Glo. ordi.¶ Iob Ca. XLIINico. de lyra
I ergo. b 5 ſi tu audis.Audi et ego loquar. Interroga b)cbo te et reſponde mihi. Auditu oa § magna dei miſericordia agnoſcat.auris audiui te: nunc autē oculꝰ exa Fecce cilitiū qͦ pungit̉ in dolore.meꝰ videt te. Idcirco ip̄e me re fraI de nullo dono dei ſuꝑbio: qꝛ ſūptꝰ ex puluereſnīam illate mortis in puluerē me redigere coioſco.ē p̄hēdo: ⁊ ago penitētiā in fauil sf la ⁊ cinere. Poſtqͣꝫ aūt locutꝰ eſt hꝫs dn̄s ꝟba hęc ad iob: dixit ad eli ia§ prius vulnus ſecat.phaę themanitē: Iratꝰ eſt furor hmeꝰ in te: ⁊ ī duos amicoſ tuos:a Fintꝰ. vbi diſplicēt multa q̄ foris placēt.h qm̄ nō locuti eſtis corā me rectū īa § qꝛ nihil ſuꝑbe dixit: ſꝫ hūiliter. b § remediūindicati ſicut ſeruus meus iob. Su̓mite Aſ qꝛ veniā reatꝰ n̄ hn̄t: niſi gr̄e ſeptiformisū vniuerſali pati a qua fuerāt exciſi aggreget̉igitur vobis ſēptem tauros etſeptem arietes: ⁊ ite ad ſeruum omeum iob: ⁊ offerte pro vobiskholocauſtū. Iob aūt ſeruꝰ meusI ꝓpriū ſpeculū electoꝝ ē vt ſuꝑ de ſe ſentiantīfra quē ſunt.orabit pro vobis. Fāciem eius vxſuſcipiā vt nō vobis īputet̉ ſtul 4fiticia. Neqꝫ enī locuti eſtis coraꝫme rectū ſic̄ ſeruꝰ meꝰ iob. Abie srūt gͦ eliphaę themanites ⁊ baldath ſuites ⁊ ſophar naͣamathites: ⁊ fecer̄t ſic̄ locutꝰ fuerat dn̄sa ſ orādo ꝓ alijs ſibijpſi ꝓfuitad eos: ⁊ ſuſcepit dn̄s faciē iob. taI vide ergo ordinē exceſſū: correctio correctioē: penitētia penitētiā: veniā veniā: munera ſubquuntūm Dn̄s qͦꝫ ꝯuerſus eſt ad pe̓nitētiāviob: cū oraret ille ꝓ amicis ſuis.
īpeditioris lingue ⁊ tardioris dicit: a Audi ⁊ ego loquor. Dei audire ēdeſideria nr̄a ꝑciꝑe. loqͥ nr̄ꝫ ad dn̄m: ē ꝓmptꝰ ad illū deſiderijs inhiare. Etqꝛ qͥſqꝫ interrogat qm̄ ignorat: interrogari homini dn̄m ē in ꝯſpectu eiꝰ neſcientē ſe cognoſce̓. Rn̄dere aūt dei ē: cū qͥ ſe neſciētē hūilit̓ cogͦuerit occultꝭīſpiratiōibꝰ erudire. Et eſt ſenſus: Audi ⁊ e. lo. Miẜicordit̉ deſideria meaꝑcipe: vt dū hec miẜicordia tua ꝑcipiēſ adiuuat adte multipliciora ꝯſurgāt. b Interrogabo ⁊cͣ. id ēneſciētē me ex tue ſciētie cōtēplatiōe cognoſco. Reſpōde ſtulticiā ꝓpriā