¶ Nico. de lyra¶Glo. ordi.¶PſalmusII
a¶ Remi. iudei. b F in ſcripturis de venturo adc F falſa.huc meſſia.ates: et ppl̓i mēditati ſunt inania. pa §cū mora. b § herodes et pilatꝰ. ic § ſacerdotum annas et cayphas.b Aſtiterūt reges t̓rę: ⁊ pͥncipēs cō va ſ in vnā volūtatē. b patrem. c ¶ Qui.contradicit filio et patiuenerūt ī vnum adue̓rſus dn̄ꝫ: et ?ſ me. b § ſed o mei non conſentiatis in morem meamaduerſus chriſtum eius. Dirum/ s
Aa Inania. Caſ. Detinere ī morte: vl̓ ne mūdꝰ poſt eū abiret.b Reges. Caſ. Prior qͥ īfantes occidit herodeſ: poſterior qͥ pilato ꝯſenſit ī morte xp̄i. Reges ⁊ pͥn. Caſ. Potuit etiā ẜm Ambro. de vno pl̓ariter dice̓. Solꝰ eī rex herodes: ⁊ pͥnceps pilatꝰin apl̓oꝝ actibꝰ adu̓ſus xp̄m ꝯſpiraſſe voce petri produnt.c Dirūpamꝰ. Amb̓. Uel ꝯuenerūt dicētes: Dirūpamꝰ rōnes eoꝝ dn̄i ⁊ xp̄i:vl̓ xp̄i ⁊ diſcipuloꝝ qͥbꝰ nos ſibi aſtrigere volūt. Augꝰ. Et ſi alit̓ poſſet dici:aptiꝰ illis ꝯuēit: qͥ nolūt iugū xp̄i ſibi☞ Uincula.imponi.¶ Nico. de lyradauid fecit hūc psͣ. laudādo deū de victoria habita de philiſteis: qͥ aſcēderūtad pugnādū ꝯͣ eū: qn̄ audierūt eū fuiſſe inunctū publice ſuꝑ totum iſrl̓. vt hr̄ij. Reg. v. lꝫ eī pͥmo fuiſſet īunctꝰ in domo pr̄is ſui ꝑ ſamuelem: vt hr̄. j. Reg.xvj. hͦ tn̄ fuit ſecrete: ⁊ poſtea ſuꝑ tribūinda ſolā: vt hr̄. ij. Reg. ij. tn̄ poſtea fuit inunctꝰ publice ſuꝑ totū ppl̓m iſrl̓: qͦ audito philiſtei aſcenderūt vt deſtruerēt regnū eiꝰ: ⁊ ẜm iſtū ītellectū exponunt hebreimoderui psͣ. iſtū dicētes: Quare fre. gen. i. philiſtei: qꝛ oēs qͥ n̄erāt de gete iudeoꝝ vocabāt̉ gētes ſiue gētiles: vt hr̄ ī no. ⁊ vete. teſt. ī pl̓ibꝰ locꝭ. Et ppl̓i diuerſaꝝ .ſ. ciuitatū ī terra philiſteoꝝexiſtētiū. Meditati ſūt īania. intēdebāt eī deſtruere regnū dd̓:ſꝫ fruſtrati fuerūt ab ītētiōe ſua. Aſtiterūt reg. t̓re. .i. qͥnqꝫ philiſtinoꝝ ſatrape. Et pͥncipes. qͥ ſub eis regebāt ppl̓m t̓re. Cōuenerūt ī vnū aduerſus dn̄m: qꝛ venerūt ꝯͣ dd̓: qͥ erat inūctꝰ in regeꝫex ordinatiōe dīna: ⁊ ſic dicebat̉ xp̄s dn̄i .i. vnctꝰ ex ordinatiōeeiꝰ: ⁊ ſic venerūt ꝯtra dn̄m .ſ. ad deſtruēdū eiꝰ ordīationē. Dirūpamꝰ vincula eoꝝ. ẜm hūc ītellectū ꝟba ſūt philiſtinoꝝ ſeip̄osexhortātiū ad bellādū ꝯͣ dd̓: ne regnū eiꝰ īualeſceret: ⁊ ſic ſubijceret ſibi philiſteos: qͥbꝰ filij iſrl̓priꝰ erāt ſubiecti: ⁊ hͦ mō loq̄bant̉ .j. Reg. iiij. Cōfortamī ⁊ eſtote viri philiſtijm: ⁊ ne ſeruiatis hebreis ſic̄ illi ẜuierūt nob̓: ꝯfortamī ⁊ bellate. Et ſic loq̄bātur ī ꝓpoſito: ne eēnt alligati iugo ſeruitutꝰ ſub hebreis. dicentes: Dirūpamꝰ ⁊cͣ. Qui