Nico. de lyraGlo. ordi. ¶ Iob Ca. XXXIX

I peccatorum conuerſio iuſtoꝝ eſt refectio: velpriſtus iam ſedens in cel⁊ vbicūqꝫ cadauer fuerit ſtatī adbeſt. Et adiecit dn̄s: ⁊ locutꝰ ē ad ba ſ vt tu dubitans an iuſte ꝑcuſſerimc iob. Nunqͥd qͥ contendit cū deo qa ſ vt tu vides alios pares: alios minores ⁊ ꝙpena eſt augmentū meriti.tā facile conquieſcit? Utiqꝫ qͥ arēa Iſi poteſt qd̓ in his auditis non potes.guit deum debet ⁊ reſpōdere ei. ts § qui ſuꝑauit amicos ſuperatur a deo.Reſpondēs autē iob dn̄o dixit: ⁊z Qui leuiter locutus ſū: reſpōde ſꝫa §opꝰ teget ſermonē: hͦ d̓ ſe dicit: ⁊ ī typo eccl̓iemeritis vite tegit culpas lingue quā nullꝰ pof re qͥd poſſum? Manū meaꝫ po­ iteſt domare. a§ qd̓ iuſtum me credidig nā ſuꝑ os meū. Unū locutꝰ ſumka ſ qꝛ te docēte didici nullā hoīs eē iuſticiā.b5 ꝙ de flagellis dubitaui quaſi minus patiēs.qd̓ vtinaꝫ nō dixiſſem: ⁊ alteruꝫh quibus vltra non addam. m

