Glo. ordi.¶ Eccleſiaſtes Ca. IX ¶ Nico. de lyra

a I in eccleſia. b § corꝑe nō mēte: et p̄erāt nō ꝓdec F a ſubditis et timentibusvel adulantibus.a in loco ſctō erant: ⁊ laudabant̉ inʰa F tanqͣꝫ iuſti.ciuitate quaſi iuſtorum operuꝫ: ſꝫa ſ hec vanitas: hec laus: hec dn̄atio.et hoc vanitas eſt.Etenī qͥ qꝛ nō efciIcito cū peccat. ſed ſat cito qꝛ ſat bene. b F velia. c § nihil timētes in futuꝝ: quaſi non iudicādi.§a deꝓfertur citō cōtra malos ſnīa: abſ­ fqꝫ timore vllo filij hominum ꝑpe­ strāt mala. Attamē peccator ex eo hͦa I in tota vita ſua.b 5 dei.ꝙ cētiēs facit malū: et ꝑ patientiāFexpectatur ad penitentiā.I hoſuſtētatur. Ego cognoui ꝙ erit bo ia ſ et ideo penitentibus.bnū timentibus deū: qͥ verent̉ facikI huiꝰ ſcl̓i: qꝛ aliud nō q̄rit. b qͥ nō timet: et iōnon penitereem eiꝰ. Nō ſit bonū īpio: nec ꝓlon ngent̉ dies eiꝰ. Sed qͣſi vmbra trāſeāt qͥ nō timēt faciē dn̄i. Eſt ⁊ alia od vanitas q̨̄ fit ſuꝑ terrā. Sunt iuſti pa § afflictiōes vt lazaro.b F mala .ſ.qͥbus mala ꝓueniūt qͣſi oꝑa egea I peccatur purpura et byſſo.b I ab omni aduerſitate: vt diues qͥinduebatirint īpioꝝ. Et ſunt ipij qui ita ſecū aa § ſcꝫ bona.ri ſūt qͣſi iuſtoꝝ facta habeāt. Sed ra § fortuitū.I ẜm infirmos. F ẜm ſe.et hoc vaniſſimū iudico. LaudauisI bone conſcientie.igit̉ lęticiā: ꝙ nō eēt hoī bonū ſuba ſ in hͦ tꝑe. b F panē qui de celo deſcēdit. c 5 viim quod letificat cor hominiſole̓: niſi ꝙ cōede̓ret ⁊ biberet atqꝫa § ſpe bonigaude̓t: ⁊ hͦ ſolū ſecū auferret de latbore ſuo oībꝰ diebꝰ vitę ſuę qͦs dedit ei deuſ ſub ſole. Et appoſui cor vmeū: vt ſcirē ſapīaꝫ: ⁊ ītelligerē di­ xſ boni vl̓ mali. b 5 vere rationalis. cſ ꝓſperitate.ſtictionē q̨̄ ꝟ̓ſat̉ in t̓ra. Eſt hō qͥ diē ya I in omni terb F cordisbuſ ⁊ noctibꝰ ſomnū nō capit ocul̓.Fintētꝰ diuīe ph̓ie: nec en̄ p̄t cōp̄hiudere: ⁊ hoc ē ⁊Et ītellexi ꝙ oīm opeꝝ d̓i nullā poſ āntellē ſit hō īuēire rōnē eoꝝ q̨̄ fiūt ſb̓ ſole:Iaccedet hō ad cor altū ⁊ ex. d. i⁊ qͣꝫto plꝰ laborauerit ad q̨̄rēdū: tā.to minꝰ īuēiet. Etiā ſi dixerit ſapi­ 8§ qui videt̉§ ne dum ſcire.ens ſe noſſe: n̄ pote̓it reꝑire. Oīa hͨ gtractaui ī corde meo vt curioſe in­ ʰFA. IXtelligerē.Unt iuſti atqꝫ ſapiētes: ⁊a §ab ipſo diſponūt̉.oꝑa eoꝝ ī māu dei ⁊ tn̄ ne 1a ſ etiā cū bn̄fecerit. § dei.ſcit hō vtꝝ amor̄ an odio dignꝰ ſit: R

