GGlo. ordi. ¶ IobCa. XXXVIII¶ Glo. ord i.
a ē glacies: ⁊ gelu de cęlo quis deaa Idū gētes moleſireſcūt: qd̓ occulto agit̉ iudicio. vn̄ aprᵐªoa:itudo ⁊cͣ.bnuit? In ſimilitūdinē lapidiſ aq̄ct durāt̉: ⁊ ſuꝑficies abyſſi ꝯſtringiI vt egodtur. Nūqͥd ꝯiūgere valeb̓ micaneretes ſtellas pliades: aut gyrū ar fafcturi poterꝭ diſſipare? Nūqͥd ꝓ 81g ducis lucifeꝝ ī tꝑe ſuo: ⁊ veſpeꝝᵖ
Glo. or¶ IeEt gelu de celo qͥs. Quia iudeos qͦs naturalit̓ bonos condidit: iuſto iudicio ꝑ eoꝝ maliciā frigidos a ſe exire ꝑmiſit. Celū antiqͥ fuerūt patres de qͦꝝ ꝓgenie hi frigidi ꝓceſſerunt: qͦsdeꝰ genuiſſe d̓r: qꝛ cū bonos cōdidiſiiſte eos ꝓpter maliciāa ſe exire ꝑmiſit. Uel glacies ⁊ gelū ē ſathan: qͥ de calore ſecretoꝝ dei malicia frigidus exiuit: ip̄e gelu de celo ē cōditus qͥ in celeſtibꝰ cōditus a ſūmis ad ima cecidit: frigore corda ſequaciū ꝯſtricturꝰ: qͥ aqͣ .i. apl̓os īſui ſil̓itudinē qͥ lapis ē durat: cuiꝰ conſilia fraudulēta a ſeductis nequeuntcognoſci: ⁊ hͦ ē: ⁊ ſuꝑficies aliud extraparet: aliud ītus latet. bona ē ꝑſuaſionis eiꝰ ſpecies: quaſi ſolida deſuꝑ glacies: ſed ꝓfunda malicia ſubtus eſt.b In ſil̓itudinē ⁊cͣ. Aquas ppl̓s: lapidis noīe gentiles accipimꝰ. Et eſt ſenſus: Illa mollia et penetrabilia fideicorda iudeorū ī inſenſibilitatē vertūt̉gentiū. Sꝫ qꝛ ex occulto dei iudicio fiunt. Seqͥtur: c Et ſuꝑficies abyſſicō. Quia ſuꝑiecto quodā ignorātie nr̄e velamīe incōp̄henſibilitas diuini iudicij humane mētis oculo nullatenꝰ penetrat̉.n De cuiꝰ vtero. Mora. Dū mētē hoīs deꝰ ī ſuo timore format: cōcipit: dū ad aꝑtas ꝟtutes ꝓuehit: gignit: ſꝫ ſi extollūtur: relinqͥt. ⁊ frigidi de vtero exeut .i. a viſceribꝰ pietatis. hecegreſſio ī iudicio: qꝛ modo tolerat eos in ſinu eccl̓ie vn̄ iob humiliari debet. Celū ē eloquiū dei. cuiꝰ ſcientiā ſepe dat deꝰ: ſedqͥ inde ſuꝑbit in ip̄o eloquio cecat̉: ⁊ duratus ad ima corruit:⁊ alios ꝯſtringit: hos deꝰ gignit: nō ꝙ culpā faciat: ſꝫ qꝛ ab eanō liberat: ſꝫ qꝛ relicta vera imago virtutis tenetur: ꝓ laudehoīm aqͣ in ſil̓itudinē lapidis durat̉. cf Et ſuꝑficies abyſſi.Aqͣ ꝑ glaciē in ſuꝑficiē dureſcit: ſꝫ intus fluida eſt: ſic corda illoꝝ fluxa ꝑ hypocriſim ſe fortes oſtendūt: imitatores fortiumvel cōpluta terra (ne ſemē luxurie in herba) de vtero .i. ſecretogelū id ē tēptatiōes ꝓducit: vt qͦ tardius ꝑ humilitatē fructꝰſurgat vberiꝰ: ⁊ cum in celo ſit mens: ſolis eternis