hic dicit̉ ad miſcd̓iam dei refertur que omniaoperatur ⁊ ſine qua nō ſubſiſtit̉ qꝛ dei eſt miſericordia omne qd̓ poſſumus ⁊ clementia om̄equod viuimus. Sententia in ſpeciali: ad laudem ergo dei inuitās ait. CConfitemini dn̄o)confeſſione laudis id eſt ꝯfitendo laudate dominum (quoniā bonus eſt id eſt ſuper omnesbonos. bonus inſita ſibi bonitate cuius bonitatis non eſt finis que apparet in eo ꝙ ſemꝑ eſtmiſericors (quoniā ineternū) ſcꝫ hic ⁊ in futuro eſt (miſericordia eius) qꝛ hic parcit ⁊ ibi cōronat vel qꝛ ipſa beatitudo quā miſericordit̉ ⁊miſeris preſtat vt eſſe miſeri deſinant ⁊ beati eſſe incipiant finem nō habebit Duas ergo cauſas poſuit quare omnipotens laudādus ſit videlicet qꝛ ſūme bonus eſt in ſe ⁊ ſemper miſericors in nobis. Deinde oſtendens excellentiaꝫillius cui confiteri nos monet ſubdit.Confitemini deo deoꝝ: qm̄.Confitemini deo deoꝝ) id eſt vero et excellenti deo inter eos qui dij appellant̉ vt ſunt angeli ⁊ homines qui dij participatiue dicunt̉ etideo confitemini (quoniā ineternū) eſt (miſericordia eius) Ita ⁊ in ceteris verſibꝰ ſequentibꝰCur enim confitemur in omniū verſuū finibus ponit ſcꝫ quoniā ineternū miſcd̓ia eius.Confitemini dn̄o dn̄oꝝ: qm̄.Confitemini dn̄o dn̄oꝝ id eſt dn̄o ſingulariter excellenti inter eos qui dicunt̉ dn̄i. pluraraliter dicit deos ⁊ dominos. ſunt enī dij multi ⁊ dn̄i multi ſiue in celo ſiue ī terra quoꝝ deorum et dn̄oruꝫ deus ⁊ dn̄s eſt ⁊ ſuper quos eſtipſe qui eſt verus deus ⁊ dn̄s. Confitemini inquam (quoniā ineternū) eſt (miſericordia eiꝰEt qꝛ iſta cauſa confeſſionis ponit̉ in fine cuiuſſibet verſus ideo ꝑ ſingulos verſus in principio ſub intelligendū eſt cōfitemini dn̄o vt finis ſinguloꝝ verſuū referat̉ ad pͥncipiū alioquin non congrue replicaret̉ per ſingulos verſus quoniā ineternuꝫ miſericordia eius. Igitur confitemini dn̄o.Qui facit mirabilia magna ſolus: qm̄.Qui facit mirabilia magna ſolus) ſolꝰ deusmirabilia facere dicit̉ qꝛ que ꝑ homīes vel angelos fiunt ip̄e facit multa mirabilia ꝑ angelos ⁊ ꝑ homines facit ſed ſunt quedaꝫ magnaque deus ſolus ſine miniſterio hominū vel angeloꝝ facit et ip̄a exequit̉ dicens.Qui fecit celos in intellectu: qm̄.Qui fecit celos in intellectu) id eſt intelligibiles ⁊ inuiſibiles ſcꝫ celū empirreū ⁊ aqueuꝫque corꝑaliter nō videmus qͥ ⁊ ſi corporei ſinttamen tante ſunt tenuitatis vt a mortali viderinon poſſint. Uel (qui fecit celos) id eſt celeſteꝫmachinaꝫ (in intellectu) id eſt in ſapientia ſuaquod et de omnibꝰ alijs intelligi debet qꝛ omnia in ſapientia fecit. quoniā ineternū miſericordia eius.Qui firmauit terrā ſuꝑ aquas: qm̄.Qui firmauit terrā ſuper aquas) Terra dicitur ſuper aquas fundata eo ꝙ aquis circuꝫfluentibꝰ ſuꝑeminet ſicut dicit̉ talis ciuitas eſtſuper mare fundata non quod mare ſub ea ſitſed qꝛ mari ſubeminet: ſicut dn̄s ſuper puteuꝫſedit id eſt iuxta puteum.Qui fecit luminaria magna: qm̄.Qui fecit luminaria magna) ſcꝫ ſolem ⁊ lunam que maiora ſunt inter cetera lūinaria. deinde oſtendit ad quem vſum ⁊ finem iſta luminaria fecit qꝛ fecit.Solem in poteſtate diei: qm̄.Solem in poteſtate diei) vt p̄eſſet diei ⁊ ſualuce de die omnia illuſtraret. et dicit̉ poteſtasdiei qꝛ eo om̄ia declarant̉ vnde dicit̉ ꝙ dies eſtlatio ſolis ſuper terram. Et fecit.Lunam et ſtellas in ptātem noctis: qm̄Lunam et) etiam (ſtellas in ptātem noctis)vt preſint nocti ⁊ ſint lux noctis illuſtrētqꝫ noctem ſua luce. vniuerſaꝫ igit̉ creaturā non peraliquā creaturā ſed ꝑ ſe ipſuꝫ ſolus fecit deuscuius creature quaſdaꝫ partes excellentiorescōmemorauit ex quibus vniuerſa ab omnipotenti deo facta intelligeremus. Uel typice hicaccipi poſſunt ſic. QQui fecit celos) id eſt ſpirituales ſanctos ſuos (in intellectu) quo in celisconuerſantur quibus non tm̄ credere verumetiam intelligere diuina dedit. Simplices autem qui hoc nōdum poſſunt ſed ſolam fidemfirmiſſimā tenent tanquā infra celos terra dicuntur: et qꝛ in baptiſmo quem acceperunt inconcuſſa crudelitate cōſiſtunt ideo dicit̉ ꝙ (fitmauit terram ſuper aquas) .i. in fide baptiſmiin qua ⁊ totam firmauit eccl̓iam etiam nomine terre ſignatā (Qui) etiam in ip̄is celis fecitluminaria magna) id eſt dona gratiaꝝ fidelibus ſuis cōtulit que omnia in ſe ſunt magnaet qꝛ a magno dato licet quedā maiora ⁊ quedam minora. Unde apoſtolus gratiaꝝ dei varietatem in hominibꝰ volens oſtēdere ait. Alijquidem datur per ſpiritū ſermo ſapientie: alijſermo ſcientie ⁊cͣ. Et ſubiungit dicens que luminaria ⁊ dona dicens Solem in poteſtateꝫdiei) per ſolem accipe donum ſapientie quoddatur diei id eſt maioribꝰ vt poſſint alijs lucere (lunam ⁊ ſtellas in ptātem noctis) per lunaꝫdonum ſcientie accipe. diſtat autem ſapientia