Druckschrift 
Tertia pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus acreplicis: .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Nico. de lyraGlo. ordi. Prouer. Ca. XXX

⁊ qͥ deo ſecū morante ꝯfortatus aa § predicamꝰ chriſtum crucifixū: iudeis quidemſcanda. gentibus aūt ſtulticiam.a ait: Stultiſſimꝰ ſum viroꝝ: ⁊ ſapiꝰa F ego ſalomon.bentia hoīm nō eſt mecū. Non didici ſapīam: ⁊ noui ſcīaꝫ ſctōruꝫ. fa Hec eſt ſctōꝝ ſcīa que ſtulticia mundo.Quis aſcēdit ī cęlū atqꝫ d̓ſcēdit?spoteſtated Quis ꝯtinuit ſpm̄ ī māibꝰ ſuis? ʰa congregans ſicut in vtre aquas maris.Quis colligauit aquas qͣſi in vee ſtimēto? Quis ſuſcitauit omēs n§ patris.t terminos terrę? Quod nomē eiꝰ oI hͦ maxīe nouer̄t qͥ t̓rene ſuꝑbie faſtū cōtēnūt.g eſt: ⁊ qd̓ nomen filij eius ſi noſti? pa Feloquia domini igne examinato. b ſpericodes vitiorum excoquit.Ses.aritate accendit: ſcientia illuſtrat:Oīs ſermo dei ignitu̓s: clypeꝰeſt ſꝑantibꝰ in ſe. Ne addas quica vt heretici qͥ corrūpunt ſcripturas: ne eis conuincantur.I de additis. F ⁊ ſicqͣꝫ verbis illiꝰ ⁊ arguaris: inue­ vkniariſqꝫ mendax. Duo rogaui te: xne deneges mihi anteqͣꝫ moriar.Uanitatē ⁊ v̓ba mēdacia longefaca me Mendicitatē ⁊ diuitias ꝑne dederis mihi: tribue tm̄ victuimeo neceſſaria: ne forte ſatiatꝰ il­ 5liciar ad negādū ⁊ dicā: qͥs ē dn̄saut egeſtate cōpulſus furer et ꝑ­ 5iurē nomen dei mei. Ne accuſessſeruū ad dn̄m ſuū: ne forte male­ ha ſ eſt. § deꝰ diſſipat oſſa eoꝝ qͥ ho. p.idicat tibi et corruas. Gene̓ratio iq̨̄ pr̄i ſuo maledicit: ⁊ q̨̄ mr̄i ſuę n̄bn̄dicit. Generatio q̨̄ munda ſibi kvidet̉: ⁊ tn̄ nō eſt lota a ſordibusF contra quod: Dn̄e nō eſt exaltatū cor meum.eqꝫ elati ſunt oculi mei.ſuis. Gene̓ratio cuiꝰ excelſi ſunt 1oculi: ⁊ palpebrę eiꝰ ī alta ſurre-

