Druckschrift 
Tertia pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus acreplicis: .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi. Iob Ca. XLIINico. de lyra

I ergo. b 5 ſi tu audis.Audi et ego loquar. Interroga b)cbo te et reſponde mihi. Auditu oa § magna dei miſericordia agnoſcat.auris audiui te: nunc autē oculꝰ exa Fecce cilitiū qͦ pungit̉ in dolore.meꝰ videt te. Idcirco ip̄e me re­ fraI de nullo dono dei ſuꝑbio: qꝛ ſūptꝰ ex puluereſnīam illate mortis in puluerē me redigere coioſco.ē p̄hēdo: ⁊ ago penitētiā in fauil­ sf la ⁊ cinere. Poſtqͣꝫ aūt locutꝰ eſt hꝫs dn̄s ꝟba hęc ad iob: dixit ad eli­ ia§ prius vulnus ſecat.phaę themanitē: Iratꝰ eſt furor hmeꝰ in te: ⁊ ī duos amicoſ tuos:a Fintꝰ. vbi diſplicēt multa q̄ foris placēt.h qm̄ nō locuti eſtis corā me rectū īa § qꝛ nihil ſuꝑbe dixit: ſꝫ hūiliter. b § remediūindicati ſicut ſeruus meus iob. Su̓mite Aſ qꝛ veniā reatꝰ n̄ hn̄t: niſi gr̄e ſeptiformisū vniuerſali pati a qua fuerāt exciſi aggreget̉igitur vobis ſēptem tauros etſeptem arietes: ⁊ ite ad ſeruum omeum iob: ⁊ offerte pro vobiskholocauſtū. Iob aūt ſeruꝰ meusI ꝓpriū ſpeculū electoꝝ ē vt ſuꝑ de ſe ſentiantīfra quē ſunt.orabit pro vobis. Fāciem eius vxſuſcipiā vt nō vobis īputet̉ ſtul­ 4fiticia. Neqꝫ enī locuti eſtis coraꝫme rectū ſic̄ ſeruꝰ meꝰ iob. Abie­ srūt gͦ eliphaę themanites ⁊ baldath ſuites ⁊ ſophar naͣamathites: ⁊ fecer̄t ſic̄ locutꝰ fuerat dn̄sa ſ orādo ꝓ alijs ſibijpſi ꝓfuitad eos: ⁊ ſuſcepit dn̄s faciē iob. taI vide ergo ordinē exceſſū: correctio correctioē: penitētia penitētiā: veniā veniā: munera ſubquuntūm Dn̄s qͦꝫ ꝯuerſus eſt ad pe̓nitētiāviob: cū oraret ille ꝓ amicis ſuis.

