Druckschrift 
Tertia pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus acreplicis: .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi. Pſalmus Nico. de lyraII

a §blandicias et minas.gͦ pamus vincula eoꝝ: et proijciaa Fcarnales obſeruantias et cerimnias.uia. SedI ne dominentur.mus a nob̓ iugū ip̄oꝝ. Qu̓i habi adn̄s. b 5in aīabꝰ ſanctis. F. i. ſpūalibꝰſirriſione dignos reddet in futuro. qͣſi bu§ repetitioctat in celis irridębit eos: ⁊ domia ſnaſo. b 5 vel qn̄ irridebit .i. p̄terea. F planius aperit conturbabit.nus ſubſannabit eos. Tu̓nc loI ꝑ ꝓphetas et ꝓphetias. b Fira et furor nōurbatio ſꝫ vis qͣ iuſte iudicat. §in cōtinuatiōec I in eterna pena.perquētur ad eos in ira ſua: ⁊ ī furoa ſ corꝑe et aīa. b¶ Aug. cuiꝰ vincula et iugumvolebāt abijcere. F hic chriſtus.ē re ſuo ꝯturbabit eos. Ego auteꝫT. li. cedeſiā que ſpeculit̓ gltiei Car prius.ninentia et firmuitate. cdelldʳ der et eſt nolceperūt radios fidei non ſum miſſus niſi ad ouesqͥ perierāt domꝰ iſrael. aſ pr̄et ꝯſtitutꝰ ſum rex: ab eo ſuper ſionſ euangeliū.s montē ſanctum eius: predicansemandatū nouum do vobis vt dili. b F nonī rex ſuꝑ iudeos ſed et ſuꝑ gentes. de gentibusprobat: quia dubium erath preceptum eius. Dominus dixit tcoeternus.b Feternaliter.ad me: filiꝰ me̓ꝰ es tu: ego hodiesa §obedi patiēdo moriēdo vt poſſis poſtulare.genui te. Poſtula a me: et daboF ẜm ꝙ hō. a ſ nationes quas mūdi ex colas.in tibi gentes hęreditatem tuam: ⁊ Quas poſſideas ad eaꝝ ſalutē ⁊ tibi bona frutificent.b 3ꝓpter gentes: ſed planiꝰ vt oēs inirtiūculam terre ſed omnem.telligas nō papōſſeſſionem tuam terminos tera ſ non tyrannus. b §in iuſticia īflexibili§ vel regali prāte.Z rę. Reges eos in virga ferrea:a I quicquid de peccati limo contraxerunt conteres in eisb 5 ad vitā.et tanqͣꝫ vas figuli confringesa Fiam cōtrito luto iā innouati iā valentes regere vos .i. qui iudicatis terrā. Iita pater mihi promiſit. ⁊ o vos facti reges. Fquāta facit filius.p eos. Et nunc reges intelligite: maIſi ꝑ vos nō ſufficitꝭ erudimini ab alijs.b F in vobis terrena.erūdimini qui iudicatis te̓rram. n

a Uincl̓a. Promiſſiōeſ vlte et̓ne ⁊ cōmīatlones gehēne ꝑ que volūt nos ſibi ſubiugare.b Proijciamꝰ ⁊cͣ. Deſtructꝰ rōnibꝰ dominium ip̄iꝰ a nob̓ excutiamꝰ. Augꝰ. Iugū. i. legē: ſed qͥ habitat in celis irride. c Irridebit. Augꝰ. Vt qn̄ poſitis cuſtodibus ſurrexit. Sſannabitjn̄ ꝑ mūdū diſꝑſi ſt̓ Augꝰ. Irridebit.Irriſio dei vis eſt p̄ſcientie: quā dat deꝰſanctis: vt videntesnomen chriſti futuꝝin oībus gentibꝰ: illos īania meditatosintelligant. d Loquetur in ira. Augꝰ.Planiꝰ aperit ꝯturbabit. Augꝰ. Ira d̓ieſt motꝰ qui fit ī anima que legeꝫ dei nouit: cū videt eā a malo preteriri: ꝑ quemmotum multa vindicant̉: vel ira dei ē obſcuratio mentis trāſgreſſorum legis.e Ego autem. Caſſio. Scd̓o inducit ꝟba eius de om̄ipotēti regno: ⁊ inenarrabili generatione ſua:vbi de diuītate et humanitate eius diſcimus. f Rex. Caſ.Sic ⁊ reges terre abeo ꝯſtituti.Predicans. ſuꝑſion: ſic ⁊ prophete.Filiꝰ. ſic ⁊ iſrael.Genui te. Hoc ſoli xp̄o. h Dominꝰdixit. ꝑſona regnātꝭ.Filiꝰ meꝰ. AuIō do tibi gētes hereditatē potiꝰ qͣꝫ alicui obediēti: qꝛ filiꝰꝑ naturā: ⁊ ꝯſubſtātialis ineffabili genitura. k Hodie.Augꝰ. Et ſi poſſit accipi d̓ die qua ẜm hominē natꝰ eſt: tn̄ hodie qꝛ p̄ſentiā ſignificat: de ſempiterna generatione ſapiētie d̓iaccipiat̉. lDo.ſtula. Augꝰ. Ad ſuſceptionē hoīs pertinet: q̄ ꝓ ſalutē hoīmfacta ẜm quā īterpellat ꝓ nob̓. m Hereditatē. Caſ. Hereditas ab hero: ꝙ ī ea poteſtate libera dn̄et̉. n Reges eos. Augꝰ.Partim reges: partim frāges. ẜm illud: Ecce hic poſitꝰ ē in ruinā ⁊ ī reſurrectionē ml̓torū: vt qͥ iuſtꝰ eſt: iuſtificet̉ abhuc: ⁊ qͥ in ſordibꝰ ē: ſordeſcat adhuc. o Uirga fer. Caſſi.Poſt ea xp̄s ꝟga ferrea: pctōr vas figuli: qd̓⁊ luteū ⁊ facile frāgit̉. p Et nūc re. Aūc. i.ꝑ ea q̄ dicta ſūt. Caſ. Tertio ꝓ his patefactꝭ admonet oēs hūilit̓ obedire: ⁊ ſuadet abvtili: ne ꝑeāt: ⁊ ab honeſto: qꝛ btī qͥ ꝯfidūt ineo. In hͦ pꝰ xp̄m qͣſi apl̓us loqͥt̉. Augꝰ. Ul̓me rege ꝯſtituto: ne triſtemī reges t̓re. expedit eī vob̓: vt ſub illo ſitꝭ: a qͦ ē intellectꝰ ⁊ eruditio: ⁊ vt nō temere dn̄emī: ſed dn̄o oīmſeruiatꝭ ⁊ ī btītudīe exultetꝭ. Neqn̄.

