Nico. de lyraGlo. ordi. ¶ Prouer. Ca. XXXI

a § qualis quantus.b ſ ſibi cōgreget.quis inuēniet? ꝓcul ⁊ de vltimis⁊a § .ſ. inuentoris. b §. i. cōfuſio. F ẜm Ambro.finibꝰ preciū ēiꝰ. Be̓th. Confiditha in ea cor viri ſui: ⁊ ſpolijs nō indica §. i. bona retributio.gebit. Gimel. Reddet ei bonū etꝰnō malū: oībus diebus vitę ſuę.a §. i. timor.b Deleth. Quęſiuit lanam ⁊ linū:⁊ oꝑata eſt cōſilio manuū ſuarū.a § eſt vel viuit.He̓. Facta eſt quaſi nauis inſtitosris: de longe portans panē ſuū.iſte.¶ Uau. Et d̓ nocte ſurrexit: dedit­ hqꝫ prędā domeſticis ſuis: ⁊ ciba­ ia § huc vel duc te.ria ancillis ſuis. Sāen. Cōſidera/­ kguit agrū: ⁊ emit eū: de fructu ma­ nnuū ſuarum plantauit vineam.ſ pauor vel paſſio. b Cū ſupernis deſiderijstenta carnalibus illecebris ſuccūbere deſpicit.hHe̓th. Accinxit fortitudīe lūbos n̄

tem charitatis: quā eiꝰ precordijs infudit. Ideoqꝫ nō dubitat nō ſolū eaꝫ a ſua fideiintegritate nō poſſe corrūpi: ſed ⁊ ꝑſeuerāter inſiſtere: vt plures ad fidei cognitionē⁊ vnitatē ꝯgreget. Et hoc eſt: Spolijs nō indigebit. Spoliat enī diaboluꝫ eccl̓ia: cūꝑ p̄dicatores qͦs deceperat ad veritatē ꝓuocat. a Et ſpo. non indigebit. Quianunqͣꝫ ceſſabit eccl̓ia deceptas a diabolo anīas xp̄i fidei reſtituere: donec mūdi curſu finito numerꝰ iuſtoꝝ compleat̉. Sed qꝛ qͥcqͥd boni ſanctaeccl̓ia vel fidel̓ aīa agit: deſuꝑ accipit. recte ſubdit̉: Reddetei bonū ⁊ nō malū. o. d. vi .ſ. Reddet aīa xp̄o bonuꝫ: cū ꝑceptis vite muneribꝰ recte viuendo rn̄det: ⁊ ea q̄ ſcit vel facitalijs intimare ſatagit. Cū aūt dixit: reddet ei bonū. addit: ⁊nō ma. qꝛ quidam acceptis a deo bonis: mala rependūt: velmyſteria fidei q̄ ꝑceperūt in hereſim vertūt. vel fidem quaꝫverbis fatent̉: factis negāt. vel bonos mores ꝑ colloqͥa mala corrumpūt. vel in bono ꝓpoſito vſqꝫ ad fine nō ꝑſeuerāt.Un̄ cū dixiſſet: reddet ei bo. ⁊ nō ma. vt ꝑſeuerātiā neceſſariam on̄deret. adiūxit: oībꝰ di. vi. ſue. cui ſil̓e: Seruiamꝰ illi inſanctitate ⁊ iuſti. o. d. nr̄is. b Queſiuit. Quibꝰ oꝑibus:qͥbus iuſticie vel ſctītatis fructibꝰ ſit potiꝰ inſiſtendū ei quiqd̓ accipit rependere q̄rit. ſic dicit: Queſiuit la. et li. ⁊cͣ. Hecſctā eccl̓ia etiā ad lr̄am facit. ẜm illud: Cū videris nudū operi eū: ⁊ carnē tu. ne deſ. Operat̉ aūt nō incōſulte: ſed cōſilio:vt a viro ſuo xp̄o mereat̉ in iudicio audire. Nudus fui ⁊ o.m. Et qͣꝫdiu feciſti vni ex mini. iſtis. ⁊ m. f. Manuum ſuaꝝ .i.earū ꝑſonaꝝ ꝑ quas elemoſynas pauꝑibꝰ tribuit: in quorūopere deuoto: ſaluberrimo vtit̉ cōſilio: vt cum diſpergit: detpauꝑibus: nō vt ab homībꝰ laudet̉ ad tempꝰ: ſed vt iuſticiaeius maneat in ſeculū ſeculi. ¶ Myſtice aūt in lana que habitꝰ eſt ouiū: pietatis ⁊ ſimplicitatis oꝑa q̄ proximis impendunt̉ accipimꝰ. In lino qd̓ ex terra virens orit̉: ſed multo etlongo exercitio amittit humorē natiuū: ⁊ ad gr̄am noui candoris ꝑuenit caſtigatio carnis nr̄e. Dū enī ingenitas vitioꝝſordes ꝑ cōtinētiā excoqͥmus: dignā veſtē qua xp̄m induamus efficimꝰ. Un̄: Quotquot baptizati eſtiſ: xp̄m induiſtꝭ.Querit ergo fortꝭ mulier lanā ⁊ linū: ⁊ operata eſt conſiliomanuū ſuarū: cū eccl̓ia ſollicite ꝑquirit qͥbꝰ ſe pietatꝭ fructibus exerceat: quō a carnalibꝰ illecebris emūdet: ⁊ hoc conſilio prudentiſſimo .i. ſuꝑne tm̄ retributiōis intuitu. De hac retributione aꝑtiꝰ ſubdit̉: Facta eſt qͣſi nauis inſti. de lō. por. p. ſ. Nauigator d̓r inſtitor. eo ꝙ acqͥrendis mercibꝰ ſedulꝰ inſtat. Sicut ergo inſtitoris nauis onerata mercimonijs q̄ in patria ſua abundāt: ꝑ mare portat: vt venditꝭ q̄ attulerat cariora domū reportet: ſic eccl̓ia: ſic anīa ꝑfecta virtutū diuitijs gaudet onūſtari: qͥbꝰ maioradiuine gr̄e dona mercet̉. Optimū enī cōmertiū cū bona q̄ valemꝰ oꝑantes: primumhauc mercedē a dn̄o recipimꝰ: vt ad maiora ſemꝑ agenda ꝓficiamꝰ deinde vitā eternā. Sic ſctā anīa qͣſi nauis inſti. quę trāſit deſiderio fluola que in celis ſperat gaudia: meditat̉ eterna: ꝓ quibꝰ abundantiꝰdvalet inſtāteragit: quicqͥd occurrit aduerſi: ſuꝑare ꝯtendi.