a Et laudabāt̉. Valde laudat̉ peccator in deſiderijs anime ſue ⁊ iniquꝰbenedicit̉. b Timētibꝰ deū. Timētpreſentiā eiꝰ in die iudicij. Horrēdū ēincidere in manꝰ dei viui. c Nec ꝓlongētur dies eius. ſed cito moriaturne diu viuēs peiora mereatur tormenta dū plura ⁊ peiora peccat. vnde: qͥdauaro īprecer niſi vt diu viuat?d Sūt iuſti quibꝰ m. ꝓ. Vt filijs aaron ſacrificantibus ẜꝫ hebreos: ⁊ manaſſes poſt tanta mala a captiuitate īregnū reductus felicit̓ vixit. e Rationeꝫ ⁊cͣ. Quare hic pauꝑ: hic diueſ:hic cecus naſcatur: hic mancꝰ de geminis: vel hic ſtatim baptizatus ſaluat̉.ille ſtatim mortuus damnetur: ⁊ multa in id genus.☞ Melior eſtNico. de lyraa Qui etiā cū adhuc viue .i. adhuc vite ſuꝑeſſent. b In loco ſancto erāt.ſicut ſacerdotes ⁊ principes mali qͥ tenent in terris locū dei. iſti in ſpiritualibus: ⁊ illi in tꝑalibꝰ. c Et laudabātur in ciuitate. partim adulatiōe: et ꝑtim timore. d Sed ⁊ hoc vanitaseſt. qꝛ talis laus vergit ī eoꝝ detrimētum. e Etenī. Hic remonet̉ ſcd̓m īpedimentū qd̓ ꝓcedit ex abuſu patiētie diuine. ex hͦ eniꝫ ꝙ tolerat pctōresdans eis ſpaciū penitendi: ex hoc ecōtrario frequent̓ abſqꝫ timore incipiūtmandata dei trāſgrēdi. ⁊ hoc eſt qd̓ dicitur: Etenī qꝛ nō ꝓfertur cito contramalos ſententia diuine punitionis.f Abſqꝫ vllo timore filij hominū. ideſt nutriti in carnalitate: qui ſunt filijhominū ⁊ non dei. g Perpetrantmala. trāſgrediēdo dei p̄cepta. ꝯn̄r hͦremouet dicēs: h Attamē pctōr exeo ⁊cͣ .i. ex dei patiētia circa pctōres.i Ego cognoui. ꝙ erit bonū in futuro. k Timentibus deū. timore filiali qui cauet offenſam dei: qꝛ cuꝫ deꝰ ſitoptimus decet eū dare meliora melioribus. ⁊ ideo ex quo tolerat pctōres īvita p̄ſenti dans eiſ vitā q̄ eſt bonū nature: cōcludit̉ ꝙ bene remunerabit iuſtos in futuro. Et quia pctōr diuīa patiētia abutit̉ ⁊ ml̓tiplicat pctā ad augmentū ſue dānatiōis. ideo ſubdit̉:l Non ſit bonū .i. ꝓſperitas temporalis: m Impio. eo ꝙ abutit̉ ipſa.n Nec ꝓlongentur dies eius. eo ꝙeſt ſibi occaſio multiplicationis peccatorum. o Et eſt alia. hic conſequēter ponit̉ tertiū impedimentū qd̓ prouenit ex defectu noſtre ſciētie. Ex hocenim ꝙ homīes attēdūt tm̄ bona ſenſibilia et p̄ſentia: ⁊ frequēter vidēt iuſtos in aduerſitate: ⁊ iniuſtos in ꝓſperitate. ex hoc mouet̉ ad ſequēdū iniuſtos trāſgrediēdo mādata dei. Sic ergo ꝓceditur in parte iſta: quia primoponitur effectus trāſgreſſionis. ſecundo defectus noſtre cognitiōis. ibi: Etappoſui. Circa primū dicit: Et ē aliavanitas a precedentibus. p Suntiuſti quibus ma. ꝓue. ſicut patet de ſācto Iob. q Et ſunt impij qui ita ſecuri ſūt ⁊cͣ. ſicut patet de multis regibus infidelibus ⁊ tyrannis.r Sed et hoc vaniſſimū iudico .i. irrationabiliſſimū: ⁊ loquitur in ꝑſonacarnalis hominis qui nō cogitat futuras penas ⁊ p̄mia. iō cōcludit:s Laudaui igit̉ leticiā .i. vitam vo-

