¶ Glo. ordi. Eccleſiaſtes Ca. X¶ Nico. de lyra
a § omnia tp̄s habēt. b§ qꝛ ītētio cogitatio.gl̓ia ad tp̄ſ ſtl̓ticia. Cor ſapiētꝭ ī aa §. i. vt ꝑuēiat in dextrā. ſtatuet āt dn̄s ouesdextris: hedos a ſiniſtriſ. b §mūdanis. vn̄:In ſiniſtra illiꝰ diuitie et gl̓iadextera eiꝰ: ⁊ cor ſtl̓ti ī ſiniſtra il ba ſ praua. b 5 de vitio in vitiū.lius. Sed ⁊ in viā ſtultꝰ ambuſ peccator. b ¶ ſibi ſimileslans cū ipſe īſipie̓ns ſit: oēſ ſtul ᵉa ſ immūdus ſpūs pͥnces huiꝰ mūdi: ⁊ rctōr Sin filios diffidenttenebraꝝ haꝝ.tos eſtimat. Si ſpiritus ptāteꝫʰa § praua ſuggerendo.a habentis āſcēderit ſuꝑ te: locū ẜFei.b § penitētie.tuū ne dimiſeris: qꝛ curatio ceſmꝰ§ actus impiosſar̄ faciet pctā maxīa. Eſt ⁊ ma vlū qd̓ vidi ſub ſole: qͣſi ꝑ erroreꝫI iuſto iudicio dei. b 5 diaboli vel cuiuſlibꝰmalos exaltat: bonos humiliat. c § fauorpopuli ⁊ potentū.egrediēs a facie prīcipis. Poſi oa § ſcl̓i vel eccl̓ie. vn̄: Propter pctā ppl̓i facitdeꝰ regnare hipocritaꝫ.tū ſtultū in dignitate ſublimi:ſapientia: virtutibꝰ: bonis oꝑibusei dob deiectos. c ſ⁊ diuites ſedere deorſuꝫ. UiditI vitioꝝ. b F ī dignitate. cſ bonos.depreſſos.ẜuos ī equ̓iſ: ⁊ prīcipēſ ambulāa F cū ſint liberi. b deceptionembtes qͣſi ẜuos ſuꝑ t̓rā Qui fōdit ꝑa § primū ſeip̄m iaculo ꝑcutiet ꝓrio. b § inſtita eccl̓ifoueā īcide̓t ī eā: ⁊ qͥ diſſipat ſe̓ qa ſ hic et ī futuro b 5diabolꝰ c § ſic̄ heretiopē moͣrdebit euꝫ coluber. Qui§ab edificio eccl̓ie bſviuos .ſ. ſctōs qͥ ī zaharia voluūtur ſuꝑ t̓rā. c § ꝓ. d ſ trāflatꝭ.trāſfe̓rt lapides affliget̉ in e̓is:a F īfructuoſa .ſ. hereticos ⁊ quoſlibet malos.b Fcōpatiēs eis. vn̄: Quis īfirmat̉ ⁊ ego nō infirmor⁊ qͥ ſcindit lignā vu̓lnerabitura §in diuina ſcriptura. b Facumē ingenijab eiſ. Si retu̓ſū fuerit ferrū ⁊ hͦ ta Facutū. bſ ꝓ ſuꝑbia tua. vn̄: dicētes ſe eēſapiētes: ſtulti factiꝰſūt: vl̓ ꝓ negligentia.nō vt prius: ſꝫ he̓betatū fuerit:a ſſtudēdo: diſcēdo: penitēdo. ¶ O. nonē deſperādū.I ſic.multo labore exacuetur: ⁊ poſt va §reſtaurabituI prior.cīduſtriā ſequet̉ ſapīa. Si morde ẜa § diabolus. b §occulte. c 5 qꝛ tādē nocet.at ſerpens in ſilētio nihil eo mi 3nus habet qui occl̓te detrahit.ſxp̄i vel viri catholici. vn̄. Diffuſa eſt gr̄a inb ſ mors ⁊ vita in māibꝰ linUerbā oris ſapiētꝭ gr̄a: ⁊ labia gͦa § diaboli vel heretici.I in infernum.inſipientis pręcipitabunt euꝫ.a § inſipientis.Initium verborum eius ſtulti c§ quia pertinax in ſtulticia et impenitens.cia: et nouiſſimuꝫ oris illiꝰ error d
