¶Glo. ordi.¶ EccleſiaſtesCa. XII¶ Nico. de lyra

⁊ octo: qꝛ igͦras qͥd futuꝝ ſit ma aa ſquaſi panē tuū ſuꝑ trāſeūtes mitte: qꝛ ſi. r.b § p̄dicatores vl̓ p̄cepta. vn̄: Cōcreſcat vt plu.d. m.li ſuꝑ terrā. Si rēpletę fuerīt nu̓­ ba § p̄dicatiōis. b ſmortales.bes imbrem ſuꝑ terrā effundēt.I hoe. b F in calore charitatis ſpūſſanctienim. § in fine.a Si cecid̓rit lignuꝫ ad au̓ſtꝝ: aut?b Imoriēdo.a ſ in frigore infidelitatis.ad aqͥlonē in qͦcunqꝫ loco ce̓cidebF ꝑſecutionē aduerſoꝝa Fmetuit.brit ibi erit. Qui obſeruat ventū ta ſ facto vel verbo. b ſblādientiū adulatiōesnō ſemināt: et qͥ ꝯſiderat nu̓bes sa I vitam eternamnūqͣꝫ mētet. Quō ignoras q̨̄ ſitʰa I tui quō in te ingreſſus eſt.viā ſpūs: ⁊ qua rōne cōpingant̉ ᵏa §etiā tua. b ſ nemine ſciēte. matrisoſſa in vētre̓ p̄gnantiſ: ſic neſcis n̄I occulta.oꝑa dei qͥ fabricator eſt omniū.oꝑa bona et verba.Mane ſeminā ſemē tuū: ⁊ veſꝑe hFopus.ne ceſſet manus tua: qꝛ neſcꝭ qͥd ꝫa § placeat deo remuneratori b Foriat̉.magꝭ oriāt̉ hͦ aūt illd̓: ⁊ ſi vtrunſic tandē. Aliter enī horrendū eſt incidere inranus dei viuentis.qꝫ ſimul: meliꝰ erit. Dulce lumē xa § corꝑis et mētis. b §in iudicio. cF iuſticie⁊ delectabile eſt oculiſ videre̓ ſōleꝫ. Si annis multis vixerit hō:a §in ꝓſperitate vl̓ bouis operibꝰ.et in his oībus lętus fuerit meab5 diem mortis. Un̄: In omnibusr prare nouiſſima tua: et in eternumon peccabis.miniſſe dēbꝫ te̓nebroſi tꝑiſ ⁊ dieꝫrū multorū: qui cum venerīt va­ aa Fironice. § in dn̄o. Un̄: Gaudete ſꝑ in dn̄o:non in mundo.d̉nitatiſ arguētur pręterita. Lętā bionica voante ētus veniat: vl̓ captiuitas babyna.re ergo iuuenis in adoleſcentiaa § quod tibi placet.tua: ⁊ in bono ſit cor tuū in diebus iuuētutis tuę: ⁊ ambula in cb ſ ſapientie.a ſ voluptatisvijs cordis tui: ⁊ in ītuitu oculo da F tamen. b Fſemꝑ meditare. § quē facisrū tuoꝝ: ⁊ ſcito ꝙ ꝓ oībꝰ his ad eta cordis noſtel̓. ⁊ vbi manifeſta erūt abſcōdi.ducet te deꝰ in iudiciū.Ca. XIIa ſ omnes prauos motꝰ a ꝑte totūUfer iraꝫ a cord̓ tuo: ⁊ fsa ſ vitia iuuetutꝭ. b ſoēs malasLvolūtate5amoue maliciā a carne sa ſcarnis comes adoleſcentie.tua. Adoleſcētia enī ⁊ voluptasʰa Ftranſitoria. § et b § qͥ te fec̄: qͥ te iudicabit.Memer