luptuoſam: ⁊ patet littera vſqꝫ ibi:t Et hoc ſolū ſecū auferret. nō expectans aliud in futuro. Ex quo etiā patet qd̓ loquit̉ in ꝑſona hominiſ carnalis cogitantis de p̄ſenti vita tm̄.v Et appoſui. hic ꝯn̄r circa hͦ oſtenditur defectus humāe cognitiōis. Ꝙenī deꝰ ꝑmittit in p̄ſenti iuſtos tribulari: ⁊ iniuſtos ꝓſperari: ꝑtīet ad deiiudicia iuſta: ſed nobis occl̓ta. ⁊ ideotalia nō ſunt in ꝑticulari inueſtiganda: ſed ſufficit ī generali cognoſcere ꝑfidē ⁊ ſcripturam ſacrā ꝙ talia q̄ hiccontingūt per dei ſapientiā ordinant̉ad eius gloriā et etiam electoꝝ: ꝓpterqd̓ in omnibꝰ eſt glorificandꝰ: ⁊ obediendū eſt mādatis eiꝰ. Dicit igit̉: Etappoſui cor meū vt ſcirē ſapientiaꝫ dediuinis. x Et intelligerē diſtinctionē que verſat in terra circa tribulationem iuſtoꝝ ⁊ ꝓſperitatē īꝑioꝝ.Eſt hō qui die. ⁊ noc. ⁊cͣ. id ē pl̓eshomines ſunt qͥ ſollicitant̉ inquirendo talia nimis curioſe deſcedendo adꝑticularia. z Et intellexi ꝙ omniūoperū dei. ex occultis eiꝰ iudicijs ꝓcecedentiū: a Nullā poſſit homo īuenire rationē .i. certā in ꝑticulari cognitionē. b Et quāto plus laborauerit. ad querendū curioſe: c Tantominꝰ inueniet: qꝛ ex tali curioſa inqͥſitione frequēter incidit aliquis in errorem. d Etiam ſi dixerit ſapiens .i. ille qui videt̉ inter homines ſapiens.e Se noſſe. que dicta ſunt: f Nonpoterit reperire .i. verbis explicare. exquo patꝫ eū ſe falſo iactaſſe. g Omnia hec. Hic incipit capitulum nonū:quia illud quod ſubditur: Sunt iuſti⁊cͣ. vbi cōiter ſignatur capitulū: eſt deiſto verſu in hebreo. Poſtqͣꝫ Salomōinduxit ad beatitudinē ꝓut habet̉ inſpe per oꝑa virtutū ⁊ īpletionē mādatoꝝ. hic cōſequēter reprimit elationismotū: q̄ aliqn̄ ex bonis oꝑibus inſurgit. Et diuidit̉ ī duas ꝑtes: qꝛ pͥmo facit hoc ex incertitudīe humani ſtatus.ſecūdo ex facilitate caſus. ca. ſequēti.Prima in quattuor ẜm quadruplicēincertitudinē circa ip̄m hominē. Prima cōtingit circa bonū gratie. Secunda circa bonū fortune. ibi: Verti meTertia circa bonuꝫ nature ibi: Neſcithomo. Quarta circa bonū gratitudinis humane. ibi: Hanc qͦꝫ vidi. Prīain quattuor: qꝛ primo ponit̉ p̄dicta incertitudo. ſecūdo incertitudīs rō. ibi:Eo ꝙ. tertio infert̉ quedā ꝯcluſio. ibi:Hoc eſt peſſimū. quarto maloꝝ cōparatio. ibi: Nemo eſt. Circa primū dicit̉: Omnia hec .ſ. que ſequunt̉: ſic em̄in hebreo coniungit̉. h Tractaui inin corde meo. diligenter ꝯſidęrādo vl̓potiꝰ admirādo.¶ Ca. IXUnt iuſti atqꝫ ſapientes .ſ. pleriqꝫ inter homīes. k Et opera eoꝝ in manu dei. qͣꝫtū apparet hūano ſenſui. l Et tn̄ neſcit homo. quātūcūqꝫ iuſtꝰ videat̉. m Utꝝamore an odio ſcꝫ dei: n Dignusſit. ſed oīa in futuꝝ ſeruāt̉ incerta: tūcenī manifeſte videbit̉ quos diligit etqͦs odit: ⁊ licet hō nō poſſit ſcire certitudinalit̓ de ſeip̄o. ⁊ multo minꝰ de alio via hūana vtrū ſit dilectꝰ a deo annō. p̄t tn̄ hīiquā cōiecturā: vtpoteſi nō ſit pctī moril̓ ſibi ꝯſciꝰ: ⁊ ad īplēdū dei mādatatarPōt etiāee ſcire certitu

FPs. 9.

Heb̓ .10. f

F ιι. q. 3. epauꝑ. ī fi.

E

D

f ιι. q. I. 5ſacerdotibus. an̄ fi.