hūilit̓ cogͦſcentē doce. Quidenī interrogaret ip̄e ex deſiderio hūilitatꝭ ⁊ deū ſibrn̄dere q̄reret ex magiſterio inſpiratiōis declarat̉: īterrogaturū ſe qͥppe ꝓhibuit: ſꝫ nihil interrogandoſubiūgit. c Auditu aurꝭ au. ⁊cͣ. His ꝟbis indicat: qꝛ qͣꝫto viſus ſuꝑior eſt auditu: tanto differt abeo qd̓ prius extitit ⁊ hoc qd̓ poſtmodū ꝑ flagella ꝓfecit. Et qꝛ interno oculo ꝟitatꝭ lumē magʸ ꝯſpexerat hūanitatꝭ ſue tenebras dijudicās plus videbat.vn̄ ſequit̉: d Idcirco ip̄e ⁊cͣ. Quāto ſe qͥſqꝫ minꝰvidet: tāto ſibi minꝰ diſplicet: ⁊ quāto maiore gr̄e lumen ꝑcipit tāto ampliꝰ rep̄hēſibilē ſe eſſe cognoſcit.Sed qꝛ nulla ē cognitio rep̄hēſiōis ſi nō ſequāt̉ etiam lamēta penitudīs. Sequit̉: e Et ago ⁊cͣ. Infauilla ⁊ cinere pēitētiā agere: ē cōtēplata diuīa eſſētia nihil aliud qͣꝫ fauillā cinerēqꝫ ſe cognoſcere.f Poſtqͣꝫ aūt ⁊cͣ. Quia ambigeremꝰ iudicat deusde verbis iob: qͥ fctā virtutꝭ ſue reuoluit: ⁊ amicoꝝqͥ ꝯtra eū iuſticie dei gl̓iā defenderūt. g Dixit adeli. ⁊cͣ. Hoſti laudatꝰ ē iob: iſtis antefert ⁊ tn̄ qꝛ homo ſine rep̄hēſiōe an̄ ocl̓os dei eē nō pōt cōparatione alioꝝ laudat̉: ⁊ tn̄ hꝫ ex homīe ꝙ iudicet̉. Credidit gͦ ſe ꝓ culpa flagellari nō ꝓ gr̄a: ⁊ in hͦ rep̄hēditur: ⁊ tn̄ amicꝭ p̄fert. hͨ Corā me re. ⁊cͣ. Nā qͣꝫtūad hūana iudicia in verbis ſuis amici iob multa rectiꝰ illo dixiſſe crederent̉: ſꝫ qꝛ iuſtꝰ ē ⁊ miſericors deus amicoſ eiꝰ: ⁊ ꝑ iuſticiam diſtricte redarguit: ⁊ ꝑmiẜicordiā benigne ꝯuertit. Nā ſequit̉: i Sumite igit̉ vo. ⁊cͣ. Internꝰ medicꝰ priꝰ putredinē vulneris īnotuit: ⁊ pꝰ remedia ꝯſequēde ſalutꝭ īdicauit.Quia ꝟo amici iob ſpēm hereticoꝝ tenēt: ꝑ iob offerre iubent̉: qꝛ irā dn̄i ſacrificio placare nō pn̄t: niſi ad catholica fidē quā iob ſignificat ꝯuertant̉: vtſalutē eiꝰ p̄cibꝰ obtineāt: cuiꝰ fidē ꝑuerſis aſſertionibꝰ īpugnabāt. Per thauros aūt ceruix ſuꝑbie:arietes ducatꝰ exprimit̉: q̄ ab hereticꝭ ſeductꝭ plebibus agit̉. Tauros gͦ et arietes in ſacrificio offerreeſt ſuꝑbū ducatum ꝯuerſiōis hūilitate mactare: vtedomita ceruice ſuꝑbie: diſcāt obediēdo ſeqͥ: qͥ dudū docēdo p̄ire conabant̉. Septē aūt ſacrificijs