Et vbicunqꝫ ca. fue. ſta. a. vt illud. Ubicūqꝫ fuerit. c. i. c. ⁊. a. Alit̓. Oīsj peccati morte ceciderit pōt cadauer vocari. Sanctꝰ ꝟo p̄dicator vbi pecatores eſſe cōſiderat: illuc anxie ꝓuolat: vt in peccati morte iacentibꝰ lucēviuificationis oſtēdat. Auditis itaqꝫ tot ſanctorū virtutibꝰ beatus iob obſtupuiſſe intelligit̉: ⁊ ſub admiratiōis terrore ſiluiſſe. nam ſequit̉: b Adiecit dn̄s ⁊ lo. ē ad iob. Uir ſanctus hac diſtrictiōeflagelli nō eſtimauit ſibi merita augeri: ſꝫ vitia reſecari: q̄ qꝛ ī ſe nulla cognouit ꝑcuſſum iniuſte ſe credidit: ⁊ ꝑcutientē arguere eſt de ꝑcuſſione murmurare. Cōſiderās aūt dn̄s ꝙ ea q̄ ꝓtulit nō ex tumo.re ſꝫ ex qͣlitate collegerat vite: pie illū increpat. d.c Nūqͥd qͥ ꝯtendit ⁊cͣ. Ac ſi aꝑtius diceret: Quitanta de tua actione locutꝰ es: cur audita ſanctorūvita ſiluiſti? Me aūt fuit arguere de ꝑcuſſione meaan fuerit iuſta dubitare: ⁊ vera qͥdē de te dixiſti: ſꝫqͥ tēderēt flagella neſciſti: qꝛ ſi nō ē qd̓ corrigas: eſtqͦ creſcat. Narraui de alijs: ⁊ ſi merita nouiſti: illorū celſitudinē nō nouiſti. Auditis igit̉ illoꝝ ꝟtutibus ſi qͥd potes reſponde de tuis: ſed iuſtus oīs attendēs alioꝝ bona: qͣſi de ſingularitate nō ſuꝑbit.d Qui leuiter locutꝰ ſū. Ac ſi diceret: ſermonē meum defenderē ſi hūc cū rōnis pōdere ꝓtuliſſē. Autpoſtqͣꝫ lingua leuitate vſa ꝯuincit̉ qͥd reſtat niſi vtꝯticendo refrenet̉. e Reſpōdere. Arguit̉ de ſilētio. vt pͥus d̓ locutiōe: ſi neſcit cur ceſus: ſilēs tn̄ veneret̉ qꝛ a iuſto. f Manū meā po ſ. ⁊cͣ. i. hoc ꝙdiſtricto iudici de ſermone meo me diſplicuiſſe conſidero: ante eius oculos ſub velamīe recti oꝑis abſcondo. g Unū locutus ſū. Loqui nr̄m ē hominibus occultū ſenſū aperire. loqui vero nr̄m ad diuinas aures: ē motum mētis etiam expreſſiōe actionis oſtendere. Beatus vero iob locutione ſua ſecūdo ſe deliquiſſe confitetur. Unum enī loqui illiciteeſt. res flagello dignas agere. Aliud vero loqui ēetiam de flagello murmurare. Et eſt ſenſus: Rectum quideꝫ me inter homines credidi: ſed te loquente ⁊ an̄ flagella prauum ⁊ poſt flagella me rigidūinueni. h Quibus vltra non addam. Quia iam nunc quanto te loquēte ſubtilius intelligo tanto meipſum humilius inueſtigo. Homo enim vicinior luci ſentit quod ante fuit: et quod iam guſtat amplius amat. et quodſubeſt iudicat. et qͦ eſt dignior ſibi videtur indignior. et longe eſſe qͦ ꝓpriorReſpondēsMoraliter. Nūqd noſtitp̄s I ca. xxxIxpartus ibicū ⁊cͣ: Per ibices ⁊ ceruasquaꝝ conceptus ſūt hominibꝰ occulti: ſignificāt̉ humiles nōdū tn̄ ꝑfecti qui bonos cōceptus ⁊ actus ſuos ſtudent abſcondere timētes ex hͦ inaniter gloriari. Quis dimiſit onagrūliberū ⁊cͣ. per onagrū ſignificat̉ cōtēplatiuꝰ a ſeruitute carnisliber effectus. Cui dedi in ſolitudine domū: id ē extra multitudinis tumultū. vt vacare valeat circa vnū. In terra ſalſuginis: id ē exuſta ardore ſolis. nam anachorete in locis talibus habitabāt vt patet in collatiōibꝰ patrū. Uocē exactoris non audit. qꝛ diabolo non obedit qui d̓e exactor Luc̄. xij.Et iudex tradat te exactori ⁊cͣ. Circūſpicit mōtes paſcue.meditando loca viriditatis eterne. PNūqͥd volet rhinoceros ẜuire tibi. ſubintelligit̉ ſicut mihi. rhinoceros habēs ī frōte vnuꝫ cornu ſignificat monarchiā imperij romani. que ſeruire voluit deo tēpore Cōſtantini: ⁊ morari ad eius p̄ſepe ꝑ ſumptionē euchariſtie. ⁊ alligari iugo chriſti. ⁊ cōfregit glebas: idē idolorū ſtatuas ⁊ eius fortitudine p̄dicatores eccl̓ie defenſati fructum magnū fecerunt in eccl̓ia dei. Penna ſtrutiōis.Strutio que pēnas habet ad currendū velocius ꝑ terrā. ſednon ad volandū hypocritā ſignificat. qui habet alas ſcꝫ apparentiam ſanctitatis ⁊ deuotiōis quibꝰ feſtinat ad queſtū terrenorū: ſꝫ non eleuat̉ ad amorem ſuꝑnoꝝ. ¶ Derelinqͥt in terraoua ſua. ꝑ hoc enī ꝙ negligit oua fouere ⁊ pullos nutrire. ſignificat̉ ꝙ hypocrita vult eſſe ſingularis apparentie vt poſſit dicere illud Luce. xviij. Non ſum ſicut ceteri hoīm. Cum tēpus fuerit in altum alas erigit. qꝛ cum videt tempus aptū adpotētes huius mūdi decipiendū ſanctitatē ⁊ deuotione p̄tendit ⁊ ſic eos decipiens illudit. Nūquid p̄bebis equo fortitudinem. ſubintelligit̉ ſicut ego. per equū cuius fortitudo deſcribit̉ hic ⁊ audacia. ſignificat̉ quicunqꝫ deſiderans ex feruore fidei martyrij ſupplicia. cuiꝰ fortitudo non eſt ab homine ſꝫa deo. F Gloria nariū eius terror. nam ex reſpiratiōe celeſtiūmortem appetit que ē vltimuꝫ terribiliū. Terrā vngula fodit. nam om̄ia terrena cōtemnit. In occurſum pergit armatis: id ē carnificibꝰ ad eius iugulationē paratis. Contem-