hītat ī cel̓. ꝟbū ē ip̄iꝰ dd̓ on̄dētis ꝙ virtute dīna fuerūt fruſtrati ab intētiōe ſua: qꝛ eiꝰ ꝟtute fuerūt debellati. vt hr̄. ij. Reg. v. ⁊ ſic fuerūt ab eo deriſi. Tūc loq̄tur adeos ī ira ſua .i. vindicta: q̄ fuit locutio dn̄i ꝑ factū. vn̄ ſubditur:Ego āt ꝯſtitutꝰ ſuꝫ rex. ī hebreo hr̄: Ego āt ꝯſtitui regē meū: etin trāſlatiōe Hiero. iuxta hebraicā veritatē: Ego āt orditꝰ ſumregē meū: ⁊ ẜm hͦ ē ꝟbū dn̄i loq̄ntꝭ de dd̓ inūcto ī regē de ordinatiōe dn̄i. q. d. dn̄s philiſteis: fruſtra nitimini ꝯͣ rege dd̓ queminſtitui: qꝛ n̄ poteſtꝭ reſiſtē mee ordinatiōi. Suꝑ ſion mōteꝫ ſctm̄eiꝰ: qꝛ hierl̓m erat metropol̓ ī regno iſrl̓: ⁊ ī mote ſion erat fortaliciū illiꝰ ciuitatꝭ ⁊ domꝰ regꝭ: ⁊ ibi fuit tēplū edificatū dīno cultui deputatū. Predicās p̄cepta eiꝰ. ī hebreo hr̄: Narrabo d̓i p̄ceptū vel ſtatutū: ⁊ ē pͥncipiū ꝟſus ſeq̄ntꝭ: ⁊ ſil̓r eſt ī tranſlatiōeHiero. iuxta hebraicū: qd̓ expōit Ra. Sa. vt ſit ꝟbū ip̄iꝰ dd̓ dicentꝭ: Dn̄s p̄cepit mihi vt enarrē alijs illud qd̓ ſequit̉: Dn̄s dixit ad me. ꝑ reuelationē. Filiꝰ meꝰ es tu .i. amicabil̓ ſic̄ filiꝰ. Egohodie genui te: qd̓ expōit Ra. Ioſeph ſic .i. magnificaui te ꝯſtituēs te pͥncipē ſuꝑ ppl̓m iſrl̓: qͥ dr pͥmogenitꝰ filiꝰ meus: ⁊ ꝑ ꝯn̄stu ſpeciali mō es filiꝰ meꝰ. Poſtula a me. qn̄ debebis ꝯͣ getilespugnare: ⁊ dabo tibi victoriā. iō ſubdit̉: Et dabo tibi gētes ⁊cͣ.Reges eos ī virga ferrea .i. ſubijcies ī gladio. Et tanqͣꝫ vas figuli ꝯfringes eos. dicit Ra. Sa. ꝙ hͦ ſpecial̓r fuit impletum qn̄dd̓ ſuꝑ filios amon debellatos circūegit ferrata carpenta: diuiſitqꝫ cultris: ⁊ trāſduxit eos ī typo lateꝝ: vt hr̄. ij. Reg. xij. Lateres aūt fiūt de luto ſic̄ vaſa figuli. Et nūc reges ītelligite. Hicꝯuertit dd̓ verbū ſuū ad hortādū reges ⁊ iudices ⁊ potentesterre: vt attēdāt ſe hr̄e deū regē ⁊ iudicē ſuꝑ ſe: cui debēt ſeruire ī reuerētia ⁊ timore: ne deuient a via veritatis ⁊ iuſticie: ⁊ patet ſatis lr̄a ẜm iſtū intellectū. Licet aūt intellectui p̄dicto ī ml̓tis ꝯſonet lr̄a: tn̄ nō videt̉ mihi ad pn̄s tenēda. pͥmo qꝛ lr̄a ī pluribꝰ diſcordat: vt videbit̉. ſcd̓o qꝛ apl̓s ad Heb̓. j. ꝑ illud qd̓ d̓rin hͦ psͣ. ꝓbat xp̄m eſſe maiorē angel̓. dicēs: Ad queꝫ enī aliqn̄dixit angeloꝝ. filiꝰ meꝰ es tu: ego hodie genui te? ꝓbatio autēnō valet ex ſenſu myſtico: ſed tm̄ ex lr̄ali: ẜm ꝙ dicit Augꝰ. contra Uincentiū donatiſtā. Et iō ẜm apl̓m qͥ ſciuit vetꝰ teſtm̄ percruditionē Gamalielis: ⁊ ꝑfectiꝰ ꝑ illuminationē ſpūſſctī. oportet dicere ꝙ iſte psͣ. intelligit̉ ad litterā de xxIteniiij.apl̓i poſt receptionē ſpūſſctī hūc psͣ. allegauerūt tande chriſto dictū: vt patebit. jͣ. Item Ra. Sa. in pͥncipio Gloſe huiꝰ psͣ.dicit ſic: Magiſtri noſtri expoſuerūt hūc pſal. de rege meſſia:quē in-