intenta frenat̉: gelu humane infirmitatis. ſi tn̄ has tēptatiōes opprimit:⁊ ſe ī qͦdā rigore viuēdi cōponit: ⁊ vt ſi intꝰ fluxe cogitationeslaceſcūt: ad ꝯſenſū oꝑis nō trahāt: ſꝫ qͣdaꝫ duricia p̄mātur: ⁊abyſſum cordis fluctuantē ſuꝑductꝰ rigor p̄mit: vel glacies etgelū p̄ſentꝭ vite aduerſitas q̄ ſanctos cōprimit: vt valentioresſint in eſtate eterna: ⁊ qꝛ ſola ꝓſpera ſoluūt: aduerſa ſolidant.Aque ī ſil̓itudinē lapidis durātur .i. infirmꝰ ꝑ tollerātiā paſſiones chriſti imitat̉: ⁊ qꝛ exteriꝰ preſſus meliꝰ interna cuſtodit:ſuꝑficies abyſſi ꝯſtringit̉: id ē mens ad ꝯſeruāda ꝓfunda dona aduerſitatibꝰ munit̉: vt paulus ne in laudibꝰ difflueret: aduerſa tolerās archana ſua texit. d Nūqͥd ꝯiungere va. mi.Conſtat hoc nullū hoīm poſſe: ſed tn̄ d̓ his iob interrogat̉: vthumilis ad deuꝫ refugiat: qͥ ſolꝰ hoc poſſe oſtendit̉. Pliadesa pluralitate vocate ſūt: q̄ ⁊ vicine ſibi ⁊ diuiſe ſunt: ꝑ qͣs queſeptē ſūt: ſanctos oēs denūciat: qͥ inter vite p̄ſentʸ tenebras ſpiritu ſeptiformis gr̄e nos lumine illuſtrāt: qͥ a mūdi origine vſqꝫ ad eiꝰ terminū diuerſis tꝑibꝰ miſſi: qͣſi diſiuncti ſunt: ⁊ ꝯiurcti ꝑ intētionē mētis: dū vnū p̄dicant. Ac ſi dicat: Nūqͥd coriungere valebis. m. ſt. p. ſicut ego qͥ vnꝰ oīa impleo ⁊ vnitatisſenſu electoꝝ mētes ꝯiūgo. e Aut gyrū arcturi po. diſ. Inarcturo qͥ ꝑ gyrū ſuū nocturna ſpacia nō caſurus illuſtrat: nequaqͣꝫ ꝑticulatim edita vita ſanctoꝝ: ſꝫ tota ſimul eccl̓ia deſignat̉: q̄ fatigatiōes qͥdē patit̉: nec tn̄ ad defectū ꝓprij ſtatꝰ inclinatur. Gyrū laborū tolerat: ſꝫ ad occaſū cū tꝑibꝰ nō feſtinat:ſed illa ſtate nox mundi finit̉. Hūc gyrū qn̄qꝫ dn̄s diſſipat: qꝛlabores eccl̓ie ad requiē ꝑmutat. tūc pliades plenius iūgit: qꝛtūc ſācti oēs viſionis ſibi ſpecie copulabūtur: qn̄ in fine eccl̓iaab his qͦs nūc ſuſtinet laboribꝰ ſoluit̉. Habemꝰ adhuc ꝙ d̓ ſtellis pliadibꝰ atqꝫ arcturo aliud ſentiamꝰ. Pliades quippe aboriēte. arcturꝰ vero ex ꝑte aqͥlonis ſurgit. Quocūqꝫ aūt ſe peryrū arcturꝰ verterit: pliades oſtēdit: ⁊ cū lux diei iā vicina eſficit̉: ſtellaꝝ eiꝰ ordo diſtēdit̉. Pōt igit̉ ꝑ arcturū qͥ a plaga frigoris naſcit̉ lex: ꝑ pliades vero quē ab oriēte ſurgūt teſtamētinoui gr̄a deſignari: qͣſi enī ab aquilone lex venerat: qͦ tāta ſubditos rigiditatis aſperitate tenebat. Nā dū ꝓ culpis ſuis alios p̄ciꝑet lapidibꝰ obrui: alios gladij morte mulctari: plagatorpens velut a ſole charitatis aliena: p̄ceptoꝝ ſuoruꝫ ſeminaplꝰ p̄mebat ex frigore qͣꝫ ex calore nutriebat. Nec mirū ꝙ ꝑ arcturi ſeptem ſtellas teſtamētū vetus exprimit̉: qꝛ ⁊ in veneratione legis dies ſeptimꝰ extitit venerabilis: ⁊ ꝑ hebdomadaꝫintegrā ꝯſtituti ſacrificij vota tendebāt̉. Pliades ꝟo q̄ ſicut
