¶ Glo. ordi.¶ Iob Ca. XLIAco. de lyro

gͦ cohęrētia ſibi. Mittet cōtra eum ara I ſed ne inde terreamur ſubdit:ſulmīa: ⁊ ad locū aliū nō ferent̉. bcCor eius indurabit̉ tanqͣꝫ lapis: ⁊d ⁊ ſtrīget̉ quaſi malleatorꝭ incus.§ apparuit angelis .i. p̄dicatoribꝰ: qd̓ ex ſequēti ꝑcipit̉: ſubdit enī: p̄dicatū eſt gentibꝰ.Cum ſublatꝰ fuerit timebūt an­ 8ˣgeli: ⁊ territi purgabunt̉. Cū ap­ 5xh p̄hēderit euꝫ gladiꝰ: ſubſiſtere nōpoterit: neqꝫ haſta neqꝫ thorax.i Reputabit eī quaſi paleaſ ferrū: sk ⁊ quaſi lignū putridū es. Nō fu­ hgabit eū vir ſagittarius: in ſtipu iin lā verſi ſūt ei lapides fūdę. Quakn ſi ſtipulā eſtimabit malleū: et deridebit vibrantē haſtā. Sub ip̄o li

carniū eiꝰ. Carnes leuiathā ſunt oēs reprobi: qͥ ad intellectumſpūalis patrie ꝑ deſideriū nō aſſurgūt. Mēbra vero carniū ſūthi qͥ eiſdē ꝑu̓ſe agētibꝰ ⁊ ſeſe ad īiqͥtatē p̄cedētibꝰ ꝯiūgūt̉: ac ſi reꝓboꝝ vnitas bonoꝝ vitā tāto duriꝰ p̄mit qͣꝫto ſe ei ꝑͤ collectiōꝫdurior oppōit. Sꝫ qͥd tādē ꝯͣ hūc dīna clemētia faciat adiūgit:a Coherētia. Sꝫ ſi diuiderēt̉ vt mare:iſrl̓ ad terrā ꝓmiſ. trāſiret: vt ſic̄ ꝑnitioſū eſt ſi vnitas deſit bonis: ita ꝑnitioſiſi nō deſit malis. b Mittet co. eū ⁊cͣ.Appellatiōe fulminū tremēde extremiudicij ſentētie deſignant̉. qꝛ qͦs feriūtin ꝑpetuū: incēdūt q̄ ad locū aliū nō ferent̉: qꝛ igne ſuo nō grana ſed paleas īcendūt. Sed qꝛ leuiathan iſtū pena nōcorrigit. Sequit̉: c Cor eiꝰ indu. Corantiqͥ hoſtis vt lapis indurabit̉: qꝛ nulla vnqͣꝫ conuerſiōis penitētia molliet̉.Qui quia ſolis ictibus eterne vltiōisaptabitur: aꝑte ſubinfert̉: d Et ſtrīget̉ qͣſi ⁊cͣ. Ad hͦ incꝰ ſtatuit̉: vt crebrisictibus feriat̉. Leuiathan ergo vt malleatoris incꝰ ſtringet̉: qꝛ inferni vincul̓coartabit̉: vt eterni ſupplicij cōtinua ꝑcuſſiōe tūdat̉. Incude alia vaſa formātur: ſꝫ ip̄a tot ictibꝰ in alid̓ vas nō trāſfertur. e Cū ſublatus fu. ⁊cͣ. Futurūꝓ p̄terito poſuit. Leuiathan enī ab arce beatitudinis cadēte: in ruina eiꝰ etiāelecti angeli expauerūt: vt cū iſtū ſuperbie lapſus eijceret: illos ad robuſtiꝰ ſtādū timor ip̄e ſolidaret: ⁊ purgati ſūt: qꝛiſto cū reprobis legiōibꝰ exeūte electi ſoli remāſerūt: vl̓ ſi ꝓ futuro legat̉: p̄dicatores angelos dic̄. qͥ cū ſublatꝰ fuerit timebūt:qꝛ cū iudicij turbine rapitur: hij qͥ in corporibꝰ reꝑiri poteruntīmenſo terrore cōcuſſi: etiā ſuꝑne patrie nūcij