Glo. ordi.¶ IobNNico. de lyraCa. I
a §ecce ꝙ in dolore contra iudicium flagellātisnon exceſſit: ſed orat.a adorauit et dixit: Nudꝰ egreſſus gͦ§ mater eſt terra q̄ oēs genuit.b ſum de vtero mr̄is meę: ⁊ nudusnō diabolus. ſcit enī ei nihil licere niſi deo ꝑnittēte. qͥd ergo miꝝ: ſi qͥ dedit ſua recepit.reuertar illuc. Dominus dedit: da F nō diabolus. §docet in flagellis gr̄as ageip̄e appropinquās paſſioni gr̄as egitVheitgl̓iuavt5 vcit deum iuſtū iudicē. vn̄ niī iuſtum ſcit placere ildo̓minꝰ abſtulit: ſicut dn̄o placuit ita factū eſt: ſit nomē dn̄i bene e§ qꝛ et nō loq̄ndo poſſumꝰ ī cogitatiōe peccare.dictū. In oībus his nō peccauit gͦiob labijs ſuis neqꝫ ſtultuꝫ quid hſſtulte in deū loqͥtur qͥ int̓ flagella ſe innocenticit. qd̓ eſt ſuꝑbe accuſare iuſticiā dei ferientiscontra deum locutus eſt.
a Nudus egreſſus ſum. Nudū me huc intrantē terra p̄tulit: nudū me hīc exeuntē terra recipiet. Cōſolatio ex ꝯditiōe reꝝ ꝙ ꝓprianon ꝑdidit: ſed accepta ⁊ relīquēda recolit:tp̄s qͥ nedū iſta habuit p̄uidet qual̓ exiturꝰ.Cōſolat̉ etiā ſe ex iuſticia dei. b De vtēro mat. m. Myſtice.Mater xp̄i ſynagoga eſt: q̄ in ſe eū opertū lr̄a tenuit: nec nudū in deitate vidit: ſꝫab ea nudus ad gentes vēit. Ecce ioſephquē purū hoīem credēs ſynagoga adulterino cōplexū eū cōſtringere voluit. Cuitegimē lr̄e reliqͥt: ⁊ ſeꝯſpicuū gentibꝰ prebuit. Sed nudus reuertetur cum in finemūdi reliquijs iſraeldeꝰ innoteſcet. Dn̄sdedit. Iudea dū venturū credidit: abſtulit cū ip̄a venientemꝯtempſit. c Sicutdn̄o pla. Moraliter.Cū turbamur ad iudiciū dei recurrere debēꝰ ⁊ maiores laudesreddere: qꝛ pulſati veriꝰ nos nouimus. ¶ Inre que diſplicet magna eſt ꝯſolatio ſi eo ordinante gerit̉: cui nil niſi iuſtū placet. cur ergode re iuſta murmuret? Quaſi poſt aſſertionēpartis ſue contra aduerſariū in termino orationis iudicem benedicit. Sit nomen domini benedictū. Qd̓ rectum ſenſit dn̄i benedictione cōcluſit: vnde diabolus erubeſcit: qui⁊ in beatitudine deo contumax fuit: cui homo etiam ꝑcuſſus hymnū dicit. Iob ergo ſuperbum hoſtem humilitate crudelem patientia vincit: et acriora vulnera infixit qͣꝫ accepit.d In omnibꝰ his non peccauit iob. Morater. Dolens animꝰ debet ſe cuſtodire: ne digne ꝓbatorio murmuret. Qd̓ de virtutibꝰdictū eſt de his que in oſtenſionē virtutꝭ dantur: pōt accipi: dona ſpūs ſunt: ꝓphetia: lingue: curatiōes: q̄ ⁊ ſubtrahunt̉: ne mens eleuet̉. Non enī ſꝑ inerat ꝓph̓is ſpūs ꝓphetie.Un̄ Heliſeus dicit. Celauit dn̄s a me verbū.Et Amos. Nō ſum ꝓph̓a: qꝛ tūc quidē verūerat. ſed humileꝫ me ſpūs replet. Et dicit. Etnunc audi verbū domini. Un̄ Ioh̓. .j. Suꝑquē videris ſpiritū deſcendentē ⁊ manente:hic eſt qͥ baptizat. In alijs enī venit: ſed ī ſolo chriſto ſingulariter ꝑmanet. Sed quō hoceius ſignū eſt: cū ip̄e d̓ apl̓is dicat: apud vosmanebit? Sed in chriſto ſꝑ manet ꝑ ſubſtātiam ad oīa: in electis ꝑ gr̄am nō ad oīa. Aliaenim ſunt dona ſpiritꝰ ſine quibꝰ ad vitā nōvenitur: vt humilitas: fides ⁊cͣ. ẜm que ſpiritus ſemper manet. Alia quibꝰ vite ſanctitaspro alioruꝫ vtilitate declaratur: vt ꝓphetia:curatio: lingue: ẜm que non ſemꝑ ſpiritꝰ manet: ſed ſubtrahit ſe aliqn̄ a ſignorū oſtenſione: vt humiliꝰ habeat̉. De illis ergo que advitam timeamus ne pereant: de his que adoſtenſionem aliqn̄ ſine periculo ſubtractꝰ cōſoletur ſe humilitas dicens: dominꝰ dedit:quia tunc recte nos habuiſſe oſtendimus:cum ſublata equo animo toleramus.In omnibus his nō peccauit iob. Vnde:Qui peccatum non fecit: nec inuētus eſt dolus in ore eius. Iob teſtimonium perhibetur et oris et cordis: corde non tumuit: nonmurmurauit: lingua contumax nō fuit.IUn̄ venis?
