¶ Iob Ca. INico. de lyra¶ Glo. ordi.

nō affirmat: quia temere iudicare de alienisordibus non debemus.ſingulos. Dicebat enim. Ne for­ pperfectos ī oꝑe ⁊ ſermone docuerat qͥbꝰ de ſecogitatione timebat qͣꝫ ſeuera oꝑa corrigeretqui tam ſollicitus eſt corda mundare.te peccauerint filij mei: et benedixerint deo in cordibus ſuis. Sic 8a I ī ſcō oꝑe ꝑſeuerātia īdicat̉: ⁊ laudat̉ d̓ ꝑſeuerātia: qꝛ ī oī ſacrificio iubet̉ offerri cauda hoſtie.faciebat Iob cunctis diebus.ta perſona ſatis laudabiliter: victoriam§ deſcripiiob incipitt demonſtrare.a Quadam autem die cum veniſ­ g§ id eſt angeli deiſent filij dei vt aſſiſterent coram hnatura ⁊ obſequio.bdomino: affuit inter eos etiam iſathan. Cui dixit dominus: i

ſobolis inqͥnamenta exurit: qd̓ neſcit niſi pͥuſqͣꝫ c̓tatio ad opus trāſeat: internos motꝰ frenat: ⁊ mentē munit virili cuſtodia: nō feminea: vt iſboſeth. Un̄ Salomon: Omni cuſtodia ſerua cor tuū: qꝛ ex ip̄o vita ꝓcedit. Uirtutes enī .i. bona que agimꝰ ex ortu intentiōis penſant̉. Dicebatenī: Ne forte peccauerint ⁊ benedixerint .i. maledixerint in cordibus. Incorde maledicit qͥ recta oꝑa nō recta intentiōe facit: qͥ putat ſe hr̄e ex ſe qd̓ eſt: vel ſi a deo inde ꝓpriam laudē querit. Ea que corā hoībꝰ bona ſunt tribus modis diabolꝰ polluit. Primo qͥppe intentionē boni oꝑis viciat: vt ꝓ fauore hoīm faciat bonū. vn̄ ꝓph̓a: Facti ſunt hoſtes in capite .i. ī exordio cogitatiōis dn̄ant̉. hͦ ſi neqͥt: ſi bonū incipiturbn̄ in: actiōe qͣſi in itinere ſe opponit latentius: qͣſiſecure euntē ꝑempturꝰ laudē obijcit: q̄ etſi nō q̄ſita delectat oblata: vel irā que c̨elo recti īmoderatius mentē turbat vel triſticiā vel leticiā īmoderatā. vn̄ Dauid: In via hac qͣ am. ab. ſu. la. mihi.Si vero nec exordiū vitiat nec in itinere ſupplantat: qͣſi iā abactus aſtutiꝰ fini inſidiat̉. vn̄ ip̄i cal.in. ob. ⁊ ſerpens: ſi caput .i. initiū ſuggeſtiōis eiuscōprehendit̉: calcaneo inſidiat̉ .i. in fine deciperemolit̉. In oībꝰ ergo debet ſe circūſpicere quiſqꝫ⁊ in hͦ ꝑſeuerare. vn̄ ſic facit. i. c. d. vt tunica taluꝫoperiat .i. bona actio nos ante oculos dei vſqꝫ adterminū vite tegat. a Quadā die. In exordioqualitas ⁊ terminꝰ rei exprimit̉: vt mō temptatioiob a die cepta d̓r: qꝛ ad victoriaꝫ ducit̉ ſicut et inalijs. Nūc qualitate tꝑis res ſignat̉: vt ꝙ angeliin meridie apparēt abrae: iudas nocte exit. Nuncloco: vt ꝙ iſrl̓ infirmꝰ legē nō in mōte ſed in imo audit. Nunc qualitateaeris: vt ꝙ d̓r: Hyems erat cū p̄dicat̉ nō crediturʸ: ⁊ frigꝰ erat imminente negatione petri. Nūc poſitiōe corꝑis: vt ꝙ ſtephanꝰ vidit ieſum ſtantem. ¶ Quadā aūt die. Allegorice. Non d̓r aliqͥd factū corā dn̄o quadādie: ideo ꝙ apud eū ſit mutatio temꝑis: ſed noſtris verbis ꝯdeſcendēdovtitur: vt dum de eterno temporalit̓ loquit̉ nos aſſuetos temꝑalibꝰ ſenſum ad eterna leuet: vel quadā die ſathan affuit: quia in luce deus tenebras vidit: ⁊ qͥ omīa ſimul reſpicit bona ⁊ mala: in his q̄ diuerſo ordinediſponit: diuerſus nō eſt: nec lumen eiꝰ ꝓpter pn̄tes tenebras fuſcat̉. Inter filios dei ſathan qͥ ea vi iuſticie penetrat̉: quā boni ſpūs complent̉:eo radio tranſfigit̉ quo illi vt luceant ꝑfundunt̉. Inter filios dei: qꝛ etſidiuerſo modo tn̄ deo ſeruit. vn̄ in libro Regū. Vidi dūm ſedentē ſuꝑ ſolium .i. angelos: quoꝝ mentibꝰ altiꝰ p̄ſidēs oīa inferiꝰ diſponit: Exercitꝰceli a dextris ⁊ a ſiniſtris .i. boni ⁊ mali angeli: qꝛ nō mō boni deo miniſtrant: ſed ⁊ mali qͥ ꝓbant ⁊ volentes cōuerti grauant. de qͥbus: Fallaxſpiritus in mediū proſilit: quo rex achab exiſtentibus meritis decipiat̉.b Affuit inter eos. Myſtice. In die dn̄s ſathan vidit: quia vias eiusinſipientie ſua incarnatione corripuit: qͥ quaſi non viderat: cum tamdiuprauitatem eius in ꝑditione hominū tolerauerat. Vnde ve. qꝛ per aduētum eius vias detexit: ⁊ reprimens vias eius increpauit. In hoc die filijdei aſtant deo: qꝛ tunc ad patriam vocati: dcitati iam ꝑ eius preſcientiaꝫaſtant. Circūiui terrā ⁊ ꝑambul̓. quia ꝑ corda gentiū veſtigia ſua impreſerat: ⁊ quaſi ex poteſtate circūierat: qꝛ nullū qui ſibi plene reſiſteret inuenit: ſed iā cōprimit̉ ꝑ eum qͥ in carne ſine peccato cuiꝰ ſtupenda ſuꝑbia ettimenda infirmitas a deo ꝓponit̉. Nunqͥd cō. In terra enim non eſt ei ſimilis: qꝛ ceteri adoptant̉ per gratiā: iſte deus ꝑ naturā: licet in forma ſerui. hoc dicere: dn̄i eſt iudicare. ſuꝑbo ꝙ miret̉ ꝙ dolens cōſideret. ad cuius ſuperbiā reprimendā virtutes illius enumerat .ſ. ⁊. r. Venit chriſtusvt prebeat exemplū vite homībus. Simplex: vt nō pereat malignis ſpiritibus. Rectus vt debellet ſuperbiā. Timens deū: vt detergat immūdiciam vite recedens a malo. De miniſterijs qͦꝫ miſſi erāt loco circūſcripti:vbi tn̄ ſemꝑ aſſiſtūt ⁊ vidēt faciē patris. Foras ergo exeūt ad nos ſpirituali p̄ſentia: ⁊ ꝑ internā ꝯtemplationē ſemꝑ cū deo ſunt. Affuit. Quia⁊ ſi ꝑ ſuperbiā exijt: naturā tn̄ eis ſimilē nō ꝑdidit: ergo inter eos affuit:qꝛ deꝰ eo intuitu qͦ omīa ſpūalia ꝯſpicit etiā ſathan in ordine ſublimiorisnature videt: non tamen ſathan deum videt qui mundo corde videtur:ſicut cecus non videt lumen quo illuſtratur.c Cui dixit dominꝰ. Non dominꝰ vel ſathan flatu vocis colloquitur:cum ſint incorporei: vt nos qui ⁊ in ſecreto cordis quaſi poſt parietē corporis ſtamus donec ꝑ linguā ingredimur. Nec ꝟo incorporee nature locutio vno mō eſt. Deꝰ angel̓ loquit̉: cū eis voluntas eiꝰ inſpirat̉. Angeldeo: dū qd̓ ſuꝑ ſe eſt admirant̉ in laudē dei. Vox eoꝝ eſt clamoſa auribꝰdei. admiratio virtutis dei in laude eius. Anīe ſctē loquunt̉ deo ꝑ deſideria: nō quidē a deo diſcordantia: nō ꝙ ignorēt futura: ſed qd̓ ardentiei inherēt de ip̄o accipiūt vt ab eo petant: qd̓ eū facere velle vidēt: ⁊ niſipeterent: a voluntate eius diſcordarent: qͥbus rn̄det deus: dū ꝑ p̄ſcientiam certitudine retributionis eos inter deſideria ꝯfirmat. Quattuor vero modis loquitur deus ad diabolum. Uias eius arguit: vt vnd̓ venis:Electorū ſuoꝝ iuſticiā ꝯtra illum ꝓponit: vt ꝯſide .ſ. m. iob. qd̓ dicere eſtI tales