īpeditioris lingue ⁊ tardioris dicit: a Audi ⁊ ego loquor. Dei audire ēdeſideria nr̄a ꝑciꝑe. loqͥ nr̄ꝫ ad dn̄m: ē ꝓmptꝰ ad illū deſiderijs inhiare. Etqꝛ qͥſqꝫ interrogat qm̄ ignorat: interrogari homini dn̄m ē in ꝯſpectu eiꝰ neſcientē ſe cognoſce̓. Rn̄dere aūt dei ē: cū qͥ ſe neſciētē hūilit̓ cogͦuerit occultꝭīſpiratiōibꝰ erudire. Et eſt ſenſus: Audi ⁊ e. lo. Miẜicordit̉ deſideria meaꝑcipe: vt dū hec miẜicordia tua ꝑcipiēſ adiuuat adte multipliciora ꝯſurgāt. b Interrogabo ⁊cͣ. id ēneſciētē me ex tue ſciētie cōtēplatiōe cognoſco. Reſpōde ſtulticiā ꝓpriā hūilit̓ cogͦſcentē doce. Quidenī interrogaret ip̄e ex deſiderio hūilitatꝭ ⁊ deū ſibrn̄dere q̄reret ex magiſterio inſpiratiōis declarat̉: īterrogaturū ſe qͥppe ꝓhibuit: ſꝫ nihil interrogandoſubiūgit. c Auditu aurꝭ au. ⁊cͣ. His ꝟbis indicat: qꝛ qͣꝫto viſus ſuꝑior eſt auditu: tanto differt abeo qd̓ prius extitit ⁊ hoc qd̓ poſtmodū ꝑ flagella ꝓfecit. Et qꝛ interno oculo ꝟitatꝭ lumē magʸ ꝯſpexerat hūanitatꝭ ſue tenebras dijudicās plus videbat.vn̄ ſequit̉: d Idcirco ip̄e ⁊cͣ. Quāto ſe qͥſqꝫ minꝰvidet: tāto ſibi minꝰ diſplicet: ⁊ quāto maiore gr̄e lumen ꝑcipit tāto ampliꝰ rep̄hēſibilē ſe eſſe cognoſcit.Sed qꝛ nulla ē cognitio rep̄hēſiōis ſi nō ſequāt̉ etiam lamēta penitudīs. Sequit̉: e Et ago ⁊cͣ. Infauilla ⁊ cinere pēitētiā agere: ē cōtēplata diuīa eſſētia nihil aliud qͣꝫ fauillā cinerēqꝫ ſe cognoſcere.f Poſtqͣꝫ aūt ⁊cͣ. Quia ambigeremꝰ iudicat deusde verbis iob: qͥ fctā virtutꝭ ſue reuoluit: ⁊ amicoꝝqͥ ꝯtra eū iuſticie dei gl̓iā defenderūt. g Dixit adeli. ⁊cͣ. Hoſti laudatꝰ ē iob: iſtis antefert ⁊ tn̄ qꝛ homo ſine rep̄hēſiōe an̄ ocl̓os dei eē nō pōt cōparatione alioꝝ laudat̉: ⁊ tn̄ hꝫ ex homīe ꝙ iudicet̉. Credidit gͦ ſe ꝓ culpa flagellari nō ꝓ gr̄a: ⁊ in hͦ rep̄hēditur: ⁊ tn̄ amicꝭ p̄fert. hͨ Corā me re. ⁊cͣ. Nā qͣꝫtūad hūana iudicia in verbis ſuis amici iob multa rectiꝰ illo dixiſſe crederent̉: ſꝫ qꝛ iuſtꝰ ē ⁊ miſericors deus amicoſ eiꝰ: ⁊ ꝑ iuſticiam diſtricte redarguit: ⁊ ꝑmiẜicordiā benigne ꝯuertit. Nā ſequit̉: i Sumite igit̉ vo. ⁊cͣ. Internꝰ medicꝰ priꝰ putredinē vulneris īnotuit: ⁊ pꝰ remedia ꝯſequēde ſalutꝭ īdicauit.Quia ꝟo amici iob ſpēm hereticoꝝ tenēt: ꝑ iob offerre iubent̉: qꝛ irā dn̄i ſacrificio placare nō pn̄t: niſi ad catholica fidē quā iob ſignificat ꝯuertant̉: vtſalutē eiꝰ p̄cibꝰ obtineāt: cuiꝰ fidē ꝑuerſis aſſertionibꝰ īpugnabāt. Per