¶ Glo. ordi.Canti. Ca. ¶ ¶ Nico. de lyra

a § qꝛ alta odorꝭ optī medēdis apta corꝑibꝰa laquearia noſtra cūpreſſina.li: gl̓ia humiliū virgi-decor mūnis integrit:s: de īculta terra qGo flos cāpi Ca. II a7a ſ pōt ī hoc hūilitas parētum xp̄icipi: qꝛ pauꝑes elegit parēteb§ qd̓ pungit̉ a ſpinis cādorē tn̄ retinēs: ⁊ tūcc et liliū ꝯu̓alliū. Sicut liliū interʰmaiorē odorē effūdēs.tes dū a flatu diaboli mouentura §. i. i.pūgent§ nōlū ab īfidelibꝰ: ſꝫ etiā eoꝝ īprobitate pieris: qͦs in filiaꝝ numero gaudebas te accepiſſed ſpinās: ſic amica mea īter filias. ꝰa I viſu: odore et guſtu antecedit omnia ligna ſilaꝝ b §oēs inſtitutiōes ad cōparationē īſtitutinis diuine inferaces ſūt .i. infructuo ſe ſilue.e Sicut malus inter ligna ſiluarū. gͦI ſic chriſtus precedit omnes ſanctos: qui dicūur filij dei gratia: ip̄e natura.Sic dilectus meus inter filios. ʰquaſi ab eſtu deſiderioꝝ carnaliū ſub aduetus illiꝰ ꝓtectiōe requieui. vl̓ vmbra .i. diuina foptur a.t Sub vmbra illius quem deſide­ ka ſ poſtqͣꝫ vmbra ꝓtexit me fructu eius ſaturaceleſti eiꝰ dulcedīe vl̓ corꝑe ſuo.ta ſigͦ raueram ſedi: ēt fructus eius dula ſ mei cordis. b § in collectionē gentiū q̄ iāo ⁊ p̄dicatiōe vinū ꝓpinat: qͦ eos amosebrios facit.icis gutturi meo Introduxit me īI ordinatā me fecit habere charitatē. Foſtenit mihi qualiter deus: ⁊ qualiter ꝓximꝰ eſſet diligendus.rex in cellā vinariā: ordinauit in m