LLa Locū. ſtationē fidei retine. ne vincag ⁊ ne ꝑficias ſi iā male cogitaueris.Unde: Et emūdabor a delicto maxīo.h Qui fodit. Lacū aperuit: ⁊ effodieū ⁊ incidit in foueā quā fecit. c Smordeat. Quaſi: ſicut ſerpens occultemordens venenū infundit: ſic ⁊ qui detrahit. Nl̓ ſerpēs .i. diaboluſ. mordet inilētio quādo qui diabolo ſuadēte peccauit nō vult cōfiteri. Stultꝰ con¶ Nico. de lyraSed hec expoſitio ẜm lr̄am hebraicamſtare nō pōt: qꝛ in hebreo ſapiētia ⁊ gloria ſūt ablatiui caſus: ſtulticia vero nominatiui. Itē li parua nō eſt adiectiuūhuiꝰ ſubſtantiui gl̓ia: ſed huius .ſ. ſtulticia: qꝛ ponit̉ īmediate pꝰ ip̄m. Eſtẜm hebreos hec lr̄a. Ponderoſior ē ſapiētia ⁊ gl̓ia ſtulticia parua. ⁊ ē ſenſusꝙ defectus paruus in moribꝰ qͥ dicit̉ h̓parua ſtulticia: pōderoſior eſt qͣꝫ ſapīa⁊ gl̓ia: qꝛ frequēter facit eā vileſcere inꝑſona aliqua notabili: ⁊ ẜm hͦ hec lr̄a ēcōfirmatio p̄cedētis ſentētie in qua dictū ē ꝙ muſce q̄ ſūt res parue vileſcerefaciūt vnguētū p̄cioſū. Ratio aūt diueſitatis inter trāſlationē nr̄am ⁊ dictumhebreoꝝ circa hoc nomē: Precioſior ēqꝛ nomē hebraicū hic poſitū eſt equiuocū ad p̄cioſitatē ⁊ pōderoſitatē: ⁊ freq̄ntius accipit̉ ꝓ p̄cioſitate: ſic̄ accipit trāſlatio noſtra: ⁊ iō p̄t aliter exponi lr̄a noſtra. ⁊ ſequēdo hēbraicā veritatē qͣꝫtūad hoc ꝙ ſapientia ⁊ gl̓ia ſunt ablatiuicaſus ⁊ ſtultici parua nominatiui. vtſit ſēſus: Stulticia parua .i. ſtulticia adhorā ſimulata. Precioſior eſt .i. vtiliorqͣꝫ ſapientia ⁊ gl̓ia: vt patet de dauid. j.Reg. xxj. qui ſimulādo ſtulticiā coramAchis rege Geth ꝑ hoc euaſit mortē.a Cor ſapientis. hic ponit̉ ſecundumcorrelariū de ſapiētia ⁊ ſtulticia ſibi oppoſita. cū dicit̉: Cor ſapientis in dextera eius: qꝛ dirigit̉ in bonū moris ꝑ dexterā deſignatū. b Et cor ſtulti in ſiniſtra illius. qꝛ ſemꝑ tēdit in malū perſiniſtram deſignatū. c Sed ⁊ in via.ſcꝫ vite pn̄tis: in qua omnes ſunt viatores. d Stultus ambulās. ꝑ vitia ⁊peccata. e Cum ipſe inſipiēs ſit. ẜmveritatē. f Omnes a ſua via declinantes. g Stultos eſtimat: qꝛ nonſequuntur delectabilia huius mundi q̄ſola reputat bona: ⁊ propter hoc homines vani ⁊ mundani viros ſapientes ⁊religioſos reputāt ſtultos.h Si ſpiritus. Poſtqͣꝫ oſtendit damnum peccati ad quod fomes impellit:hic conſequēter monet reſiſtere fomiti:⁊ primo ponitur hec monitio. ſecundoinfertur quedā concluſio. ibi: Eſt ⁊ malum. Circa primū dicitur: Si ſpiritꝰ.id eſt impulſus. i Poteſtatem habētis .i. fomitis qui dicitur hic poteſtateꝫhabens: eo ꝙ multi obediunt ei vt poteſtatem habenti. Poteſt etiam dici demon. de quo dicitur Iob. xlj. Nō ē poteſtas ſuper terram que ei comparetur.Et frequenter impulſus fomitis et demonis ſimul concurrunt iutentatiōe:quia demon excitat fomitem et eo vtit̉tanqͣꝫ inſtrumento vt deijciat homineꝫa virtute. k Aſcenderit ſuper te. impellendo te ad peccatum.i Locum tuum ne dimiſeris .i. ſtabilitatem
