Glo. ordi.Ca. XI.¶ AobNico. de lyra
Eſpōdēs aūt. ¶ Ca. XL A7dn̄s iob d̓ turbie dixit:Accīge ſicut vir lūbostuos: īterrogabo te ⁊ indica midū de tuis meritꝭ cōtra mea flagella diſputasbhi. Nūqͥd irritū facies iudicium bmeū. Et ꝯdēnabis me vt iuſtifi-a ſ qꝛ iob hoīes ſuꝑat: eū deꝰ ad cōſiderandammaieſtatem ꝓuocat: vt de ſe nihil ſentiat.dcerꝭ? Et ſi habes brachiū ſic̄ deꝰ ꝯe et ſi voce ſil̓i tonas: circūda tibixdecorē: ⁊ ī ſb̓lime erigere: ⁊ eſto hͦglorioſus: ⁊ ſpecioſis īduere veiaſ ip̄e qͥ idē ē in iudicio: ſed cōſcientia vniuſcuiuſqꝫ ei modificabitur iratus vel placatus.s ſtibus. Diſꝑge ſuꝑbos in furoreh tuo: ⁊ confunde eos: et reſpiciēsi oēm arrogantē humilia. Reſpi mce cūctos ſuꝑbos ⁊ cōfūde eos: nk ⁊ cōtere impios in loco ſuo. Ab 8a I vnde dicet: neſcio vos.ſconde eos in puluere ſimul: ⁊ fa aa Fintētiones cordis § qͦ altius erigunt̉ in gl̓iaterrena q̄ ē in imo in baratrū mergunt̉.lciēs eorum demerge ī foueam: ⁊ sego confitebor ꝙ ſaluare te poſminus diligit̉ ereptio ſi neſcit̉ periculi maglitudvel ve.in ſit dextera tua. Ecce̓ beemoth vr
8Eſpōdēs aūt dn̄s iob ⁊cͣ. Quid ſit dn̄m ¶ Ca. XLde turbine reſpondere. qͥd beatum iob lumbos accingere: qͥd interrogare dei. qͥd hominis indicare:pͥmo ia domini ſermone tractatū ē. b Nunqͥd irritumfacis in. meū. Quiſquis ꝯtra flagell. ſemetip̄m defenderenitit̉: flagellātꝭ iudiciū euadere conatur vt ſaul. c Ut tu iuſtifice.Quia ſine culpa ſe feriri ſcit: ne inſoleſcat corripit̉ ⁊ ad occulta iudicia reuocat̉: vt credat iuſtū quod adeo fit. ⁊ ſi cauſā nō videat.d Si habes brachiū. Deū brachiūhabere ē operātē filiū gignere.e Si voce ſil̓i ton. Voce tonare eſtꝯſubſtātialē ſibi filiū mūdo terribiliter demōſtrare. f Circūda tibi⁊cͣ. Subaudis vt ego. Ipſe enī circūdat ſibi de qͦ ſcpͥtū ē: Dn̄s regnauit decorē indutꝰ eſt. Ip̄e apd̓ nosin ſublime erigit̉ cum nr̄is mētibꝰī ſua natura eē impetrabilis demōſtratur. Ip̄e gl̓ioſus ē qͥ dum ſeip̄oꝑfruitur accedētis laudis indigēsnon ē. Ip̄e ſpecioſis induit̉ veſtibꝰqꝛ ſanctoꝝ angeloruꝫ choros quoscondidit ī vſū ſui decoris aſſūpſit:⁊ velut quandaꝫ veſtē glorioſā ſibeccl̓iam exhibet: nō habētē maculāaut rugā. Sꝫ qꝛ ſpecioſaꝝ veſtiumnoīe iuſtos ſibi quō adiungat inſinuat: iniuſtos etiā quō a ſe diſiungat oſtēdit dicēs: g Diſperge ſuperbos. Subaudis vt ego: qꝛ eos⁊ trāquillitatꝭ tꝑe vnitos cōtra metolero: et diſtrictꝰ qn̄qꝫ veniens inmeo eos furore diſpergo. h Etreſpiciēs om. ar. hu. Ac ſi dicat: vtego. Duobꝰ autē modis peccator adn̄o reſpicit̉: dū aūt a peccato ꝯuertitur: aut ex peccato punit̉: vtriſqꝫaūt modis in humilitate arrogansſternitur. i Reſpice cunctos ſu.Subaudis vt ego. Superbi enī exreſpectu dn̄i cōfundūtur: aut h̓ dānantes crimina: aut illic ſupplicia de iuſticia ſentiētes. Impiorū vero locꝰ ſuꝑbia ē: qꝛ cū ſcriptū ſit: Initium oīs peccati ſuꝑbia: vnde orit̉ impietas ibi ꝯtinetur impiꝰ: ergo inſuo loco ꝯteritur: cum ip̄a ſuperbia qua ſe eleuat opprimit̉.k Abſconde eos ⁊cͣ. Ac ſi dicat vt