thauros aūt ceruix ſuꝑbie:arietes ducatꝰ exprimit̉: q̄ ab hereticꝭ ſeductꝭ plebibus agit̉. Tauros gͦ et arietes in ſacrificio offerreeſt ſuꝑbū ducatum ꝯuerſiōis hūilitate mactare: vtedomita ceruice ſuꝑbie: diſcāt obediēdo ſeqͥ: qͥ dudū docēdo p̄ire conabant̉. Septē aūt ſacrificijs expiant̉: qꝛ ad eccl̓iam reuertētes ꝑ humilitatis hoſtiā: dona ſpūs gr̄e ſeptiformis accipiūt. k Iobaūt ſer. ⁊cͣ. Ita eccl̓ia ꝓ hereticis. In arca ꝯtēti ſaluant̉: extra aquā oēs occidit: in vna domo .i. eccleſia comedi agnꝰ iubet̉: nec de carnibꝰ eiꝰ extra ferriſctm̄ ne det̉ canibꝰ. Neqꝫ enī ⁊cͣ. Snīam quā ſemel iudicādo dixerat: iteꝝ replicādo ꝯfirmat: atqꝫvt manifeſtiꝰ btī iob iuſticia amicorūqꝫ eiꝰ iniuſticia demōſtret̉: eiꝰ laus: illorūqꝫ rep̄hēſio iterata voce depromit̉: vt replicata foris appareāt qͣꝫ fixa intus habeant̉. Un̄ ⁊ ſomnū pharaōis gemīat̉.m Dn̄s qͦꝫ cō. Aꝑte on̄dit̉ ꝙ ꝓ ſe metip̄o pēitēs tāto citiꝰ exaudiri meruit: qͣꝫto deuote ꝓ alijs īterceſſit: qd̓ tūc qͥſqꝫ ꝟacit̉ cumulat: ſi hͦ ēt ꝓ adu̓ſarijs īpēdat. Iaꝫ an̄ ꝑ̓ amicꝭ auditꝰ on̄dit̉. h̓ de ip̄o d̓r qͥ h̓ obtinuit ꝓ alijsorādo. Samuel. Melior ē obediētia qͣꝫ victime. qꝛ ꝑ victīas aliēa caro:obediētiā volūtas ꝓpria mactat̉: rep̄ſſa gͦ arbitrij ſui ſuꝑbia citiuſ deū hplacat. Uirtꝰ obediētie ex adu̓ſo on̄dit̉: qꝛ pctm̄ Ariolādi ē qͣſi ſcelꝰ idolatrie: ē nolle acqͥeſcere. Obediētia gͦ ſola eſt q̄ meritū fidei poſſidet: ſine qͣ qͥſqꝫ infidel̓ ꝯuincit̉. Salomon vir obediēs loqͥt̉ victorias: qꝛ dū aliene vocihūilit̓ ſubdimur: noſip̄os ī corde ſuꝑamꝰ. Sciēdū ꝙ nūqͣꝫ ꝑ obediētiā malū fieri. aliqn̄ āt ꝑ obediētiā bonū qd̓ agit̉ dꝫ int̓mitti. Neqꝫ eī mala ī paradi. arbor extitit quā deꝰ hoī ne ꝯtīgeret īterdixit: ſꝫ vt ꝑ meliꝰ obediētie meritū hō bn̄ ꝯditꝰ creſceret: dignū fuerat vt hūc ēt a bono ꝓhiberet: qͣtenusqͣnto veriꝰ hͦ qd̓ ageret virtꝰ eēt: qͣnto ⁊ a bono ceſſās auctore ſuo ſe ſb̓ditūhumiliꝰ exhiberet. Sꝫ notādū ꝙ dic̄ de om̄i ligno pa. c. de ligno āt ſciē. boni ⁊ ma. ne comedetꝰ: qͥ eī qͦlibꝫ bono ſb̓iectos vetat: ncc̄e ē vt ml̓ta ꝯcedat:ne obediētis mēs fūditꝰ intereat: ſi a bonis oībꝰ repulſa penitus ieiunat.Iubet̉ aliqn̄ ꝓſpera huiꝰ mūdi: aliqn̄ aduerſa. Si qͥs ergo ex ꝓprio deſiderio ad ꝓſpera anhelat cū īperant̉ ſibi obediētie ſibi virtutē euacuat. Siaduerſa inuitus ⁊ nolēs ſubit obediētie ſibi meritū minuit: ꝓſperis gͦ exI ſola iuſſio.

