¶ Glo. ordi.Iob Ca. INNico. de lyra
a Unde venis? Qui reſpōdēs ait: 8ˣa ſpauci enī ſunt vbi nō habeāt locū eiꝰ veſtigia.Circūiui terrā: ⁊ ꝑambulaui eaꝫ.a § q. d. talem cōſtitui in qͦ te oportet vinci.Dixitqꝫ dn̄s ad eū: Nunqͥd conſi dyderaſti ſeruū meum iob: ꝙ nō ſit eei ſimilis in terra: homo ſimplexet rectus ac timens deum ⁊ recedens a malo? Cui rn̄dēs ſathansdiabolus: qꝛ nō inuenit mala que accuſet: boīin malū vertit qͣſi nō bono anīo fiant. q. d. nonſua virtute ſed tua a me defenditur: ⁊ ideo fruſtraimet b §quē in operibꝰ accuſare nō poteſt intentione eius qͣſi deceptꝰ accuſat.bait: Nunqͥd fruſtra iob time̓t de hꝫqͣſi nō ex ꝓpria virtute hꝫ ꝙ ſtat ſꝫ tua vallatione: ⁊ id̓o fruſtra timet deum iob. b §domurvocat mentem.um? Nōne tu̓ vallaſti eum ⁊ domū eiꝰ: vniuerſamqꝫ ſubſtātiā eiꝰI in omni parteꝑ circūitū? Oꝑibꝰ manuū eiꝰ bn̄F multiplicando.dixiſti: ⁊ poſſeſſio eiꝰ creuit ī t̓ra.da potentiam.d Sed extēde paululū manū tuā: ⁊ k3tāge cūcta q̨̄ poſſidet niſi ī facieꝫ nbn̄dixerit tibi. Dixit gͦ dn̄s ad ſa ndat licentiā tēptandi.s than. Ecce vniu̓ſa q̨̄ hꝫ: ī māu tua rſ frenat hic diabolū.ſūt: tātū in eū ne extēdas manū otuā. Egreſſꝰqꝫ ē ſathā a facie dn̄i. 8ˣi Cū aūt quadā die filij ⁊ filię eius
tales eos facere qͥbꝰ ille poſſet inuidere. Tēptādā innocētiā ei ꝑmittit: vt oīaq̄ hꝫ in manu tua ſunt. qd̓ dicere eſt ad ꝓbationē fideliū maliciā eiꝰ ꝯtra eoslaxare: aliqn̄ ne tēptare audeat ꝓhibet: vt ī eū ne extēdas manū. qd̓ dicere ēab īmoderate tētatiōis īpetu reſtringere. Tribꝰ modis diabolꝰ loqͥt̉ ad deū.Uias eiꝰ īſinuat: vt circūiui t̓rā. Dicere qͥd gerit: ē ſcire ꝙ actꝰ ſuos ei occultare nō poſſit. Innocētes fictꝭ crimībꝰ accuſat: vt nūqͥd iob. f. t. d. qd̓ eſt ꝯͣ bonos ꝯq̄ri: ⁊ eoꝝ ꝓfectibꝰ īuidere. Et rimas nocēdi q̄rere: tēptādū innocētiaꝫ poſtulat: vt ex. m. t. qd̓ ē ad afflictionem bonoꝝ malicietue eſtibꝰ anhelare. a Un̄ venis. Nō q̄rit a bōis:qꝛ nō q̄rimꝰ niſi qd̓ neſcimꝰ: ⁊ dei neſcire eſt reprobare: vt ⁊ bonꝰ vir neſcire mētiri d̓r: nō ꝙ neſciat: ſꝫ ꝙ cōtēnat. Dicere gͦ eſt: vn̄ venis? vias eiꝰ eſt qͣſi incognitas reprobare. Circūiui t̓rā ⁊. Per gyrū circūitꝰ: laboris anxietas ſignificat̉. Laborās terrā circūi. qͥ incelo quietꝰ nō ſtetit ⁊ nō trāſuolat: ſꝫ ꝑambulat: qꝛ aſpūalis potētie volatu corruit: p̄ſſus nimis gͣuedineſue malicie. De mēbris qͦꝫ eiꝰ d̓r: In circūitū ip̄ij ambulāt .i. in exterioꝝ labore fatigant̉. Diabolus nōꝯtra Iob: ſed ī iob mēdio ꝯͣ deū certat. Un̄ nō priusob a deo petijt: ſed illū deꝰ in cōſpectu eiꝰ laudauit.Moralit̓. Inter filios dei ſathan: qꝛ bonis dei cogitatiōibꝰ q̄ ex deo ſunt ſe interſerit vt ꝑturbet: ſed euꝫlatentē nob̓ deꝰ detegit. Un̄ d̓r: vn̄ venis? qd̓ dicere ēeiꝰ inſidias aꝑire nobis. Circūiuit. Carnalia cordaſcrutat̉ vt mala inſerat nec trāſuolat ſed ꝑambulat:qꝛ nō cito deſerit quē tēptat: ſꝫ morat̉ vt veſtigia prauitatis impͥmat: ꝯtra eū iob laudat̉. Nūqͥd ꝯſideraſti ſeruū meū quē deꝰ bonū facit ⁊ roborat qͣſi ī auribus ſathane laudat: vn̄ ip̄e grauiꝰ ꝯtra ſeuit dicens:Nūqͥd fruſtra. quaſi cur laudas quē ꝓtegis. Me deſpecto laudandꝰ eēt ſi ꝯͣ me ſuis viribꝰ ſtaret. vn̄ malicioſe expetit: ſed extēde paululū: dū bona abūdātmens aliqͣntulū erigit̉ qͣſi bona a ſe: q̄ bona diabolꝰappetit male: ſed deꝰ tēptari bn̄ ſinit: vt dū ī bōis illiſhō ꝯcutit̉ imbecillitatē cognita ī deo ſolidet̉. Un̄ ſubdit: Ecce vniu̓ſa ſub̓a quā hꝫ in māu tua ē. b Nūqͥd fru. ⁊cͣ. Myſtice. Diabolꝰ veniſſe redēptorē ſenſerat: ſed ꝓpter hūilia q̄ paſſus ē qͥcqͥd de deitate ſuſpicatꝰ eſt: ei in dubiū euenit ꝓ ſua ſuꝑbia: ⁊ nō deū natū: ſed dei gr̄a cuſtoditū credidit. Nonne tu vallaſti.Domū vallatā dicit: qꝛ tēptādo ꝯſcīam eiꝰ penetrarenō potuit ſub̓am: qꝛ electos eiꝰ inuadere nō p̄ſūpſit.Poſſeſſio eiꝰ. Quaſi: qꝛ tot bona in terra recepitꝓ his ſe innocent̉ gerit: ſed innocēs eēt ſi int̓ aduerſa ſtaret: qꝛ nequit in die: in nocte aduerſoꝝ vult probare. Nō gͦ vires iob ſed quēqꝫ veriꝰ aduerſus reprobare ſciens tēptādū expetit. Sed extēde: nec vires feriēdi ſibi tribuēdi ſibi tribuit: volūtas eiꝰ ſꝑ iniqͣ q̄ ab ip̄o eſt: ptās iuſta q̄ adeo. vn̄: Spūs dn̄i malꝰ ī ſaul: ⁊ dn̄i ē ꝑ licētiā: ⁊ maꝑ volūtatē. d Manū. Querit̉ ꝙ nūerꝰ fideliū p̄dicātibꝰ apl̓is auget̉. hͦ ſathan dicere ē talia inTāge. Quia exteriora ſuntuidēdo cogitare: ⁊ de his tabeſcēdo dolere.q̄ petit ꝯteri: nec ml̓tū putat niſi aīaꝫ ledat.In fa. Facies dn̄i reſpectꝰ ēgre. Dicit gͦ: ſi data q̄ amat ſubtrahis: reſpectu .ſ. gr̄e tue: fauorē tuū nō reqͥrit: ſꝫ maledicēdo ꝯtēnit. g Ecce vniuer. ⁊cͣ. tm̄ ī eū. i. bona eiꝰ exteriꝰ tēptāda tribuo: ſꝫ intꝰ mihi illeſuꝫ ẜuo. h Dixit gͦ do. Nō petitiōe diaboli ꝓuodeꝰ vincit̉: ſꝫ hoſti ꝯcedit ad dolorē ⁊ ad deceptionē ſuā qd̓ famulo ꝓſit.¶ Ecce v. q. Pia diſpenſatiōe relaxat ⁊ refrenat: ſub̓am ꝓdit: corpꝰ protegit: ⁊ ſi poſtea corpꝰ traditurꝰ: nō tn̄ ſil̓ oīa ne coaceruata perimāt que diuiſapn̄t tolerari. Uel fortē iob dn̄s nouit: ⁊ tn̄ bella diuiſit: vt mirabiliꝰ victor eſſet: cū hoſtꝭ victꝰ ſe iteꝝ ad noua bella repararet. Myſtice. Sꝫ extēde. ꝑ paſſiones peccare poſſe xp̄m putauit. Ecce vniuerſa q̄ hꝫ in māu tua ſunt. Manus ſathane: nō ptātes ſꝫ tētatio: pͥus iudea q̄ poſſeſſio eiꝰ fuerat infidelitateſublata eſt ⁊ ei aduerſata: poſt ⁊ caro eiꝰ crucifixa. i Egreſſus .i. ad deſiderij ſui vota ꝑuenit. Vel egredit̉: dū qd̓ bona intentiōe ſibi ꝑmittit̉: prauaintentione ab eo perpetratur. k Egreſſuſqꝫ ſathan. Quo exijt ab eo qͥ vbiqꝫ eſt: ſed qͣꝫdiu preſſus potentia dei: ſathan qd̓ appetijt exercere non potuit:quaſi ante faciē ſtetit: exit cum laxatus eſt ad effectum ſui deſiderij.l Egreſſuſqꝫ a facie. Quia dum vſqꝫ ad cor preualere nequit excluſus abintimis exterius vagatur: ⁊ ſi mentem turbat foris eſt: quia nō interimit ſederudit. m Cum autem quadam. Tempora tēptationibꝰ ꝯgruunt. Tempus tēptandi aptum elegit: cum filios eius in conuiuio inuenit: prenunciatio tribulationis eſt leticia ſatietatis. Allegorice. Cum autem quadā diefilij et filie ⁊cͣ. Apoſtoli et omnes fideles. Maior filius iudaicus populus lege generatus. Minor gentilis in fine vocatus. In domo ergo primogenitiapoſtoli conuiuantur: quia adhuc ſcripture ſacre delicijs in collectione ſolius iudaici populi veſcebantur: quibus tunc dictum eſt. In viaꝫ gentium neabieritis.Comederent