ego. Suꝑbos enī atqꝫimpios iuſto iudicio dn̄s in puluere abſcondit: qꝛ eoꝝ corda ip̄is q̄ deſpecto amore creatoris eligūt: terrenis oppriminegocijs ꝑmittit. Sꝫ cūcta hec qͣ intētiōe p̄miſerit oſtēditdicēs: l Et ego ꝯfitebor. ac ſi diceret: Si potes terribiliafacere hec q̄ ip̄e ꝓtuli tibi: ⁊ nō mihi deputā bona oīa q̄ feciſti. Si ꝟo peccātes alios nō potes ꝑdere: liquet qd̓ a reatu neqͥcie: tua te nō vales virtute liberare. Quia aūt p̄miſſis verbis dn̄s potētiā ſue magnitudinis intulit. nūc in ſequētibꝰ neqͣciā antiqͥ hoſtꝰ on̄dit: vt bonꝰ famulꝰ: ⁊ auditꝭpͥus ꝟtutibꝰ dn̄i ſciret quātū diligeret: ⁊ cognita poſt calliditate diaboli diſceret quātū timeret. Verbis enī ſequentibus fideli famulo dn̄s cūctas hoſtis machinatiōes inſinuat: oē qd̓ opprimēdo rapit: om̄e qd̓ inſidiādo circūuoluat:om̄e qd̓ minādo terret: oē qd̓ ſuadēdo blandit̉: om̄e qd̓ deſperādo frāgit: oē qd̓ ꝓmittēdo decipit. Cūcta gͦ tergiuerſatiōis eiꝰ certamīa exordit̉ dicēs: m Ecce beemoth quē⁊cͣ. Oīa ſimul facta dicunt̉: qꝛ cū pͥmo fecit celū ⁊ terraꝫ inſubſtātia ſimul facta ſūt: q̄ de eis originē habēt: ſꝫ nō habētī ſpecie: q̄ pꝰ ſequētibꝰ diebꝰ oſtēſa ſūt: ſol ⁊ luna d̓ celo: virgulata ⁊ hoī d̓ t̓ra: n̄ ſic hō ⁊ beemoth: qꝛ n̄ alter ex altero:ſi iō ſil̓ qꝛ ī actiōe dei q̄ tꝑe caret: idem diceret̉ d̓ oībꝰ: ſꝫ ſil̓ ꝑimagine ſapīe. Ecce beemoth ⁊cͣ. Sub beemoth nomīe antiquū hoſtē īſinuat: īterp̄tat̉ aūt aīal. qͥ cū hoīe factꝰ ē nonvnitate tꝑis: ſꝫ cognitiōe rōnis: qꝛ gͦ ī cūcta reꝝ natura nullū rōnale aīal ē niſi angelꝰ ⁊ hō. qͥcqͥd rōne vti nō pōt cumhoīe factū nō ē. Dicat̉ gͦ: Ecce beemoth. q. f. t. vt dū hō eūqͥ ī rōne ſecū factꝰ ē periſſe ꝯſiderat: vicinū ſibi caſū ſuꝑbieex ip̄a ꝓpinqͥ ſui ꝑditiōe ꝑtimeſcat. Sꝫ qꝛ beemoth cū quoſit factus dictū ē: ꝑditus quid agat audiamus.B Fenum
lus obſeruat tꝑa parturitionis eaꝝ. ⁊ tn̄ diuina ꝓuidentia ſupplet dans eis inſtinctū naturalē qͣ ſeip̄as adaptant ad partū: deqͦ dicit: Incuruant̉ ad fetū ⁊ pariunt. Eadē enī rōne .ſ. ꝓpter ſiccitatē cōplexionis ibi cum filij earū citius gradiunt̉ ſuꝑ terram⁊ ſeꝑantur a matribꝰ eo ꝙ carent humiditatū ſuꝑfluitatibꝰ: queimpedit motū ꝓgreſſiuū. vn̄ dicit: Separant̉ filij eaꝝ: ⁊ ꝑgunt ad paſtū ⁊cͣ. vn̄ exꝓuidētia diuina circa tales ꝓcedit ꝙ tāito de paſtu ſibi poſſunt ꝓuidere.Eſpōdēs aūt. Poſtqͣꝫ Ca. XLrdn̄s īcrepauerat iob de hͦ ꝙ dixerat: Diſputare cū deo cupio. hicꝯn̄ter īcrepat eū de altero .ſ. ꝙ derogarediuīe iuſticie videbat̉: ſuā iuſticiā nimiscōmemorādo. ⁊ pͥmo ponit̉ ip̄iꝰ iob increpatio. ſcd̓o ip̄iꝰ humilis rn̄ſio. xlij. ca. prima ī duas qꝛ pͥmo dn̄s ꝓponit ꝓpoſituꝫ.ſcd̓o ꝓſeqͥt̉ itētū. ibi: Si habes brachiū.Circa pͥmum pͥmo excitat iob ad attētionem: ⁊ ptꝫ lr̄a ex dictis ſupra in pͥncipioxxxviij. ca. ⁊ ꝯn̄ter ꝓponit intentū dicēſ:b Nūqͥd irritū faciēs iudiciū meū ⁊ cōdēnabis me vt iuſtificeris .i. debes tu cōmemorare iuſticiā tuā ꝑ talē modū ꝙ iudiciū meū ꝑ hͦ videat̉ hoībꝰ irritum ⁊ falſū: ⁊ ꝑ ꝯn̄s videar ꝯdēnabilis. q. d. non.