Glo. ordi. ¶ Eccleſiaſtes Ca. XINico. de lyra

F contra ſapientes.a peſſimus. Stultꝰ verba multiplia ſ ſed tn̄. b Fcarnalis.cat. Ignorat homo qͥd an̄ ſe fueʰI hominū.rit: ⁊ qd̓ pꝰ ſe futuꝝ ē: qͥſ pote̓it ei dF inquiſitio ſcripturaꝝ: et ſtudiū vane doctri§ hereticoꝝ vl̓ ph̓oꝝ.c F corꝑe et aninīdicare? Labor ſtultorū affligetea I nec ꝑ ſe nec ꝑ alios ſcire volūt. b§ciuitatē dei: de qua g. d. ſunt de te ciuitas dei.eos qͥ neſciunt in vrbe̓m ꝑgere.a F terrene: vel ad lr̄am. b 5diabolꝰ qͥ ſꝑ nouitate gaudet. c ¶ cuiꝰ etas leuitati et ſtulticieUę tibi terrā cuius rex eſt puer:roxina Iiudices. b ſante tp̄s non curātes publicanegocia.⁊ cuiꝰ pͥncipēs mane comedunt. sa Fecōtra. b F eccl̓ia c § xp̄s. d ſde ſtirpeBeata terra cuiꝰ rex noͣbilis eſt: ha § p̄lati. b5 in regno dei. c ſ magis neceſſitate qͣꝫ voluptate⁊ cui prīcipēs veſcunt̉ ī tꝑe̓ ſuō: ia I tm̄ comedūt vt viuāt: nō viuūt vt comedāt.Imundi.ad reficiendū ⁊ nō ad luxuriam. ſI noſtris vel p̄latoꝝ. b § ad terrā. c§ edificium virtutū cuiuſliber vel eccl̓ie.In pigritijs humiliabit̉ ꝯtignāa §opeꝝ. b I vn̄ vener̄t flumīa: et flauerūt vētitio: ⁊ ī īfirmitāte manuū ꝑſtillā­ Ri§ſtatus mentis vel eccl̓ie. b ſ qꝛ p̄lati vel qͥliet delitijs et riſui dediti c § verbi dei.bbit domꝰ. In riſu̓ faciūt pānem §ͦ§. i. vt blādiētes: nō corripiētes ppl̓o placeāt:et delitijs affluāt: et agnūe: et vitulū dearmēto comedanmortificant animas: q̄ nō moriunt̉: et viuificāt corꝑa q̄ nō viuūt.c ⁊ vinū: vt ēpulēt̉ bibētes. Et ped cunię obediūt oīa. In cogitatōe aa ſ xp̄o qͥ regit oīa iuſte.b F cōſciētie.tua regi nō detrahas: ⁊ ī ſecreto ra ſſancto celeſtibus donis ditato.cubiculi tui ne maledixerꝭ diui­ sa ſ angeli. b Id dn̄m. Fhyꝑbolice: ſicut et illud: Si ſerui taceant iumēta loquētur.ti: qꝛ ⁊ aues celi portabūt voceꝫ ?a I idē. b § a deo. § admīſtratorij ſpūſ. cſ deotuam ⁊ qui habet pennas annū yͣI tuam.ciabūt ſnīaꝫ. Ca. XIQuaſi mitte vl̓ abſcōde elemoſynn ſinu pau. qꝛ ī die iudicij cū ml̓tofenore reddet̉ tibi ſic̄ ſemē ī irriguaterra. b verbi.Itte pa̓nē tuū ſuꝑ tran3a Iin iudicio retributionē.ſeūtes aqͣſ: qꝛ pꝰ ml̓taⁱ tꝑa īu̓ēies aa § deo credēdo: ꝓximos docēdo.t illū. Da parte̓s ſeptem: nec non ꝑ