a Cupreſſina. Cupreſſus grece dicit̉ ꝙ caput eiꝰ a rotūditate in acumē eriitur. Un̄ ⁊ conos dicit̉ .i. alta rotūditas. hinc ⁊ fructꝰ eiꝰ conus dicit̉. Un̄:¶Comfere cypreſſi.Ca. IIGo. Quia pn̄tis tꝑis ſtatui labor magis qͣꝫ requies cōuēit: recte ſpōam ocio delectatā ad laborū exercitia cōuocat. ETu quidē volēspulchritudinē tuā mihi cōmendabilē reddere delectaris in quiete ſecretꝭ flor ere virtutibꝰ: ſed ſcias ꝙ ego alterius modi pulchritudinē requiro in pn̄ti: qꝛ ſū flosvirtutū a quo oīs fructꝰ cāpi egredit̉: qꝛ odorē meuꝫtoto mūdo innoteſcere cupio: qd̓ nō pōt impleri niſi intermiſſa quietē qua delectaris ad officiū p̄dicationisaccingaris. Et liliū cōualliū magis qͣꝫ montiū: qꝛ claritatem mee humanitatis: vl̓ ſplendorē eterne lucꝭ veldcitatis magis reuelo hominibus ⁊ paratis ad patiēdū. Ꝙ. Memēto ꝙ qͥ de virgine naſci potui qͥ deꝰ ſuꝫhumiliter in mūdo apparui: humilibꝰ me ſociū eſſe exhibui: humiliter vſqꝫ ad mortē veni. Ideo deſiſte quietis ſecuritatē querere. Un̄ ſubdit: Sicut li. Sic̄ cāpus floribus ornat̉: ita mūdꝰ mea noticia et fide decoratur. c Sicut liliū. Laudato ſe laudat ſpōſā: ita:Sicut liliū nō pōt ſpinis cōparari inter quas ſepe exoritur: eodē mō ꝓxima mea ſuꝑ oēs filias liliū eſt.Sicut liliū. Tu requiē queris ⁊ laudes lectuli: ſedſcito quia candidior tribulationū aculeis efficeris: etmaior eſt fructꝰ predicationis qͣꝫ quietis. d Sic amica mea. Grego. In eccl̓ia nec mali ſine bōis: nec boni fine malis eſſe poſſunt: bonus nō fuit qui malos tolerare nō potuit. Augꝰ. Quia aduerſaꝝ hereſū dogmatibus eius integritas tanqͣꝫ ſpinis pungit̉: vt cōtra hoſtes ſuos vigilās exerceat̉: donec eminēs tanqͣꝫliliū in capite ſpōſi ſui: cādore ip̄o decoret̉. e Sicutma. Sponſa laudata ⁊ exēplo ſponſi ad patiendū ammonita: reciproca laude ſponſū attollit ꝙ inter bonorū opera ſimiliter ſanctus emineat ⁊ ſe paſſurā ꝓmittit: ⁊ patit̉ eo p̄ſidente qui eſt refrigerium ⁊ refectio.Sicut ma. Unguētoꝝ odor qͣꝫuis ſuauiter redolet: nōeſt tn̄ ad edēdū ſuaue. Malū aūt optimi ſaporiſ ⁊ odoris tale eſt: vt fauces dulcore delectet: ⁊ ſpūm mulceatodoratū. f Sub vmbra. Ideo dilectū omnibꝰ p̄pono: qꝛ in ſola pietatis eiꝰ ꝓtectione: cuiuſ deſiderioardebā: refrigeriū tribulationū me īueniſſe cōſpicio: ⁊ſuauiſſimū donoꝝ eius fructū ſentio: quo me ꝑpetuoreficiendā confido. Deſiderauerat aūt ſub vmbra auctoris reſpirare: cū ſe ſole ꝑſecutionū fuſcatā querebatur: cū dei auxiliū implorās clamabat: Indica mihi quem di. a. mea: vbi paſcās: vbi cubes in meridie: cū nō ſolū preſſuraꝝ tedio fatigata: ſed recordation pulchritudīs et decoris eiꝰ illecta dicebat: Lectulus noſter floridꝰ: cuideſiderij ſe cōpotē factā oſtēdit. dicēs: Sub vmbra. Et notandū ꝙ ſuꝑiꝰ tigna cedrina ⁊ laquearia cypreſſina p̄dicabat: nō tn̄ horū ſibi ꝓtectione ſufficere memorabat: ſed ſolā vite arbore: in cuius vmbra quieſceret ⁊ fructu reficeretur: querebat: qꝛ ſancti exemplis doctrina ⁊ interceſſione ſuffragia fecerunt: ſoli tamen ſaluatori dicere habemus. Filij autē hominū in ꝓtectiōe alarum tuarum ſperabunt. g Sedi. non dicit ſedeo ſed ſedi: hmōi ꝓfectusſunt eccl̓iaꝝ vt in exordio deſideret quiſpiā in virtutū vmbra cōſidere vt adeū vēiat corpus eius ex quo vmbra naſcitur. ideo ⁊ natiuitas ieſu ab vmbracepit: ⁊ in veritate finitur. Sicut dicit̉: Spirituſſanctꝰ ſuꝑueniet in te: ⁊ virtꝰaltiſſimi obumbrabit tibi. Sic poſtea ad meliora fit trāſitꝰ. h Dulcis. qꝛin eo intelligit anima cauſam vite. dū etiā corporalit̓ percipit. i Introduxit me. Hec refectio quāte dulcedinis: quāte ſit virtutis oſtēditur cū ſubdit:Introduxit .i. ſpe future gl̓ie adeo letificauit vt iā ſeculi nō ſentiā labores.Introduxit. Ambro. Ꝙͣcito guttur meū dulcedīem gr̄e eiꝰ attigit: ita merecreatā ſpū: ⁊ ab amore terrenoꝝ in ſuꝑna trāſlatā ſentio: ac ſi in cellā vinariam introducta: noui ſim meri odore ⁊ poculo refecta. Typice ꝑ vinū gr̄aſpūſſancti notat̉. Cella vinaria eſt eccl̓ia: in cuius vnitate tm̄ dari ſolet ⁊ accipi ſpirituſſctūs quā eccl̓iaꝫ de toto orbe collectā: deꝰ in vnā ſibi domū fabricauit quā ſpūſſctūs ſuis cariſmatibꝰ conſecrauit. Que fabrica: quia in charitatis maxime fundamento ipſo operante cōſiſtit. recte ſubditur: Ordinauitin me charitatem. Multorum charitas inordinata eſt: quod in primo eſt ponunt tertium vel quartum. Primo deus diligendus eſt. Secūdo parentes:inde filij: poſt domeſtici: qui etiā ſi boni ſunt malis filijs preponendi ſunt.Scd̓m hoc in euāgelio ad cuiuſcunqꝫ dilectionē proprium ponit. Diliges dominum deum tuum ex toto corde tuo: ⁊ ex tota mente tua: ⁊ ꝓximū tuū ſicutteip̄m. Inimicos nō ex tota virtute nō ſicut teip̄m: ſed ſimpl̓r. Sufficit enī ꝙdiligimꝰ ⁊ nō odio habemus. Vel ipſe prior dilexit me: ⁊ diligēdo vt eū amare noſſem donauit. Ul̓ ordinauit .i. ordinata charitate mea ſingula membra .i. electos omnes ſibi copulauit: eminentiora ampliori affectu cōplectit̉.Quantū charitas mentē quā perfecte obſorbuerit ab amore infirmoꝝ ſuſtollat. oſtendit cum ſubditur: Fulcite ⁊cͣ.Fulcite