⁊ tn̄ tu hͦ feciſti: qꝛ ꝑ verba tua quibꝰ iuſticiā tuā exp̄ſſiſti. amici tui ſic ītellexer̄tꝙ tu argueres iudiciū meū tāqͣꝫ iniuſtū.c Si habes brachiū. Hic ꝯn̄ter ꝓpoſitūꝓbat ꝙ iob ſit increpabilis ex ꝟbo p̄dicto. hoc autē ꝓbat ꝑ excellentiaꝫ diuineſapīe ⁊ potētie q̄ tm̄ excellit potētiā ⁊ ſapientiam humanā ꝙ nullꝰ hō debet ſe iuſtifieare ꝑ talem moduꝫ quo aliqͥs poſſitopinari ꝙ talis iuſtificatio cedat aliquomodo in derogationē diuine iuſticie. Excellentia autē diuine virtutis maxime relucet in mūdi creatiōe ⁊ gubernatiōe. ⁊qͣꝫtum ad hoc d̓r: Si habes brachium .i.virtutē q̄ per brachiū deſignat̉. d Sicut deꝰ qͥ ſua ꝟtute mūdū de nihilo ꝓduxit ⁊ ꝯſeruat: ita ꝙ ſubtracta manutenētia ip̄iꝰ. oīa redigerētur in nihilum.e Et voce ſil̓i tonas .i. ſi vox tua ſit tāte virtutꝭ ſicut vox dei ꝑquam oīa facta ſunt de nihilo. ſicut d̓r psͣ. cxlvij. Quia ip̄e dixit⁊ facta ſunt. f Circūda tibi decorē .i. fac tibi mūdū totū ſpericū ꝙ ſit tibi ad decorē: ſicut vniuerſitas creaturaꝝ ip̄i deo: qꝛ perpulchritudinē ordinis in creaturis: apparet decor diuine ſapientie ⁊ virtutis. g Et in ſublime erigere. quaſi p̄ſidēs om̄i creature: qd̓ ē ꝓprium dei. ſecūdo apparet excellentia diuina in p̄miatione beatoꝝ ⁊ qͣꝫtum ad hoc ſubdit̉: h Eſto glorioſus. id ēclare a ſanctis angelis cognitus: ⁊ reuerenter laudatus: gloriaenī ē clara noticia cum laude. i Et ſpecioſis induere veſtibꝰ.id ē ſocietate ſanctoꝝ angeloꝝ adornatis. ſicut enī veſtes precioſe faciunt ad ornatū homīs: ſic ſocietas angeloꝝ ad ornatum deiinqͣꝫtum decor ſue ſapientie ⁊ glorie maxime relucet in eis.k Diſperge. Hic ꝯſequēter oſtendit excellentiaꝫ diuine ꝟtutisq̄ tertio modo apparet in punitione malorum: ⁊ hoc oſtendit̉ primo in malis hominibꝰ. ſcd̓o in demonibꝰ. ibi: Ecce beemoth. Circa primū dicit: Diſperge ſuꝑbos .i. peccatores: ſi habes brachiūſicut deus. l Et reſpiciēs oēꝫ arro. ⁊cͣ. .i. ſolo nutu vl̓ reſpectudeijce a ſua potētia. d̓r autē arrogans: qui maiora p̄ſumit ⁊ attētat qͣꝫ facultas ſua ⁊ decentia ſe extendat. m Reſpice cūctosſuperbos. non oculo clementie parcētis: ſed oculo iuſticie punientis. Ideo ſubdit̉: n Et cōfunde eos. reddens ei cōfuſionēꝓpter eorū ſuperbiā ⁊ gloriationem. o Et cōtere impios ī loco ſuo: id ē vbi ⁊ quādo magis ſecuri non verebātur ſuam impietatem oꝑari. p Abſconde eos in puluere ſimul. cōpora eorūper mortē redigēdo in puluerem. q Et facies eorū .i. animasq̄ per facies deſignantur: eo ꝙ in facie relucent omnes ſenſus: etin anima ſunt omnes noticie ītellectiue. r Demerge in foueam: id ē in ꝓfundum inferni. s Et ego confitebor. ſi poſſis facere predicta. t Ꝙ ſaluare te poſſit dextera tua: id ē ꝙ non indigeas alicuiꝰ auxilio: qd̓ ē ꝓpriū ip̄iꝰ dei. v Ecce beemoth.Hic ꝯn̄ter oſtendit̉ excellentia diuine virtutis in punitiōe demonis. Et primo ſub ſil̓itudine aīalis terreſtris. ſecūdo ſub ſil̓itudine piſcis. ibi: An extrahere. Circa primum ſciendum ꝙ iudei dicunt hic
A.jͣ. 31.
Psͣ. 92.
B
Ect̄i. 10. b