Replicadultio¶ Pſalmus
aF libera .i. ſara. b F nō ſic agar .i. ſynagoga.a In finē ꝓ ea q̨̄ he̓ditatē ꝯſequit̉.Pſalmus dauidVſotētia:Fegri. b § aures d̓i ſūniſcd̓ia. ꝑ potētiā p̄t. ꝑ mīam vult.Erba mea auribꝰ ꝑcipea7 Al̓ ? gu. maieſtatis accipit.git. vn ⁊ auris de. xmͣ. ᵇnalis ē clamo: qͦ intellidn̄e: intellige clamorem meum.
AAditioſctōꝝ ē: Dan̄. ix. mirificatꝰ fuit a pr̄e nō ſolum ī ip̄iꝰ īcarnatiōe:reſurrectiōe ⁊ hmōi: ſꝫ etiā ī demonioꝝ expulſiōe ītātū ꝙ pͥmuꝫſignū eoꝝ qͥ xp̄m ꝑ fidē recipiebāt: ī pͥmitiua eccl̓ia erat demonioꝝ expulſio. Mar. vl. Sigͣ eos qͥ crediderīt: hͦ ſequunt̉: Innoīe meo demōia eijciēt: qͥ qͥdē demōes pͥncipales ſūt ī idolatria. Oēs enī dij gētiū demōia. Et qꝛ finalit̓ intendit̉ a qͦcunqꝫcultore ꝙ exaudiat̉ ab eo quē colit. iō psͣ. īuitando idolatraseis denūciat ꝙ ſctūs p̄dictꝰ intātū ē mirificatꝰ ꝙ deꝰ exauditillos qͥ ad ip̄m ſctm̄ clamāt. vn̄ ſubdit: Dn̄s exaudiet me cumclamauero ad eū .i. ad illū ſctm̄ ſic mirificatū. iuxta illud Ioh̓.xvj. Si qͥd petieritꝭ pr̄em ī noīe meo ⁊cͣ. Cōſeq̄nter dicit: Iraſcimini ⁊ nolite peccare. qͥ ꝟſus ml̓tū varie ab expoſitoribꝰ declarat̉: videt̉ tn̄ ꝯſonū lr̄e ⁊ rōni ꝙ gētiles ph̓i qͥbꝰ dauid in hͦpſal. loq̄bat̉ cognitiōem dei habebāt. iuxta illud Ro. j. Quicū deū cognouiſſent ⁊cͣ. ẜm quā cognitionē merito debuiſſentiraſci ꝯͣ eos qͥ idola vane colebāt. qꝛ ẜm ph̓m ī ſcd̓o rhetorice:Hoīes iraſcunt̉ p̄cipue ꝯͣ eos: qͥ deſpiciūt ea circa q̄ ip̄i maxīeſtudēt. Idcirco hmōi ph̓os pſalmiſta hortat̉ di. Iraſcimī .i. ꝯͣidolatras ſimplices ſeu vulgares qͥ verā ph̓iam ꝑ quā verꝰ deus cogͦſcit̉: in qͣ maxīe ſtudetʸ deſpiciūt: debetꝭ iraſci ⁊ nō eis ītali crimīe ꝑticipare. Un̄ ſeqͥt̉: ⁊ nolite peccare: ⁊ qꝛ tales ph̓iin cordibꝰ ſeu ī ſecretꝭ cubilibꝰ vanitate idoloꝝ fatebātur. exteriꝰ tn̄ vulgari ꝯſuetudini ꝯſentiētes. iō eiſdē ait: Qui dicitꝭ incordibꝰ vr̄is: ⁊ ī cubilibꝰ vr̄is cōpūgimī. hͦ ē dicere: cōpūctionē debetꝭ hr̄e: ex eo ꝙ circa dīnū cultū aliū hētis ī cordibꝰ ⁊ inſecretꝭ: aliud ī exterioribꝰ on̄ditꝭ. Cōſeq̄nt̓ ꝯſulit eis qͥd agendū ſit iuxta dictamē natural̓ rōiſ. vn̄ dic̄: Sacrificate ſacrificiūiuſticie. ſacrificare eī deo ꝑtinet ad ius naturale. vt ī ſcd̓a ſcd̓eq. lxxxv. licꝫ eī det̓mīatiōes ſacrificioꝝ inſtitutiōe dīna vl̓ hūana fiāt: de lege tn̄ cōi naturali ſacrificia ſoli ſūmo ſeu ſuꝑno enti ſūt offerēda: vt in p̄dicta q̄ſtiōe ſatꝭ declaratur: ⁊ talia ꝓpriepoſſent dici ī cōi ſacrificia iuſticie: eo ꝙ natural̓ iuſticia hoc dictat. Et qꝛ de rōne