d l.ſuꝑius dictū ē ſeptē ſūt: teſtamēti noui gr̄am tāto apertiꝰ inditant quāto cūcti liqͥdo cernimꝰyꝑ illa fideles ſuos ſpūſſanctus ſeptiformis munerꝭ lumīe illuſtrat. Quaqꝫ igit̉ arctuiſe vertat: pliades ſemꝑ oſtēdit: qꝛ ꝑ oē qd̓ teſtamētū vetꝰ loqͥtur: teſtamēti noui oꝑa nūciant̉. ſub textu enī lr̄e tegit myſteriū ꝓph̓ie. Redemptor aūt nr̄ in carneveniēs pliades iūxit: qꝛ oꝑationes ſeptiformis ſpūs ſimul in ſe ⁊ cūctas etmanētes habult̓. Nullꝰ ꝟo hoīm oꝑationes ſāctiſpūs oēs ſil̓ habuit niſi ſolus dei mediator ⁊ hoīm cuiꝰ eſt idemſpūs qͥ de patre an̄ ſecula ꝓceſſit. Dūvero pliades iungit: arcturi gyrū diſſipat: qꝛ dū ſemetip̄m factuꝫ hoīm habere cūctas ſāctiſpūs oꝑatiōes innotuit: in teſtamēto veteri lr̄e laborē ſoluit: vt fideliter qͥſqꝫ iā cū libertate ſpiritꝰ illud ītelligat: cui pͥus ī formidineinter tot diſcrimina ẜuiebat. Audiatitaqꝫ beatꝰ iob. Nūqͥd cō. va. ⁊cͣ. Ac ſiaꝑte diceret̉. Habere qͥdē lumina quarūdā virtutū potes: ſed nūqͣꝫ exercere ſimul oēs oꝑatiōes ſāctiſpūs ſufficis. Aut etiā gyrū arcturi potes diſſipare? Ac ſidiceret̉: Et ſi iā q̄ recta ſunt ſentis: nūqͥd virtute tua etiam inalienis cordibꝰ laborē groſſioris ītelligētie deſtruis? Me itaqꝫ ꝯſidera qͥ carnaliū ſtulta eligo: dū me ꝑ carnis ſtulticiammanifeſto: vt tāto magis hec que putas tuarū virtutū fortiahumiles: quāto nec veſtigia mee infirmitatis cōprehēdis.f Nūquid ꝓducis luciferū ⁊cͣ. Pater in tēpore ſuo luciferum ꝓduxit: quia cum venit plenitudo tꝑis miſit filiū ſuumqui natus ex virgine velut lucifer inter tenebras nr̄e noctisapparuit: qꝛ fugata obſcuritate peccati: eternū nob̓ mane nūciauit. Mora. Quotidie electis lucifer oritur: ⁊ reprobis veſper: quia ſermo dei credētibus lux: inuidentibus tenebre.g Et veſpeꝝ ſuꝑ fines terre cōſur. fa. Veſperū ſuꝑ terre filios cōſurgere dn̄s facit: qꝛ infidelibus iudeorū cordibꝰ dominari antixp̄m eoꝝ merito exigente ꝑmittit. qui idcirco a dn̄ohuic veſpero iuſte ſubdunt̉: qꝛ ſua ſpōte filij terre eſſe volūt:terrena qͥppe ⁊ nō celeſtia reqͥrētes ac ꝑſpicienda luciferi noſtri