Stultꝰ cōtra deū. Vnde: Si peccauerit vir in viꝝ poteſt eiē placari deꝰ. Si aūt peccauerit in deū quis orabit ꝓ eo.In riſu faci. ⁊cͣ. Predicāt magis vt alliciāt qͣꝫ vt ꝓficiāt.Pecunie ob. Un̄: Dextera eoꝝ repleta ē muneri. Et ſacerdotes in mercede docebant. d In cogitationet. Simplicit̓monet ne vel ira vl̓ leuitate maioribꝰmaledicamuſ: quia ſepe eis etiā cū nōtimebamus que diximus nūciant̉ etiam ſi in cubili.¶ Ca. XI¶ I Ltificatiōi. An̄ Eſaias: BeatusIttē panē tu. ⁊cͣ. Aptos frucEqui ſeminat ſuper aquas: vbibos ⁊ aſinus calcant. f Da partesſeptē. Uetus teſta. cuius ſeptima diesſcꝫ ſabbatuꝫ precipue honorat̉: necnō⁊ octo qd̓ eſt nouū: ſine altero eniꝫ nō☞ Si ceciderit.valet alterū.¶ Nico. de lyra⁊ vnde ꝓcedit hoc ſtatī on̄dit:a Stultus verba ml̓tiplicat: qꝛ multiplicādo verba fatua: finaliter venitad verba peſſima. Et qꝛ omne malumꝓcedit ex aliqua ignorātia: ẜm qd̓ dicit ph̓s: Ignorat oīs malus. ideo ſulditur: h Ignorat hō .ſ. ſtultus.c Quid ante ſe fuerit. qꝛ facta p̄cedentiū ſapientū cōſiderare neglexit q̄ſunt quedā directiōes reſpectu agēdorū. d Et quod poſt ſe futurū eſt qͥsilli poterit indicare. q. d. ſolus deus.ſed ſtultus talis nō eſt hac reuelatiōedignus. Et qꝛ talis errat ꝑ diuerſa vitia: in quibus eſt magnus labor: nōſolū aīe: ſꝫ etiā corporis: ẜm ꝙ in ꝑſona dānatoꝝ d̓r: Sap̄. v. Laſſati ſumꝰin via iniqͥtatis ⁊ ꝑditiōis: ⁊ ābulauimus vtas difficiles. iō ſequit̉: e Labor ſtultoꝝ affliget eos qͥ neſciūt in vrbē ꝑgere .i. ad ſctōꝝ requiē. de qua ciuitate d̓r Ezechiel̓ vl. Et nomē ciuitatis dn̄s ibidē. f Ue tibi terra. Poſtqͣꝫ ſalomon oſtendit labilitatē homīsex inclinatione fomitis. hic ꝯn̄r idemoſtendit ex defectu exteriorꝭ regimīs.⁊ primo facit ꝓpoſituꝫ. ſcd̓o remouerquoddā periculū. ibi: In cogitatiōe.Prima in duas. qꝛ primo ponit̉ bōi ⁊mali regiminis cōparatio. ſcd̓o maliꝓſecutio. ibi: In pigritijs. Circa pͥmū dic̄: Ue tibi terra cuiuſ rex ē puermoribus et ſenſu. qꝛ ex hoc ſubditi inſoleſcūt: ⁊ vitia multipliciter īcreſcūt.Et cuius pͥncipes maue comedūt.i. inordinate. ⁊ ꝑ hoc deſignant̉ alia vitia in quibꝰ principi cōformant̉: eo ꝙſunt ſibi magis ꝓpīqui ⁊ ei placere nitunt̉. ⁊ ꝑ oppoſitū d̓r: h Beata terra cuius rex nobilis eſt. moribꝰ ⁊ genere. De hac enī duplici nobilitate dicit Grego. Qn̄ altera alteri copulat̉ qͣſi gemma carbūculi in ornamento auro ſociat̉: talis enī rex ſtudet ſollicitein terra ſua extirpare vitia: ⁊ virtutesnutrire. i Et cuius principes veſcūtur in tꝑe ſuo .i. tꝑe cōpetēti ſuſtētationi nature: ⁊ hoc tēpꝰ ē cōpleta p̄cedētꝭcibi digeſtiōe. iō ſubdit̉: k Ad reficiendū. qꝛ cibus ſic ſūptus reficit naturā. dū tn̄ nō accipiat̉ in immoderataquātitate: vel cuꝫ nimia voluptate. iōſubdit̉: Et nō ad luxuriā. l In pigritijs. Hic ꝯn̄r pōit̉ mali regimīs ꝓſecutio qͣꝫtū ad mala inde cōſequētia. qꝛ vt predictū ē homīesex hoc efficiunt̉ carnales ⁊ maxime pͥncipes. ⁊ ex hoc ſequiturpigritia circa bona opera ex qua dimittunt̉ peiori edificia: ethoc eſt qd̓ d̓r: In pigritijs humiliabit̉ cōtignatio .i. ſummitasedificioꝝ in qua coniungunt̉ tigna: qꝛ diſponit̉ ad caſū.