a Si ceciderit. quaſi diceret: locū quemhic tibi p̄paraueris: in futuro habebis.b Qui obſeruat ⁊cͣ. Ac ſi di.ecat: Om̄i petēti te tribue̓: vl̓corporale ſolatiū: vel dei verbuꝫ: ne forte p̄tereas eū qͥ dignꝰ ē acciꝑe: ⁊m̄i tꝑe. Quienī obẜuat ⁊cͣ.In media tēpeſtateſeminādūē: qꝛ neſcimꝰ q̄ſit volūtas ſpiritus. ⁊ hͦ eſt:Quō ⁊cͣ.c Mane omni tꝑe .ſ. a mane in veſperuꝫ⁊ ecōuerſo: velī ꝑuericia ⁊ ī ſinectute. Quieī ꝑſeuerat ſaluabit̉. d Letare ergo iuuenis ī adoleſcētia tua: ⁊ in bono ſit cor tuuꝫin ⁊cͣ. Hinc vſqꝫ ad finē librihebrei ad ſe referūt: in qͥbusdicūt ſibi p̄cipi vt fruanturdiuitijſ anteqͣꝫcaptiuitas ſuꝑueniat eis. velmiẜia ſenectutiſ: ita tn̄ vt corhabeant ī legedei: ⁊ ambulētin mādatꝭ dei:nō ī carnis deſiderijs: ⁊ prooībꝰ q̄ fecerintſe iudicandosſciāt. Nos vero hoc ſuperioribus iūgimꝰqͥbus ait: Mane ſemīa ſemtuū ⁊cͣ.¶Ca. XII.Inc viqꝫ ad fiīem capituli legiturtribus modisſcꝫ de iudicio:ſenectute: captiuitate: et ſeruiunt quedamtentijs: quandoqꝫ vero inueniuntur ẜmomnes ſententias.