Go flos campi .i. modo habito pura ⁊¶UImūda extra vilitatē egypti. b Exliiū cōualliū. q. d. qn̄ era in egypto eraꝫquaſi liliū in mōte: cuiꝰ color obfuſcat̉ ſolis ardore: ſic̄ dixit. sͣ. Decolorauit me ſol. ſꝫ modoſum ſicut liliuꝫ in valle qd̓ habet colorē recentē ex vallis humore: et qꝛ deo placet ſpōſe gratitudo. ideo ſubdit eā cōmendando:c Sicut liliū inter ſpinas .i. ſicut liliuꝫ redolens et ſuaue cōparat̉ad ſpinas aſꝑas ⁊ pūgētes. d Sic amicameā .i. plebſ hebraica.e Inter filias .i. gentes alias que ſunt idolatrie dedite: ⁊ innocētes tractant aſpere: ſic̄patet de egyptijs qͥ tractauerāt hebreos valde dure. ⁊ ſb̓dit̉ reſpōſio ſponſe: f Sicutmalus. q̄ eſt arbor fructitera. . cōmniuntInter ligna ſiluarter ſunt infructifera.h Sic dilectus meꝰ.a quo procedunt cuucta bona.i Inter filios. id eſtaliarum gentiuꝫ deosa quibus nulla bonitas ꝓcedit: ſed ſunt inutiles omnino.k Sub vmbra illiꝰ.Hic cōſequēter ponit̉duplex notabile beneficiū in deſerto iſraeliexhibitum. Primumeſt beneficium columne ignis et nubis que illuminabat noctem. et de die temperabat ſolisardorem: Exo. xiij. ⁊ qͣꝫtum ad hoc dicit ſpōſa:Sub vmbra illius quem deſiderabam ſedi. i.manſi vel habitaui: ſicut dicitur Deut̓ .i. Sediſtis ergo in cadeſbarne multo tempore .i. manſiſtis. Secundū beneficiū fuit manne celitꝰdate in cibum Exo. xvj. De quo cibo dicit̉ Sapien. xvj. Panē paratū d̓ celo preſtitiſti eis: ſine labore omne delectamentū in ſe habentē: etomuis ſaporis ſuauitatem. ⁊ hoc eſt qd̓ ſubditur: Fructus eius dulcis gutturi meo: Tertium fuit ritꝰ ſacrificioꝝ ꝑ que placabat̉ offenſadiuina: ⁊ cōferebat̉ gr̄a: nō ex ſacrificijs ẜm ſe:ſed inqͣꝫtū fiebāt ex offerētiū fide ⁊ deuotiōe: ⁊qͣꝫtum ad hoc dicit ſpōſa: l Introduxit merex in cellā vinariā .i. ad altare holocauſtorū:vt dicit Ra. Sa. ꝙ dicitur cella vinaria: eo ꝙ īlibaminibus ſacrificioꝝ ibi effūdebatur vinū:⁊ tunc leuite cantores incipiebant canere diuinas laudes que ordinantur ad dilectioneꝫ dei⁊ ꝓximi. ideo ſeqͥt̉: m Ordinauit in me charitatē. licet autē per charitatem deꝰ habeat̉ invia: hoc tamen non eſt in re. per quem modumhabetur in patria: ſed in ſpe. Licet autem ſpesiuqͣꝫtum eſt de bouo cauſet delectationem: tamen abſentia realis huius boni inducit afflictioneꝫ: ẜm illud Prouerb̓. xiij. Spes que differtur affligit animam. et hec afflictio vocat vrhic languor ſponſe. mulier autem lāgnida corporaliter delectatur florum et pomorum odoribus: et ſponſi amplexibus. per que hic deſiguātur metaphorice diuine conſolationes quedantur ſperantibus in ſe. cum dicitur:Fulcite

U

I. Ii. i

Lucꝭ. ι. d-

Hat. 22. dPeutꝭ. 6. a-