Druckschrift 
Tertia pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus acreplicis: .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi. IobCa. XL. II Aico. deV a

a § letantiū cantus.a tertij cornuſtibij. Nō ſūt aūt in 42uēte mulieres ſpecioſę ſicut filięa ſ ſꝫ qꝛ inter ꝑfectos ſunt ⁊ infirmi: ⁊ his beniē pater dat hereditatē cū fratribbiob ī vniuerſa terra. Deditqꝫ eispat̓ ſuꝰ hęreditatē īter fr̄es earū.Uixit aūt poſt flagella hęc iob ecentū quadragīta anniſ: ⁊ viditdfilios ſuos ⁊ filios filioruꝫ ſuoꝝvſqꝫ ad quartā generationeꝫ: etmortuus eſt ſenex ⁊ plenꝰ dieꝝ.Finit liber iob.

Reſpōdens aūt iob Ea. XLIIMorAl CEr. dn̄o ⁊c̄. In qua rn̄ſione pͥmo ꝯfitet̉diuinā eminētiā. dicens: Scio qꝛ omnia potes ⁊cͣ. Secundo ſuā ſtulticiā. dicēs: Ideo inſipient̓ locutꝰ ſū ⁊cͣ. Sic ergo iob tenet hic typū peccatorꝭ penitētis: qͥ iuxta magnitudinē dei pēſare debet quātitatē ſui delicti. nam tāta eſt offenſaquātus ille qui offendit̉: ⁊ qꝛ tal̓ ſuā cognoſcit inſipiētiam adeo poſtulare debet ſapiētiā. Iaco. j. Si qͥs veſtrū indiget ſapientia poſtulet eā a deo ⁊cͣ.udit ⁊ ego loquar ⁊cͣ. ſcilicet humilit̓ petēdo doceri a deo.uina nāqꝫ reſponſio poſtulantis eſt inſtructio. Et qꝛ dat omnibꝰ affluent̓: vt ibidē ſubdit beatꝰ Iaco. ideo ſubdiAuditu auris audiui te ⁊cͣ..i. nūc poſt tuā inſtructionē habeo de te ꝑfectiorē cognitionē⁊ ꝑ ꝯſequēs clarius video meā defectionē. ꝓpter qd̓ ſubdit̉:⁊ Idcirco me reprehēdo. ore. Et ago penitentiā. corde.In fauilla ⁊ cinere. ꝓ ſatiſfactiōe. Poſtqͣꝫ aūt ⁊cͣ. ſeqͥtur: Dixit ad elipha5 ⁊cͣ. Per hoc aūt ꝙ dn̄s tres amicosiob de peccato redarguit ⁊ remediū oſtēdit. dicēs: Sumite ergo vobis ſeptē thauros. ſignificatur ꝙ cōfeſſor qͥ tenet inhoc locū dei: debet peccatoribus ſuoꝝ veraciter oſtēdere grauitatē pctōꝝ: ⁊ eis dare ſalubre remediū: ⁊ ſic̄ amici iob ſtatiꝫobedierūt dn̄o. ſicut ſubdit̉: Abierūt ergo eliphaę themanites ⁊cͣ. ſic pctōres obedire debēt cōfeſſori ſuo. Et addidit dn̄s omnia q̄ fuerāt iob duplicia. Per hͦ ꝙ dn̄s poſt flagellationē iob. eius bona duplicauit. ſignificat̉ ꝙ ꝓpt̓ patiētiā in aduerſis ſꝑ augentur bona ſpiritualia: ⁊ aliquādo etiācorporalia ipſis paſſis. Uenerūt aūt ad eū ⁊cͣ. Per hͦ aūtꝙ amici iob panē in domo iob comederūt: ⁊ ip̄i ſibi muneraobtulerūt. ſignificat̉ ꝙ veri amici cōmunicare debēt ad inuicem bona ſpiritualia ⁊ etiā tꝑalia cū fuerit oportunū. Dominus aūt dixit nouiſſimis iob ⁊cͣ. Per hoc ſignificat̉ ꝙ vita iuſti in fine meliorat̉. Et fuerūt ei ſeptē filij. Per quosintelligi pn̄t myſtice ſeptē dona ſpūſſctī: qꝛ ſupra dictuꝫ eſt: ꝙiob in aliquibꝰ tenet typū xp̄i. Et tres filie. Per quas intelligi poſſunt tres virtutes theologice. ideo ſubdit̉: ⁊ Etvocauit nomē vnius diem. Per qua ſignificat̉ fides q̄ pertinet ad cognitionē. Et nomen ſcd̓e caſſiam. que eſt ſpeciesaromatica ꝓpter qd̓ ſignificat ſpem ꝑ quā reſpirāt̉ celeſtia: licet iſte due virtutes nō fuerīt in xp̄o: ſūt tn̄ in mēbris eiꝰ.F Et nomē tertij cornuſtibij .i. vas vnguēti quo mulieres pīgūt facies ſuas ad decorāduꝫ. Per qd̓ ſignificat̉ ꝙ iſta filiaiob erat pulchrior ceteris mulieribꝰ qͣꝫtūcunqꝫ poſſent ſe decorare per artē ſuꝑadditā nature: propter qd̓ hec filia iob ſi-