m Et in īfirmitate manuū .i. in remiſſiōe mannū a bonis operibus. n Perſtillabit domꝰ pluuijs ⁊ niuibꝰ intra cadētibus. Scd̓o ex carnalitate principū ſequit̉ ꝙ volunt haberemagnā famiili⁊ ſplēdidā menſā. iō dicit̉: o In riſu .i. in leticia inepteFaciūt panē ⁊ vinū .i. diſponūt ſuꝑ mēſā. hͦenī verbū facere in hebreo aliquādoaccipitur ꝓ diſponere. vn̄ Deūt. xxj.dicit̉ de muliere gētili accipiēda ī matrimōiū a iudeo ꝙ radet ceſariē: ⁊ circūcidet vngues ſuos. ī hebreo habet̉:Faciet vngues ſuos .i. cōpōet. ⁊ eodēmodo accipit̉ hic. Et quia ad magnāfamiliam et amplam menſam indigētmulta pecunia: inde ſequitur ꝙ ſubuertunt iudicium propter diuituꝫ munera. ideo ſequitur: Et pecunie obediunt omnia. q In cogitatione. Hicremouet quoddā periculū. Ex hoc eīqd̓ dicit de malo regimine regis ⁊ pͥncipum poſſet aliquis ꝓrūpere in verba contra famaꝫ ipſorum: ideo prohibet hoc tanqͣꝫ periculoſum. dicēs: Incogitatione tua regi ne detrahas. illaenī que in cogitatione reuoluunt̉ defacili verbo proferūtur: etiā preter intentionē proferentis.i1Et in ſecreto cubiculi tui. vbi credis a nullo audiri. s Ne maledixeris diuiti: qꝛ poteſt preter ſcitū tuū audiri ab aliquo ⁊ reportari. ideo ſubditur: t Quia ⁊ aues ce. i. relatores ꝟborū: qui dicunt̉ hic aues celi: eo mōloquēdi quo demōes dicunt̉ aues celi in parabola ſeminātis Mat. xiij.Portabūt vocē tuā. ad tuā accuſationem. x Et qui habet pennas.i. quicūqꝫ relator verboꝝ velox ad talia referendū: ⁊ eſt repetitio eiuſdē ſententie ad maiorē affirmationē.Annūciabit ſententiā .i. ꝟba tuaad tuam cōdēnationē: vel ꝑ habenteꝫpennas intelligitur malus iudex qͥ nimis velox eſt ad proferendum contraſimplices de facili loquēs duram ſen¶ Ca. XItentiam.Itte panē tuū. Superius Sahlomon induxit ad oꝑa virtutūgeneraliter. hic ꝯn̄r īducit adopera miſericordie ſpecialiter: qꝛ ſpeciali modo faciūt ad cōſecutionē beatitudīs future: ẜm ꝙ d̓r Matt. xxv. Uenite benedicti patris mei poſſidete paratū vobis regnū a cōſtitutione mundi. Eſuriui enī ⁊ dediſtis mihi māducare ⁊cͣ. Et diuiditur in tres ꝑtes: qꝛprimo inducit ad opus pietatis. ſcd̓oad accelerationē huiꝰ oꝑis. ibi: Mane ſemina. tertio infert cōcluſionē ſueintentiōis. ibi: Letare ergo. Prima īduas. qꝛ primo īducit ad pietatꝭ actū.ſcd̓o remouet īpedimentum. ibi: Quiobſeruat ventū. Circa primū dicit:Mitte panē tuū ſuꝑ tranſeuntes aqͣslargiendo cibū ⁊ potū indigentibꝰ: ⁊maxime peregrinis trāſeuntibus: quidicunt̉ hic aque: eo mō loquēdi qͦ dicitur Apoc̄. xvij. Aque ml̓te: ppl̓i multi. Et aque trāſeūtes: qꝛ peregrini trāſeūt ad terrā ſuā ſicut aque ad mare.Quia poſt tēpora multa inueniesillum. recipiēdo inde mercedem nō ſolū in futuro: ſꝫ etiā aliqn̄ in pn̄ti. ſicutIetro vocauit moyſen ad comedēdūpanē: credēſ eū eſſe peregrinū egyptiū Exo. ij. ⁊ ex hoc poſteareceptus eſt in ppl̓o iſrl̓: ⁊ vt filij ſui haberēt partē in terra ꝓmiſſionis: qꝛ pietaſ ad omnia valet ꝓmiſſionē hn̄s vite q̄ nūceſt ⁊ future .j. Tith̓. iiij. b Da ꝑtes ſeptē ⁊cͣ .i. abundanter da de bonis tuis indigentibus.Quia igno.

g. 2. 6

88

Hich̓ 3. d

Gſa. 32

D

A

ce 3