quē intelligit̉ xp̄s in lege ⁊ ꝓph̓is ꝓmiſſus. vnd̓ ſubdit: ſed adintellectū pſalmi planū .i. lr̄alē: ⁊ ꝓpter rn̄ſionē ad hereticos exponit̉ de dd̓.dicta. Sa. tria habemꝰ. Unuꝫ ē ꝙ doctores hebreoꝝ antintellexerūt hꝰ.de xp̄o ad lr̄am. Scd̓meſt ꝙ ꝓpter rn̄ſionē ad hereticos). ⁊ alij poſteriores doctores hebreorū expoſuerūt hūc psͣ. dedauid. vocat aūt hereticos conuerſosd̓ iudaiſmo ad fidē catholicā: qͥ ꝯtra alios ꝑmanētes in ꝑfidia iudaica arguebāt de hͦ psͣ. nō p̄t aūt argumentū fieriniſi ex ſenſu lr̄ali: vt ſupra dictū eſt: ⁊ ſicptꝫ ẜm hoīes lr̄atos de iudaiſmo ꝯuerſos ꝙ psͣ. iſte intelligit̉ de xp̄o ad lr̄aꝫ.ſic igit̉ duo p̄dicta in ꝟbo Ra. Sa. incluſs ꝟa ſt̓. Sed tertiū qd̓ ibi includit̉:videt̉ oīno ꝯfictuꝫ .ſ. ꝙ psͣ. iſte ad lr̄amexponēdꝰ ſitd̓ d̓d. tn̄ qꝛ cōfitet̉ ꝙ antiqͥdoctores hebreoꝝ hūc psͣ. expoſuerūtde xp̄o: qͥ tm̄ ſeq̄bant̉ lr̄aꝫ ſeu ſenſū lr̄alem. Itē qꝛ ꝯfitet̉ ꝙ expoſitio huiꝰ psͣ.de dd̓ eſt ꝓpt̓ rn̄ſionē ad cōuerſos: ex qͦvidet̉ ꝯficta ad euadēdū apparent ꝯuerſoꝝ argumēta. Ego igitur volēs ſeqͥ doctrinā apl̓oꝝ ⁊ dicta doctoꝝ hebraicoꝝ antiqͥrū exponā hūc psͣ. de xp̄o ad lr̄am: īprobādo ex textu expoſitionē p̄dictā Ra. Sa. ⁊ modernoꝝ hebreoꝝ: ꝯuenio tn̄ cū ip̄is inhͦ ꝙ ip̄e psͣ. ſit factꝰ a dauid: qꝛ licet hͦ nō appareat ex titulo: cumnullꝰ ſit ibi: vt p̄dictū eſt: nec ex ꝓceſſu psͣ. qͥ de xp̄o ītelligēdꝰeſt: tn̄ hͦ apparet māifeſte ex alia ſcpͥtura canonica: qꝛ Actꝭ. iiij.apl̓i ſpūſancto repleti dixerunt: Dn̄e tu qui feciſti celū ⁊ terrā etoīa q̄ in eis ſunt: qͥ ſpūſctō ꝑ os pr̄is nr̄i dd̓ dixiſti: Quare fremuerūt gētes ⁊cͣ. ex qͦ ptꝫ ꝙ iſte psͣ. a dd̓ deſcriptꝰ ē: in qͦ deſcribit̉ regnū xp̄i. Et diuidit̉ iſte psͣ. ī tres ꝑtes: quia primo deſcribit̉ regni xp̄i inſtitutio. ſcd̓o īſtituti dilatatio ibi: Poſtu. a me.tertio dilatati veneratio. ibi: Et nūc reges. Circa pͥmū pͥmo ponit̉ remotio impedimēti. ſcd̓o ſtabilitio regni. ibi: Ego aūt ꝯſtitutꝰ. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ regnū xp̄i īpedire voluerūt ꝑſeq̄ntesxp̄m in ꝑſona ꝓpria: ⁊ etiā ī mēbris ſuis. ꝑſeq̄ntes aūt eū ī ꝑſona ꝓpria fuerūt pͥncipes iudeoꝝ: herodes ⁊ pontiꝰ pilatus q̄ facti ſunt amici ī ꝑſecutiōe xp̄i Lu. xxiij. Iſtoꝝ aūt aliqͦ fuerūt gētiles .