Pſalmus CXI. VIII¶ Glo. ordi.ENico. de lyra

a § oīa ſuperiora: oīa celeſtia.uit ⁊ creata ſunt. Statuit eā in aFieternū.legē et cōditionē .ſ. vt laudēteū. F laudāt erī omnia vel in ſe vel in alijs.a ſęculum ⁊ in ſęculum ſęculi: prē bſ quin fiat.ceptum poſuit et non prętēribit. ca ¶ Augꝰ. qͥ circaquas vernt̄: ꝓdeūtes de ſpelūcis ferūt̉ in aeret cōcitat̉eos aer: qͥbꝰ nō ſūtmaiora animātia ſuꝑ terrā. vn̄ ab eis cepit.b Laudate dominum d̓ terra: drāꝰcones et omnes abyſſi. Ignisfgrando nix glacies ſpiritus pro s§ et ſi perturbata videant̉.dcellarū quę faciūt verbum eius. hMontes ⁊ omnes colles: ligna ęa §maiore.fructifera ⁊ omnes cedri. Beſtiē 1⁊ vniuerſa pecora: ſerpētes ⁊ vo ma ſminora.a iam ad hoīes venit. olucres pennatę. Reges terrę et ꝑoēs populi: principes ⁊ oēs iudide omni ſexu. de oī etate. sces terrę. Iuuenes et virginesſenes cum iunioribus laudēt no:a §cur ideo. b § a magnificentia.men domini: quiā exaltatum eſtva § nemo exaltat̉: niſi ſub ip̄o. b §maior lauseſt eius ex ſeipſo qͣꝫ ex creaturis: et quia populumum exaltauie nomen eius ſolius. Confeſſio eiꝰ xa §quicqͥd fecit infra illū: ⁊ qͥcqͥd ī his placet minꝰ qͣꝫ ille: ſi amas viſibile qd̓ fecit multo miuiſibilē qͥ fecit: ꝑ viſibilia intelligunt̉ eiꝰ inui§ vel bit.ſuper cęlu̓m et terram: ⁊ exalta­ 3ptātē vel dignitatē.F vn̄. ¶ Augꝰ. mōymnꝰ qͥbꝰ ī fine erit ꝑſguit cornu̓ populi ſui. Hymnus anis.a I qͥ ſunt ſancti. § quibus debet eſſe hymnus.omnibus ſanctis eius: filijs iſra ba ſ qui filij iſrael. b § ſcꝫ nō carne ſed fide.el pōpulo appropinquāti ſibi.

cta. poſtea creata. facere em̄ ⁊ nos poſſumꝰſed nō creare. Ipſe gͦ ſolus creat qd̓ eſt ꝓprideitatis laus ex operibꝰ. Statuit ex potētia: oīpotens eſt cuiꝰ oꝑa nō mutant̉.a In eternū ⁊ in ſeculū ſeculi. Caſ. Et ſi celū nouum: deo tamen bene ſtatutadicunt̉ que nouātur ꝑ chriſtum etmeliorata permanēt. Et ē hic lauspotentia.Laudate dominū de ter. Caſ.Scd̓a ꝑs vbi enumeratis celeſtibꝰ:deſcēdit ad terreſtria. Conuerſusgͦ ad illa tanqͣꝫ exhortās nos vt eorū conſiderationelaudemꝰ deū: quocōſiderata aperiunt laudē dei ait:O vos qui de tera. c Oēs abyſſi. Profunditates aquarum: maria oīa: aer quooſuſ ad abyin pertinet: vbinubes: venti: tempeſtates: pluuie:coruſcationes: tonitriia: grando:nix: ⁊ quicqͥd dehumido et caliginoſo aere vult deus fieri ſuꝑ t̓ras:totū terre nomīeappellauit: qꝛ nimis mutabile eſt.Hec auteꝫ oīa ⁊ ſimutabilia ⁊ turbata: habēt tn̄ locū et ordinē ſuū: ⁊ꝓ modo ſuo implēt decorē vniu̓ſitatꝭ: ⁊ ſic laudātdeū. Ipſa ergo .i.nos cōſideratiōeeoꝝ hortat̉ laudare. d̉ Que faciunt verbum eiꝰ.Hoc iō qꝛ viſū fuit quibuſdā ꝙ deꝰſuperiora regeret: ſed hec inferiora deſpiceret: ſed a caſibus regerentur: ſed et hec agideus: ⁊ in his minimis laudatur et alleluicantatur.e Confeſſio. ſupra dixit prius de celo: poſtea de