a Unde venis? nō petit ex ignorantia: ſed vtex eiꝰ rn̄ſione ꝯueniētiꝰ ꝓcedat ad cōmendandū ſctī iob merita. bQui rn̄dēs ait. per hͦnō eſt intelligēdū ꝙ aliqͥd deo ignotū manifeſtauerit: ſed ꝙ eius malignitas deo nota: alijsſic māifeſtet̉. c Circūiui terrā .i. hoīes terrenos: qꝛ hoīm diſcutit curas ⁊ ꝯſuetudīesvt inueniat vias ⁊ modos nocēdi: ꝓpter qd̓dicit beatꝰ petrꝰ: Aduerſariꝰ veſter diabolus tanqͣꝫ leo rugienscircūit q̄rens queꝫ deuoret. d Nūqͥd ꝯſi.ſer. meū iob. q. d. ſatisīueſtigaſti: ſꝫ n̄ īuēiſti īeo occaſionē mali. id̓oſubdit̉: e Ꝙ nonſit ei ſil̓is. ꝑ hͦ nō eſt intelligendū ꝙ iob eſſetſanctior moyſe vl̓ abraam ⁊ forte aliqͥbꝰ alijseiuſdeꝫ tꝑis: ſed ẜm ꝙin qͦlibet ſctō eſt aliqͣ progatiua ſpecial̓: ꝓpt̓qd̓ de qͦlibet d̓r: Nō eſtinuentꝰ ſil̓is illi ⁊cͣ.f Hō ſimplex ⁊ reci⁊cͣ. iſta ſunt ſupra expoſita. g Cui rn̄densſathan. data occaſionede ſctī iob cōmēdatione quā demon inuidꝰnon poterat ſuſtinere:nitit̉ eā diminuere dicens: h Nūqͥd fruſtra Iob timet deum:q. d. non: qꝛ ſeruit tibiintuitu tꝑaliū: que tuabūdanter miniſtraſtiei: ⁊ ideo habet cauſaꝫſeruiēdi tibi. ꝓpter qd̓ſubdit̉: i Nōne tuvalla. euꝫ ⁊cͣ .i. ſe ⁊ ſuaita vallaſti tua ꝓtectōeꝙ n̄ poſſū eū tētare: iōꝯn̄r ꝓcedit ad eiꝰ flagellatōnē īpetrādā dicēs:k Sed extende paululum manum tuā. quiademon nihil poteſt nocere hoībꝰ niſi ẜm diuinam ꝑmiſſionē. l Et tange cūcta que poſſidet .i. omīa bona eiꝰ exteriora ſuꝑiꝰ enumeratadando mihi licentiā exterminādi ea. m Niſi in faciē bn̄dixerit tibi .i. maledixerit tibi manifeſte: ſupple accidat mihi male. Credebat eīſathā ſb̓tractꝭ oībꝰ bōis exterioribꝰ ip̄i iob: ip̄mimpellere ad impatientiā ꝓrūpendo vlteriꝰ inblaſphemia: aliter enī nō petiuiſſet eū tētatiōibus aggredi: qꝛ cum ſit ſuꝑbiſſimꝰ: horreſcit aviris ſctīs ſibi reſiſtētibꝰ ſuperari. n Dixitergo dn̄s ad ſathā: ꝯcedēdo ei ſuā petitioneꝫ.o Tantū in eū ne extēdas manū tuaꝫ: ip̄m inꝓpria ꝑſona flagellādo. p Egreſſuſqꝫ eſt.Hic ꝯn̄r ponit̉ impetrate flagellationis executio. Et primo iob multiplicit̓ flagellatur. ſecūdo eius victoria per patientiam declarat̉. ibi:Tunc ſurrexit iob. Circa primum dicit̉: Egreſſuſqꝫ eſt ſathan: ad exercendum licentiam ſibidatam. q A facie domini. quia alia intentione iob flagellauit: ⁊ alia deꝰ hoc permiſit: qꝛdeus permiſit iob flagellari: vt per hoc virtusſue patientie monſtraretur. ſathan autem hocexecutus eſt: vt per impatientiā iob ad dei blaſphemiam impelleretur.r Cum autem quadam die filij et filie eius.Hic aduertendum ꝙ aduerſa Iob ordine contrario nunciāt̉ ordini quo eius ꝓſpera ſuperiꝰenumerabantur:
C