ſu. qꝛ in cunctis que agit eteruā tm̄ retributuritatē deſiderat qͦddicit: Venite ad me omēs qͥ laximo panē recipit: qͦin eo ꝙ iuſte agit: humani tm̄ faiterne intuitu. de quablibus d̓r: Amen amē dico vobis: recepeEt de nocte ⁊cͣ. Sicuttotus pn̄tis ſeculi curſus die ac nocte variat̉: ⁊ d̓ad oꝑandū: nox ad quieſcēdū:ſic tempꝰ eccl̓ie gemino qͥetis ⁊ oꝑis ſtatu diſcernit̉. Quaſi enī nocte quieſcit: cum fidelis intermiſſa mūdi ſollicitudine ſibimet vacare: ⁊ ſe ſpūaliter incipit curare: vl̓ lectionibꝰ: orōnibꝰ: lachrymis ⁊ hmōi ſecreto exercere. d Surgit aūt de nocte. cumquis fidel̓ ad agendā proximoꝝ curaꝫ ſollicite accingit̉. Qd̓ duobꝰ modis facit: qꝛ⁊ eos qui foris errant: ad fidē vocat: ⁊ qͥ in fide ſunt vt ampliꝰ oꝑibꝰ inſiſtant: excitat. Un̄ ſubdit: deditqꝫ pre. d. ſ. ⁊ ci. a. ſ.Dat predā domeſticis ſuis. cū eos qͦsdiabolus eripuit eoꝝ ſocietati qui in fide p̄ceſſerūt cōciliat. ¶ Dat ancillis cibaria.cū hūiles qͦſqꝫ ⁊ timore iuſſa ſeruātes: ne laceſcipio labore mercedis cōmēoratiōereficit. f Cōſiderauit. Hodie ⁊ vſqꝫ in finē ſecl̓i: mulier f. cō. agꝝ ⁊ e. e. ac de fructu m .ſ. p. v. qꝛ eccl̓ia ſꝑ exqͥrit qͦs ad fidē ꝯuertere poſſit: ⁊ qͦs dociles īuenerit: hosdata ꝟbi pecunia: in ſeruitiū xp̄i emit: ⁊ ī eis vinea xp̄i plātare vl̓ potiꝰ vineā chriſti facere curat. Et qꝛ qͥ alteꝝ docere deſiderat: pͥus a mal̓ abſtinere ⁊ bona oꝑa facere dꝫ. ⁊ ſubdit: Accinxit fortitudīe lūbos ſuos. Ager ſuꝑne hereditatꝭ poſſeſſio.bDe qͣ: Ecce odor fi. m. ſic̄ odor agri pleni cui bn̄dixit dn̄s. Odor enī ſctōꝝ ſic̄ o. a. ple.c. b. d. qꝛ tota mētis intentiōe ꝯtuent̉ q̄ ſit beatitudīs plenitudo ī regno dei. Cōfiderauit gͦ eccl̓ia agrū ⁊ emit eū de fructu manuū ſuaꝝ: qꝛ ſtudioſe didicit q̄ ſūt gaudiavite: ⁊ ꝓ eis qͥcqͥd pōt laborat. g De fructu m .ſ. qꝛ de fructiferis ſuoꝝ fideliū factis vel ꝟbis ſcripturā ꝯdidit qͣ auditores fide ⁊ dilectiōe debriaret. Et bn̄ ꝑ vineāeccleſiā: que ꝑ mulierē fortē ē deſignata: ⁊ eos ꝓpagines vinee: qͥ ſunt filij mulieris:accipimꝰ. Mulier aūt vincā plātauit: cū eccl̓ia p̄mitiua ꝑ orbē miſſis p̄dicatoribꝰ fidei ſemina diſꝑſit. Cōſiderauit enī agrū .i. mūdū vitioꝝ ſpinis horridū: ⁊ cultore ſpirituali egere. Emit vero eū cū talētū verbi auditoribꝰ ꝯtulit. vt credētes xp̄o māciparet. Plātauit aūt in eodē agro vineā: cū in nouis credētiū ppl̓is eccl̓iam plenameuāgelica inſtitutiōe firmauit. Quā vineā de fructu m. ſu. plan. qꝛ nō ſolū verbo inſtituebāt ſancti qͦs erudiebāt: ſꝫ ⁊ factꝭ ⁊ miracul̓. h Accinxit. Cū ſe ad virtutūoꝑa p̄parat: ⁊ bilūbos accingit: ⁊ poſt brachiū roborat: qꝛ bonū opꝰ deo acceptabile nō eſt: ſius carnis ⁊ mētis luxuria reſtringat̉. Un̄: Quieſcite ꝑuerſeIagere:

ſunt alique mulieres in ſacra ſcripturaſtudioſe: vtpote tꝑe btī Hieronymi: vtptꝫ ex ꝓlogis ſuis ſuꝑ libros ſacre ſcripture ⁊ ī alijs eiꝰ ſcriptꝭ. Sciendū etiāꝙ laus iſta mulierꝭ fortꝭ. in hebreo ſcribit̉ metrice. itaꝙ pͥmꝰ ꝟſus incipit ꝑ Aleph q̄eſt pͥma lr̄a hebraica. ſcd̓s vero ꝑ ſcd̓aꝫ: ⁊ ſicꝯn̄r ſingul̓ verſibꝰ p̄ponūt̉ nomina lr̄arū qͥbꝰincipiunt in hebreo: qꝛ ī trāſlatiōe ẜuari n̄ potuit ꝙ ꝟſus ſicinciꝑent ordinate ꝑ lr̄as alphabēti latini: necad aliud ſignificandū ponunt̉hic noīa lr̄aruꝫhebraicaꝝ vt aliqͥ eſtimāt: et h̓diffuſiꝰ declaraui ſuꝑ libꝝ pſalmoꝝ: ⁊ ſuper lamētatiōes Hieremie. His igit̉p̄miſſis ad expoſitionē lr̄e accedamꝰ. Mulierēforteꝫ .i. ſacramſcripturā q̄ cōtinet firmaꝫ ⁊ inuiolabilē veritatē. a Quis inueniet? q. d. pauci attingūt ad plenā eiꝰ nōticiam. b Confidit in ea cor vi. ſui.de bono premio recipiēdo. Et dicit̉ vireius doctor bonꝰ. in cuiꝰ ꝑſona diciturSap̄. viij. Hāc amaui ⁊ exqͥſiui a iuuētute mea: ⁊ q̄ſiui mihi ſpōſaꝫ aſſumere.c Et ſpo. nō indi. qꝛ in p̄mio dupliceꝫſtolam habebit. ſcilicꝫ gloriaꝫ corporis⁊anime.d Reddet ei .ſ. ſpōſo tali. e Bonū .ſ. gr̄e in pn̄ti: ⁊ gl̓ie ī futuro.f Queſiuit la. ⁊ li. ⁊cͣ. ꝓſequit̉ metaphorā ml̓ierꝭ q̄ lanā ⁊ linū oꝑat̉: ꝑ q̄ intelligunt̉ dicta ſctōꝝ doctoꝝ ad declarationē veritatꝭ ſacre ſcripture: vt dicitRa. Sa. gFacta ē qͣ. na. īſti. ſic̄ enīin naui īſtitportant̉ diuerſa vite humane neceſſaria: ſic ī ſcriptura ꝯtinent̉oīa neceſſaria ad ſalutem. h Et deno. ſur. i. ſurgere fecit. eo mō loquēdi qͦd̓r Gen̄. xxij. Nunc cognoui ꝙ timeasdn̄m .i. cognoſcere feci. Amor enī ſacreſcripture inducit doctores bonos ⁊ diſcipulos ad ſurgēdū de nocte ꝓ ſtudio⁊ orōe. i Deditqꝫ predā. in hebreohr̄: Annonaꝫ. qꝛ ſacra ſcriptura reficitoēs ſtudētes in ea fideliter tā viros qͣꝫmulieres. k Cōſiderauit agꝝ. ageriſte eſt diſciplina ſtudij celeſtꝭ: vt dicitGrego. Homelia. xxxvij. l Et emiteū .i. emi fecit a ſtudentibꝰ ꝑ domationem carnis redigendo eā in obſequiūſpiritꝰ. m De fructu ma. ſu. plā. vineam .i. exemplo vite ⁊ verbo doctrinefecit fidelium multiplicationeꝫ: qͥ ſuntpalmites vinee domini: vt dicit Grego. Homelia. vij.n Accinxit fortitudine lumbos ſuog. i. accingi fecit lumbos ſtudioſoruꝫcingulo caſtitatis.Et roborauit

A

Lucꝭ .1. g

Eſa. 38. c

Mat. 25. d-

EMyſtice

Gal̓. 3. d

Mat. 11. d

Ibi. 6. h.

Gen. 27. b

Eſa. ι. e