claritate cecati ſunt. Qd̓ qꝛ occultis iudicijs agit̉: q̄ ī hacvita ab hominibꝰ cōp̄hendi non poſſunt. ſequitur:SNūqͥd noſtiNico. de lyrain qͦꝝ generatiōe vterꝰ femīe p̄parat materiā. a Et gelu decelo qͥs ge. i. q̄ ē cauſa ip̄iꝰ effectiua: qꝛ influxꝰ corpoꝝ celeſtiūē cauſa effectiua oīm iſtoꝝ. vt habet̉. .jͣ. methauroꝝ: vbi d̓rtota elemētaris regio ꝯtigua ē lationi aſtroꝝ vt oīs virtꝰ ezubernat̉ inde. oīa aūt p̄dicta h̓ poſita ſūt ad oſtēdēdū ꝙ nōſūt inueſtigabilia ad plenū naturali rōne. lꝫ enī ph̓i de cauſaiſtoꝝ aliqͣ dixerūt in generali: tn̄ hͦ fuit obſcure ⁊ imꝑfecte vtfrequēter dictū ē. sͣ. Id̓o ſubdit̉: h In ſil̓itudinē la. aq̄ du.nec vnqͣꝫ fuit dictū ꝑfecte a qͦcunqꝫ hoīe in ſpeciali ⁊ declaratū. quō res tā mollis ⁊ fluida poſſit ītātū ſolidari. ⁊ ſi aliqͥseſſet qͥ nō vidiſſet nullo mō crederet dicēti: ſicut ⁊ d̓ motu ferri ſurſū ad magnētē ꝯͣ naturā ſuā. ⁊ ideo qꝛ cauſa taliū determinata ignorat̉. d̓r ꝙ habēt hͦ a tota ſpecie .i. a ꝓprietate ꝯn̄teſpeciē: ſꝫ q̄ ſit illa ꝓprietas determīate nullꝰ dicit. c Et ſuꝑfi.abyſſi .i. oceani. d Cōſtringit̉. qꝛ ī ꝑtibꝰ aqͥlonaribꝰ q̄ ſūtvalde frigide ſuꝑficies eiꝰ ꝓpe ripas aliqn̄ cōgelat̉. e Nūquid cōiungere. Hic ꝯn̄ter oſtendit̉ īmenſitas diuine ſapīe etpotētie in corporibꝰ celeſtibꝰ. in quibus vnum eſt mirabile ꝙſtelle fixe habēt ſitū ita determinatū ⁊ motum ꝙ nūqͣꝫ approinquāt ſibi ad inuicē magis vno tꝑe qͣꝫ in alio: ⁊ qͣꝫtū ad hͦd̓r: Nunqͥd ꝯiūgere valebis micātes ſtellas pliades. Circaqd̓ ſciēdū ꝙ pliādes ſeptē ſūt ſtelle ad inuicē valde ꝓpinque.⁊ a vulgaribꝰ hoībꝰ vocāt̉ gallina cū pullis ſuis. ⁊ qͣꝫuis ſintmultū ꝓpinque ī ſitu: nūqͣꝫ tn̄ ꝯiūgūt̉. ⁊ adhuc minꝰ poſſūt cōiūgi alie ſtelle q̄ magꝭ diſtāt ab inuicē. f Aut gyrū ar. ⁊cͣ. arcturꝰ ē q̄dā ꝯſtellatio q̄ voluit̉ circa polū articū. ⁊ vocat̉ maior vrſa: cuiꝰ circūitꝰ nō pōt īpediri niſi a ſolo deo. Aliud aūtmirabile ī celo: ē ī motibꝰ planetaꝝ: ⁊ maxīe ī motu venerꝭ. qꝛaliqn̄ orit̉ an̄ ſolē qͣſi deſerta a ſole: velociorē motū ꝟſus oriētē habēte. ⁊ ẜm h̓ vocat̉ heſperꝰ ſiue ſtella matutīa ſiue lucifer. aliqn̄ aūt orit̉ poſt ſolis occaſū qͣſi deſerens ip̄m velociusmota ꝟſus oriētē. ⁊ ſic d̓r veſperꝰ. ⁊ qͣꝫtū ad hͦ d̓r: g Nūqͥdꝓdu. lucifeꝝ .i. facies oriri ſtellā veneris. h In tꝑe ſuo. l.an̄ ortū ſolis tꝑe determīato. i Et veſpeꝝ .i. eādē ſtellam.ſuꝑ fines
D
Z
Moralit̓
Moralit̓
l2