a Et vbicūqꝫ cada. ⁊cͣ. in qͦ notat̉ velocitas ſuivolatꝰ. b Et adiecit. Hic ꝯn̄ter ponit̉ ipſiusiob ꝯfutatio inquātū on̄dit̉ ip̄m neſcire nec poſſe reſpōdere. ⁊ hoc eſt qd̓ d̓r: Et adiecit dn̄s. Auditis enī p̄dictꝭ mirabilibꝰ iob obſtupēs tacuit.et ideo dn̄s ſuꝑ predictaadiecit qd̓ ſeqͥt̉ cum d̓r:c Nūquid qͥ ꝯtēdit cūdeo .i. qui vult cum eo cōtendere diſputādo: ſicuttu videbaris velle dicendo: Diſputare cū deo cupio. d Tam facile cōquieſcit. tacēs ⁊ neſciensreſpondere. e Utiqꝫ qͦarguit deum .i. facit argumentationes ꝯtra deum.f Debet ⁊ reſpōdere ei.hoc autē d̓r: qꝛ iob ſupradixerat deo. Aut tu loq̄re et ego reſpōdebo tibi.⁊ ſubdit̉ humilis reſponſio iob cōfitēdo delictumſuū. g Qui leuiter locutꝰ ſū .i. indiſcrete ⁊ ſtulte. qꝛ lꝫ veꝝ dixiſſet: exceſſit tn̄ in mō loquēdi. vt. sͣdictū ē. h An̄dere qͥdpoſſū. q. d. nihil: niſi cōfitēdo ſtulticiā meam. ideoſubdit̉: i Manū meāponā ſuꝑ os meū: vt nonaꝑiat̉ ampliꝰ ad ſic loquēdum. k Unū locutusſum qd̓ vtinam non dixiſſem. illud fuit quod dixit: Diſputare cum deo cupio. l Et alterum.illud fuit ꝙ cōmemorando iuſticiam ſuam videbatur derogare diuine iuſticie.m Quibus vltra non addam. diligenter de cetero ab his ⁊ conſimilibus precauendo.eſiReſpōdēsMoraliternit pauorem: id eſt tormentorum horrorem. Ubi audieritbellum. pro chriſto exhortantem. Dicit vach. quod ſignificat exultationem ſicut Eſa. xliiij. Uach calefactus ſum: vidi focum. Nunquid per ſapientiam tuam plumeſcit accipiter ⁊cͣ. Accipiter cuiꝰ pluma renouatur per hoc ꝙ expanditalas ſuas ad auſtrum. ſignificat penitentem. cuius conuerſatio renouatur per hoc ꝙ exꝑandit intellectum ſuum: ⁊ affectūfideliter ad amorem diuinum. Aut ad p̄ceptum tuum eleuabitur aquila ⁊cͣ. ad dei preceptum aquila ſubleuatur quādo vir ingenioſus ad dei cōtemplationem ſubleuatur. Etin arduis ponet nidum ſuū. quando in eius amore firmatur.In petris manet: id ē cum angelis per ſtudiū contemplationis qui dicunt̉ petre ratiōe ſue confirmationis. ⁊ ſilices p̄rupti. ꝓpter eos qui ceciderunt de medio eorum. Inde contemplat̉ eſcam. deſiderans clarā dei viſioneꝫ. ⁊ Pulli eiuslambunt ſanguinē. pulli dicunt̉ diſcipuli adhuc tamē imperfecti. ꝓpter qd̓ adhuc vacant circa chriſti humanitatē meditātes eius paſſionē. F Et vbicūqꝫ cadauer fuerit ſtatim adeſt.quia de altitudine cōtēplationis paratus ē deſcendere ad leuandum peccatorem de putredine corruptiōis. ſicut patet dePaulo qui poſt raptum ad tertiū celū deſcendit ad ſubſidiūpeccatoꝝ. F Reſpondēs autē iob ⁊cͣ. Licet iob vera dixeritvt patꝫ in fine libri per teſtimoniū dn̄i: tamē ꝯfitet̉ hic ſe locutū fuiſſe leuiter ⁊ infra vltimo ca. inſipiēter. quia vix aut nūqͣꝫloquit̉ homo de diuinis quin deficiat aliquo modo in ſententia vel verbis. ⁊ ſic fuit de ip̄o iob: ꝓpter quod hic rep̄hendit̉in principio ca. ſequentis.In ca. xxxix. vbi dicitur in poſtilla: Nūquid noſti tempuspartus ibicum ⁊c. Scp̄m quoſdam expoſitores hebreorū raAdditio. tio quare hic fit mentio de partu ibicummagꝭ qͣꝫ alioꝝ aīaliū ē: quia ibices ſūt ſicciſſime cōplexionis.⁊ habēt viſcera ſtricta ſimiliter ⁊ meatus. ⁊ ideo partꝰ eaꝝ inquo dilatatio viſcerū ⁊ meatuū maxime requiritur: eſt in eisvalde difficilis ẜm earum naturam: vnde ⁊ indigerent maxime alicuiꝰ artificij ſeu iuuamenti: qd̓ tn̄ non habent: quia nullus obferuat

.jͣ. §. e

2. Coꝝ. 11 2