ꝯtremiſcūt. Et qꝛī eis hoc pauore excoquit̉: ſiqͣ in eis ineſſe potuit leuiū rubigovitioꝝ aꝑte ſubdidit: f Et territi pur. A diſtricto iudice nonpn̄t (qͥ in carne ſūt) tāto terrore nō ꝯcuti: cū oīa elemēta qͣtiūt̉:ſꝫ tn̄ mētes eoꝝ ſpes ꝓpinqͥ regni letificat. Interim āt qͥd agat.Sequit̉: g Cū apphē. eū. Gladij noīe hͦ loco ira ſignat̉. Illeaūt qͥ ꝑ abrupta furoris rapit̉: n̄ apprehēdere gladiū: ſꝫ gladioapp̄hēdi ꝑhibet̉. Leuiathan gͦ qꝛ ꝑ aſſumptū reprobū hoīem īira omnimode crudelitatꝭ effrenat̉. App̄hedi a gladio d̓r: ⁊ neqꝫ haſta neqꝫ thorax ſubſiſtere poterit: qꝛ in antichriſtū diabolꝰveniēs tāte virtutis apparebit. vt ſi ſuꝑnū adiutoriū deſit: ⁊ p̄dicātiū acumē obtūdat ⁊ lōganimitatē patiētiū deſtruat.h Gladiꝰ .i. ille ꝑditꝰ hō diabolū ſuſceꝑit: vl̓ ita ip̄ꝫ qͥ irā ī vſūiuſticie ſumit: gladiū tenet cui ira dn̄at̉: ⁊ ꝑ abrupta rapit̉ ⁊ abea app̄hēdit̉. i Reputabit enī qͣſi ⁊cͣ. Qd̓ ſuꝑiꝰ haſtā dixith̓ inferiꝰ ferri appellatiōe replicauit: ⁊ qd̓ ſuꝑiꝰ thoracem h̓ es.Ferre nāqꝫ acuit̉ vt aduerſariꝰ vulneret̉: es aūt rubigine penenulla cōſumit̉. Ferro gͦ p̄dicatiōis iacula: ere aūt lōganimitatꝭꝯſtātia deſignat̉. Ferrū gͦ velut. p. e. qꝛ diuīa gr̄a ꝓtegat: ⁊ p̄dicantiū vires velut paleas neqͥcie ſue igne ꝯſumit: ⁊ patiētiū cōſtantiā qͣſi lignū putridū ī puluerē redigit. Sed qͣꝫto magꝭ erigit̉ tāto magis cōtra eū ſct̄i ſe accīgūt: qd̓ tūc in reprobis nō ꝓficiat ſagitta veritatis: ſubdit: ſꝫ ip̄i ſctī ꝯtēnunt̉: ⁊ hͦ eſt. In ſtipulā: ſed qͥd miꝝ ſi vires hominū deſpicit: qͥ et ſuꝑni iudicij tormēta ꝯtēnit: ⁊ hͦ eſt: qͣſi ſtipulā. k Nō fugabit eū ⁊cͣ. Sagittas verba p̄dicatoꝝ accipit. Et eſt ſenſus: A reproboꝝ cordibꝰeū ſagitta p̄dicatoriſ nō excutit: qꝛ qͥſqͥs ab illo app̄hendit̉ ꝟbaiā p̄dicantiū audire cōtēnit. l In ſtipulā ver. Per fundā eccleſia figuratur. Fūda nāqꝫ dū in gyꝝ mittit̉: ſic̄ de illa lapidesexeūt: qͥbꝰ aduerſarioꝝ pectora feriant̉: ita eccl̓ia dū volubilitate tēporū ꝑ tribulationū circūitū ducit̉: fortes ex illa viri ꝓdeunt: qͥbꝰ qͣſi lapidis ictibꝰ iniquoꝝ corda tūdūt̉. Leuiathan itaqꝫ qꝛ dānato illo hoīe aſſūpto qͦſlibet fortes eccl̓ie velut īfirmoſdeſpicit: in ſtipulā verſi ſūt ei lapides fūde. m Quaſi ſti. eſti.Quia per malleū deſuꝑ veniēte: celeſtis pōdꝰ ꝑcuſſionis exprimitur. quid eſt ꝙ leuiathan malleū deſpicit: niſi ꝙ ſuꝑne