a Quia ignoras quid futurū ſit mali ſuꝑ terrā .i. in vita preſenti: ⁊ ab illo liberari poteris ꝑ opera pietatis īpenſa indigentibꝰ:qꝛ ſicut p̄dictū eſt pietas nō ſolū habet ꝓmiſſionē vite future: ſꝫetiā p̄ſentis. Ul̓ alit̓ pōt exponi. Quia ignoras qͥd futuꝝ ſit mali ſuꝑ terrā. q. d. forte eueniet mortalitas hominū ꝑ peſtilentiamaut gladiū in qua tolleris de vita pn̄ti: ⁊ tūc oꝑa pietatꝭ valebūttibi: qꝛ ſola pietas comēs eſt defūctoꝝ: vt dicit Aug. Ad hoc etiam inducit exemplū ſenſibile. dicēſ: Si replete fuerint nubes. exaltationibus humidis. b Imbrē ſuꝑ terrā effūdēt. q. d. ſic homines diuitias habētes debent eas refundere indigentibꝰ. Adhoc etiā inducit motiuū ex hominis ſtatu poſt mortē: qꝛ tunc ceſſat meritū ⁊ demeritū. ideo dicit: c Si ceciderit lignū .i. hō quidicit̉ arbor euerſa a philoſophis. vn̄. ij. de anima dicit ph̓s ꝙ radices in arboribꝰ ſūt ſil̓es ori in hominibꝰ. qm̄ ꝑ illas accipit̉ arboris nutrimentū. Dicit̉ ergo lignū cadere qn̄ hō ꝑ mortē abſcīditur a ſtatu preſentis vite. d Ad auſtru ad aquilonē .i. adꝑtem electoꝝ vl̓ reproboꝝ q̄ nomine aquilōis deſignat̉: eo ꝙ d̓rHiere. j. Ab aquilone pādet̉ omne malū. e Ibi erit. id eſt immutabiliter remāebit: ꝓpter qd̓ in vita pn̄ti debet hō de oꝑibuspietatis ſollicitari qͣꝫdiu pōt mereri. f Qui obſeruat. Hic remouet quoddā impedimentū: īpeditur enī hō ab oꝑibꝰ pietatisex nimia dilatiōe cogitās ꝙ veniet tp̄s magis opportunū ad diſtribuendū pauꝑibus bona ſua: et interim auferunt̉ ei bona veletiam vita: ⁊ ſic priuat̉ intento: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit ꝑ ſimile: Quiobſeruat ventū nō ſeminat: qꝛ raro aut nunqͣꝫ eſt aer ſine ventoaliquo. g Et qui cōſiderat nubes. dimittēs metere ꝓpter apparentiā nubium: h Nunqͣꝫ metet. qꝛ raro cōtingit ꝙ aer ſitſine nubibus. ⁊ in tali dilatione aliqn̄ irruūt hoſtes terrenaſcentia ſibi colligētes: remanētia deuaſtātes. Secūdū īpedimentumꝓuenit ex eſtimatione lōgitudinis vite ꝓprie: ⁊ ſic īpedit̉ hō aboperibꝰ pietatis: qꝛ credit ſe indigere in futuro bonis ſuis. hocremouet̉ cū dicit̉: i Quō ignoras que ſit via ſpūs .i. ꝑ quemmodū anima infundit̉ corpori. k Et qua ratione .i. ꝑ quē modū: l Cōpingant̉ .i. forment̉: m Oſſa. ſcꝫ pueri: n In vētre matris. iſta enī ſunt totalit̓ occulta nobis. o Sic neſcꝭ opera dei. qꝛ ſtatim poteſt te tollere de vita p̄ſēti: ꝓpter qd̓ Luc̄. .xij.dicit̉ diuiti diu viuere ſperanti: Stulte hac nocte repetent aīamtuā a te: que aūt congregaſti cuius erunt? p Mane. Poſtq̄Salomon induxit ad pietatis exercitiū. hic ꝯn̄r inducit ad huiexercitij feſtinū principiū ⁊ etiā ꝓfectū ꝯtinuū. dicēs: Mane ſemina ſemē tuū .i. pietatis opera incipe a tꝑe iuuentutis. q Etveſpere .i. in ſenectute in qua ſolent homīes fieri tenaces.r Ne ceſſet manus tua. facere pietatis opera: s Quia neſcꝭquid magis oriatur .i. deo acceptius efficiatur. t Et ſi vtrunqꝫ ſimul .i. equaliter deo acceptuꝫ: v Melius erit. in fructu p̄mij. x Dulce lumē. Hic remouet huiꝰ acceleratiōis quoddāīpedimentū qd̓ ꝓcedit ex cōſideratione vite pn̄tis tm̄: ⁊ ſic īpeditur homo ab operibus pietatis: quia nō ꝯſiderat tp̄s ſue mortis. ideo dicitur: Dulce lumen ⁊cͣ .i. delectabile eſt homini ꝑfruivita preſenti: ſed quia cum hoc debet de morte cogitare. ideo ſubditur: Si annis multis vixerit homo. ⁊ in ꝓſperitate: tn̄:Meminiſſe debet tenebroſi tꝑis .i. mortis quod tēpus vocatur frequenter nox in ſcriptura. z Et dierū multoꝝ .i. temporis poſt mortem: quod non habebit finem. a Qui cum venerint vanitatis arguent̉ preterita .i. huius vite delectabilia q̄ trāſierunt vt vmbra. b Letare ergo. Hic infert̉ intenta cōcluſio:ſcꝫ ꝙ homo ex conſideratiōe diuini iudicij debet a malis retrahi⁊ in bonis exerceri. dicit igitur: Letare ergo iuuenis: ⁊ ẜꝫ hebreos eſt ironica locutio: ſicut aliquādo pater dicit filio: Uade adtabernā et bibe et lude. quaſi diceret: poſtea dolebis. ⁊ hoc patetex ſequentibus. cū dicitur: c Et ambula in vijs cordis tui. id ēẜm modū tue ꝓprie volūtatis. d Et in intuitu oculoꝝ tuorū.id eſt ſequendo cōcupiſcentie impulſū: quod eſt valde malū. id̓oſubditur: e Et ſcito ꝙ ꝓ omnibus his adducet te deꝰ in iudicium. te grauiter puniendo. ꝓpter quod infert ꝑ oppoſitum.Ufer irā a corde tuo. vindictā de alijs nō quē­ Ca. XIIrendo. Ira enī eſt appetitus vindicte: quam ſolent iuuenes magis querere qͣꝫ ſenes ꝓpter caliditatem nature.Et amdue maliciam a carne tua. id ē luxuriam. ⁊ ſubdit vtriuſqꝫ dicti cauſam: h Adoleſcentia enim querens vindictā.i Et voluptas. exercens luxuriam: k Uana ſūt. quia citotranſeunt. ⁊ ad finem malum perducunt. l Memento creatoris tui. Superius Salomon induxit multipliciter ad felicitatꝭhumane acquiſitionē. h̓ ꝯn̄r īducit ad huiꝰ acqͥſitiōis accelerationē. ⁊ diuidit̉ in tres ꝑtes: qꝛ pͥmo pōit̉ hec acceleratio. ſcd̓o q̄dā breuis recapitulatio. ibi: Cūqꝫ eſſet. tertio infert̉ intēta ꝯcluſio. ibi: His ampliꝰ. Circa primū dicit̉: Memēto creatoris tuiqui te fecit de nihilo ad imaginē ſuā Gen̄. j. ꝓpter quod obligatꝰes totus ad

G

Lucꝭ. 6. eB

Mat. 10. c.et. 24. b.

D

A