expiant̉: qꝛ ad eccl̓iam reuertētes ꝑ humilitatis hoſtiā: dona ſpūs gr̄e ſeptiformis accipiūt. k Iobaūt ſer. ⁊cͣ. Ita eccl̓ia ꝓ hereticis. In arca ꝯtēti ſaluant̉: extra aquā oēs occidit: in vna domo .i. eccleſia comedi agnꝰ iubet̉: nec de carnibꝰ eiꝰ extra ferriſctm̄ ne det̉ canibꝰ. Neqꝫ enī ⁊cͣ. Snīam quā ſemel iudicādo dixerat: iteꝝ replicādo ꝯfirmat: atqꝫvt manifeſtiꝰ btī iob iuſticia amicorūqꝫ eiꝰ iniuſticia demōſtret̉: eiꝰ laus: illorūqꝫ rep̄hēſio iterata voce depromit̉: vt replicata foris appareāt qͣꝫ fixa intus habeant̉. Un̄ ⁊ ſomnū pharaōis gemīat̉.m Dn̄s qͦꝫ cō. Aꝑte on̄dit̉ ꝙ ꝓ ſe metip̄o pēitēs tāto citiꝰ exaudiri meruit: qͣꝫto deuote ꝓ alijs īterceſſit: qd̓ tūc qͥſqꝫ ꝟacit̉ cumulat: ſi hͦ ēt ꝓ adu̓ſarijs īpēdat. Iaꝫ an̄ ꝑ̓ amicꝭ auditꝰ on̄dit̉. h̓ de ip̄o d̓r qͥ h̓ obtinuit ꝓ alijsorādo. Samuel. Melior ē obediētia qͣꝫ victime. qꝛ ꝑ victīas aliēa caro:obediētiā volūtas ꝓpria mactat̉: rep̄ſſa gͦ arbitrij ſui ſuꝑbia citiuſ deū hplacat. Uirtꝰ obediētie ex adu̓ſo on̄dit̉: qꝛ pctm̄ Ariolādi ē qͣſi ſcelꝰ idolatrie: ē nolle acqͥeſcere. Obediētia gͦ ſola eſt q̄ meritū fidei poſſidet: ſine qͣ qͥſqꝫ infidel̓ ꝯuincit̉. Salomon vir obediēs loqͥt̉ victorias: qꝛ dū aliene vocihūilit̓ ſubdimur: noſip̄os ī corde ſuꝑamꝰ. Sciēdū ꝙ nūqͣꝫ ꝑ obediētiā malū fieri. aliqn̄ āt ꝑ obediētiā bonū qd̓ agit̉ dꝫ int̓mitti. Neqꝫ eī mala ī paradi. arbor extitit quā deꝰ hoī ne ꝯtīgeret īterdixit: ſꝫ vt ꝑ meliꝰ obediētie meritū hō bn̄ ꝯditꝰ creſceret: dignū fuerat vt hūc ēt a bono ꝓhiberet: qͣtenusqͣnto veriꝰ hͦ qd̓ ageret virtꝰ eēt: qͣnto ⁊ a bono ceſſās auctore ſuo ſe ſb̓ditūhumiliꝰ exhiberet. Sꝫ notādū ꝙ dic̄ de om̄i ligno pa. c. de ligno āt ſciē. boni ⁊ ma. ne comedetꝰ: qͥ eī qͦlibꝫ bono ſb̓iectos vetat: ncc̄e ē vt ml̓ta ꝯcedat:ne obediētis mēs fūditꝰ intereat: ſi a bonis oībꝰ repulſa penitus ieiunat.Iubet̉ aliqn̄ ꝓſpera huiꝰ mūdi: aliqn̄ aduerſa. Si qͥs ergo ex ꝓprio deſiderio ad ꝓſpera anhelat cū īperant̉ ſibi obediētie ſibi virtutē euacuat. Siaduerſa inuitus ⁊ nolēs ſubit obediētie ſibi meritū minuit: ꝓſperis gͦ exI ſola iuſſio.
