BGlo. ordi.Nico. de lyraIob Ca. I
a ſ qꝛ malis mixta nō ſunt bona deo accepta: qꝛnec fecit malū nec conſenſit malo. b §qͣꝫ bonus qͥnec auare pro tot heredibꝰ congregauit.⁊ rece̓dens a malo. Natiqꝫ ſūt ei pͦxI in ſeptem vniuerſitatē ſignificanit. b § quanis qͥ tanta ſine amore poſſedit quod patuit cuīe dolore ranta perdidit.c.rius diuitiaordis expoſuit poſt opes cos q̄ ſolēt mentē īdiuerſa trahere. vn̄ dicūt̉ diuitie ꝟbū d̓i ſuffocareſed iſte ſic occupatꝰ diuinis ſacrificijs vacauit.ſeptēm filij: ⁊ tres filię: et fuit pōſ Sxſeſſio eius: ſeptem milia ouium: ⁊et tria milia camelorum: quin ͦgenta quoqꝫ iuga boum: et quin sa §quare poſſet eū facere partiorē.a gentę aſinę: ac familiā multa ni hꝫ§. i. ditior diuitibꝰ: qꝛ oriētales cōſtat eē p̄diuiteſbmis. Eratqꝫ vir ille magnꝰ inter i-a § maior ſb̓a diſcordiā īter frēs generat: ſꝫ pr̄ tābū īſtituit vt bona pr̄is diuiſuri cōco:rdes ſiniomnes orientales: Et ibant filijeius: et faciebant conuiuia per īdomos: vnuſquiſqꝫ ī die ſuo. Et me mittentes vocabāt tres ſorores nr̄ſuas: vt comederēt ⁊ biberēt cumt eis. Cunqꝫ in orbē tranſiſſent di oa § quid pn̄s ageret vbi abſens cura nō deeſt.g es conuiuij mittēbat ad eos iob: ꝑa ſ qꝛ ſcit ſine culpa vix poſſe celebrari cōuiuiaqꝛ fere ſꝑ epulas comitat̉ voluptas ⁊ loqͣcitas.⁊ ſanctificabat illos: cōſurgenſqꝫqa §. i. ſeptē ſacrificia.h diluculo offerebat holocauſta ꝑ s
cameli: alterum vero deeſt eis: ⁊ ſic legi congruunt ⁊ diſſident. Myſteriū. hic intelligitur inquantum per iob qualis chriſtꝰ futurꝰ eſſet adfidē inſtruimur. Moralitatē vero ẜm ꝙ qͣlis qͥſqꝫ eſſe fidel̓ debeat ꝑiob p̄ſignat̉. a Multa familia. Innumera turba cogitationū: quequaſi ancille dn̄a .i. rōne abſente opus deſerūt: ꝑſtrepūt: ſed ea redeūtecū ſilentio operant̉. his ſi bn̄ dn̄amur nec eaꝝ multitudine animꝰ ſuperat̉. b Inter o. orien .i. īterangelos oriēti luci inherētes. magni ſumꝰ eorū ſocij. Orientales ſunt oēs qui ꝑ fidē ſunt ī chriſto.de qͦ ꝓpheta: Oriens nomē eiꝰ qͦs omēs ſuperat homo deꝰ. Allegorice. Ibant filij .i. apl̓i ꝑ mundūcōuiuia verbi dei miniſtrantes quiſqꝫ in ſuo die. i.iuxta menſurā illuminate intelligentie. Sorores .i.infirmiores reficiunt̉ ſcriptura: que ī obſcuris cibꝰexponēdo frangit̉: in apertis potus qͥ vt eſt ſorbetur. c Et faciebāt ꝯuiuia. Moraliter. Filij cōuiuia faciūt: qꝛ ſingule virtutes iuxta ꝓpriū modūmentē paſcūt: in die ſuo: qꝛ vnaqueqꝫ virtutū propriam hꝫ illuminationē. aliū dieꝫ habet ſapientia.aliū intellectꝰ: ſic ⁊ cetere. Sapiūt multi eterna: ſedea intelligere nequeūt. Sapientia gͦ in die ſuo paſcit: dū de eternoꝝ ſpe ⁊ certitudine menteꝫ reficit.Intellectus ſuo: dū de auditis cor illuſtrat. Conſiliū ſuo: dū rōnē implet: ꝓhibens eſſe p̄cipitē. Fortitudo ſuo: dū ꝯfidentiā ꝯtra aduerſa dat trepidāti.Scientia ignorantiam pellit: pietas oꝑa miſericordie docet. Timor dn̄i mentē premit: ne de pn̄tibꝰ ſuperbiat: ſpe futuroꝝ ꝯfortat. Inuicē paſcūt: qꝛ aliaalijs ſuffragat̉: ſine qͦ vnaqueqꝫ valde deſtituitur.minor eſt ſapīa ſi intellectu caret. Inutilis eſt