actꝰ hūani ē vt ordinet̉ in finē. Finis āt vltimꝰ ⁊ p̄cipuꝰ hoīs ē vltīa btītudo: q̄ a ſolo deo expectari dꝫ. iōſubdit: ⁊ ſperate ī dn̄o. q. d. ſic̄ oblatio ſacrificioꝝ ſoli deo ꝯueit: ita ip̄iꝰ ꝟa remūeratio ab eodē ē ſpectāda: nō a vaniſ idol̓.Cōſeq̄nt̓ qꝛ ml̓ti varia circa felicitatē ſeu btītudinē opīati ſūt:vt ph̓s narrat ī .j. ethi. idcirco ſubdit: Ml̓ti dicūt: qͥs on̄dit nobis bōa. ꝟa eī btītudo ẜm Boetiū ē ſtatꝰ oīm bonoꝝ aggregatione ꝑfectꝰ. Un̄ notāt̉ dixit hona ī pl̓ali. q. d. qͥs on̄dit nobisbona: hͦ ē q̄ ſūt illa bona q̄ aggregāt̉ in ꝟa felicitate: qͥbꝰ ſic q̄rētibꝰ rn̄dit: Sigͣtū eſt ſuꝑ nos lumen vultꝰ tui dn̄e: hͦ ē dicereſuꝑ nos .i. ī ſuꝑiori ꝑte nr̄i ītellectꝰ: q̄ ē rō. lumē ītellectuale naturalit̓ ē ſigͣtū ſeu imp̄ſſuꝫ. qd̓ qͥdē lumē qꝛ a d̓o deriuat̉: vultꝰdei poſſet dici: ꝑ qd̓ lumē pͥma pͥncipia tā ſpeculabiliū qͣꝫ oꝑabiliū cogͦſcimꝰ: a qͥbꝰ cet̓a a nob̓ natural̓r cogͦſcibilia deducūtur: ⁊ ſic illud lumē ſufficiēs ē ad on̄dlū nob̓ q̄ ſūt illa bona īꝟa btītudine aggregata qͣꝫtū natural̓r a nob̓ pn̄t cogͦſci: et ſicexponit̉ cōit̓ iſte ꝟſiculꝰ. Sꝫ qꝛ vltima ⁊ ꝟa btītudo ſuꝑnaturalit̓ nob̓ īeſt: nec naturali rōne ſufficiēt̓ cogͦſcit̉. idcirco h̓ paſ¶ Glo. ordi.Pro ea. Quia h̓ honorat̉ cui haAenda hereditas affirmat̉: a qͣ emula aexcludit̉. ¶ Eccl̓ia ē q̄ hereditatē .i. vitā eternā ip̄m deū accipit: q̄ hic loqͥt̉.He hereditate quaꝫ ſibi petit ⁊ aſſeritnulā dicēs excludi.¶ Psͣ. VErba mea. Caſ. Hic innuit vpheta trinā orōnē eſſe faciēdā.Sūt enī tria pͥncipalia vitia inꝯſperꝭ: tria ī aduerſis: ꝯtra q̄ trinamdebemꝰ facere orōnē. In ꝓſperꝭ: ꝯtracarnis ꝯcupīaꝫ: ꝯͣ ꝯcupīam oculorū:ꝯtra ſuꝑbia vite. In aduerſis: ꝯtra timorē mortꝭ: ꝑiculi: vtilitatis. ¶ Caſ. Trina or̄o. Verba. Oris pſalmodiā. Clamoreꝫ.cordis affectū. ideo: Exaudi. Ecce ter. de eodē. c Auribꝰ.Iures dei ſūt potētia: clemētia. Potētia qua p̄t. Clemētia qͣvult exaudirę. niſi enī eēt clemētia: nulliꝰ p̄ces exaudiret.Nico. de lyra☞ Uoci. IllaPſal. VErba mea. Huic pſalmo p̄mittit̉ titulꝰ tal̓ ẜm hebreos.AAd victoriā ſuꝑ hanchilot psͣ. dauid. Ad cuiꝰ ītellectūciēdū ꝙ in hac dictiōe hanchilot liha nō ē de ſub̓a vocahuli: ſꝫ ē articulare accuſatiui caſus ī hebreo: ſic̄ cū d̓r ī latiio o mgr̄. lio nō ē de ſub̓a dictiōis: ſꝫ ē articulare vocatiui cag. Nehilot aūt dictio hebraica ē eqͥuoca ad ſignificādū qͦdIā inſer̄m muſicū: ⁊ ſic ē nomē ſingl̓are: ⁊ ẜm hͦ ſenſus huiꝰ tiuali ē: pͣsͣ. dd̓ ſinehilot .i. aptꝰ ad cātādū ī tali muſico inſtrumento.
