Druckschrift 
Tertia pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus acreplicis: .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi.NNico. de lyra Iob Ca. XLII

a §orando: vel ꝓ alijs ſibi proſunt.a Et addidit domin omnia q̨̄cūqꝫ abfuerāt iob duplicia. Uenerūt āt bad eū oēs fr̄es ſui ⁊ vniu̓ſę ſorores ſuę: ⁊ cūcti qͥ nouerāt eū priꝰd ⁊ comederunt cū eo panē in do­ de mo eiꝰ. Et mouer̄t ſuꝑ eū caput:f ⁊ cōſolati ſūt eū ſuꝑ omni malo fa Fiſtis mūeribꝰ cogimur allegorice myſteriū q̄sͦ qd̓ intulerat dn̄s ſuꝑ eū. Et de­ srere.der̄t ei vnuſquiſqꝫ ouē vnā ⁊ īau hhrē aureā vnaꝫ. Dn̄s aūt bn̄dixit ixi nouiſſimis iob magis qͣꝫ prini de his pleniꝰ dictū eſt in principiofcipio eiꝰ. Et fācta ſūt ei qͣttuor/ kdecī milia ouiū ⁊ ſex milia cameloꝝ: ⁊ mille iuga boū: ⁊ mille aſinę. Et fuerūt ei ſeptē filij ⁊ tres fi lxI luxin lię. Et vocauit nomē vniꝰ diem: miFodor virtutum.⁊ nomen ſecūdę caſſiā: ⁊ nomen Sx

ſola iuſſione: aduerſis ex ſola deuotiōe militemus: vt moyſes de ſuo nihil habet: qꝛ p̄cibus remittit̉ ne iſraeli p̄ferat̉. Paulꝰ aduerſa etiaꝫ exſuo voto ducit̉. a Et addidit dn̄s ⁊c̄. Quia ꝑ pietatē benigni iudicꝭtēptatiōis nr̄e diſpēdiū vincūt ſuffragia cōſolationū: minꝰ eū tēptat ꝓbatio qͣꝫ remuneratio cōſolat̉. h Uenerūt aūt ⁊cͣ. Tūc ergo ad xp̄mfratres ac ſororeſ accedūt: qn̄ ex ea plebe q̄ ei ꝑcognationē iūcta eſt: vel qͥ fortes futuri ſūt velut fratres: vel infirmi velut ſorores ad deū ꝑcognitionē fidei deuota gratulatiōe ꝯcurrūt:tūc in domo eiꝰ panē comederūt cū poſtpoſitaobſeruatiōe littere in eccl̓ia myſtici eloquij qͣſifrugis medulla paſcunt̉. c Et cūcti ⁊cͣ. Nānaſciturū xp̄m nullꝰ qͥ plene didicit legē ignorauit. Un̄ ⁊ herodi rn̄dēt in bethleē iude.d Comederūt cū eo ⁊cͣ. In cōmeſtione panischaritas: ⁊ in cōmotiōe capitꝭ ammiratio deſignat̉. e Et mouerūt ſuꝑ ea cu. In hoc lococaput mouere ē inſenſibilitatē mētis excutere:⁊ ad cognitionē fidei crudelitatꝭ paſſibꝰ ꝓpinquare. f Et cōſolati ſūt. Percuſſū meroreꝯſolari: eſt ei poſt ꝑcuſſionē de veniā ꝯgaudere. Nā qͣꝫto qͥſqꝫ cernit̉ de reſtituta ſalute ꝓximi hilareſcere: tāto ſe īdicat d̓ ablata doluiſſe.Cōſolant̉ xp̄m: ꝯſolant̉ eccl̓iam qͥ ab infidelitate reſipiſcūt: ⁊ prauitatē ꝑ quaꝫ repugnauerāt deſerūt. In flagello aūt ꝯſolari noluer̄t: qꝛpaſſiōis eiꝰ tꝑe hebrei deū crede̓ deſpexer̄t. vn̄Pſal. Cōſolātē me q̄ſiui ⁊ nō īueni. In fine gͦhēbrei credētes ꝯueniūt: ⁊ repēptori ī potētiadiuītatꝭ qͣſi ſano iob oblationū ſuaꝝ vota ꝑſoluunt. g Et dederūt ⁊cͣ. Per ouē īnocētia:ꝑ inaure obediētia .i. auditꝰ hūilitatꝭ gr̄a ornatus exprimit̉. Et licet hec iuxta hiſtoriā veraciter dicta ſint: tn̄ ſub typo geſta ſūt ſācte eccl̓ie.Que ⁊ ſi multos nūc ꝑcuſſiōe tēptatiōis amittit: in fine tn̄ duplicia recipit: qn̄ ſuſceptis gentibꝰ ad fidē etiā iudea ꝯſentit. Notādū ꝟo ēꝙ hoc loco cū inaure ouis: cū oue inaurꝰ offert̉qꝛ in nocuis mētibꝰ ornamentū obediētie iungit̉. dn̄o atteſtāte: Quesmee vocē meā audiūt. Beato ergo iob nemo inaurē ſine oue: nemo aūtouē ſine inaure obtulit: qꝛ redēptori nr̄o nō obedit: qͥ īnocēs nō eſt: ⁊ īnocēs eſſe nō pōt qͥ obedire ꝯtēnit. Quia vero ip̄a obediētia non metuſꝫ charitate obſeruāda eſt. Aureā inaurē obtuliſſe ꝑhibent̉: vt ī ea q̄ exhibeat̉ obediētia charitas fulgeat: q̄ virtuteſ oēs qͣſi auꝝ cetera metalla trāſcēdit. Sed qꝛ nulla eſſe obediētia vera: nulla īnocētia in hereticorū diuiſiōibꝰ eſſe pōt: offerūt ouē: ſed vnā .i. ad ſctām eccl̓iam cū innocentia ⁊ obediētia veniētes eā mentē deferāt quā ſectaꝝ ſciſmata nō diuidāt. Et qꝛ ad hͦ cōuiuiū helia vocāte iudei ī fine vberiꝰ vēturi ſūt cūmuneribꝰ. ſubdit̉: h Dn̄s aūt be. ⁊cͣ. Magis nouiſſimis iob qͣꝫ pͥncipio benedicit̉: qꝛ qͣꝫtū ad iſraelitici ppl̓i ſuſceptionē ꝑtinet vrgente fineſeculi dolorē ſctē eccl̓ie dn̄s animaꝝ multiplici collectiōe cōſolat̉.i Magis qͣꝫ pͥnci. ⁊cͣ. Adhuc multiplicabunt̉ in ſenecta vberi: qꝛ cuꝫvita differt̉ ad meliꝰ fortitudo ꝓducit̉: ⁊ ꝑ augmētū tēpoꝝ creſcūt luctameritoꝝ. k Et facta ſūt ei qua. mi. ouiū. Agnoſcamꝰ ī ouibꝰ. fideles⁊ innocētes ex iudea ppl̓os legis dudū paſcuis ſatiatos. In camel̓ adfidē ſimplices ex gētilitate venientes: qͥ turpes priꝰ oſtenſi ſunt feditatevitioꝝ: rurſū qꝛ repetit ſcriptura qd̓ ꝯfirmat: in bobꝰ iſraeliticos quaſiiugo legis attritos. In aſinis gētiles. Eccleſia ergo que prius īnumerꝭtēptationibus preſſa: vel iſraeliticū ppl̓m vl̓ multos ex gentibꝰ amiſit:videlicet quos lucrari non potuit. Duplicia in fine recipit: qꝛ ex vtraqꝫnatione fideliū numerꝰ multiplicior excreſcit. Poſſūt ⁊ ꝑ boues p̄dicatores: ⁊ ꝑ aſinas ſimpliciū mētes ſignari: de quibꝰ in principio latiꝰ dictū eſt. Septē qͦꝫ filios ⁊ tres filias recepit: qꝛ eoꝝ mentibꝰ quos ſepteꝫvirtutibꝰ quas Eſaias enumerat genuerat: ad ꝑfectionis ſummā: ſpē:fidē: charitatēqꝫ ꝯiungit. l Quattuordecī milia ouiū. Hec aꝑte vident̉ duplicia: ſed filij totidem redditi dicunt̉ quot amiſſi: vt hi qͥ extincti fuerāt viuere demōſtrent̉: ⁊ hi ergo duplicit̓: qꝛ ei deꝰ decē in carne reſtituit: decē qͥ amiſſi fuerāt ī occulta animaꝝ vita ſeruauit. m Etvocauit nomē vniꝰ diē. Oīs qͥ miſericordia redēptoris eligit̉: his nominibus deſignat̉: qꝛ humanū genꝰ ꝯdendo diē redimēdo caſſiā. Nā xp̄ibonꝰ odor ſumꝰ deo: ⁊ aſſumēdo cornuſtibij fecit. Qui enī lux fuimusconditi: ⁊ nunc ſumus caſſia redempti: erimus quandoqꝫ cornuſtibij īexultatiōe eterne laudis aſſumpti. Cornuſtibij autē ex cornu ⁊ tibia cōpoſitum eſt. Ergo per cornuſtibij letantium cantus exprimitur. Priusetiam homo quaſi die ex conditione claruit: poſt redemptus flagrantia virtutū impletur: quibus quod perdidit reſtituatur. tertio in reſurrectione carnis in concentu eterne laudis aſſumetur: ſed ante nuptiasſponſe preparat vt impleat. vnde:S Nō ſūt