tatem virtutis: in qua tanqͣꝫ in loco ſtabili debet homo permanere. ⁊ ſubditurcauſa: m Quia curatio faciet ceſſarepeccata maxima. licet enī reſiſtēdo fomiti non auferat̉ fomes totaliter in preſenti vita. tn̄ ꝑ talē reſiſtentiā eiꝰ ptās diminuitur: et virtus moralis firmat̉ ⁊ augetur: que dicit̉ quedā ſanitas aīe: ⁊ ꝑ conſeques curatio ab īfirmitate: ⁊ hec facitceſſare peccata ad q̄ īpelleret fomes: niſieſſet talis ſanitas vel curatio. n Eſt etmalū. Hic infertur quedā ꝯcluſio. Ex hͦenim ꝙ pauci reſiſtunt fomiti modo predicto: ⁊ multi ſequuntur eius impulſuꝫ.ideo homines ſunt ambicioſi poteſtatismundane ⁊ honoris: ⁊ ſic homines defectuoſi ad talia ꝓmouent̉: ⁊ virtuoſi finehonore dimittunt̉. ⁊ hoc eſt qd̓ dicitur:Eſt ⁊ malū qd̓ vidi ſub ſole. ⁊ qͥd ſit illudſubdit̉: Quaſi per errorē egrediēs a facie prīcipis. o Poſitū ſtul. in digni.ſublimi. princeps iſte deus eſt: qui nullomodo poteſt errare ẜm veritatem: ſꝫ tm̄ẜm hominū inſipientiū eſtimationem: qͥex ꝓmotione malorū ad magnas dignitates frequenter dicunt deum dormirevel deſipere: tn̄ ẜm ordinē ſue ſapientie ⁊iuſticie nobis occulte ꝑmittit aliqn̄ malos ſublimari: ⁊ bonoſ humiliari. ⁊ ideonō d̓r hic ꝑ errorē principis abſolute: ſedquaſi per errorē: qꝛ ſic videtur fatuis etſimplicibus. p Qui fodit. Hic ꝯſeq̄nter oſtendit malū fomitis inqͣꝫtum inclinat ad peccati occaſionem. dicens: Quifodit foueam incidet in eam: ſic enim cōtingit aliquādo corporaliter. Et per hͦ intelligitur ꝙ querēs peccati occaſionē incidit in illud. ſicut vadēs ad ſpectaculainhoneſta cadit in peccatū luxurie: ⁊ q̄rens familiaritatē latronū ī furti pctm̄Ad idē īducit qd̓ ſubdit̉: q Et qͥ diſſe .i. honeſtatis diſciplinā a ſapiētibꝰ traditā. rMordebit eū co. i. diabolus qͥvocat̉ ſerpēs Gen̄. iij. Et ad idē facit qd̓ſubdit̉: s Qui trāſfert la. ⁊cͣ. ſic̄ enītranſferens lapides ⁊ ſcindens ligna patitur corporale detrimentū. ſic ⁊ ille qͥ exponit ſe occaſionibus peccatorū detrimētum anime. t Si retuſum fue. h̓ remouet circa p̄dicta quādā eſtimationē faliāqua aliqͥ eſtimāt hominē de facili de vitiis redire ad virtutes. ⁊ ideo querūt facilius pctōꝝ occaſiōes. iō hoc remouet perexemplū ferri acuti: ꝙ ſi inde ꝑcutiat̉ lapis eius acuties ꝑdit̉: nec de facili recuꝑatur: ſed cū magno labore. ⁊ ſimilit̓ declinans de virtutibus ad vitia nō de facili ſꝫ cū multa difficultate redit ad virtutē: vt ptꝫ ꝑ experientiā: ⁊ ꝑ ph̓m .j. Ethicoꝝ. iō ſubdit̉: v Et poſt induſtriam.i. magnā diligētiā ad recuꝑādū: virtutē.x Sequet̉ ſapīa. ꝑ quā intelligit̉ ſtatꝰvirtuoſi.Si mordeat. h̓ oſtendit malū fomitis inqͣꝫtū inclinat ad malā locutionē. dicēs: Si mordeat ſerpēs. in ſilētiocorporaliter. z Nihil eo minꝰ hꝫ. ſpiritualit̓. Qui occulte detrahit. ꝓxīo. etiō ꝑ oppoſitū dicit̉ de bono verbo.a Uerba oris ſapientis gr̄a. qꝛ reddūteū corā deo ⁊ hominibꝰ gratioſū.b Et labia inſipientis. p̄cipitabūt euꝫ.qꝛ reddūt eū deo ⁊ hominibꝰ odioſū. Etqꝛ ſic̄ ſapiens ꝓcedit de virtute in virtutē augmentādo. ita ſtultus de malo ī peiꝰloquendo. ideo ſubditur: c Initiumverboꝝ eiꝰ ſtulticia. minor. d Et nouiſſimū oris illiꝰ error peſſimꝰ: qꝛ aliqn̄ ꝓrūpit ī blaſphemiā ꝯtra deū: qd̓ ē peſſimū.⁊ vndo
V
Psͣ .18.Ibidem .7.
FPro .26. dEcc̄i. 27. d
C