a Stultiſſimꝰ. Filij huiꝰ ſeculi prudētiores ſūt filijs lucis in generatiōe ſua. Et apl̓s: Si qͥs videt̉eſſe ſapiens in hͦ ſeculo: ſtultꝰ fiat vt ſit ſapiēs.b Non didici ab hoīe: ſed donāte deo: vt ſctōrūſcīam noſſem. Et apl̓s: Nos ſtulti ꝓpter xp̄m. Iterū ait: Sapientiā aūt loquimur int̓ ꝑfectos. ſa. vero nōhō .ſ. neqꝫ principū huiꝰ ſeculi qui deſtruunt̉.c Quis aſcēdit in celum?filius dei poſt reſurrectionē⁊ nr̄e reſurrectionis tꝑe deſcēſurꝰ eſt ad iudiciū.d Quis ꝯtinuit. oīs ſpiritus angeloꝝ: hoīm: aīalium ⁊ ꝓcellaꝝ ne deficiat d̓ipotentia cōtinet̉.e Quis ſuſcitauit. Et nūcoīa que ꝑ orbē viuūt: ⁊ creſcūt: hoīes: aīantia: germina: deus vt ſua vita ſubſiſtant excitat: ⁊ in die iudicijgenus humanū a quattuorventis a morte excitabit.f Quod nomē ⁊cͣ. De patris ⁊ filij nomīe dicit: cuimyſteriū ſecl̓arꝭ ſcīa naturaliter ſcire non potuit: qͣꝫuiseſſe deū qui omīa feceritfecta intelligere poſſit.g Si noſti. tu .ſ. qͥ tuā ſapientiā: iactans nr̄e fidei myſteria ſtulticiā vocas.h Omīs ſermo. Proprietatem greci noīs qd̓ eſt pericomenos vnū verbum latinum non explicat. Un̄ aliquādo ignitū: aliqn̄ igne examinatū tranſfertur. Percomenos ergo ſignificat qd̓tanqͣꝫ conflatū igne purgatum ſit. Sicut enī metallaigne cōflata ſordē in ſe alienam atqꝫ inutilem non retinent: ⁊ quicqͥd in his reſidet: verū ⁊ ꝑfectū in oī ſorde purgatū eſt: ita eloquiūdomini eternorū in ſe bonorum fidē teſtans. Inde iotavnū aut vnꝰ apex nō pre. a.l. d. o. f. Uera enī oīa ⁊ ignita. i Clypeus eſt .i. protector oīm ſperantiū in ſe.Clypeus ꝯtra hoſtiū inſidias et omīa aduerſa.k Duo roga. te. Hec adhuc vir. cū qͦ eſt deꝰ: ſermonis eiꝰ igne radiatꝰ ad ip̄mdeū ꝯuerſus: obſecrans nevanitatē ſeculi iniquā: verba mendacia veritati preponat ſcripturaꝝ: nec rurſumcopia vel inopia trāſeuntiūrerum in obliuionem decidat eternorū.l Generatio que pr̄i ⁊cͣ. Superiꝰ vite puritatē adn̄o petebat: nunc ꝯuertens intuitū ad contemplādam prauorū nequiciā quantꝭ hec ſit inuoluta miſerijs qͣꝫ longe a veritate inſinuat dicens: Beneratioeſt nephādorū que ⁊ ſi bona agit qꝛ honorē nō defert parētibus perdit. He generatiōes ꝯgregationes ſunt iudeorū ⁊ hereticorū. Iudeorū generatio patri ſuo maledicit qͥ ait: Hic eſt filiꝰ meꝰ pͥmogenitꝰ iſrael: qn̄ filiū eiꝰ venientē in carne negauit: etmatri ſue nō bn̄dixit .i. ſynagoge: cuius priſce fideiquā ī ꝓphetis de xp̄o habuerat: detraxit. Nouacianorū generatio videt̉ ſibi mūda dicēs: ſe penitētia opus nō hr̄e. Generatio Arrianorū excelſoshabet oculos: ⁊ palpebras ſuꝑ dn̄m erectas dicēsASi natus