Audi ⁊ ego loquar. ꝯfitēdo inſipiētiā meā.b Interrogabo te. hūilit̓ ſic̄ diſcipulꝰ. c Et reſpōde mihi. me īſtruēdo. d Auditu aurꝭ ⁊cͣ. q.d. an̄ flagella habui de te cognitionē aliquā: ſedtn̄ īꝑfectā. e Nūc āt oculꝰ meꝰ ⁊cͣ: qꝛ nunc habeo de te ꝯgnitionē ꝑfectiorē: ſicut viſa pleniꝰ cognoſcūt̉ qͣꝫ ſolū audita:fuerat eī iob pleniꝰ īſtructꝰ de diuīa virtute ꝑ flagellationem: qꝛ vexatiodat intellectū. ⁊ ꝑ reuelationē ⁊ allocutionē diuinā ſibi factā: vt ptꝫ ex p̄dictis: ⁊ qꝛ ad cognitiōꝫpleniorē ſequit̉ ꝑfectiorpenitētia de cōmiſſis. iōſubdit iob: f Idcircoip̄e me rep̄hēdo. culpammeā ꝑfectiꝰ ꝯfitēdo: ⁊ qꝛcōfeſſioni oris dꝫ adeſſeſatiſfactio oꝑis. iō ſb̓dit̉:Et ago penitētiā ī fauilla ⁊ cinere .i. in auſteritate et humilitate.h Poſtqͣꝫ aūt ⁊cͣ. Poſita increpatione heliū adn̄o de p̄ſuptiōe: ⁊ ipſiuiiob de incauta locutiōe.Hic ꝯſequent̓ ponit̉ īcrepatio alioꝝ triū amicorūiob de falſitatis aſſertione. ⁊ primo ponit̉ dicta īcrepatio. ſecūdo increpatorū emēdatio. ibi: Abierūt ergo. tertio ipſiꝰ ioplena releuatio. ibi: Etaddidit. Circa primū dicit̉: i Dixit ad eliphagthemanitē. iſte erat principalis īter iſtos tres: etideo dn̄s ad ip̄m dirigitſermonē. d. k Iratꝰ eſtfuror meꝰ. ⁊cͣ. nō dicit inheliu vel in iob: qꝛ peccare ex p̄ſumptiōe ⁊ incauta locutiōe: ſicut peccauerant heliu ⁊ iob: nō ē itagraue ſicut peccare ī falſitatis aſſertiōe. qd̓ cōtigerat iſtis tribꝰ: vt patetꝑ ſupradicta: ⁊ grauitashuiꝰ fctī notat̉ ꝑ hoc qd̓dicit̉: Furor dn̄i iraſcit̉ꝯͣ eos: qd̓ nō ſolet dici inſcpͥtura: niſi ꝓ grauibusculpis. l Qm̄ nō eſtis⁊cͣ. i. dogma veꝝ. m Sicut ſeruꝰ meꝰ iob. qui vera locutꝰ eſt: tamen incaute qͣꝫtū ad aliqͣ: qꝛ graues culpe antiquitꝰ ſacrificijs expiabantur. id̓oſubditur: n Sumite ergo vobis ſeptē tauros. ad deſignandū ꝑfectionē penitētie ꝑ ſeptenarium numerum: quo perfectio deſignatur.o Et ite ad ẜuū meū iob et offerte holo. ꝓvo.vt iuſtus offerat ſacrificium ꝓ iniuſtis.p Faciem eius ſuſcipiam. quia leuiter tm̄ peccauerat ⁊ cum hoc perfecte de hoc penituerat.q Ut nō vobis imputetur. ad penaꝫ eternā.r Stulticia. falſā doctrinā aſſerēdo. iō ſubditur: Neqꝫ eī locuti eſtʸ corā me rectū. s Abierūt ergo. Hic ꝯn̄r ponit̉ increpatorū emēdatioqꝛ obedierūt ꝓmpte diuīo mādato. ⁊ patet littera vſqꝫ ibi: t Et ſuſcepit dn̄s faciē iob. ideſt gratum habuit ſacrificium per eum oblatū⁊ eius orationē nō ſolū ꝓ ipſo: ſed etiā ꝓ amicis ſuis. ideo ſubditur: v Dn̄s quoqꝫ ꝯuerſus ⁊cͣ. ⁊ patet littera.Et addidia
S
U
C
t 4