hn̄t in cel̓: incolatꝰſui ⁊ patrie ſibi ꝓmiſſe memores. h Ficus. groſſos vocat primitiuas ⁊ īmaturasficus: q̄ nō ſūt abiles eſui: q̄ etiā ſi concuſſe fuerint leui tactu cadūt: ergo ſonāte turture .i. p̄dicātibꝰ apl̓is: ſynagoga ꝓtulit groſſos .i. īmaturā legal̓ obſeruātie ītelligētiā abijcit. Ul̓ ita: Synagoga ꝓcreauit apl̓os qͥ dulcē cibū credētibꝰ miniſtrarēt: etqꝛ ꝓferente ſynagoga apl̓os totiꝰ orbis fides ſaluſqꝫ ſecuta eſt. recte ſubdit̉: Uineeflorentes. Per floritionē initia multipliciū eccleſiarū: de ea q̄ hieroſolymiſ pͥmo plātata eſt: de cuiꝰ flore ſuccꝰ exp̄ſſus poculi genꝰ ꝯficit: ſaluti ⁊ voluptati accōmoduꝫqd̓ letificat cor homīs. In foraminibus. In vulneribus xp̄i eccl̓ia ſedet ⁊ nidificat cū in paſſiōe dn̄i ſpē ſue ſalutis pōit: ⁊ ꝑ hoc ab inſidijs accipitris .i. diaboli ſe tutandā cōfidit: ⁊ in eodē alios gignit. In foramībꝰ. In fide vl̓ in capacitate in qͣ fideles locati ab hoſtibus ſūt tuti. Maceries ē cōgeries lapidū: ſine cemēto in vnūcōpactoꝝ: ſic apl̓i eadē fide ⁊ eiſdē ſacramētis ſūt vniti. k Oſtēde mihi. Necdumhabebat fiduciā vt reuelata facie gl̓iam dei ꝯtēplaret̉: ſꝫ qꝛ iā ornata ē. d̓r: oſtēde mihi faciē tuā: ſonet vox tua in auribꝰ meis. Oſtēdit̉ dn̄o facies recte oꝑando: oſtēdivocis ſalubrit̓ p̄dicādo. Ne erubeſcas p̄dicare crucē xp̄i: qͣꝫuis ſtulticiavideatur incredulis: quam predicauerunt apoſtoli ipſi qui ſunt maceries ⁊ munimētū eccl̓ie. vl̓ maceries ſunt ꝓph̓e ⁊ patriarche in qͥbus apoſtoli habent refugiū.☞ Quod intꝰ

a Reſpiciens ꝑ feneſtras. ꝓſpiciensꝑcancellos .ſ. illius nubis aꝑturas: qꝛconcutiebatur populus timore: ac ſi deus preſētialiter videret̉. vn̄ Exo. xx. dicitur: Cunctus autē ppl̓us videbat voces ⁊ lampades.i. coruſcatiōes.Sequit̉ ibideꝫ:Et territi ac pauore cōcuſſi procul ſtantes dixerunt moyſi: Loquere tu nobis⁊ audiemus: etnō loquat̉ nob̓dominus ne fortę moriamur.b En dilectusmeuſ loquit̉ mihi: Surge ꝓpera .i. animū crige ad ꝟba mea.c Amica mea.ꝑ charitatē.d Colūba m.ꝑ intentiōis ſimplicitatē e Formoſa mea. ꝑ exteriorē honeſtatem. f Et veni. ad ſeruiēduꝫmihi ſoli. vn̄ primū p̄ceptū decalogi eſt: Nō habebis deos alienos corā me ⁊cͣ.⁊ ſubdit̉ rō:Iā eī hyemstrāſijt: imber abijt ⁊ receſſit .i.tp̄ſ horridū egptiace ſeruiturin quo a ſeruitute mea impediebaris. h Flores apparuerūtin terra nr̄a ⁊cͣ.i. tp̄s amenū libertatis venit īquo libere pōtmihi ẜuire. Hocautē tp̄s libertatis intelligit̉ h̓ ꝑtempus vernale: in quo incipiunt flores apparere: turtureſ cātare: ⁊ aueſ cetere: vinee florere ī terra illa que ē valdecalida: arbores putari: ⁊ pͥme ficus maturari: ⁊ ẜm veritatē hiſtorie ppl̓us iſrl̓exiuit de egypto in vere. Exiuit enī. xv.die menſis pͥmi qͥ incipit a pͥma lunation ꝓpinquiori equinoctio vernali: vtdixi plenius Gen̄. vij. ⁊ Exo. xij. ⁊ qͥnqͣgeſima die ab exitu fuit data lex in mōte ſynai. i Surge ꝓpera ⁊cͣ. expōatur vt ſupra: quia repetitio eſt eiuſdemad maiorē excitationē. k Columbamea. Hic incipit verſus in hebreo. Colūba enī nidificat in foraminibus parietū et petrarū. per que deſignat̉ hic locus caſtrorū: vbi populus iſrael habitabat. Eſt igitur ſenſuſ: Colūba mea .i.plebs hebraica: vt predictum eſt.In foraminibꝰ petre in cauerna mafcerie .i. ī habitacul̓ tuiſ. m Un̄de mi.a. t. hilarit̓ recipiēdo legē meā.Sonet

S

Moralit̓

Hie. 6. f

Psͣ .123.

Hat 3.d