Qui ha. ⁊cͣ. qꝛ machinati fuerūt ī mortē xp̄i: ne ꝑderēt locū ⁊ gentē: vt habet̉ Ioh̓. xj. ⁊ vt īpedirēt regnū xp̄i. ⁊ ꝯtigit eis ꝯtrariū: qꝛ ꝑ hͦ ꝑdiderūt locū⁊ gentē: ⁊ regnū xp̄i fuit exaltatū ⁊ dilatatū. Un̄ ⁊ ad hͦ ſubdit̉: b Tuncloquet̉ ⁊cͣ. ira ⁊ furor ī dn̄o nō hn̄t locū ꝓprie: ſed ſignificāt acerbitatē vindicte: quā fecite p̨̄ſeq̄ntibꝰ xp̄m: vt dictū ē: ⁊ ſic deꝰ ad modū irati vl̓ furentis ſe habuit. c Ego āt. Deſcpͥta remotiōe īpedimēti regni xp̄i. hic ꝯn̄r ponit̉ ſtabilitio eiuſdeꝫ regni. cūd̓r: Ego āt ⁊cͣ. ⁊ ẜm trāſlationē q̄ vocat̉ pſalteriū gallicanū: ē ꝟbū xp̄i hoīs: quē deꝰ pr̄ ꝯſtituit regē ſuperoēm creaturā: ẜm ꝙ d̓r ad Heb̓ .j. Quē ꝯſtituit heredē vniuerſoꝝ. d Suꝑ ſion ⁊cͣ. Signū aūt euidensglorificatiōis xp̄i ⁊ ſtabilitiōis ī regno celeſti fuit miſſio ſpūſſctī in ſigno viſibili: ẜm ꝙ d̓r Ioh̓ .vij. qͣſi circafinē ca. Nondū erat ſpūs datꝰ: qꝛ nōdū erat ieſus glorificatus. Hec aūt miſſio in ſigno viſibili facta fuit adlr̄am ī monte ſion ſuꝑ centū viginti credētiuꝫ nomīa:ẜm ꝙ dicit Hiero. in epl̓a ad Paulinū. ⁊ ſatis habet̉Actꝰ. j. ⁊. ij. e Predicās p̄ceptū eiꝰ. in monte etenīſion fuit templuꝫ in qͦ xp̄s pluries ꝑſonalit̓ p̄dicauit:vt teſtant̉ qͣttuor euāgeliſte: ⁊ ibi p̄dicauit p̄cepta moralia dei. ex illo etiā loco exierūt apl̓i ad p̄dicanduꝫ ꝑorbem verbū dei: ſicut p̄dictuꝫ fuerat Eſa. ij. De ſionexibit lex: ⁊ verbū dn̄i de hierl̓m. Scd̓m aūt tranſlationē Hieronymi iuxta hebraicā veritatem q̄ ſic habet:Narrabo dei preceptū: ⁊ eſt pͥncipiū verſus ſequētis:⁊ ſequit̉ in eodē verſu: Ego autem orditus ſum .i. fecivel ſtatui. Regē meū. verbū eſt xp̄i on̄dentis ex volūtate ſeu precepto dei pr̄is: quō deꝰ pater inſtituit eumregē ſuꝑ oīa. f Dn̄s dixit ⁊cͣ. ẜm vtrāqꝫ trāſlationē ⁊ apl̓i ſnīam. Heb̓. j. iſtud eſt verbū xp̄i declarātisſuā eternā generationē a patre. cū dicit̉ ei in ꝑſona patris:Ego hodie genui te .i. eternalit̓. in eternitate enī nihil trāſit in preteritū: nec expectat̉ in futurū.⁊ ideo eterna generatio filij a patre ꝯueniēter expͥmit̉ꝑ pn̄s tempꝰ. cū dicit̉: hodie. Beneratio aūt ip̄ius domū iam tranſierat in preteritum: ⁊ ſil̓r ſua ꝓmotio adregnum. ⁊ ideo hoc verbū nō poteſt ītelligi de dauid:vt videt̉. maxime cū apl̓s dicat ad Heb̓. j. di. Ad quēenī dixit aliqn̄ angeloruꝫ: filius meꝰ es tu: ego hodiegenui te. q. d. ad nullū. et multo minus pōt dici de dauid: qꝛ angeli ſancti ſunt magis filij dei ꝑ adoptioneꝫr̄e qͣꝫ dd̓: ⁊ magꝭ magnificati: ẜm ꝙ d̓r Mat. xj. Quiat mīor ē ī regͦ ce. maior ē illo. vn̄ ⁊ dicūt̉ filij d̓i Iob. j.Cūqꝫ aſſiſteret filij d̓i ⁊cͣ. ⁊ tn̄ filiatio h̓ expreſſa nō poteſt intelligi de aliquo angeloꝝ qͣntūcūqꝫ magno ẜmapl̓m: et multo minus de dauid. Ex quo ſequit̉ ꝙ hecfiliatio hic expreſſa intelligitur de filiatione naturaliip̄ius chriſti qua ꝓcedit eternalit̓ a patre. h Poſtula a me. Hic ꝯſequenter deſcribit̉ regni xp̄i dilatatio que facta eſt ꝑ hoc ꝙ principes terre et populi promagna parte ſuppoſuerunt colla ſua iugo xp̄i ꝑ fidemei obediendo: et ꝑfectius ſubijcient̉ circa finem mundi: et ꝑfectiſſime in extremo iudicio: quādo omīa ꝑfecte erunt ſubiecta xp̄o: vt dicit apl̓us ad Heb̓. ij. et hͦeſt quod dicit̉: Poſtula a me. verbū eſt dei patris adfilium: quē filius frequēter orauit pro ſalute fideliuꝫ:q̄ eſt ꝑ fidē chriſti. i Et dabo ⁊cͣ. in veteri eī teſtamēto iudei dicebant̉ hereditas et pars dei: ſed qꝛ ad predicationem xp̄i et apl̓orū remāſerūt obſtinati in infidelitate: et gētiles receperunt fidē xp̄i deuote: vt patꝫex decurſu libri actuū apl̓oꝝ. iō gētiles h̓ merito dicūtur hereditas xp̄i. k Et poſſeſſionē ⁊cͣ. qꝛ a tꝑe apl̓orū fides xp̄i diuulgata ē ꝑ orbē vniuerſuꝫ: ẜm ꝙ d̓r infra psͣ. xxviij. In oēm t̓rā exiuit ſonꝰ eoꝝ ⁊cͣ. Per hͦ etiā ptꝫ ꝙ h̓ psͣ. nō p̄t exponi de dd̓ ad lr̄aꝫ vt videt̉: qꝛ regnū eiꝰ n̄ ſe extēdit vſqꝫ ad tmīos tre: ſꝫ fuitſatꝭ ſtrictū. Nec valet ſi dicat̉ ꝙ ſcpͥtura h̓l̓. tū qꝛ illos t̓minos n̄ obtinuit dd̓: qꝛ n̄ fuerūt ītegral̓r obiōis filij ſui. tūqꝛ īdefinita videt̉ eqͣpolle̓ vl̓i. l BSͣ e.īſuꝑabil̓⁊ et̓na: ẜm ꝙ dictū fuerat Dan̄.iciebānubibceli qͣſi filiꝰ hoīs vēiebat: ⁊ vſqꝫtu eiꝰ obtulerūt eū: ⁊ dedit ei ptātē et honorēās et̓na q̄ n̄ auferet̉: et regnū eiꝰ qd̓ n̄ corrūpet̉:ladiꝰ materiapͥncipū xp̄ianoꝝ: qͥ rebelles xp̄o taer̄t: ſic̄ ptꝫ tꝑe carolimagni ⁊ alioꝝ pͥncipū fideliū qͥ ꝯtra īfideles victone ſeuerūt.m Et nūc re. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ regni xp̄i debita veneratio: qꝛ cū ſit rex reguꝫet dn̄s dn̄antiū: vt habet̉ Apoca .xvij. oēs res potētes ⁊ dn̄i debēt ip̄m debite venerari. iō d̓r: Et nūc reges ītellixp̄i regiā maieſtatē. n Eruy d̓r Heb̓. .iiij.dimini ⁊cͣ .i. ſcitotē vos hr̄ę ſuꝑiorē iudicē oīaire intuētē:Oīa nuda et aꝑta ſunt oculis eiꝰ.Seruite.

5

irg