a Et dixit. iob oſtendēs duplici rōne ꝙ ex multiplicatiōe bonorū tꝑaliū nōdebet hō nimis eleuari: neqꝫ ex eoꝝ amiſſiōe īmoderate turbari: ⁊ accipit̉ prima ratio ex hoīs ꝯditiōe. cū dicit̉: INudus egreſſus ſum .i. carens oībbonis tꝑalibꝰ. c Nudus reuer. il. nō eſt intelligendū ꝑ hͦ ꝙ hō debeat iterato mr̄is vterū introire: ſed ē ſenſus: ꝙ ſicut hō egrediēs de vtero mr̄is ingreditur mūdū iſtū nudꝰ oībus: ſic inde egredit̉. ex qͦ patet ꝙ bona tꝑalia nō ſūt hoī cōnaturalia: ſed magꝭ extrinſecꝰ adueniētia: ⁊ iō de eoꝝ adeptiōe nō eſt īmoderate gaudendū: nec de amiſſiōe triſtandū. ſcd̓a rō accipitur ex diuina liberalitatē: ꝑ quaꝫ hō ꝯſequit̉ bonatꝑalia. qd̓ notat̉ cū d̓r: d Dn̄s de. qͥ pōt ea ꝯcederead tempꝰ longuꝫ vel breue: ⁊ ꝑ ꝯn̄s abſqꝫ iniuria qn̄ſibi placet auferre. iō ſubdit̉: Dn̄s abſtulit: ⁊ ſubdit̉:e Sit nomē dn̄i bene. regratiando dn̄o de ꝯceſſionebonorū ad tp̄s preteritū: et qꝛ tenebat iob ꝙ iſta ſubtractio ordinabat̉ a deo ad ſuū merituꝫ: ⁊ ſic ꝯcludit̉innocētia iob cū dicit̉: f In omībꝰ his .i. flagellationibus p̄dictis. g Non peccauit iob labijs ſuiſ.⁊ ꝑ ꝯn̄s magis cauit ſibi a peccato in factis: qꝛ faciliꝰeſt cōtinere a peccato ī opere qͣꝫ in ore. h Neqꝫ ſtultum qͥd contra deū locutꝰ eſt: blaſphemādo aut etiaꝫmurmurando.¶ Uir erat ī terra ¶ Ca.MONAlIIEr. hus noīe Iob̓ ⁊c̄. Philoſophus primo ethicoꝝ tetragono cōparat hoīem virtuoſum: qꝛ ſicut corpus tetragonū optime ſedet in qͦlibetlate re: ſic virtuoſus bene ſe habet in om̄i euentu fortune. ꝓpter qd̓ ibidē dicit ph̓us de virtuoſo: ꝙ fortunas optime feret: ſcꝫ ꝓſperā ea vtendo ad opera magnificentie ⁊ liberalitatis: ⁊ aduerſam ea vtendo adexercitiū patientie ⁊ longanimitatis. Iob aūt bene ſe habuit in ꝓſperis ⁊ aduerſis ſicut ptꝫ ex decurſu huiꝰ libri: ꝓpter qd̓ tenet typū cuiuſlibet ꝑfecte virtuoſi. In ꝓſperis aūt bene ſe habuit ante fortunā aduerſaꝫ: ⁊ etiā poſt ip̄am.ꝓpter qd̓ in principio libri ⁊ eiꝰ fine agit̉ de temporibꝰ ꝓſperitatꝭ: in medio vero de tꝑe aduerſitatis. Quantū ad primū dicit̉: Erat vir. id eſt virtuoſusa virtute morali ⁊ intellectuali dictus. Ideo ſubditur: In terra hus. q̄ cōſiliator interpretatur. talis enim eſt ad conſulendum ſibi ⁊ alijs valde aptus.Nomine iob. qui magnus interpretatur. ille enim qui inter homīes eſt virtuoſus ille inter eos eſt vere maior. Eratqꝫ vir ille magnus. virtute ⁊ dignitate. Inter omēs orientales. id eſt chriſtianos. De chriſto nanqꝫ dicit̉Lacha .vj. Ecce vir oriens nomen eius. Sicut autem a nomīe chriſti dicūturchriſtiani: ita a nomine orientis poſſunt dici orientales. ⁊ Natiqꝫ ſunt ei ſeptem filij. ẜm ꝙ dicit Grego. omel̓. xxv. quia ſeptē diebus omne tempꝰ reuoluitur recte ſeptenario nūero vniuerſitas figurat̉. diſcipulꝰ autē ꝑfectꝰ hoīsperfecti in virtutibus moralibus ⁊ intellectualibus dicitur eius filius: tanqͣꝫſimilis ei factus. Per ſeptem igitur filios vniuerſitas diſcum eius potentium bene operari ⁊ docere ſignificatur. Et tres filiuas intelligūtur perſone potentes bene operari: ſed non docere: propter quod dicuntur filie: quia non poſſunt gignere filios verbo predicationis vel doctrine: poſſunttn̄ conciꝑe cōceptus deuotiōis per verbū predicatoris. dicunt̉ autē tres quiaviuunt in fide ſctē trinitatis. F Et fuit poſſeſſio eius. vij. milia ouiū. ꝑ ouesinnocētes intelligunt̉. Vnde dicit̉. ij. Reg. xxiiij. Iſti qui oues ſunt quid fecerūt. Per ſeptenariū numerū vniuerſitas deſignat̉: ſicut dictū eſt ſupra. ¶ Ettria milia cameloꝝ. per camelū qui eſt anīal gibboſum ⁊ portandis oneribusaptum: ſignificat̉ pctōr penitēs qͥ peccauit ex gibbo ſuꝑbie: ſed ad ſatiſfaciendū ſe exponit ad portanduꝫ onus penitētie. ⁊ Quingenta quoqꝫ inga bon.Per iuga boum intelligunt̉ ꝑſone matrimonio iuncte: qꝛ iugū dicit̉ a iungendo. Bos aūt eſt anīal laborioſum: ideo ꝑ iuga boum ſignificant̉ ꝑſone ꝯiugate viuentes honeſte laborātes ꝓ ſui ſtatꝰ honeſtate ſeruandap ꝓle ad deiſeruitiū educāda. Et qͥngente aſine. Aſina eſt aīal tardū: tn̄ humilit̓ ſubijcitur ad portandū onus: Ideo ꝑ aſinas ſignificant̉ ad penitentiā tarde venientes: ip̄am tn̄ hūilit̓ ſuſtinētes. Dicunt̉ aut qͥngenta iuga boū ⁊ qͥngente aſine: qꝛ dū vtriuſqꝫ ꝯditiōis ꝑſone ꝑ laborē pnīe ad eterna requiē gradiuntur:ſub qͥngenteſimo nūero myſtice reponunt̉. nā qͥnqͣginta ꝑ deceꝫ multiplicatafaciūt qͥngenta. qͥnqͣginta vero requiē ſignificāt: eo ꝙ annꝰ qͥnqͣgeſimꝰ erat remiſſionis ⁊ qͥetꝭ tp̄s. Oīa vero p̄dicta poſſeſſio iob dicunt̉: ꝑ quā bonꝰ doctorvel p̄latꝰ ſignificat̉: qꝛ cedit ad eiꝰ meritū qͥcqͥd boni ꝑ eiꝰ doctrinā fit in ſtatibus predictorū. in omnibꝰ autē p̄dictis ponit̉ numerꝰ determinatus ꝓ indeterminato: ſicut Matth̓. xvj. Nō dico tibi vſqꝫ ſepties: ſed vſqꝫ ſeptuagies ſepties: id eſt totiens quotiens. Et familia multa. exponatur ſicut ſupra.F Et ibant filij eius ⁊ faciebant cōuiuia ⁊cͣ. Filij boni doctoris vel p̄lati ſuntpredicatores ab eis inſtructi vel miſſi qui faciunt conuiuia vnuſquiqꝫ in dieſuo: quando quilibet eorum predicat tempore ſibi apto. Et mittentes vocabant tres ſorores ſuas ⁊cͣ. licet enim omēs fideles vocent̉ ad cōuiuiuꝫ verbi dei: tn̄ magꝭ ibi reficiunt̉ ꝑſone ſupradicte ꝑ filias iob ſignificate. Mittebat ad eos iob ⁊ ſctīficabat illos ⁊cͣ. Freq̄nt̓ eī p̄dicatores ex ſua p̄dicatiōeappetūt cōmēdari: cū tn̄ totā gl̓ia debeat eē dei: qͦs bonꝰ p̄latꝰ ſctīficat ꝓ eisorando ⁊ euchariſtiā offerēdo: ⁊ hͦ bonū ꝯtinuādo. Iō ſeqͥt̉: Sic faciebatcunctis
D
Myſtice.
Ecēs. .5. e
.ii.taris. ī.di.1thi. 21. q..c. fi. ī glo.De pe.c. pōtm. ꝟ. debilitandum.
Psͣ .112.j. 2. c
Moralit̓
Moralit̓
¶ Re. 4. t
i. Pe .2. d