intellectus ſine ſapīa. ſi enī ſine ea altiora penetrat: ſuaillū leuitas grauiꝰ ruiturū leuat. Vile eſt ꝯſiliū ſine fortitudne: qꝛ qd̓ tractādo inuenit ſine viribusad actū nō ꝑducit. Fortitudo q̄ plus pōt ſine moderamine rōnis preceps ruit. Nulla eſt ſcīa ſine pietate: qꝛ qͥ bona cognita nō exequit̉: grauiꝰ iudicat̉.Pietas ſine ſcientie diſcretiōe qͦ modo miſereaturgnorat. Timor ſine alijs nil valet: qꝛ ad oīa trepidās a bōis oꝑibꝰ torꝑet. e Tres ſorores .i. fidē:ſpem: charitatē: in ome qd̓ agūt virtutes vocāt vtde eo gaudeāt: qͣſi ex cibo vires capiūt: dum bōisoꝑibꝰ fidentiores fiūt: quaſi ex potu poſt cibū debriant̉: dū ꝯtemplatōis rore infundi appetūt. Sedex ip̄is bonis ⁊ mala oriunt̉ vt elatio: vel cū ꝓ hisleticia fit menti. Adeſt etiā quedaꝫ ſecuritas: indetorpor. Ergo ſubdit: Cūqꝫ in orbē. di. Peracto cōuiuio filios ſanctificare: eſt poſt virtutū ſenſum intentionē cordis dirigere: ⁊ om̄e qd̓ agit̉ diſtricta retractatiōe mundare: ne decipiat̉ qͣlitatemali: vt putent̉ bona q̄ mala ſunt. Uel quātitate boni vt ſufficiens credat̉ cū ꝑfectū nō ſit: ſed hͦ meliꝰ orādo qͣꝫ diſcutiēdo inuenit. Mens enīꝑ cōpunctionē eleuata: oīa ſub ſe certiꝰ diiudicat. vn̄ ait: Conſurgenſqꝫdiluculo. Diluculo ꝯſurgit: qͥ cōpunctiōis luce ꝑfuſus: noctē humanādeſerit: ⁊ ad veꝝ lumen oculos aperit. Offert ꝑ ſingulos: dū ꝓ vnaqͣqꝫvirtute deo p̄ces īmolat: ne ſapiētia eleuet: ne intellectꝰ aberret: ne conſiliū dū ſe multiplicat cōfundat: ne fortitudo ꝑ fiduciā p̄cipitet: ne ſcientia inflet: ne pietas extra rectū vertat: ne timor plus iuſto trepidās deſperet. d Per domos vnuſquiſqꝫ. Myſtice ꝑ domos: vt petrꝰ ꝑ romam: philippus in ſamaria in ſuo die .i. ꝓ modo intelligētie: qꝛ alia inſtitutione fecit paulus apud grecos. alia petrus apud romanos: licetnon diſſentirēt in fide. f Allegorice. Cūqꝫ in or. In orbē dies cōuiuij tranſeūt: cū p̄dicationū myſteria ꝑagunt̉: ꝑactis omībꝰ iob ꝓ filijsoffert: qꝛ ꝓ apl̓is de p̄dicatione redeuntibus chriſtus patrē orauit: mittendoqꝫ ſpiritūſanctu ſanctificauit: emūdans quicqͥd culpe ineſſe potuit. Diluculo ad offendendū ſurgit: qꝛ dū pro eis orat diſcuſſa noctementes illuſtrat: ne quo peccati ꝯtagio ex p̄dicatiōe in occulto polluantur ſibi tribuēdo. Vnde ſubdit: Ne forte peccauerint f. ⁊ benedixerintid eſt maledixerint deo. Deo maledicere eſt de eiꝰ munere ſibi gloriā prebere. Vnde ⁊ poſt predicationeꝫ dominus pedes apoſtolis lauit: quiain bono opere peccati puluis contrahitur: vt interne elationis quā dominus tergit. Forte dicitur: non quia omnia ſciat: ſed ex noſtra dubitatione vt putas inueniri fidem in terra. Sic faciebat iob. c. d. quia ſemꝑpro nobis offert: dum pro nobis patri ſuam incarnationem demōſtratqua peccata diluit. g Peractis diebus conuiuij: qꝛ poſtqͣꝫ ſeptē fratres ꝑegerant conuiuia: iob ſeptem ſacrificia offerre dicitur. Conſtat eīhoc octaua die agere in quo plenus ſeptiformi ſpiritu pro ſpe reſurrectionis domino ſeruire prohibetur.h Offerebat holo. Holocauſtū totum incēſum d̓r: quod eſt cum totamens igne cōpunctiōis accendit̉ in ara amoris ⁊ cogitatiōis quaſi ſueUſobolis