a Et qͥ deo ſe. mo. ꝯfortatꝰ. ad cōmendationē ſapīe diuine ⁊ ꝯtemptuꝫait: b Stultiſſimꝰ ſum viroꝝ .i. illitteratꝰ ⁊ ſimplex. c Et ſapīa ho.id eſt ſapīa politica qua regunt̉ res humane. d Nō eſt mecū. ita dicitph̓s. v. metaphyſice: ꝙ heremita nō eſt bonꝰ neqꝫ malus: loquēdo de bonitate ⁊ malicia politica: qꝛ refugit talia. e Nō didici ſapīam .i. philoſophicam ſcīam. f Et noui ſciam ſctōruꝫ.que diſponit ad ſalutē eternā. ita dicebat Amosꝓpheta. vij. Nō ſum ꝓpheta. nō ſum filiꝰ ꝓphete: ſed armentarius ego ſum: vel licans ſycomoros. Et apl̓s. j. Coꝝ. ij. Nō enī iudicaui me ſcirealiqͥd inter vos niſi tm̄ ieſum xp̄m ⁊ hūc crucifixum: licet enī hr̄et ſcīam acqͥſitaꝫ: illā tn̄ ꝓ nihilo cōputabat. g Quis aſcendit in celū atqꝫdeſcendit. quaſi dicat: O tu philoſophe innitēsſcīe humane: qͥs gubernat celeſtia: ⁊ infima terre. ꝑ ſcīam tuā nō potes dicere: qꝛ ph̓i maxīe videntur negaſſe dei ſcīam et ꝓuidentiā ad iſta minima ſe extendere. videbat̉ enim eis ꝙ vileſceretintellectꝰ eiꝰ: vt d̓r. xij. metaphyſice: qd̓ tn̄ eſt falſum: qꝛ tanto ꝑfectior eſt ſcīa: quāto magꝭ ſe extendit ad cognoſcendū res vſqꝫ ad mīma: qꝛ cognitio que tm̄ eſt vniuerſal̓ eſt iꝑfecta .jͣ. phyſicorū. Ad hāc aūt q̄ſtionē rn̄det ſacra ſcpͥtura psͣ.cvij. Exaltare ſuꝑ celos deꝰ: ⁊ ſuꝑ oēm t̓raz gloria tua: qꝛ in celeſtibꝰ relucet eiꝰ maleſtas: ⁊ ī inferioribꝰ eius ptās. h Quis ꝯtinuit ſpm̄. i.ventū. i In manibꝰ ſuis. de hͦ nō pn̄t rn̄dere ph̓i ꝑfecte: qꝛ de ventis locuti ſunt valde ſuꝑficialiter ⁊ imꝑfecte: vt ptꝫ. ij. methauroꝝ: ſꝫ hocfacit deꝰ: vt d̓r psͣ. cxxxiiij. Qui ꝓducit ventosde theſauris ſuis: qꝛ retinet eos: ⁊ facit flare ẜmbeneplacitū volūtatis ſue. k Quis colligauit aqͣs. in mari magno. l Quaſi in veſtimēto .i. nō exeūtes terminū ſibi prefixū a deo. q. d.ꝑ ſcīam philoſophicā hͦ nō hr̄: ẜm quā elementūaq̄ deberet totā terrā circūdare: cū aqͣ ſit leuiorterra: ſꝫ hͦ fit diuīa voluntate: vt hr̄ Gen̄. j. Dixitꝟo deꝰ. Cōgregēt̉ aque q̄ ſub celo ſt̓ ī locū vnūvt appareat arida. iō ſubdit̉: m Quis ſuſci.id eſt ſuꝑ aquā erexit. n Oēs ter. t̓re .i. ꝑtest̓re ſuꝑeminētes: ⁊ ptꝫ ex p̄dictꝭ ꝙ ſolus deus.o Qd̓ no. eſt eiꝰ. q. d. nō pōt hͦ dicere ph̓s qͥ nōhꝫ noticiā de dīnis niſi ex creaturꝭ qͣs in infinitūexcellit dīna eſſentia: ⁊ ſic eſt a ph̓is īnomīabil̓:ꝓpter qd̓ d̓r. xxij. ꝓpoſitiōe libri de cauſis. Cauſa pͥma ē ſuꝑ om̄e nomē qd̓ noīat̉ de ip̄a. p Etqd̓ nomē fi. eiꝰ ſit noſti? qͣſi di. ꝑ ſapīaꝫ humanānunqͣꝫ potuit cognoſci in dīnis diſtinctio patrꝭ⁊ filij: q̄ tn̄ ꝑ diuinā cognoſcit̉ ſapīam. q Oīsſer. dei ignitꝰ .i. ab oī falſitate purificatꝰ. r Clypeus eſt. ꝯtra oēs tentationes. s Sperātibꝰin ſe. ꝑ verā fidē ⁊ dilectionem. t Ne addasqͥcqͣꝫ ꝟ. il. qd̓ ſit eis ꝯtrariū: pn̄t tn̄ bene ⁊ meritorie addi illa q̄ faciūt ad d̓i ꝟba declarāda Eccīxxiiij. Qui elucidāt me: vitā eternā habebunt.v Et arg. īue. mē. qꝛ cū deꝰ ſit ip̄a ꝟitas: qͥcqͥddiſſonū eſt ꝟbis illiꝰ: eſt falſum. x Duo. Hicꝯn̄r ſalomon reuertit̉ ad modū cōem docendi: ⁊loquit̉ hic in ꝑſona infirmi qͥ neſcit bene vti fortunis ꝓſperis vel aduerſis: qꝛ ꝓſperꝭ nimis eleuatur: ⁊ aduerſis per impatientiā frangit̉: et iōtali magis eſt eligibilis ſtatus mediocris. ⁊ ẜmhoc dicit: Duo rogaui te. domine.Uanitatem. que eſt annexa proſpere fortune. z Et verba mendacia. que frequenter annectuntur aduerſe. a Longe faca me. ⁊ idemrepetit per alia verba. b Mendicitatem ⁊ diuitias ne dederis mihi.⁊ ſubditur cauſa: cNe forte ſatiatus. id eſt bonis temporalibus repletus. d Illiciar ad negandum. dei maieſtatē pre ſuperbia. Sic enīdicebat pharao Exodi. v. Quis eſt dominus vt audiam vocem eius?e Aut egeſtate cōpulſus .i. per impatientiam fractus. f Iurer et ꝑiurem nomē dei mei: qꝛ ꝓrumpere in blaſphemiā ſeu ꝑiuriū eſt quedamNe accuſes ſeruū ad dn̄m ſuum. niſi ex cauſa iuſta ⁊ ratiofuria.nabili. h Ne forte maledicat tibi ⁊ corruas. ꝑ infortuniū: eo ꝙ maleaccuſaſti eum. i Generatio que patri ſuo maledi. ⁊cͣ. ſupple eſt deteſtanda: quia parentibus debetur honor ⁊ reuerentia.k Generatio que ſibi mūda videt̉ ⁊cͣ. vnde dicit Hiero. Simulata ſanctitas duplex eſt iniquitas. lGeneratio cuiꝰ ex. ſunt oculi ⁊cͣ .i. cuiꝰſuꝑbia cordis manifeſte apparet exteriꝰ in oculis ⁊ labijs.Generatio q̄

1. Coꝝ. 3º.3

Ibidē. 4. eIbidē. 2. b

F Psͣ .4.Apo. 22. 0

Bq. 3. §.ceſtium. in

Mat .5. c

Exo. 4. f.