a Dicebat enī .i. īitabat. b Ne forte pec. filij mei: ex qͦ patet ꝙ ſi certitudinalit̓ ſciuiſſet eos talibꝰ abuti cōuiuijs nō eis ꝑmiſiſſet. c Et bn̄dixerint deo .i. maledixerint. tantꝰ eſt horror blaſphemie diuini noīs ꝙ in ſacra ſcriptura frequēter exponitur ꝑ verbū oppoſitū .ſ.bn̄dictiōis. d In cordibus ſuis. qͣꝫuis enī eſſetcertꝰ ꝙ non ꝓrupiſſent inverba ad inhonorationeꝫdei ꝑtinētia: tn̄ timebat necirca hͦ habuiſſent aliquācordis cōmotionē.e Sic faciebat iob cunctis diebꝰ .ſ. circulo predictoꝝ conuiuioꝝ ꝑ hebdomadaꝫ cōpleto. in qͦ apparet deuotiōis ſue cōtinuatio: qd̓ eſt valde laudabile: qꝛ multi feruent̓ incipiunt ⁊ cito tēpeſcūt.f Quadam aūt die. Hicꝯn̄r poſt ſtatū ꝓſperitatꝭip̄ius iob deſcribit̉ tēpusaduerſitatꝭ: q̄ duplex fuit.vna ex bonorū amiſſione.alia ex ꝓprij corꝑis ꝑcuſſion: que ponit̉ ca. ij. vtraqꝫ vero fuit ꝑ demonē ꝓcurata. Et iō circa primū pͥmo ponit̉ huiꝰ aduerſitatis procuratio. ſcd̓o eiuſdem executio. ibi: Egreſſuſqꝫ eſt. Prima in duas: qꝛ pͥmo ponit̉ ꝓcurationis occaſio. ſcd̓o ip̄a ꝓcuratio. ibi: Cui reſpōdit ſathan. Occaſio aūt iſta fuit: quia diabolus ſanctitati iob inuidens: audiēs a dn̄o eius cōmēdationē:iuuidia motꝰ: querere voluit eiꝰ ſubuerſionē: verūtamen qꝛ in hac parte magna ſentētia ſub breuibꝰverbis ponitur: ideo aliqua de ſanctꝭ angelis ⁊ malis ad intellectū huiꝰ partis p̄mittunt̉. Sciendumigit̉ ꝙ oēs angeli creati ſunt boni: ſed aliqui in ſuaꝯditione ꝑſiſtentes ad laudē ſui ꝯditoris ꝯuerſi facti ſūt glorioſi: ⁊ vocant̉ filij dei. Uij vero a ſua cōditione cadētes ꝑ ſuꝑbiā depranati. vocati ſunt demones ſiue ſathan. Vlteriꝰ ſcienduꝫ ꝙ aſſiſtere angelorū corā dn̄o d̓r vno mō ꝓprie: ⁊ ſic angeli ſuperiores qͥ nō mittunt̉ ad exteriora mīſteria dicūturdeo aſſiſtere. alij vero qͥ mittunt̉ dicunt̉ deo mīſtrare. ẜm ꝙ d̓r Dan̄. vij. Milia miliū mīſtrabant ei: etdecies milies cētena milia aſſiſtehant ei. Alio modo largē: ⁊ ſic oēs angeli ſctī etiā mīſtrātes dicunt̉deo aſſiſtere inqͣntū vidēt deū clare. Tertio mō largiſſime: ⁊ ſic etiā demōes dicunt̉ deo aſſiſtere inqͣntū ip̄i ⁊ actꝰ eoꝝ patēt diuino ꝯſpectui: ſicut ⁊ ſanctoꝝ angeloꝝ. Vlteriꝰ ꝯſiderādū ꝙ ſicut ſctī angeli in mīſteriū miſſi ſalutē hoīm ꝓmouēt ⁊ ꝓcurat:ita ⁊ demones ſalutē eoꝝ īpediūt ⁊ ꝑturbant. Hisigit̉ p̄miſſis deſcēdamꝰ ad lr̄aꝫ. Quadā aūt die.nō eſt intelligēdū ꝙ aliqͣ ſucceſſio tꝑis ſit in deo vl̓actibꝰ eiꝰ intrinſec qͥ meſurant̉ eternitate: ſed tm̄ īſubiectis creaturꝭ.Cū veniſſent filij dei .i. ſancti angeli mīſtri ad p̄ſentādū corā deo merita hominū: ẜm ꝙ dixit raphael angelꝰ Tobie. xij. Qn̄ orabas cū lachrymis ⁊ ſepeliebas mortuos ⁊ derelinquebas prandiū: ⁊ mortuoſꝑ diē abſcōdebas ī domo tua ⁊ nocte ſepeliebas: ego obtuli orōnē tuā domino. h Vt aſſiſterēt corā dn̄o. aſſiſtētia ꝓpriedicta qͣntū ad angelos ſuꝑiores: ⁊ aſſiſtentia largedicta qͣntū ad īferiores: ⁊ aſſiſtētia largiſſime dictaqͣntū ad oēs angelos ſctōs: ⁊ etiā demones: ⁊ in hͦſenſu vltimo ſubditur: i Affuit inter eos etiaꝫſathan: quia actus demonis malum humani generis procurantis patent diuino conſpectui et adducuntur eius examini.k Cui dixit dominus. Hoc dicere non eſt per vocem ſenſibilem: ſicut aliquando fiebat prophetis:vt patet. j. Regum de Samuele: cum demon ſit nature pure ſpiritualis: ſed per manifeſtationem alicuius intelligibilis.Un̄ venis

H

B

.jͣ. 2. a