ſus al̓r videt̉ exponēdꝰ .ſ. ꝙ rō nr̄a natural̓r illuſtrata vultꝰd̓i dicat̉. Sic̄ eī ꝑ vultū hō hoī aſſil̓at̉: ſic aſſil̓amur d̓o ꝑ rōeꝫẜm quā ad imagīeꝫ dei ſumꝰ: vt in prīo di. iij. lumē āt ſuꝑadditū huic vultui ē gr̄a ꝑ quā cogͦſcimꝰ ea q̄ ad ſalutē nr̄aꝫ ſūtnecͣia. vn̄ psͣ. notāt dixit: Sigͣtuꝫ ē ſuꝑ nos: qꝛ tale lumē nō ēſuꝑ īfideles ſeu idolatras ſigͣtū. Si eī de lumīe natural̓ rōnisītellexiſſet q̄rētibꝰ qͥs on̄dit nob̓ bōa ꝓpͥus rn̄diſſet: Sigͣtū ēſuꝑ nos. Si āt dicat ꝙ hͦ rn̄ſio n̄ ſufficii idolatrꝭ lumīe gre carētibꝰ. dicēdū ꝙ ſic: Nā ꝑ libeꝝ arbitriū qͥlibꝫ ſe poſſet p̄parare ad gr̄aꝫ. vn̄ Prou̓. xvj. Hoīs ē p̄parare aīm: lꝫ in hͦ reqͥrat̉motio dīna. Seqͥt̉ ī alio ꝟſu ẜm hebraicā ꝟitatē: Dediſti leticiā ī corde meo: a fructu frumēti ⁊ vini ml̓tiplicati ſunt. In qͦceterꝭ expoſitiōibꝰ omiſſis videt̉ dicēdū ꝙ pſalmiſta ī hͦ locoad lr̄am loquit̉ de ſacrificio altarꝭ: qd̓ ē ſūmū ⁊ vltimū ſacrificiū ſb̓ ſpēbꝰ frumēti ⁊ vini ꝑ xp̄m ſacerdotē ẜm ordinē melchiſedech ꝯſecratū: qͥ qͥdē ſenſus ꝓpͥe applicat̉ ſic lr̄e. Nā cūpſalmiſta īuitaſſet idolatras ad ſacrificādū d̓o in generali: inhac ꝑticula reu̓tit̉ ad cōmēdādū fructū huiꝰ ſūmi ſacrificij inſpeciali d̓o regratiādo ⁊ alloq̄ndo ſic: Dediſti leticiā ī cordemeo: cū ꝑ ſpm̄ video ex īfidelibꝰ ſeu idolatrꝭ: qͥ mō ſacrificare deo refugiūt fideles ml̓tiplicari d̓ fructu frumēti ⁊ vini cōſecrati. tūc .n. incepit fideliū ml̓tiplicatio: cū hͦ ſacr̄m diuulri īcepit. vt ptꝫ Act̉. ij. vn̄ h̓ vtēdū ē qͣrta regl̓a. b. Iſido. d̓ ſpē⁊ genere circa expoſitionē ſacre ſcpͥture. vide. sͣ. ī ꝓlogo ſuGen̄. Nā cū d̓ ſacrificio ī generali pͥmo tractaſſet trāſit ad vltimā ⁊ ſūmā ſpēꝫ ſacrificij. Et qꝛ hͦ ſacrificiū ē vniōis ⁊ vnitatis: ī qͦ fideles ī pace xp̄i ⁊ eccl̓ie reqͥeſcūt. iō ſb̓dit: In pace inidip̄ꝫ dormiā ⁊ reqͥeſca. q. d. ⁊ ſi corꝑal̓r n̄ attīgā h̓ ſacrm. Inpace .i. ī vniōe. In idip̄ꝫ ꝑ fidē. Obdormiā. ī pn̄ti ⁊ ī fut̉o. Reqͥeſcā firmit̉ ſpectādo dīna circa hͦ ꝓmiſſa q̄ ſibi ſingl̓arit̓ fuerūt reuelata. vn̄ ſb̓dit: Qm̄ tu dn̄e ſingl̓a. ī ſpe ꝯſtituiſti me.ACOLI CA. gr̄ayactōeꝫ ip̄iꝰ dd̓ ꝓ bn̄ficio liberatōis:In expoſitiōe pſal. qͣrti quā fac̄ poſtil. vtqn̄ lib̓atꝰ ē de obſidiōe ſaul circūdāte eū ⁊ viros eiꝰ ī moduꝫcorone. vt d̓r. j. Re. xxiij. Burg. dic̄ eā nec rōni nec lr̄e ꝯſonā.Primū on̄dit ſic: qꝛ n̄ videt̉ rōnabile dd̓ feciſſe duos pſal. d̓eadē maͣ: ſꝫ. liij. psͣ. ē. d̓ illa maͣ vt dic̄ poſtillatorē ſētire. Irrōnabil̓r igit̉ hāc māꝫ huic pſal. aſſigͣt. Sꝫ Bur. n̄ vr̄ attēdiſſe ꝙtractatꝰ de cā ⁊ occaſiōe n̄ hꝫ eādē mat̓iaꝫ cū tractatu de effectu ⁊ executiōe. Nā n̄ ē eadē mat̓ia pͥmi li. ſnīarū ⁊ ſcd̓i: cū tn̄pͥmꝰ ſit de cā. ſcd̓s de effectu ⁊ creatura. ſic ē ī ꝓpoſito ꝙ matria pſal. liij. ē denūcio cipheoꝝ: qͦ ſauli īnotuit dd̓ apd̓ ip̄oſ ciidīeꝫ ibi redargupheos latitare. Illorit: vt ptꝫ. ex qͣ deria ſe trāſtulit.⁊ dd̓ ad modūſiōe dd̓ qͣꝫtude hūano īgeniōe id faciēteeuaſit. ecce effcrrōnabile duos pſal.Sur. vnā ⁊ indiſtinctā putat:ēto falſe applicationis lr̄e: qͣs iduartū qd̓ obijcit.Nco. de lyramēto. Ad victoriā .i. cū conatu leuitaꝝſiue cātoꝝ ꝓut expoſitū ē ī titulo pſalmi p̄cedētꝭ. Et ad ſignificādū hereditates ī pl̓ali: qꝛ ē pl̓ale hunehila: qd̓ ſignificat hē̓ditatē. Sil̓e hr̄ freq̄nt̓ ī latino. Pila eī vt ē īſtr̄m terēdi ē ſingl̓are. ⁊ vt ſigͣt iacula ē nomē pl̓ale. vn̄ verſuſ: Pila terit pultes: ſꝫ pila gerunt̉ inhoſtes. Et ẜm hͦ ſenſus p̄dicti tituli ẜmaliqͦs heb̓. ē: psͣ. dd̓ ſuꝑ he̓ditates .i.ꝯſeruatiōe he̓ditatū duodecī tribuūrael. dicit eī Ra. Sa. ꝙ psͣ. iſte factꝰ ē adauid ad hͦ vt ſacerdotes: ⁊ leuite decātarēt ip̄m ad īpetrandū diuinū auxiliū ꝯͣ hoſtes iſrl̓ irruētes in t̓raꝫ ſuā: ⁊ ſic iſtadictio nehilot ẜm vtrāqꝫ ſignificationē ponit̉ in hͦ titulo: qꝛdenotat materiā pſalmi ⁊ inſtr̄m in qͦ cātabat̉: qꝛ leuite cantabāt pſalmos vocibꝰ hūanis ⁊ inſtr̄is muſicꝭ. Ad victoriaꝫ .i.cū conatu cātoꝝ vt ſupra expoſitū ē. In idē redit titulꝰ poſitꝰin trāſlatiōe Hiero. iuxͣ Heb̓. qͥ tal̓ ē: Uictori ſuꝑ hereditatibus cāticū dauid. hͦ aūt qd̓ d̓r victori vl̓ ad victoriā ẜm heb̓.p̄t referri ad modū cātādi leuitaꝝ: qͥ erat cū qͦdā conatu vincēdi: vt dictū ē psͣ. p̄ce. vl̓ p̄t referri ad ip̄m deū cui dirigebāthmōi cātꝰ: vt eēt victor hoſtiū. Igit̉ ẜm ſenſum iſtū pſal. iſtediuidit̉ ī duaſ ꝑtes. qꝛ pͥmo deſcribit̉ cātādi modꝰ: ⁊ ſcd̓o effctus. ibi: Mane exaudies. Circa pͥmū d̓r ī ꝑſona cuiuſlibꝫ cātorꝭ deputati ad dcātationē hꝰ pſal. Verba ⁊cͣ. exaudiēdoī effectu. b Intellige cla. min intētiōe affectꝰ. vn̄ in hehabet