terra: hic de omnibus ſimul. Et accipit per celum omnia ſuperiora: ⁊ per terramomnia inferiora. ¶ Auguſtinꝰ. Confeſſio eiꝰſuper celum et terram. Illum omnia confitētur in ſe vel in alijs: pulchritudo omniū voxeſt confitentium in attendentibus ea: id eſtattendentes laudēt eum: ⁊ de terrenis ⁊ deceleſtibus qͦ non eſt aliquid melius.f Exaltauit cornu̓ populi ſui. Augꝰ. Eccequod ꝓphetauit aggeus ⁊ zacharias: modohumile eſt in tribulationibus cornu populiſui: ſed cum venerit dominꝰ exaltabit̉.Hymnus omnibus ſanctis eiꝰ. Tria habet: canticum: laudem: ⁊ dei: id eſt hymnuseſt laus dei cum cantico. hunc ergo modo dicant ſancti: in fine eternum hymnum accepturi.Alleluia

⁊ ſic habēt ab eo eſſe: ⁊ ꝑ hoc excludit̉ error illoꝝ qͥ dicūt ꝙ creature incorruptibiles: vt intelligētie ⁊ corꝑa celeſtia nō habēt deū ꝓ cā efficiente ſed tm̄ ꝓfinali. Scd̓a rō accipit̉ ex duratione earū eterna a ꝑte poſt. cū d̓r: a Statuit ea ī eternū ⁊cͣ. ſꝫ qꝛ iſta cōſeruatio in eſſe depēdet ex diuina volūtate̓. iō ſubdit̉: b Preceptū poſuit. ꝙ maneāt in ꝑpetuū qͣꝫtū ad ſuā ſubſtātiā.c Et nō p̄teribit. reducēdo eas ad nihilū licet poſſet facere ſicut ⁊ de nihilo creauit. d Laudate dn̄m de ter.Hic ꝯn̄r inuitant̉ ad dei laudē creature inferiores q̄ ſuntin regione elemētari: ⁊ primo īuitat̉ natura irrōnalis. ſecūdo rōnalis. ibi: Reges terre. Circa primū d̓r: Laudatedn̄m de terra: ⁊ in hͦ tāgit̉ infimū elemētū: ⁊ ꝯn̄r elemētūaq̄. cū d̓r: e Dracones ⁊ oēs abyſſi: dicūt̉ aūt hic abyſſi loca ꝓfunda occani vbi habitāt cete grādia q̄ dicūt̉ h̓dracones. vn̄ Gen̄. j. vbi nos habemus: Creauit deꝰ cetegrādia. ī hebreo habet̉: Creauit deꝰ dracones magnos.Cōſequēter tāgit elemētū ignis ⁊ aeris. cū d̓r: f Ignisqͣꝫtū ad ſuꝑius elemētū. g Grādo nix gla. ſpi. ꝓcel. i.vēti faciētes ꝓcellas in mari. iſta em̄ generant̉ in aere.h Que faciūt verbū eiꝰ. qꝛ faciūt illud ad qd̓ ordinant̉ex diuina inſtitutiōe. Cōſequēter reuertit̉ ad elemētū terre qͣꝫtū ad illud qd̓ ſuꝑeminet ⁊ eleuat̉ in aere d.i Mōtes ⁊ oēs col. dicūt̉ aūt colles mōtes minores.k Ligna fru. ⁊cͣ. arbores em̄ adherēt terre: ⁊ iō cum ip̄acōputant̉. vn̄ ⁊ tertia die ꝓducte ſūt arbores ſicut ⁊ terradiſtincta Gen̄. j. ꝯn̄r deſcēdit ad ea q̄ mouent̉ in terra. cūd̓r: l Beſtie. qͣꝫtū ad aīalia ſilueſtria. vn̄ dicūt̉ beſtie.quaſi vaſtie. nEt vni. pec. qͣꝫtū ad domeſtica.n Serpētes. qͣꝫtū ad aīalia reptātia q̄ nō mouent̉ pedibus. o Et vo. pē. ⁊ in hͦ tāgit aīalia ſe mouētia ꝑ aerē:oīa aūt iſta inuitant̉ ad dei laudē: ⁊ ip̄m laudāt in qͣꝫtuꝫin ip̄is relucet diuina bonitas ⁊ ſūt materia laudis diuine intelligibilibꝰ creaturis. p Reges ter. Hic ꝯn̄r inuitat̉ ad dei laudē rōnalis creatura q̄ ē humana. ⁊ pͥmoponit̉ dicta inuitatio. ſcd̓o inuitationis rō. ibi: Laudentnomē dn̄i. Circa primū inuitant̉ primo ſuperiores. cū d̓r:Reges terre. vn̄ dr̄. j. Petri. ij. Siue regi tanqͣꝫ p̄cellenti.Cōſequēter īuitāt̉ alij ī generali. cū d̓r: q Et oēs po .