Audi ⁊ ego loquar. ꝯfitēdo inſipiētiā meā.b Interrogabo te. hūilit̓ ſic̄ diſcipulꝰ. c Et reſpōde mihi. me īſtruēdo. d Auditu aurꝭ ⁊cͣ. q.d. an̄ flagella habui de te cognitionē aliquā: ſedtn̄ īꝑfectā. e Nūc āt oculꝰ meꝰ ⁊cͣ: qꝛ nunc habeo de te ꝯgnitionē ꝑfectiorē: ſicut viſa pleniꝰ cognoſcūt̉ qͣꝫ ſolū audita:fuerat eī iob pleniꝰ īſtructꝰ de diuīa virtute ꝑ flagellationem: qꝛ vexatiodat intellectū. ⁊ ꝑ reuelationē ⁊ allocutionē diuinā ſibi factā: vt ptꝫ ex p̄dictis: ⁊ qꝛ ad cognitiōꝫpleniorē ſequit̉ ꝑfectiorpenitētia de cōmiſſis. iōſubdit iob: f Idcircoip̄e me rep̄hēdo. culpammeā ꝑfectiꝰ ꝯfitēdo: ⁊ qꝛcōfeſſioni oris dꝫ adeſſeſatiſfactio oꝑis. iō ſb̓dit̉:Et ago penitētiā ī fauilla ⁊ cinere .i. in auſteritate et humilitate.h Poſtqͣꝫ aūt ⁊cͣ. Poſita increpatione heliū adn̄o de p̄ſuptiōe: ⁊ ipſiuiiob de incauta locutiōe.Hic ꝯſequent̓ ponit̉ īcrepatio alioꝝ triū amicorūiob de falſitatis aſſertione. ⁊ primo ponit̉ dicta īcrepatio. ſecūdo increpatorū emēdatio. ibi: Abierūt ergo. tertio ipſiꝰ ioplena releuatio. ibi: Etaddidit. Circa primū dicit̉: i Dixit ad eliphagthemanitē. iſte erat principalis īter iſtos tres: etideo dn̄s ad ip̄m dirigitſermonē. d. k Iratꝰ eſtfuror meꝰ. ⁊cͣ. nō dicit inheliu vel in iob: qꝛ peccare ex p̄ſumptiōe ⁊ incauta locutiōe: ſicut peccauerant heliu ⁊ iob: nō ē itagraue ſicut peccare ī falſitatis aſſertiōe. qd̓ cōtigerat iſtis tribꝰ: vt patetꝑ ſupradicta: ⁊ grauitashuiꝰ fctī notat̉ ꝑ hoc qd̓dicit̉: Furor dn̄i iraſcit̉ꝯͣ eos: qd̓ nō ſolet dici inſcpͥtura: niſi ꝓ grauibusculpis. l Qm̄ nō eſtis⁊cͣ. i. dogma veꝝ. m Sicut ſeruꝰ meꝰ iob. qui vera locutꝰ eſt: tamen incaute qͣꝫtū ad aliqͣ: qꝛ graues culpe antiquitꝰ ſacrificijs expiabantur. id̓oſubditur: n Sumite ergo vobis ſeptē tauros. ad deſignandū ꝑfectionē penitētie ꝑ ſeptenarium numerum: quo perfectio deſignatur.o Et ite ad ẜuū meū iob et offerte holo. ꝓvo.vt iuſtus offerat ſacrificium ꝓ iniuſtis.p Faciem eius ſuſcipiam. quia leuiter tm̄ peccauerat ⁊ cum hoc perfecte de hoc penituerat.q Ut nō vobis imputetur. ad penaꝫ eternā.r Stulticia. falſā doctrinā aſſerēdo. iō ſubditur: Neqꝫ eī locuti eſtʸ corā me rectū. s Abierūt ergo. Hic ꝯn̄r ponit̉ increpatorū emēdatioqꝛ obedierūt ꝓmpte diuīo mādato. ⁊ patet littera vſqꝫ ibi: t Et ſuſcepit dn̄s faciē iob. ideſt gratum habuit ſacrificium per eum oblatū⁊ eius orationē nō ſolū ꝓ ipſo: ſed etiā ꝓ amicis ſuis. ideo ſubditur: v Dn̄s quoqꝫ ꝯuerſus ⁊cͣ. ⁊ patet littera.Et addidia

S

U

C

t 4