a Et recedēs a malo. nō formidine pene: ſic̄ aliqn̄faciūt mali: ſed virtutꝭ amore qd̓ eſt ꝓpriū bonoruꝫ.⁊ ſic ptꝫ ꝙ bn̄ ſe habuit erga ſeip̄m. b Natiqꝫ. hicꝯn̄r deſcribit̉ ꝓſperitas iob qͣntū ad bōa exteriorainter q̄ maiora ſunt filij ⁊ filie in qͥbꝰ manēt parētesqͥdāmodo: ẜm illd̓ Eccīxxx. Mortuꝰ eſt pr̄ eiꝰ: ⁊qͣſi nō eſt mortuꝰ. reliqͥtenī ſimilē poſt ſe .ſ. filiū.ponit̉ aūt maior numerꝰfilioꝝ qͣꝫ filiaꝝ. cū dicit̉:c Septeꝫ filij ⁊ tres filie. qd̓ facit ad cumuluꝫꝓſperitatis ſue: tum qꝛfilij cōmuniter magꝭ diligunt̉: tum qꝛ pn̄t magisin bonis paternis ſuccedere: tum qꝛ pn̄t in regēdis parentū domibꝰ melius adiuuare. Cōſequēter ponunt̉ alia bona exteriora .ſ. diuitie qͥbꝰ ſuſtentat̉ vita parentū ⁊ filiorū: diuitie aūt antiqͦꝝfuerūt principaliter aīalia: inter que pͥmo ponūtur illa que deſeruiunthomini ad victū ⁊ veſtitū cū d̓r: d Et fuit poſſeſſio eiꝰ ſeptē milia ouium. de quaꝝ lana hoīesveſtiunt̉ ⁊ carnibꝰ nutriuntur. Scd̓o ponunturaīalia homī deſeruiētiaad laborē releuandum.cū d̓r: e Et tria miliacameloꝝ: qͥ maxime deſeruiūt hōī in oneribusportādis de loco ad locū. Tercio ponunt̉ ea q̄deſeruiūt homī ad agriculturā. cū dicitur:Quingenta qͦꝫ iugaboū. Quarto ea q̄ deſeruiūt homī ad vecturaꝫ.cū dicit̉: g Et qͥngente aſine: ex quibꝰ generant̉ muli ſeruientes hoībꝰ inequitatiōe. h Ac familia multa nimis: q̄ erat neceſſaria ꝓ tot ⁊ tantis adminiſtrandis. i Eratqꝫvir ille magnꝰ .i. valde famoſus ꝓpter bonitatē ſuaꝫ⁊ virtutē: in quo etiā apparet ꝓſperitas eiꝰ: cū nomēbonū ſit diligibiliꝰ qͣꝫ aurū ⁊ argētū. k Et ibāt.Hic ꝯn̄r deſcribit̉ ꝓſperitas iob ex filioꝝ mutua dilectione. abundātia enī diuitiaꝝ ſolet eſſe cauſa diſcordiarū. ꝓpter qd̓ d̓r Gen̄. xiij. ꝙ loth ⁊ abraam nōpoterāt ſil̓ habitare pacifice ꝓpter magnitudinē diuitiarū ⁊ familie: ⁊ iō magna ꝓſperitas fuit ip̄i iobꝙ filij eius qͣꝫuis eſſent plures ⁊ valde diuites: adhuc erāt ad inuicē valde cōcordes: ⁊ hͦ eſt qd̓ d̓r: Etibant filij eiꝰ: ſe amicabiliter aſſociādo. l Et faciebant ꝯuiuia ꝑ domos. nō ad gulā ſeu carnalitatem: ſed ad amiciciā nutriendā. m Unuſqͥſqꝫ indie ſuo .i. vna die hebdomade ſicut erāt ſeptē filij: etſic in hebdomada ſcd̓a reincipiebat̉ circulꝰ.n Et mittētes vocabāt tres ſorores ſuas: ne viderent̉ eas ꝯtēnere tanqͣꝫ ſexu fragiles: ſed magis easdiligere ⁊ honorare. o Cūqꝫ in orbē trāſiſſent dies ꝯuinij .i. in fine hebdomade vt dictū ē. p Mittebat ad eos iob. ex qͦ ptꝫ ꝙ non erat cū eis in talibꝰꝯuiuijs: ſed ſtans ī loco ſuo ẜm maturitatē ſue etatis: ꝑmittebat filijs ſuis talia: qꝛ iuuenibꝰ bene ſuntaliqͣ ꝑmittēda rōne ſue etatis: q̄ tn̄ nō decent maturitate ſenectutꝰ. q Et ſanctificabat illos: qꝛ in talibꝰ ꝯuiuijs ſolēt hoīes relaxari ad aliquā ineptamleticiā ſeu eloquij inordinationē. r Cōſurgenſqꝫdiluculo. prima die hebdomade ſequētis anteqͣꝫ inciperent ẜm circulū ꝯuiuioꝝ. s Offerebat holo.ꝑ ſingl̓os .i. ſacrificia ad honorē dīnū total̓r incēſa.Dicebat
18
j. 42. d
i. q. 3. c. totum47. di. §. neceſſe.