animaduerſiōis ictꝰ formidare ꝯtēnit? Et quaſi ſtipulam: qꝛ ad iuſteire ſe pōdera velut ꝯtra leuiſſimos terrores parat. n Et deridebit vi. Haſtā vibrare ē eternā ei mortē ex diſtricta anīaduerſione p̄parare. Sꝫ vibrātē haſtā deridet: qꝛ qͥcqͥd graue ⁊ qͥcqͥdhorribile p̄uidet pati nō metuit. Sꝫ quo ſe eterna tormēta euadere nō poſſe cōſpicit: eo in exercēda neqͥcia durior aſſurgit. vn̄fit qd̓ ſequit̉: o Sub ip̄o erūt. Per ſolis radios acumīa ſapiētiū demōſtrat. Et eſt ſenſus: Hi qͥ intra eccl̓iam ꝑ acumīa ſaS piētie quaſi

1 4mines iniqui ſūt mēbra diaboli ad malefaciendū ad inuicēſūt colligati. a Mittet ꝯtra eū. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ īpugnatio demōīs ſub methaphora ceti. ⁊ primo a deo qui eum deijcit. ſecūdo a creatura quā deſpicit. ibi: Cū app̄hēderit. Circa primū dicit̉: Mittet cōtra eū fulmina .ſ. diꝰ a quo fulmīatanqͣꝫ ſagitte mittunt̉: ſulmīa autemfrequent̉ cadūt in mari ⁊ naues obruunt. ⁊ eodē modo cetū frequētiꝰ ꝑcutiūt qͣꝫ alios piſceſ ꝓpter magnitudinē ſui corꝑis. b At ad locū aliūnō ferēt̉. ꝑ qd̓ deſignat̉ certitudo diuine ꝓuidētie: ſicut de ſapiēte ſagittatore dicit̉: ꝙ eiꝰ ſagitta nō fert adaliū locū niſi intētiōis ſue: ꝑ hec fulmina ītelligit̉ ſentētia diuīa dānationis demonis q̄ nō fert̉ alibi. qꝛ ceditad dei gl̓iam ⁊ ſanctoꝝ: ⁊ tā tūmodonocet demoni ⁊ malis hoībꝰ qͥ ſūt mēbra eius. ⁊ ꝙ hoc de demone ſpecialiter intelligatur: ꝑ hͦ patet qd̓ ſubdit̉:c Cor eiꝰ indurabit̉ ⁊cͣ. in quo deſignatur obſtinatio demōis qui nō flectit̉ ad bonū ex aliqua ꝑcuſſiōe diuine vltiōis. d Cū ſublatꝰ fuerit timebūt angeli. iſte timor nō ē aliud qͣꝫadmiratio āgeloꝝ ſctōꝝ de diuīa virtute ⁊ iuſticia in deiectiōe ⁊ punitiōedemonis q̄ partī facta eſt a pͥncipioſui caſus: ⁊ cōſūmabit̉ in futuro iudicio: qn̄ cū peccatoribꝰ dānatis detrudet̉ in inferno: nec pōt talis admiratio angeloꝝ ītelligi de ꝑcuſſiōe ſeu īterfectione ceti a deo: qꝛomnis res corporalis parua et modice reputationis eſt: ⁊ qͣſi nulla reſpectu angeli: propter quod in eo non cadit admiratio de deiectione rei corporalis: et maxime intellectu carētis cuiuſmodi eſt cetus. e Et territi purgabuntur. ẜm ꝙdicit Dioniſyus. licet in angelis non ſit purgatio ab īmundicia: tamen eſt ibi purgatio a neſcientia inqͣꝫtum per illuminationes diuinas ſeu effectus eius mirabiles immediate