L.a Nō ſūt aūt inuēte mu. ſpe. ⁊cͣ. Electorū qͥppe aīe om̄e humanū genꝰ qd̓ interra ẜm hominē cōuerſatur ſue pulchritudinis decore trāſcēdūt: quātoqꝫ exterius ſe affligendo deſpiciūt: tanto intꝰ veriꝰ cōponunt̉. h Deditqꝫ eis pater ſuus hereditatē ⁊cͣ. Ip̄e ergo ex ꝑfectoꝝ numero ſpecioſe memorant̉. Ipſeetiā velut ex īperfectoꝝ typo velut infirme hereditatē inter fratres accipiūt.Sorores ergo cū fortibꝰ ad celeſtia admittūt̉. Vſu nāqꝫ veteris vite femine inter mares hereditatē non habent: qꝛ legis ſeueritas fortia eligēs infirma cōtēnēs:diſtricta potius ſtuduit qͣꝫ benigna ſancire. Sed pioredēptore veniēte: ⁊ infirmꝰ cū ꝑfectis ad regnū aſſumitur. c Uixit aūt poſt hec iob ⁊cͣ. Uacuus dieꝝ eſtqͥ et quātūlibet multū vixerit etatis ſue tꝑa ī vanitatecōſumit. At ꝯtra plenꝰ dierū dicit̉: cui nequaqͣꝫ diesſui ꝑeūdo trāſeūt: ſꝫ ex quotidiana mercede boni operis apd̓ iuſtū iudicē: ⁊ poſtqͣꝫ trāſacti fuerīt reſeruantur. In typo eccl̓ie ſi qͣttuordecī ꝑ denariū ducimꝰ: adcenteſimū ⁊ qͣdrageſimū numeꝝ ꝑuenimꝰ: ⁊ eccl̓ia recte ꝑ multiplicata decē ⁊ qͣttuor computat̉: qꝛ vtrūqꝫteſtamentū cuſtodiēs: ⁊ tā ẜm legis decaloguꝫ qͣꝫ ẜmeuāgelij qͣttuor libros viuēs: vſqꝫ ad ꝑfectiōis culmēextēdit̉. Bene aūt iob poſt flagella viuere dicit̉: quiaeccleſia prius flagello diſcipline ꝑcutit̉: ⁊ poſtmoduꝫvite ꝑfectiōe roborat̉. Que et filios ſuos: ⁊ filios filioruꝫ ſuoꝝ vſqꝫ ad quartā generationē cōſpicit: qꝛ hacetate q̄ annis qͣttuor tꝑibꝰ voluit̉: vſqꝫ ad finē mundiper ora predicantiū naſcentes ſibi ſoboleꝯtēplatur.lios gignit ⁊ alioſ cognoſcit.Uidet filios filioꝝ: cū ab eiſdēſQue ſenex et plena dieꝝ morit̉:iēte luce ex mercede quotidianorūoperū depoſito corruptiōes ꝑlere ad īcorruptionē ſpiritualis patrie mutat̉.Plēa dieꝝ morit̉: cui labētes āni n̄ trāſeūt: ſꝫ ſtātiū actuū retributiōis ſolidātur. Plena dieꝝ moritur: qꝛ per hec tranſeuntia tempora id quod non tranſitoperat̉. Un̄ apl̓is dicit: Oꝑamini nō cibū qͥ perit: ſꝫ qͥ permā et in vitā eternā.Liber iob Finit:

1VrqNō ſūt aūt inuente ⁊cͣ. ⁊ ꝑ hͦ deſignat̉ ꝙnō ſolū excedebāt alias mulieres in pulchritudīe corꝑis: ſꝫ etiā in pulchritudīe morūb Deditqꝫ eis pat̓ ſuus hereditatē ⁊cͣ. ⁊ ꝑ ldeſignat̉ couevirtutꝭ ⁊ amoris in vtriſqꝫ: et qꝛ iob fuit flagellatus ī ꝓprio corpore: ideo poſt flagella ad ꝓſperitatis eiꝰaugmentū addit̉ longitudo dierū. cum dicitur:: c Uixit autē iob poſt flagella .ſ.q̄ p̄dicta ſūt. d Cētū. xl. annis. ⁊ ꝙ ī toto hͦ tꝑe vixerit in ꝓperitate oſtendit̉ ꝑhͨ qd̓ ſubdit̉: Et viditfilios ſuos. ⁊ ſequit̉:e Et mortuus eſt ſenex. quod ꝑtinet advite diuturnitatem.f Et plenus dierū.quod ꝑtinet ad viteꝓſperitatē. vnde. gͣ.vij. ad deſignandumſuā aduerſitatē dixit: Sic ⁊ ego habui menqͣiſes vacuos: ꝓpt̓ qd̓ oppoſitū: plenitudo dieparū. deſignat in eo abūdātiā bonoꝝ fortune.butqͥbꝰ vſus ē ad virtutē: ⁊ bonoꝝ gr̄e qͥbꝰ ꝑduqͣ n̄ctus eſt ad futuram gloriam: que ꝑdurat inn vitā eterſecula ſeculoꝝ.Moralitergnificat charitatē alijs virtutibꝰ p̄cellentē. Uixit aūt iobpoſt flagella hec. cētū ⁊ quadragīta annis. qd̓ tp̄s videt̉ multo maius qͣꝫ illud qd̓ p̄ceſſerat de vita iob. qꝛ ẜm doctores iobfuit cōtēporaneꝰ moyſi: qui tn̄ vixit tm̄ centū viginti annis. etioſue ſucceſſor eius centū ⁊ decē. ⁊ ꝑ hoc ſignificat̉ longitudoꝓſperitatis vite future poſt breuitatē p̄ſentis miſerie ad quaꝫlongitudinē nos perducat ⁊cͣ.In ca. xlij. vbi dicitur in poſtilla. Ipſe eſt rex ſuper omnesfilios ſuperbie: id eſt excedit omnes alios in ſuperbia.Additio. j Uˡ trāſtatio noſtra habet: Ip̄e ē rex ſuper oēs filios ſuꝑbie. in hebreo hr̄: Ip̄eē rex ſuꝑ oēs filios ſaphac. Saphac vero eſt vocabulū obſcurū qd̓ nō ſignificat ſuꝑbiā: nec aliqd̓ certū habet ſignificatumẜm expoſitores hebreorū: eo ꝙ vocabulū iſtud nō habet ſil̓e inſacra ſcriptura ẜm eos. vn̄ dicūt ꝙ debet expōi ꝓut cōgruit loco in qͦ ponit̉: ⁊ qꝛ in hoc loco plane agit̉ de ceto leuiathan qd̓eſt maximū aīal ⁊ potentiſſimū inter marina cōiter: iō dicūt ꝙinterp̄tatio huiꝰ dictiōis ē piſcis: ⁊ ſic ẜm eos d̓r: Ip̄e eſt rex ſuꝑ oēs filios piſciū: ſꝫ hͦ expoſitio eſt falſa: ⁊ etiā vt credo ficta.Primū patet: nā alid̓ vocabulū ſil̓e reperit̉ Eſa .xxxvij. vbi dicit̉: Comede hͦ anno q̄ ſpōte naſcunt̉. ⁊ in anno ſcd̓o pomis veſcere. Et vbi tranſlatio nr̄a habet pomis: ī hebreo hr̄ ſaphacſeu ſaphic: q̄ eſt ſil̓is dictio huic que hic ponit̉. ⁊ eſt ſnīa ẜꝫ hebreos: ꝙ deꝰ ꝑ Eſaiā ꝓph̓am p̄noſticabat ezechie regi: ꝙ poſtqͣꝫ ſennacherib receſſiſſet a iudea quā dimiſerat penitꝰ deuaſtata: totus ppl̓s ezechie in pͥmo anno miraculoſe viueret ex hisq̄ naſcerent̉ ex graniſ ꝯtritis ab exercitu aſſyrioꝝ ſine culturahominis: ⁊ in anno ſcd̓o viueret etiā miraculoſe de fructibusarboꝝ qͣs p̄ciderāt aſſyrij: ⁊ ſic patet ꝙ ſaphac ſignificat rē p̄ciſā a ſua radice: q̄ quidē ſignificatio cōuenit ꝓprie in hoc loco: vt ſit ſenſus: Ip̄e ē rex ſuꝑ oēs filios ſaphac .i. ſuꝑ oēs filios p̄ciſionis ſeu exciſiōis: qd̓ ꝓprie ꝑtinet ad diabolū ꝑ leuiathan in hoc loco figuratū: qui excedit omnes a deo preciſos īauerſione a deo: q̄ eſt ꝓpria p̄ciſio: ⁊ qꝛ hec p̄ciſio primo ⁊ principaliter fuit ꝑ ſuꝑbiā: ideo tranſlatio nr̄a cōpetent̉ ſe habuitinterpretando hoc nomen ſaphac per ſuperbiā: ⁊ ſic patet primum. ſcd̓m vero probabilit̓ apparet: naꝫ ipſi hebrei omnia iſtaque hic traduntur de leuiathan intelligunt de ipſo ceto: nō dediabolo: de quo .ſ. ceto multa tradūt fabuloſa ⁊ penitꝰ incredibilia ꝓut poſtillator pōit. sͣ. xl. ca. et ī alijs locꝭ: ⁊ vt talia qͦdāmodo confirment euacuando veram ſentētiam nr̄am de leuiathan ſpūali

iIoh̓. 6. d-