ſ.regibꝰ ſubiecti. Et vlteriꝰ inuitāt̉ magis ī ſpeciali. cū d̓r:r Principes. qͥ dominant̉ ſub regibꝰ. s Et oēs iudices terre: qͥ ſūt inſtituti a regibꝰ ⁊ principibꝰ ad terminādū cauſas. Cōſequēter inuitat̉ alij cuiuſcūqꝫ ſexus ⁊ etatis. cū d̓r: Iuuenes ⁊ virgines ⁊cͣ. t Laudēt. Hic incipit verſus in hebreo ⁊ in trāſlatione Hiero. vbi ponit̉ rōdicte inuitationis ad laudē dei: ⁊ ponit̉ hic duplex ratio.Prima accipit̉ ex diuina celſitudine cū dicit̉: Laudēt nomē dn̄i .ſ. oēs p̄dicti. v Quia exaltatū ē nomē eiꝰ ſolius: qꝛ oīs creatura nihil eſt ī cōparatiōe ip̄ius. iō ſubdit̉:x Cōfeſſio eiꝰ .i. ꝯfeſſio laudis ip̄ius. y Suꝑ celū ⁊terrā .i. fiat ab habitātibꝰ in celo ⁊ in terra. Scd̓a rō accipit̉ ex cōdeſcēſione diuina in ſua incarnatione bn̄dicta.qd̓ notat̉ cū d̓r: z Exaltauit cornu populi ſui: qꝛ ꝑ hācincarnationē natura humana eſt ſupra moduꝫ exaltata.vnde ⁊ xp̄s ꝓpter hͦ vocat̉ cornu in nouo teſtamēto ⁊ veteri. Un̄ dixitacharias habita reuelatione de xp̄i īcarnatione ꝓpinia: Erexit dn̄s nobis cornu ſalutis in domo dauid pueri ſui: Luce .j. Et anna mater ſamuelis ſil̓rde hͦ ꝓphetauit dicēs. j. Reg. ij. Dabit imperium regi ſuo: ⁊ ſublimabit cornuxp̄i ſui. Et qꝛ aduētꝰ xp̄i ī mūdū fuit angelis valdę iocūdus: ꝓpter qd̓ cātauerūt: Gloria in altiſſimis deo ī natinitate ip̄ius: Luce. ij. iō ſubdit̉:a Hymnꝰ oībꝰ ſanctis eiꝰ .i. angelis beatis qͥ ſpāli mō dicunt̉ ſancti Deut̓.xxxiij. Dn̄s de ſyna venit. ⁊ ſubdit̉: Apparuit de mōte pharā ⁊ cū eo ſanctorūmilia .i. angelorū: vt ibidē fuit expoſitū. Et qꝛ nō ſolū fuit iocūdus angelis: ſꝫetiā hoībus: ⁊ maxime debuit eſſe iocūdus ppl̓o iſrl̓: de quo fuit natꝰ ẜm carnē. ideo ſubdit̉: b Filijs iſrl̓. reſumat̉ lihymnꝰ qͥ ſignificat laudem de deocū cātico ſeu exultatiōe: vt dictū eſt. sͣ. psͣ. cxliiij. c Populo appropinquātiſibi .i. populo iſrl̓ ẜm genꝰ ꝓpinquo ſibi: vt dictū eſt. sͣ. qꝛ maria mater eiusCXLVIIIfuit de populo illo.Laudate dn̄m de celis. Iſte psͣ. eſt quedā inuitatioMO2A L CCT. generalis creaturaꝝ ad deū laudādū: ⁊ quātū ad inuitationē hoīm ⁊ angeloꝝ ſenſus lr̄alis eſt ſpūalis: quātū aūt ad inuitationēcreaturarū intellectu carentiū ſenſus lr̄alis eſt. qd̓ deū laudant dupliciter ſcꝫinquātū relucet in eis bonitas creatoris: et inquātū ſunt materia laudis hominibus et angelis deū laudantibꝰ ex operibꝰ ſuis. nec occurrit mihi alia expoſitio ſpiritualis cōuenientior hic ponēda.In psͣ. cxlviij. Laudate dn̄m d̓ celis. vbi d̓r ī poſtil. Circa pͥmū pͥmo ponit̉.AAILIO. qui incipiunt ab illo: Exaltabo te dn̄e deus meꝰ. ⁊ termināTota ſynagoga hebreorū recitat quotidie iſtos ſeptē psͣ.tur in fine pſalterij p̄mittēs eis et ſubiūgens aliquas orationes in quibꝰ orationibus

X 3