a Et addidit. Hic conſequent̓ ponit̉ ipſius iob reuelatio nō ſolū ad ꝓſperitatē priſtinā: ſed etiā ad maiorē. qd̓ oſtendit̉ primo in generali. cū dicit̉: Et addidit dn̄s ⁊cͣ. qd̓ patebit infra. ſecundo oſtendit̉ hocin ſpeciali: ⁊ qꝛ inter bona exteriora hominis amiciſunt precipua. ideo ſubdit̉:b Uenerunt aūt ad eū oēsfr̄es ſui ⁊ vniuerſe ſorores ſue.i. viri et mulieres de ſua cōgnatione: qͥ nominibꝰ fratrū⁊ ſoroꝝ exprimunt̉ in ſcriptura. vn̄ ⁊ abraaꝫ vocauit lothnepotē ſuū fratrē. Gen̄. xiij.c Et cūcti qͥ nouerāt eū. id ēilli qͥ habuerāt familiaritatēcū eo ex alijs cauſis an̄ flagella: qꝛ poſtea ab eo ſe elōgauerāt reputātes eū a deo flagellatū ꝓpter eiꝰ pctā: licet occulta. d Et comederūt cuꝫ eopanē. qꝛ fecerūt cū eo ſolenneprādiū ꝓpter eiꝰ reuelatiōeꝫ.nomine enī panis ⁊ aque omnis cibus ⁊ potus intelligit̉in ſcriptura. vn̄. iiij. Reg. vj.dixit Heliſeus regi iſrl̓ de ſyris in ſamariā ductis. Appone eis panē ⁊ aquā. ⁊ ſubdit̉ibidē: Appoſita ē eis magnaciboꝝ p̄paratio. ex quo patetꝙ per panē ⁊ aquā ꝓph̓a ītelligebat ſolēne prādiū: nō em̄ē veriſil̓e ꝙ rex fecerit niſi ẜmintellectū ꝓph̓e. e Et mouerūt ſuꝑ eū caput. recognoſcētes ſe deceptos fuiſſe: reputātes flagella ꝓpter iniquitatem ſuā ei cōtigiſſe. ideo ſubditur: f Et conſolati ſūt eū ſuꝑ omni malo. ꝓteſtantes ꝙ hoc fecerat dn̄s ad ipſius iob ꝓbationem⁊ maiore remunerationē. g Et dederūt ei ⁊cͣ. maad cōgaudēdū qͣꝫ ad releuādū: qꝛ dona huiuſmoad hoc parum feciſſent. qꝛ ſubdit̉: h Unuſquiſqꝫouē vna. In hebreo habet̉ obulū vnū. vt dicunt hebrei moderni. Reuelatio aūt fortune iob facta eſt adn̄o. ideo ſubdit̉: i Dn̄s aūt benedixit nouiſſimisiob. multiplicando bona eiꝰ tꝑalia ⁊ ſpūalia. k Etfacta ſunt ei. xiiij. milia ouiū ⁊cͣ. ante flagella habuit tm̄ ſeptē milia ouiū: ⁊ tria milia cameloꝝ: ⁊ qͥngēta iuga boū: ⁊ quīgentas aſinas: vt habet̉. sͣ. j. ca. q̄omnia h̓ exprimūt̉ duplicata. l Et fuerūt ei ſepteꝫfilij ⁊ tres filie. ⁊ ſic videt̉ ꝙ ꝓles eiꝰ non fuit duplicata: qꝛ tot habuerat ante: vt habetur .j. ca. Ad hͦ dicunt aliqui ꝙ hoc factū eſt ad meliorem ipſius fortunā: qꝛ ſi ꝓles eiꝰ fuiſſet duplicata: bona eiꝰ tꝑalia fuiſſent nimiſ diuiſa: ⁊ ſic qͥlibet reportaret minorē portionē: ſꝫ hͦ videt̉ paꝝ valere: qꝛ in felicitate ꝓlis magis attēdit̉ bonitas moꝝ qͣꝫ abūdātia tꝑaliū bonorū: ⁊ iō alit̓ d̓r ꝙ pueri iob fuerūt mortui in ſtatu ſalutis: vt ſatꝭ ptꝫ ex dictis. sͣ. j. ca. tales aūt nō dicuntur ꝓprie mortui: ſꝫ magis viui: ẜm ꝙ dicit ſaluatorMatth̓ .xij. allegās verbū dn̄i qd̓ hr̄ Exo. iij. Ego ſūdeꝰ abraā: ⁊ deꝰ iſaac: ⁊ deꝰ iacob. iō ſubdit ſaluator:Nō eſt deꝰ mortuoꝝ ſꝫ viuētiū: ⁊ iō qꝛ pueri iob reſernabant̉ in lymbo ſctōꝝ patꝝ cū ip̄o victuri ī eternū.ſic intelligit̉ ꝓles eiꝰ duplicata ſic̄ ⁊ alia. m Et vocauit nomen vnius diē. propt̓ ſpecioſitatis eius claritatem. n Et nomen ſecunde caſſiam. que eſt ſpecies aromatica. et hoc propter mulieris ſuauitatem.o Et nomen tertie cornuſtibij. eſt autem ſtibiū vnguentum quo mulieres depingunt faciē vt appareant pulchriores: ẜm illud. iiij. Regum. ix. Depinxitiezabel oculos ſuos ſtibio ⁊cͣ. hoc autem ſtibiumin cornu ſeruatur: ſic ergo vocauit Iob filiam ſuamper hoc deſignans ꝙ habebat maiorem pulchritudinem qͣꝫ poſſit haberi in alijs mulieribus per talem picturam: ideo de filiarum iob pulchritudineſubditur:Nō ſunt

sͣ .1. a