abeo procedentes angeli ſancti aliqua cognoſcunt que priusneſciebant: et hoc modo angeli in deiectione demonis de celo empyrreo fuerunt purgati a quadaꝫ neſcientia videntesdiuinam virtutem et iuſticiam in effectu quā prius non viderant. idem̄ eodem modo erit in detruſione demonis in inferno cum damnatis in extremo iudicio. Fuerunt etiam ſanctiangeli in caſu demonum purgati ab eorum ſocietate: ⁊ in extremo iudicia per totalem ſeparationem plenius purgabuntur. f Cum apprehenderit euꝫ gladius ſubſiſtere nō poHic ꝯſequent̓ deſcribit̉ īpugnatio diaboli ſub noīe cēti: ⁊ hͦab homine quē deſpicit. ⁊ hoc eſt quod dicit̉: Cū apprehēderit eū gladiꝰ ⁊cͣ. in quo primo oſtendit̉ ꝙ non timet inuaſionem de ꝓximo: quia qͣꝫtumcunqꝫ homo ſit armatus ad īuadendum: vt gladio et haſta. ⁊ ad ſuſtinendū thorace̓ et ſimilibus: tamen nullo modo poterit ſtare coram eo ſi aduertat:ideo ſubditur: g Reputabit enim quaſi paleas ferruꝫ etquaſi lignum putridum es. quia ferrū gladij vel lignū lancee non poterūt ei nocere: ſicut nec palee proiecte contra hominem nocent ſibi: ⁊ ſicut cetus non timet inuaſionē de propinquo: ita nec etiam de longinquo. ideo ſubdit̉: h Nōfugabit eum vir ſagittarius. timore ſagittarū contra eū proiectarum. Sciendū tamē ꝙ licet talia non timeat: tn̄ ex proiectione ſpiculorum de longinquo que non aduertit: nec ꝑcōſequens timet: vulneratur et tandē morit̉: ⁊ ſic mortuusad litꝰ maris ꝓijcit̉. ſic dictū ē. sͣ. ca. ij. i In ſtipulā verſi ſūt ei lapides fūde. habet enī tātā pinguedinē exteriꝰ ⁊ cutis duriciē ꝙ lapides ſic ꝓiecti nō nocerent ei. k Quaſiſi ſtipulā ⁊c̄. nō eī poteſt aliqͥs tātū appropinquare ſibi ꝙ cumalleo vel cū haſta poſſit eū ꝑcutere: niſi quādo īpingēs adterrā non pōt ſe mouere: vt dictū ē ca. p̄cedēti. ꝑ p̄dicta intelligit̉ ꝙ diabolꝰ qͥ ꝑ cētū intelligit̉ nō timet inuaſionē hominis de propinquo vel de longinquo: quia nulla res corporalis poteſt ei nocere: niſi inqͣꝫtū eſt inſtrumētū diuīe iuſticie:ſicut eſt ignis infernalis qͥ eſt īcorporeꝰ: ⁊ tamē ip̄ꝫ affligit:ſic̄ aūt cetꝰ virtute humana nō poteſt ſuperari: vt predictuꝫeſt: ſic nec etiaꝫ aliquibus ſpecioſis allici vt ſe ſubijciat ei. iōſubditur: l Sub ipſo erunt radij ſolis. id eſt res qͣꝫtūcunqꝫ pulchre nihil reputabunt̉ ab eo: nec etiam qͣꝫtumcunqꝫ ꝑcioſe. ideo ſubditur:Sternet ſibi

S

E