ſ. pontiꝰ pilatꝰ ⁊ ſui milites xp̄m crucifigētes. iudei aūt fuerūt herodes ⁊ pͥncipes ſacerdotū ip̄m accuſantes: ⁊ mortē eiꝰneqͥter ꝓcurātes. ⁊ hͦ modo exponit̉ lr̄a iſta Actꝰ. iiij. Un̄ poſtillud verbū ſupra allegatō: Quare fremuerūt gentes: ⁊ populi meditati ſunt inania. Aſtiterūt reges terre: ⁊ pͥncipes ꝯuenerunt in vnū aduerſus dn̄m: ⁊ aduerſus xp̄m eiꝰ. ſubdit̉ īmediate ꝓ expoſitōe. Cōuener̄t eī vere ī ciuitate iſta adu̓ſus ſctm̄ puerū tuū ieſū quē vnxiſti: herodes ⁊ pontiꝰ pilatꝰ cū gētibꝰ ⁊ ppl̓iſiſrl̓ ⁊cͣ. Prīo igit̉ ī hͦ psͣ. pōit̉ ꝑſecutio xp̄i a gētilibꝰ ī generali.cū d̓r: Quare fre. gē. i. gētiles: ⁊ ē ꝟbū ip̄iꝰ dd̓ admirātꝭ maliciā ꝑſecutoꝝ xp̄i: quā p̄uidebat ī ſpū. ſcd̓o a iudeis ī generalicū d̓r: a Et ppl̓i .ſ. iſrl̓. b Meditati ſt̓ ina. cogitātes ꝑ morteꝫxp̄i deſtruere regnū eiꝰ: cū tn̄ ꝑ hͦ fuerit exaltatū ⁊ dilatatū. vn̄pꝰ reſurrectionē ſuā dixit Mat. vlti. Data ē mi. oīs ptās ī ce. ⁊ īt̓ra. Tertio deſeribit̉ ꝑſecutio xp̄i a iudeis ⁊ gētilibꝰ magꝭ ī ſpiciali. cū d̓r: c Aſtite. re. t̓ .i. herodes qͥ vocat rex galilee Mar.vj. ⁊ Mat. xiiij. ⁊ pontiꝰ pilatus qͥ tenebat ꝓtūc ī iudea locū īperatorꝭ. vn̄ ⁊ cēturio ſb̓ eo ꝯſtitutꝰ vocat̉ regulꝰ. Ioh̓. iiij.d Et pͥncipes .ſ. iudeoꝝ vl̓ ſacerdotū. e Conue. in vnū. ad tractādū de mortē xp̄i: vt exp̄ſſe dicūt qͣttuor euāgeliſte. iō ſubdit̉:f Aduer. do. ⁊cͣ. ex hͦ āt ꝙ d̓r h̓ adu̓ſus xp̄ꝫ eiꝰ: abſolute apparetꝙ nō intelligit̉ de dauid: ſed de xp̄o in lege ⁊ ꝓphetis ꝓmiſſo:quia vbicunqꝫ in veteri teſtamento fit ſermo de chriſto domini:intelligitur de chriſto in lege ⁊ prophetis promiſſo: qui anthonomatice dicit̉ chriſtus: niſi per litteram p̄cedentem vel ſubſequentem manifeſte appareat ꝙ ſermo ſit de alio qui dicit̉ chriſtus denominatiue: ſicut. ij. Regꝭ. j. dixit dauid de ſaule: Quōauſus fuiſti mittere manum tuam in xp̄m dn̄i? Dixerat enī illeadoleſcēs ſe ſaulē interfeciſſe. ſil̓r Eſa. xlv. Hec dicit dn̄s chriſtom. o cyro cuiꝰ apprehēdi dexterā ⁊cͣ. Sed in hoc loco non apparet ꝙ dauid dicat̉ hic chriſtꝰ dn̄i: nec ex titulo pſalmi: qꝛ nō habetur: nec ex ꝓceſſu pſalmi: vt iam viſum eſt: ⁊ ampliꝰ videbit̉.⁊ iō de xp̄o ad lr̄am ītelligit̉. g Dirūpamꝰ ⁊cͣ. ꝟbū eſt ip̄iusdauid p̄uidētis in ſpūſctō ꝙ colligatiōes p̄dictoꝝ ꝯtra xp̄m forent deſtruēde ⁊ puniēde: qꝛ ⁊ pontiꝰ pilatꝰ in vindictā mortisxp̄i fuit ꝑ imꝑatorē romanū ī exiliū miſſus: ⁊ ſil̓r herodes de regno deiectꝰ ⁊ in exiliū relegatꝰ: ⁊ pͥncipes iudeoꝝ: ⁊ totꝰ ppl̓s ꝑTitū ⁊ Ueſpaſianū occiſus ⁊ captiuatꝰ: ẜm ꝙ exp̄ſſe narrat Ioſephus ⁊ ſcholaſtica hiſtoria. ideo ſubditur:Qui ha.
S
97. di. cvictor.
25. q. 4. c.inueniset. c. ſi ecleſia.